1% Improvement Podcast
Wil je bewust groeien in je mentale én fysieke gezondheid - zonder quick fixes of zweverige adviezen? Dan is de 1% Improvement Podcast de podcast voor jou!
Hosts Saya & Mike gaan in gesprek met experten, coaches en therapeuten over energie, stress, slaap, voeding, beweging, trauma, zelfbeeld en emotionele veerkracht.
Soms met een gast, soms solo - altijd down-to-earth, no-nonsense en meteen toepasbaar.
Of je nu op zoek bent naar meer rust in je hoofd, meer energie of gewoon een nieuwe boost inspiratie: Je vindt hier wat werkt. Eén kleine stap per keer.
Abonneer je & groei met ons mee, 1% at a time!
1% Improvement Podcast
Waarom Je Denkt Dat Je Achterloopt In Het Leven
Use Left/Right to seek, Home/End to jump to start or end. Hold shift to jump forward or backward.
Je Loopt Niet Achter. Je Kijkt Alleen Met De Ogen Van Wie Je Vandaag Bent.
Veel mensen hebben het gevoel dat ze "verder hadden moeten staan". Een bepaalde leeftijd voelt plots als een onzichtbare deadline, waardoor je je huidige leven afmeet aan een versie van jezelf die alles zogezegd beter had moeten weten. Maar wat als die vergelijking fundamenteel oneerlijk is?
In deze solo-aflevering deelt Saya een persoonlijke reflectie over bijna dertig worden, de druk van maatschappelijke mijlpalen en waarom zelfontwikkeling niet draait om sneller gaan, maar om bewuster groeien. Als psychologisch consulent legt ze uit hoe bewustzijn, inzicht en zelfcompassie de basis vormen voor duurzame verandering — zonder jezelf voortdurend te vergelijken met anderen of met je vroegere zelf.
In deze aflevering leer je:
- waarom je jezelf vaak beoordeelt met kennis die je vroeger nog niet had
- hoe bewustzijn de eerste stap is naar echte persoonlijke groei
- waarom inzicht in je patronen belangrijker is dan jezelf veroordelen
- hoe gewoontes stap voor stap veranderen zonder perfectionisme
- waarom vergelijken met anderen je groei vaak in de weg staat
- wat het betekent om je eigen timeline los te laten
- waarom een trager tempo niet betekent dat je vastzit
- hoe je doelen kan nastreven vanuit groei in plaats van vanuit tekort
- waarom succes ontstaat wanneer voorbereiding en kansen elkaar ontmoeten
Misschien hoef je niet sneller vooruit.
Misschien mag je leren vertrouwen dat je precies groeit op het tempo waarop je vandaag kúnt groeien.
Connect met Saya | https://www.instagram.com/sayademonie/
Stuur deze aflevering naar iemand waarvan je denkt dat die 'm kan gebruiken!
Laat ons weten wat je meeneemt uit deze aflevering!
Merken die wij gebruiken en vertrouwen:
- Fungtional - 10% korting met code ONEPERCENT op fungtional.be
- Snoozeless - 10% korting met code IMPROVEMENT
- Energetica Natura - 10% korting via onze community-link
Klaar om in kleine stappen te werken aan een gezondere jij?
Ontdek ons aanbod!
Connect met ons op Instagram, of op Facebook.
Vond je het waardevol? Deel deze aflevering met je netwerk & tag ons.
Laat een review achter in je podcast-app — dat helpt ons enorm om te groeien.
Tot de volgende, en vergeet niet: Kleine stappen brengen grote resultaten!
Intro
SPEAKER_00Welkom bij de 1% Improvement Podcast. De podcast over mentale en fysieke gezondheid voor mensen die geloven in duurzame groei in plaats van snelle oplossingen. Hier geloven we dat kleine stappen grote resultaten maken. Dat hoe je uw energie en emoties beheert de kwaliteit van uw leven bepaalt. En dat je mentale en fysieke gezondheid nooit los van elkaar staan.
SPEAKER_01Stel u voor dat je elke dag met meer energie, rust en focus door het leven gaat. Hier vind je de inzichten en tools om ook echt die stappen te kunnen zetten. Laten we samen groeien. 1% at a time. Dit is de One Percent Improvement Podcast.
Dertig Worden En Levensdruk
SPEAKER_00Welkom allemaal bij alweer een nieuwe aflevering van de One Percent Improvement podcast. Mijn naam is Saja, en vandaag ga ik het met jullie hebben over iets thema, eigenlijk dat bij mij momenteel maar meer op de voorgrond staat. Omdat ik volgende maand, dus we zijn nu 30 augustus, dus ja, bezig binnen 20 dagen word ik 30. En ik had het eigenlijk helemaal niet verwacht, maar ik merk bij mezelf dat ik toch wel de gedachten heb gehad van had verder moeten staan in mijn leven. En dat is enige, denk ik dat heel veel zullen dat je misschien wel zult herkennen. Want ja, ik denk veel mensen hebben dat bij specifieke leeftijden. Soms ook na bepaalde of bepaalde levensfases. Maar het is toch wel een heel typisch om dat zo te voelen, of om je leven eigenlijk eens even onder de loep te nemen en een inventar is te maken van waar staan nu? Wat heb ik allemaal eigenlijk al gedaan, niet gedaan, wat wil ik nog doen. En heel vaak gebeurt dat zo op die ronde getallen. Ik zeg nu maar iets 20, 30, 40, 50. En ik heb het helemaal niet verwacht omdat ik iemand ben dat normaal gezien daar eigenlijk helemaal niet zo mee bezig is. Ik heb nog nooit echt een timeline voor mezelf gehad. Mede ook wel omdat ik vroeger zodanig aan het afzien was mentaal dat ik niet echt lange termijn kon denken. Maar ook wel gewoon omdat ik daar niet in geloof, ik geloof niet dat er een specifiek een timeline is waarin je bepaalde dingen bereikt moet hebben. Ik ben niet zo voor het hele huisje, tuintje, pompje, beestje ons diploma halen, dan moeten we gaan werken, dan moeten we trouwen, kindjes krijgen, huis kopen enzovoort. It's fine if that works for you. En als dat is wat je wilt, fantastisch. Maar als dat is wat je wilt, maar je hebt zoiets van ja, voor mij hoeft dat niet allemaal tegen mijn 30 of 40 of whatever, dan is dat ook prima. En als je zegt van ja, dat is sowieso niet echt voor mij weggelegd, of bepaalde stukken van dat Picture Perfe plaatje dat ons verkocht wordt, is niet voor mij. Dat is fijn toe. Het grappige is dus dat het is niet zo dat ik dan zo bij mezelf denk van ik had bijvoorbeeld nu kinderen moeten hebben, of ik had een groot huis moeten hebben of überhaupt een huis moeten gekocht hebben of wat dan ook. Dat niet zozeer. Maar ik merkte eigenlijk de gedachte bij mijn eigen op van, had ik nu deze eigenlijk allemaal geweten, wat ik vandaag de dag weet, had ik de vaardigheden gehad wat ik vandaag de dag heb, dan had ik toch al veel verder gestaan. Ga ik maar verder gestaan, had ik dat allemaal maar eerder geweten. En toen besefte ik ineens van Saya, dat is zo onlogisch. Dat is zo een fair, naar de vroegere Saia toe. En daarmee ik het daar deze aflevering over wil hebben, omdat ik denk dat dat iets is wat wij heel vaak onbewust doen, en waar je misschien wel gaat herkennen, het geeft u een slecht gevoel, en het is een fair naar de vorige versie van
Waarom Denken Dat Je Verder Moet Staan Oneerlijk Is
SPEAKER_00u zelf toe. En ik ga je zeggen waarom. De versie van u, die een jaar jonger was, twee jaar, drie jaar, vier jaar, vijf jaar of zelfs tien jaar jonger was, die had simpelwiet niet het bewustzijn dat hij vandaag de dag heeft. Ik ga nog eens zeggen. Die versie van u, die vroegere versie, had simpelweg niet het bewustzijn, niet de awareness die dat de versie van u vandaag de dag heeft. Dus per definitie is dat niet fair naar die vroegere versie van jezelf toe om dan maar te zeggen dat zie ik dat al veel verder moeten staan. Nee, want de vaardigheden die je nu hebt, de kennis die je nu hebt, mede trouwens, door de fouten die je hebt gemaakt, het bewustzijn dat je nu hebt, dat had je toen niet. Dus het is veel gemakkelijker om inderdaad vanuit de versie van vandaag te zeggen. Ik had al wat verder moeten staan. Ik had dit of dit al moeten doen of hebben of gedaan hebben, of had ik die of die fout maar niet gemaakt, of had ik hier of daar maar sneller mee geweest. Ja, maar nee. Dat kon helemaal niet. Je hebt toen de beslissingen gemaakt en toen de dingen bepaalde dingen wel of niet gedaan met de awareness dat je toen had. En kennis en vaardigheden speel daar een enorm grote rol in. Maar ik wil het ook even hebben over awareness en bewustzijn. Want dat is nog iets anders.
Bewustzijn En Patronen Doorbreken
SPEAKER_00Je kunt jarenlang dezelfde patronen blijven herhalen. Er zijn twee mogelijkheden. Je kunt jarenlang dezelfde patronen blijven herhalen terwijl je perfect weet wat je ze aan het doen en waarom dat je doet en van waar je het triggers komen en je hebt het keihard door dat je het eraan doet, en toch blijf je het herhalen. Of je kunt jarenlang hetzelfde blijven doen, terwijl je het eigenlijk totaal niet door hebt zelfs. Je hebt op dat moment letterlijk het bewustzijn niet om te kunnen uitzoomen om vanuit helikopterview, zou ik maar zeggen, te gaan kijken naar jezelf en uw gedrag en uw keuzes en uw beslissingen, waardoor je ook gewoon telkens dezelfde patronen blijft herhalen. En die twee zaken zijn wel iets totaal anders. En heel vaak kijken we nu zo naar ons vroegere zelf. Ah ja, ik had bijvoorbeeld al veel sneller moeten stoppen met roken. Dat is gemakkelijk gezegd, natuurlijk vanuit je huidige versie. Ik denk, als ik kijk naar mijn eigen. Ik kan echt met 100% zekerheid zeggen dat ik vandaag de dag niet verder had kunnen staan. Met het pad dat ik heb bewandeld, de fouten die ik heb gemaakt, de keuzes die ik heb gemaakt, de strubbelingen en de uitdagingen die ik heb overwonnen, ik denk dat ik het zelfs nog relatief snel heb gedaan. Als ik zie vanuit welke diepe, diepe put ik kom van kleins af aan al. En als ik zie hoe sommige mensen daar vandaag de dag nog altijd mee worstelen. Dan denk ik dat ik Godverdomme goed mijn best heb gedaan. Met de bewustzijnsprongen die naar mij toekwamen toen met beide handen aan te grijpen. Want bewustzijn is echt iets dat je dat faciliteren, je kunt de juiste omstandigheden creëren, maar dat is niet iets dat je kunt forceren. En helaas kennen we allemaal denk ik wel een of meerdere mensen waarvan je gewoon weet van ja, die gaan. Misschien geloof ik geen reïncarnatie, I don't know. Ik geloof er in ieder geval in. Die gaan in dit leven niet meer wakker worden, zou ik maar zeggen. Sommige mensen blijven gewoon in een redelijk of relatief onbewuste staat van zijn tot de end of their days. En sommige mensen worden stap voor stap wel bewust, maar hebben daar gewoon veel meer tijd voor nodig dan anderen. En soms ook veel meer lijden voor nodig dan anderen. Dat is misschien een beetje raar om te zeggen. Maar ik denk dat we allemaal wel mensen kennen die dat. Ik zal even terug het voorbeeld van roken nemen. We kennen allemaal wel iemand die dat gestopt is met roken, al is het via. Pas wanneer dat eigenlijk zo goed als te laat was. Toen dat hij longkanker kreeg of toen een dokter begon te zeggen van ja, de brojees waar je nu mee zit, is echt niet oké. En dan kennen we ook natuurlijk mensen die dat gewoon bleven doordoen, zelfs met die diagnoses. En dat is eigenlijk het type mensen dat ik net besprak. Sommige mensen gaan echt gewoon tot het einde van hun leven in bepaalde patronen blijven vastzitten en dat bewustzijn niet verder ontwikkelen. En andere stoppen veel vroeger, bijvoorbeeld met roken, die hoeven niet per se die diagnose te hebben. Op een gegeven moment creëren ze echt wel dat bewustzijn en gaan ze daar ook alle moeite ook insteken om hun patronen daarin te herkennen. Want je kunt natuurlijk wel bewustzijn hebben, maar je moet ook wel inzicht krijgen? En dat is dan de volgende stap. Bewustzijn is één ding, je begint altijd bij bewijn. Maar dan het inzicht is de volgende stap van oké, maar waarom rook ik nu eigenlijk? Op welke momenten doe ik dat meest? Wat zijn de momenten waarop ik het hardste getriggerd ben? En dan inzicht beginnen krijgen in uw eigen kopingssystemen. Wat zijn er nog mogelijke manieren om aan gezonde koping te doen in plaats van een sigaret op te steken? En hoe kan ik dat dan voor mezelf faciliteren? Ook wat meer inzicht krijgen in habit formation. Gewoontes, gewoontevorming. Oké, hoe werkt dat nu eigenlijk? Goede gewoontes en slechte gewoontes. Wat is habit stakking, enzovoort, enzovoort. Ik denk een belangrijke kantekening dat ik daarbij wil maken is. Draai het of keer
Startlijn, Geluk En Vergelijken
SPEAKER_00het zoals je het wilt, of dat je er nu in gelooft, ja of nee. Natuurlijk is er zoiets als geluk en bepaalde factoren spelen een enorme rol in hoe snel en in hoe traag dat je jezelf kunt verbeteren. Want je kunt zoveel bewust zijn en zoveel inzicht hebben of proberen opdoen als je wilt. Maar als je bijvoorbeeld al veel minder toegang hebt tot bepaalde resources voor kennis op te doen, als je in een omgeving leeft waarin dat gewoon echt superveel onbewuste mensen zijn en superveel mensen die dat enorm aan het afzien zijn, die daar niet echt aan hun eigen werken of zeer zeer beperkt, dan wordt het wel een pak moeilijker, natuurlijk ook voor u om het vol te houden. Want het proces is een moeilijk proces. Ik denk je luistert hier naar omdat je menzijde aan zelfontwikkeling doet, die dat zelfontwikkeling heel belangrijk vindt. En je weet ook dat ik dat ga niet altijd van een lei dakje. Soms is het gemakkelijker om naïef te zijn en gewoon te denken: nee, ik ben prima zoals ik ben en ik ga niet aan mijn slechte gewoontes gaan werken. En aan mijn negatieve patronen. En dat bedoel ik wel met een stukje geluk van we kiezen ook niet van waar we starten. Ik heb dat hier al vaker op de podcast gezegd, maar I'm gonna repeat it till the end of this podcast. We starten ook niet allemaal gelijk. Dat is gewoon zo. Ik denk, hoe sneller je dat herkent, hoe meer gratie je jezelf kunt geven en hoe meer compassie jezelf kunt geven, zonder daarvoor het als een excuus te gebruiken. Dat bedoel ik niet. Het verklaart gewoon het tempo waaraan je soms gaat. Ik denk, je mag niet onderschatten dat sommige mensen waar je naar opkijkt, of de mensen waarmee je je vergelijkt en waarvan je denkt, Godverdom, had ik ook maar zo ver gestaan als hem of haar. Jij weet niet, zelfs al is dat je beste vriend of vriendin, je weet nog altijd niet, je bent niet 24 op 7 bij hun geweest. Je hebt niet in je schoenen gewandeld. Dus jij weet niet waar die vanaf dag één, dat die hier op aarde kwamen, allemaal te verduren hebben gehad, of niet te verduren hebben gehad. En soms is het wel heel voor de hand liggend. Ik bedoel vanuit de psychologie ook, als je natuurlijk in een gezin opgroeit in een heel zegt is onstabiel gezien. En je beide ouders, ik zeg nu maar iets, even een heel extreem voorbeeld. Uw beide ouders zijn drugsverslaafd. Ja, niet gemakkelijk, natuurlijk om van daaruit te vertrekken. Dus dat bedoel ik maar, niet iedereen heeft eenzelfde startlijn. Grappige, het is zo menselijk om jezelf te vergelijken, en zo menselijk om dan te denken van ah, had ik maar verder gestaan, maar het is zo irrationeel, want er is geen fucking finishline. It doesn't fucking matter. Je gaat aan het einde van je leven niet van God een ribbon krijgen of een medaille krijgen van hier zij. Je hebt een keis succesvol bedrijf opgestapt. Je hebt drie kinderen op de wereld gezet, die zijn ook allemaal heel goed bezig, hebben hun diploma gehaald. Je hebt een schoon vrouw of een schone man, goede relatie gehad. Voilà zij. Jij krijgt een dikverdiende medaille. Allee, ja, ik bedoel, daar draait het allemaal niet om. Er is geen finishline. Het doesn't fucking matter. De enige toe het natuurlijk doet, is jezelf. En ik begrijp 100% dat je naar je leven kunt kijken en kunt denken, daar heb ik toch wel spij van, of dit of dit wil ik toch nog wel graag veranderen. Want anders zou ik daar later op mijn sterven serieus pij van hebben. Ik denk dat dat heel gezond is. Dat is ook soms enorm de drijfveer voor verandering. Maar we slaan daar soms in door, en soms wordt het vergelijken, vind ik sowieso een enorme slippery slope. Ik denk, het is een cliche, maar het is een cliche voor een reden. Je moet je vooral vergelijken met de vroegere versie van jezelf. En als je met die versie al een paar stappen verder bent, dan denk ik dat je al heel trots mocht zijn op jezelf. En zo gaat het gewoon steeds verder. It never ends. Tot als je sterft, ga je bezig zijn met alleen mag ik te hopen, met jezelf te verbeteren, mijn zelfontwikkeling. En er is iets. Ik was onlangs, ik heb een opleiding focusing gedaan. Ik heb nu level 1 en level 2 gedaan. En focusing is eigenlijk
Traag Is Oké
SPEAKER_00een heel lichaamsgerichte techniek om een betere relatie met je innerlijke ruimte te ontwikkelen. Dat klinkt misschien heel abstract en vaag, is het eigenlijk ook wel voor een stukje. Want soms, als ik het zo niet wil uitleggen aan mensen, dan zie ik ja, dat is een beetje zoals mindfulness. Maar het is eigenlijk helemaal niet zoals mindfulness. Maar wat het wel deelt met mindfulness, is zo presence. Dus je moet heel aware zijn, heel bewust zijn van je lichaam, van je lichamelijke sensaties, van de velsins. En dus wat er toen tijdens een focusing sessie bij mij naar boven kwam. Want focusing wordt wel echt gebruikt dan om. Ik denk bij mindfulness is het eerder in een bepaalde staat van zijn. Je laat gedachten passeren. Die komen en gaan, je hoeft daar niet achteraan te rollen. Je observeert het gewoon. Ook zeer waardevol. Maar bij focusing gaat je eigenlijk echt wel de dingen opmerken en merken van dit komt nu in mij op, of dit is wat ik in mijn lichaam voel, dit is wat ik erbij denk. Dit zijn de kwaliteiten of de woorden, of de beelden of kleuren, of wat dan ook die erbij naar boven komen. Maar wat wil dat mij nu eigenlijk vertellen? Dus focusing is wel, het geeft meer richting of zo. En wat er bij mij over laatst bij een focusingsessie naar boven kwam, en ik heb het opgeschreven, en dat is echt eentje dat ik je wil meegeven, is een trager tempo betekent niet dat je vastzit. En vertragen is niet vastzitten. Traag mag oog. Dus ik ga nu nog eens zeggen. Een trager tempo betekent niet dat je vastzit. Vertragen is niet vastzitten. Traag oog. En ik denk niet voor niets dat dat een focusingsessie naar boven kwam, want focussen is letterlijk echt vertragen, dat echt stilstaan en vertragen telkens wanneer er iets opkomt bij jezelf. Als je zoals mij bent, dan vind je dat ontzettend moeilijk. Ik wil altijd dat de dingen serieus vooruit gaan. Ik hou enorm van de Sims-spelen. En een van de grote redenen daarvan is, is dat ik kan voortpoelen. Letterlijk bij de Sims kun je zo doorspoelen, zodat de tijd sneller gaat. Ik ben echt iemand, ik zou soms enorm graag willen dat ik dat bij het leven ook kon doen. En je zou dan denken, ja, maar dat willen we allemaal als het slecht gaat. Nee, nee, ik heb dat ook als het goed gaat, maybe I'm weird. I know. I don't care. Het is fijn. I accept my weirdness. Maar ja, nee, ik vind dat echt ontzettend moeilijk. Er is iets in mij enorm ongeduldig, altijd al gehad, en ik vrees dat dat zo gaat blijven. Maar daarom dat ik zo focussen bijvoorbeeld, en andere zaken, zoals mindfulness, etcetera, dat ik dat enorm waardevol vind, omdat dat mij eigenlijk een beetje forceert om te vertragen. En omdat ik dan ook effectief de waarde daarvan kan voelen. Niet gewoon weten, want ik weet wel dat ongeduldig zijn niet een topkwaliteit is. Meestal surft u dat niet echt in het leven. Maar dat ik ook effectief kan voelen van ah, oké, maar dit is wat dat vertragen eigenlijk kan doen, dit is wat dat vertragen u brengt. En ik vond deze dus een enorm waardevol inzicht omdat het sluit heel mooi aan bij het thema dat bij mij bijvoorbeeld ook speelt, van ik had al zo ver moeten staan, ja nee. Je zou dan kunnen zeggen op bepaalde domeinen in mijn leven ben ik trager gegaan dan anderen, op bepaalde domeinen ben ik trouwens sneller gegaan. Dat is trouwens altijd. We kunnen heel gemakkelijk kijken als je het vergelijkt met in een race. Het is heel gemakkelijk om enkel naar de personen die daar voor u zijn aan het lopen te kijken en te denken, ik wou dat ik even snel was als hun. Maar het vraagt veel meer van u om eens een keer achterom te gaan kijken, en te kijken tijdens het lopen van wie loopt er hier eigenlijk achter mij. Dat is misschien een goede om mee te nemen, want je kunt niet stoppen met vergelijken, dat is heel menselijk, wij zijn sociale wezens helemaal oké. Maar je moet er wel je heel bewust van zijn van zijn op welke manier je dat doet. Als je dat doet, denk even ook na van de personen die dachter je lopen, vergelijkt u daar een keer mee. En vooral vergelijkt u met de oude versie van jezelf die dachter u loopt. En daarnaast gewoon heel hard beseffen dat een trager tempo niet betekent dat je vast zit. Dat betekent niet dat je stilstaat in de race en weten dat er geen winnaar is in de race. En dat is misschien maar goed ook. Ik denk leeftijd kun je gebruiken als een bepaalde richting. Maar
Als Het Leven Niet Volgens Plan Loopt
SPEAKER_00als je hier naar het luisteren, wil ik even dat je stilstaat bij de momenten waarop alles volgens plan is verlopen in je leven. Probeer ze te denken aan het ene moment waarin je zegt: maar ja, toen is echt alles perfect volgens het plan gelopen. To be honest, ik kan er zelfs geen bedenken. Ik vind het zelfs heel moeilijk nu om direct aan iets te denken. Misschien is er wel eentje, maar over het algemeen, ik ben twee jaar later afgestudeerd van het middelbaar, ik ben al een jaar later afgestudeerd van het hoger onderwijs, ik heb mijn ribewijs twee keer moeten doen. Mijn eerste job was zeker een vast mijn droomjob, maar was het dan op den duur ook niet meer. Dus ja, is dat dan volgens plan? I don't. En dan hebben we het eigenlijk allemaal zo over heel performance dingen, maar bijvoorbeeld ook van sommige mensen hebben zo heel hard in hun hoofd zo tegen mijn 30 moet ik getrouwd zijn en kinderen hebben en denk ik, hoe de fuck gaat dat? Het is niet alsof je op 300 dates gaat, dat is geen wiskunde. Ik ben op 300 dates gegaan, dus nu ga ik op de 300ste date zeker de man van mijn dromen leren kennen, waar ik dan zeker kinderen mee ga hebben, nee. En je kunt keihard je best doen voor bepaalde zaken, maar heel vaak het leven loopt gewoon zoals het loopt. En je hebt daar zeker controle in op bepaalde aspecten, maar je hebt vooral controle over de effort dat je erin steekt. En als er dan iets als dan effort meets opportunity, dat je dan ja zegt. Maar je weet helemaal niet wanneer die effort meets opportunity moment komen. En dat vind ik zo dingen aan dat mensen daar zich soms te hard op vastpinnen. Ik merk ook dat dat in bepaalde culturen ook veel harder is. Op die leeftijd moet je dat bereiken, op die leeftijd moet je dat bereikten. Maar ik vind dat we dat hier in België toch ook wel enorm doen. Misschien niet zozeer van op die leeftijd moet je per se getrouwd zijn, of zo. Want ik denk zelfs dat er heel veel mensen niet meer trouwen in België. Maar ja, toch wel zo bepaalde milestones moeten dan per se. Op die leeftijd behaald zijn. En wat ik geloof, is dat je jezelf daar heel hard ten eerste al een onnodige druk bij oplegt. En ten tweede dat je jezelf soms zo rigide gaat opstellen, dat je bepaalde kansen niet gaat zien wanneer die zich voordoen. Ik denk dat je soms oké moet zijn dat het leven je iets heel anders laat zien dan wat je eerst voor ogen had, en dat je daar misschien zelfs gelukkiger mee gaat zijn. Maar dat vraagt wel heel veel moed, dat vraagt heel veel flexibiliteit en dat vraagt opnieuw heel wat bewustzijn, beseffen op dat moment en ik denk dat heel veel mensen dat gewoon soms niet beseffen. Wat is fijn, everybody has their own path, maar is beseffen van oei, er doet hier zich nu een kans voor. Ik ga het totaal anders in mijn hoofd, maar ga ik daar misschien toch ja op zeggen. Want ik voel precies wel dat dat ook iets heel moois voor mij zou kunnen zijn. En dat kan op vlak van job zijn, dat kan op vlak van verhuizen zijn, dat kan op vlak van partner zijn. Op zoveel verschillende vlakken kan dat zich voordoen. Maar ik denk als je heel veel mensen, zelfs bijvoorbeeld, als we het even naar business trekken, heel veel entrepreneurs die heel succesvolle businesses hebben, die zeggen dat ook heel vaak van ja, ik had nooit verwacht dat ik hier een business uit ging stampen. Dus ook daar het onverwachte u soms verrassen. Laat het u ook voor een stukje openen of zo, want hij heeft heel erg te maken ook met je openstellen. En de timeline die jij in je hoofd hebt, zal zeer zelden gevolgd worden door het leven. En dat is ook helemaal oké. Dat is helemaal oké. Als jij momenteel in een fase zit in je leven waarin je wenst van ik wou dat dingen allemaal wat sneller gingen, of ik wou dat ik al bij doel X of doel Y was, weet dan dat je tempo maakt eigenlijk in ze echt niet uit. Het is z'n cliché voor een reden, en ik moet mezelf daar ook vaak aan herinneren, het gaat niet om het resultaat.
Doelen, Leegte En Genieten Van Proces
SPEAKER_00Da gaat het echt niet om. Want iedereen die daar bijvoorbeeld succesvol is, of dat succes mocht je dan invullen, die definitie, zoals je wilt. Maar even als we het dan heel basic gaan pakken, zo'n carrière gewijs. Heel vaak zeggen die dat ook. En dan haalde ik dat doel en dan zet ik een volgende doel. En dan haalde ik dat doel en dan wou ik weer dat ander. En het is altijd meer en meer en meer. En op zich is daar niks mis mee. Want dat is eigenlijk ook het hele ding bij zelfontwikkeling bijvoorbeeld. Je behaalt een doel en je zet weer een volgende doel. Ik bedoel, anders zou het leven echt wat de fuck zijn. Dat is ook wat leuk maakt. Maar je kunt daar enorm in doorschieten. Je kunt van doel naar doel gaan zonder ervan te genieten. En constant met een enorme leegte rondlopen en denken het volgende doel gaat mij gelukkig maken. Of je kunt van doel naar doel gaan en terwijl enorm genieten van het proces. En dat is eentje waar ik mezelf ook soms nog enorm aan moet herinneren, is van saja, je bijt niet op bepaalde je hebt dat doel nog niet bereikt, maar je gaat dat sowieso wel op een dag bereiken. En zelf als je het niet bereikt, heb je het proces daar naartoe, heb je tenminste van genoten. En dat is het belangrijkste. Want als je niet van het proces kunt genieten, waarom zij dat dan in godsnaam aan doen? Want aan het einde van het leven maakt dat echt geen hol uit. Dus voilà. Eentje dat ik u vandaag wou meegeven, enige die volledig ongeplant was, eigenlijk. Maar ik vind dat ik dat
Openstaan Voor Het Ongeplande
SPEAKER_00af en toe toch eens moet doen, die unscripted ones. En het past perfect binnen het thema dat ik u vandaag heb meegegeven. Laat je gewoon soms even verrassen. En just go where the wind takes you. En dat is wat ik vandaag eigenlijk ook heb gedaan. Want ik had eigenlijk iets anders gepland. En ik voelde gewoon, ik had zoiets even de tijd gepakt om in te tunen. En ik voelde gewoon van nee jong, ik wil het over iets anders hebben. En totdat ik mijn micro hier aanzette, wist ik nog altijd niet waar ik het over ging hebben. En eigenlijk heb ik ervan genoten. En dat is het belangrijkste. Dus ik hoop jij ook, ik hoop dat je hier iets aan hebt gehad. Ik zou zeggen, als je deze goede podcast, een aflevering vond waar je iets aan hebt gehad, stuur het door naar iemand waarvan je denkt die
Outro
SPEAKER_00dat er ook baat bij zou hebben. Als je nog niet wilt abonneren of op volgen hebt gedrukt binnen uw favoriete podcast app, doe dat alsjeblieft. Dat helpt ons enorm verder om de message verder te verspreiden om nog meer mensen te helpen naar 1% improvement everyday. En ja, voilà. Dan ga ik hem bij deze afronden. Ik wens u een enorme, enorme fijne dag, of avond, of nacht of wat dan ook toe, wanneer je hier naar luistert. En I'll see you in the next one.
SPEAKER_01Bedankt dat je er vandaag bij word. Elke aflevering is een uitnodiging om even stil te staan bij wie je bent en wie je wilt worden.
SPEAKER_00Vond je iets dat bleef hangen? Laat het ons weten op Instagram. We zijn benieuwd welke stap jij vandaag gaat zetten en we lezen alles. Onthoud, je hoeft vandaag niet perfect te zijn, je hoeft alleen maar 1% beter te zijn dan gisteren. Tot de volgende keer.