Welkom En Waarom Stress Nu

SPEAKER_03 0:00

Welkom bij de 1% Improvement Podcast. De podcast over mentale en fysieke gezondheid voor mensen die geloven in duurzame groei in plaats van snelle oplossingen. Hier geloven we dat kleine stappen grote resultaten maken. Dat hoe je uw energie en emoties beheert de kwaliteit van je leven bepaalt. En dat je mentale en fysieke gezondheid nooit los van elkaar staan.

SPEAKER_00 0:24

Stel je voor dat je elke dag met meer energie, rust en focus door het leven gaat. Hier vind je de inzichten en tools om ook echt die stappen te kunnen zetten. Laten we samen groeien. 1% at a time. Dit is de One Percent Improvement Podcast.

SPEAKER_03 0:43

Welkom allemaal bij alweer een nieuwe aflevering van de One Percent Improvement Podcast. De podcast die je helpt groeien met kleine stapjes in je mentale en fysieke gezondheid 1% at a time. Mijn naam is Saya en ik zit hier samen met Maike. En vandaag is ons topic stress. Stress en zenuwstelsel. En ik vroeg daar juist aan Mike van ja, wat denk jij als ik zeg stress en zenuwstelsel, en dan zei hij Saya, Yes, inderdaad.

SPEAKER_01 1:16

Saya is the perfect case.

SPEAKER_03 1:20

We dachten van ja, weet je wel, we zullen gewoon begin over mij.

SPEAKER_00 1:25

Over uw leven.

SPEAKER_03 1:29

Ja, omdat ik inderdaad wel, zeker de laatste anderhalf jaar toch wel regelmatig in een serieuze stresstoestand zit, dat natuurlijk ook wel gevolgen heeft voor mijn gezondheid. En voor mijn energi systeem. Dus we dachten, oké, laten we mezelf als casus dienen, om je zo een beeld te geven van ja, wat is nu eigenlijk het fysiologische en psychologische

Wat Stress Wel En Niet Is

SPEAKER_03 2:00

effect van stress en wat doet dat allemaal met je energie en hoe kun je dat dan stap voor stap aanbegingen pakken? Ik denk, als je zoals veel mensen bent, dan zeg je zeer vaak van ja, ik ben gestrest. Maar wat is dan nu eigenlijk die stress? Vanuit het psychologisch perspectief is stress eigenlijk geen emotie. Stress is een context of een toestand waarin emoties kunnen ontstaan en intenser worden, maar het is op zich geen basis. Het wordt niet gezien als een basisemotie. Stress is eigenlijk het gevoel hebben dat je als mensen zeggen van ja, ik ben heel gestrest, dat kan. Maar dan wil dat eigenlijk zeggen van oké, ik heb het gevoel dat er veel meer van mij gevraagd wordt dan dat ik aan kan. Dat dus eigenlijk de eisen groter zijn dan de hulpbronnen of de middelen die ik denk te hebben om ermee om te gaan. Dat zou stress kunnen zijn op vlak van psychologisch perspectief. Maar daar kunnen dan heel wat andere emoties uit ontstaan. Bijvoorbeeld angst van oei, ik ga falen, ik ga die een deadline halen. Of boosheid van ja, waarom krijg ik er altijd zoveel werk? Of dat kan van alles uit ontstaan. Maar wat ik wel heel vaak merk bij cliënten, is dat mensen vaak zeggen van ik ben gestrest, terwijl ze eigenlijk totaal andere emoties bedoelen. Bijvoorbeeld dat iemand eigenlijk niet heel onzeker is over zijn toekomst. Maar dat is niet stress. Dat is onzekerheid. Of heel veel angst heeft van ja, er gaat iets heel ergs gebeuren. Dat is angst, dat is geen stress. Of teleurstelling, bijvoorbeeld. Of noem maar op. Maar het woord stress wordt zo heel vaak gebruikt als zeggen, vulwoord of zo. Voor veel mensen hebben ook geen uitgebreide emotionele woordenschat. En dat is wel een heel belangrijke. Als je de aflevering, de meest recente aflevering van Felings First nog niet hebt beluisterd, gaat je dan zeker even beluisteren. Want daar ga ik dieper in op wat zo een rijke emotionele woordenschat betekent voor je emotieregulatie. En wat voor effect dat dat heeft op je emotieregulatie. Want hoe nauwkeuriger je emoties kunt labelen, hoe beter je ze ook gaat kunnen reguleren, ze hebben dat ook gewoon echt al gezien. Dat effect in je brein is echt enorm. Je prefrontale cortex meer geactiveerd worden en je Amygdala gaat de activiteit van je Amidala gaat afnemen wanneer je aan effectlabeling gaat doen. Dus wanneer je emoties correct gaat labelen en categoriseren. Dus dat is even een sign note over stress en waarom we heel vaak zeggen van ik ben gestrest, maar waarom dat niet altijd

Saya Als Casus Van Chronische Stress

SPEAKER_03 4:50

even klopt. Maar als ik dan even naar mezelf moet kijken, ik denk in mijn geval klopt het wel. Aangezien dat ik de afgelopen anderhalf jaar pakken hard heb gewerkt. Degenen die dat mij goed kennen, die weten dat ik verschillende jobs heb. De 1% is daar één van, dat is de job dat het minst betaalt. Waar ik waarschijnlijk het meeste nog voor doe, zelfs on de site, in mijn niet vrije tijd. En ik denk zo mijn stresslevels enorm begin stijgen van zodra wij de One Percent serieuszer beginnen. In die zin dat we hiervoor was het zo heel vrijblijvend wat podcasten en zo. En hier en daar hebben we zoiets een one percent de georganiseerd en dat was het dan. Maar vanaf vorig jaar zijn we eigenlijk echt serieus beginken over oké, maar hoe kunnen wij hier eigenlijk, dat is onze passie. Dus hoe kunnen we daar nu eigenlijk ook geld mee gaan verdienen, zodat we onze passie gewoon verder kunnen blijven doen en dat we dat liefst zelfs fulltime zouden kunnen doen. Maar als je hier naar luistert en je hebt zelf een bedrijf of je hebt een bedrijf in bijberoep, dan weet je dat dat echt pakken veel van je vraagt. En dat dat echt niet zo simpel is. Je kunt heel wat ideeën hebben, maar je moet ze ook allemaal nog uitgewerkt krijgen en dan moet je ze ook nog op de markt krijgen, dat vraagt ontzettend veel. En zeker als je dat dan ook naast nog een job in loondienst moet doen, is dat absoluut niet evident. En daarnaast zie ik ook zelf nog cliënten, zowel in real life als online. Dus dat maakt wel dat het allemaal heel druk wordt. Dus ik denk, in mijn geval is het wel vaak zo dat soms de eisen hoger liggen dan de middelen die ik heb om ermee om te gaan. En sinds anderhalf jaar ben ik dan ook wel een stap terug beginnen doen op vlak van training. Want ik deed competitief powerliften. En dan heb ik tegen mijn eigen gezegd van oké, misschien moet ik even stoppen met volledige powerlifting meets en ga ik gewoon benchonly doen om de druk er wat van af te halen, maar nog altijd wel de sporten kunnen doen die ik graag doe. Maar ik ben dan ook begingen merken dat uiteraard had dat niet alleen een effect op mijn training, maar ook op mijn slaap, ook op mijn eten bijvoorbeeld, veel meer cravings. Eigenlijk nog altijd evenveel blijven eten, terwijl ik minder train. Dus ja, dat heeft allemaal wel een effect gehad. En vandaag de dag merk ik dat uiteraard nog altijd wel voor een stuk. Het is al wel iets beter, merk dan bijvoorbeeld een paar maanden geleden, omdat ik mij er heel bewust van ben, en omdat ik wel bepaalde stappen ben aan het zetten om het onder controle te krijg, zal ik maar zeggen, om mijn systeem meer tot rust te kunnen laten komen. Maar ik merk wel dat het uiteraard is veel voor mijn systeem om te dragen. Ik merk wel dat ik heel vaak, zelfs op momenten waarin ik wel bijvoorbeeld vrije tijd heb, dat ik nog heel hard aansta, en dat het moeilijk is om mijn systeem in parasympathische toestand te krijgen. Er zijn wel extra zaken of tools die ik probeer in te zetten, zoals ademhalingsoefeningen, en boxbreeding, etcetera. En dat helpt wel echt. Ik moet wel echt zeggen dat als ik dat regelmatig doe dat echt een verschil maakt. Maar het is vooral op de momenten waarop ik in Go Go modus zit, dat dat er natuurlijk tussenuit valt en ik merk dat ik daar soms gewoon geen tijd voor maak. Misschien moet jij het fysiologische standpunt is een keer uitleggen,

Energie Naar Overleven In Plaats Van Leven

SPEAKER_03 9:00

eventueel op basis van mezelf. Wat gebeurt er dan wel fysiologische met mijn energiemen door je stress?

SPEAKER_00 9:11

Het voornaamste dat er gebeurt, is eigenlijk dat je je energie een ander doel krijgt. Normaal gezien in laten we zeggen een goede context, waarin je je leven lijkt, en waarin je voldoende afwisseling hebt tussen ontspanning. Rustmomen, leuke momenten met vrienden en zo, alles valt onder ontspanning, maar dus ook je actieve staat, je job en dergelijke, je dagelijks leven, als daar voldoende afwisseling tussen zit, dan is je energie eigenlijk goed gereguleerd, en dan wordt je energie gestuurd naarmate je context. De ene keer zet je een actieve stand, moet je misschien wat meer cognitief erbij zijn. Moet je misschien wel meer nadenken in op je job als je een bureaujob hebt ofzo, of een mentale job, waar je niet heel fysiek actief moet zijn, maar wel mentaal, dan gaat dat voorander je brein. Als je dan bijvoorbeeld een fysieke job hebt, dan wordt dat voornamelijk naar je spieren en zo gestuurd die energie. Als je dan de rustmomenten of ontspanningsmomenten, zeg maar, dan gaat je, oftewel die energie gebruikt om te herstellen of om leuke dingen te gaan doen. Stel, je zei, je gaat iets doen met je gezin, of je gaat iets doen met vrienden ofzo, dan wordt die energie gebruikt om je goed te voelen om leuke dingen te doen, zo eigenlijk. Maar in uw geval, omdat je eigenlijk constant in die actieve staat bent, ga eigenlijk 24, 7 op 7 wordt die energie gebruikt om je systeem, om je stresssysteem, zeg maar. In dit geval spreken we over het stresssysteem. In de zin van het systeem dat ervoor moet zorgen dat je actief kunt blijven, dat je actieve dingen kunt blijven doen, dat je brein blijft werken, dat je kunt blijven bewegen, dat je constant kunt blijven gaan. Dat systeem moet constant gevoerd worden door energie. En omdat je dus, zoals je zelf zegt, constant aan sta, vraagt dus dat systeem ook heel de tijd energie. Maar het probleem is, energie is niet eindeloos. Dat moet ook worden aangevuld. Je kunt dat zien bijvoorbeeld, ik zal nu maar zeggen, een nemmer met water en je pakt er constant wat water uit voor dingen te doen, voor je plantenwater te geven, voor iets te kaas, alleen noem maar op. Op een gegeven moment is die leeg en die moet er gevuld worden, dat is ook zo in je lichaam. Je kunt lang blijven trateren op energie die er beschikbaar is. Maar als de beschikbare energie van je lichaam op is, dan moet je eigenlijk gaan herstellen. En herstellen is bijvoorbeeld slapen, maar echt wel goed kwalitatief slapen, dat is rusten in welke vorm dat ook voor je dan geschikt is. Voor sommige mensen kan dat echt zijn wat in de zetellig, serieus kijken. Vomige mensen is iets leuks gaan doen, noem maar op, waar het beste bij je past. Maar die dingen moeten eigenlijk gebeuren, dagdagelijks, om die energie altijd terug beschikbaar te stellen. Als dat niet gebeurt, moet je lichaam energie gaan halen op plaatsen waar het eigenlijk opgeslagen zit, of op plaatsen waar het momenteel niet van belang is. Want eigenlijk wat je gecreëerd, is een soort van survival staat. Want constant blijven gaan, gaan, dat is eigenlijk een state of survival, omdat je lichaam. Er is maar één ding echt belangrijk voor je lichaam, en dat is overleven. De rest maakt eigenlijk allemaal niet uit. Het ultrabelangrijkste is, biologisch gezien voor je lichaam overleven. Overleven is nummer one. Op de tweede plaats komt meestal reproductie, maar overleven is eigenlijk echt het belangrijkste. Dus dat wil zeggen, als jij constant in die state of survival bent, dan gaat je lichaam overal energie halen. Waar je het kan vinden. Is het uit je spieren, is het uit je organen, is het uit externe factoren, zoals haar, nagels, alleen noem maar op, overal waar je eigenlijk energie zit en waar het kan afbreken om dat systeem te voeden, daar gaat het ook die energie halen, natuurlijk tussendoor je eten en zo ook wel. Je vult een stukje die energie aan. Maar het probleem is dat je een enorme energievraag creëert, en daarnaast ook zijn er ook heel veel met je brein nog bezig. En zeker ons brein heeft eigenlijk elke dag rust nodig. Want doorheen een dag is er zoveel activiteit, worden er zoveel stoffen aangemaakt, zoveel verbindingen die actief zijn, en die laten eigenlijk een soort van restproduct achter in ons brein, en ons brein gaat eigenlijk een beetje zwellen. De bedoeling is dat s'nachts als jij slaapt, dat wordt opgekuist. Die restproducten worden opgekuist, al dan afval zich morgen weg en die zwelling, die krimpt terug. En de activiteit die je hebt gebruikt doorheen je de dag, die wordt terug aangevuld, en die wordt terug eigenlijk scherp gesteld, zodat je de dag daarna terug kunt presteren, zoals je zou moeten kunnen presteren. Maar natuurlijk als dat constant actief is, dan worden die restproductjes worden amper opgeruimd. Die zwelling blijft eigenlijk constant een stukje aanwezig, waardoor je soms zo een drukend hoofd kunt krijgen, omdat je letterlijk die druk voelt. En als je ook niets van die processen kunt herstellen, op een gegeven moment. Je kunt het zelf al wel inbeelden, op een gegeven moment zie je die processen ook van ja, als we nu niet even rust krijgen, we kunnen gewoon niet meer, het is te veel. En dan begin je echt letterlijk trager te worden, zeg maar. In je denkprocessen, in alles, in je creativiteit. Sommige processen zullen misschien zelfs helemaal naar de achtergrond gaan, vaak is dat creativiteit dat echt weggeduwd, omdat het brein zegt van ja, we hebben dat niet nodig. We zijn aan survival. Hoe de moet er creatief zijn? Je gaat survival lopen, moet die doen. En dat zijn die dingen, daar wordt naar de achtergrond allemaal geduwd. En emoties worden veel moeilijker om te reguleren. Want wie heeft er nu emoties nodig in een state of survival? Nobody, hè. Emoties, die worden ook naar achter geduwd.

SPEAKER_03 16:31

Sap je wel, eigenlijk wel. Want als je in een state van survival zit, bijvoorbeeld angst heeft daar een hele grote functie. Als je even keiletterlijk naar vroeger bijvoorbeeld, als je een leeuw ziet en je voelt die intense angst, dat is net bedoeld voor je in survival mode te duwen en te gaan lopen, lopen, lopen.

SPEAKER_00 16:50

Natuurlijk, maar dat moet ook blijven. Maar het reguleren ervan, dat wordt.

SPEAKER_03 16:55

Ja, je prefrontale cortex inderdaad.

SPEAKER_00 16:58

Dus eigenlijk moet jij constant angstig zijn, want jij moet eigenlijk constant weglopen. En dat bedoel ik, dat reguleren heeft helemaal geen zin in meer. Dus dat wordt naar rechter geduwd. Als die leeuw er is, moet jij niet eens reguleren in happy gaan zijn. Dan word je gewoon opgefritd. Angstig in gammer lopen.

SPEAKER_03 17:16

Ja, dan moeten we niet gaan nadenken van hoe groot is die leeuwen, hoe ver staat die nee?

SPEAKER_00 17:22

Oh misschien is die wat schattig. Ik kan hem geen knuffelen. Dat zijn allemaal van die processen die worden weggeduwd. Hetzelfde met honger en zo. Hetzelfde met honger. Honger, je hebt ook op die moment veel minder nodig. Dat zijn allemaal van die processen. Die worden allemaal beïnvloed.

SPEAKER_03 17:42

Ja, het is wel interessant wat jij zegt van die zwelling. Want dat is inderdaad ook wel iets waar ik soms voel. Is zo inderdaad een druk in je hoofd. En ook een bepaalde soort van brainfuck, zal ik het maar noemen. Dat je inderdaad gewoon merkt van wow, ik zie hier een pak trager. En gelijk wat jij zegt, van je bent dan ook veel minder creatief, je kunt veel minder goed probleem oplossen denken. Je voelt echt gewoon dat je systeem een beetje in shutdown mode is gaan.

SPEAKER_00 18:14

Ja, maar dat is ook wens alles in ons lichaam, letterlijk, alles van wat ons leven omvat, heeft energie nodig. Maar er is altijd maar een beperkt beschikbare capaciteit van energie. En die energie moet constant worden herangevuld, nieuw gemaakt worden, getransporteerd worden. Maar het lichaam moet eigenlijk constant, letterlijk, elke seconde van de dag moet die beslissen naar waar sturen we onze energie, welk systeem heeft energie het hersenen nu nodig. En zoals ik zeg, in een ideale context, kan ons lichaam onze energie ook ideaal gaan verdelen, want dan kan die dat aanb in stukjes opdelen en kan die zeggen stukje voor u, stukje voor u, stukje voor u. Maar als er één systeem, dus je stresssysteem, uw state of survival, als dat het hoogst actief is en die vraagt mega veel energie, dan heeft je lichaam geen andere keus om al die energie of quasi al die energie naar daar te sturen, en minimale energie naar andere systemen te sturen. Dus als dat chronisch wordt, weken, maanden, jaren, dan komen al die andere systemen in een chronisch tekort, en dan niet alleen, die worden ook soms ook nog afgebroken in functie van dat stresssysteem. Om er moet een constante aanvoer zijn van energie, maar als jij zelf die energie niet snel genoeg bijvult voor je lichaam, of je lichaam kan zelf die energie niet snel genoeg omzetten van je voeding of van de zon of noem maar op, dan moet je die energie ergens anders gaan halen. En dan gaat die weefsel afbreken en dergelijke. Dus dat zijn allemaal al je systemen lijden eronder, je stijl, alles. En op een gegeven moment dan beginnen de kwaaltjes naar boven te komen en dan beginnen ze van die dingen te merken. En dan is het

Breinmist Slechte Slaap En Emotieregulatie

SPEAKER_00 20:10

zeker tijd voor actie.

SPEAKER_03 20:11

Ik vraag me af. Je sprakt daar juist ook al over, het kan dan ook zijn dat honger en dorst en zo naar de achtergrond verdwijnt, of dat je inderdaad bepaalde weefsels begint af te breken, je spieren of dat hij dat uit je organen begint te halen, blabla. Maar wat ik opvallend vind, is zo, er zijn veel verschillen tussen mijn leven nu en mijn lichaam nu en een aantal jaar geleden. Maar bijvoorbeeld van 2020 tot 2022 heb ik ook heel hard gewerkt. Ik was toen net afgestudeerd. Ik werkte in suicidepreventie, het was corona. Het was echt alle hands aan dek, letterlijk en figuurlijk. Ik was echt fucking hard aan het werken ook toen. En wat heel interessant is, vind ik dat. Want ik ben toen uiteindelijk ook in 2022 in een burn-out beland. Maar wat ik heel interessant vind, is dat ik toen heel hard terug een beetje was hervallen in mijn eetstoornis. Dus in een productie. Ik heb dat als tiener gehad. En toen is dat eigenlijk onbewust heel hard terug naar boven gekomen, omdat ik toen ook echt van de stress bekam nooit honger had. Dat was crazy, hoe ik. Ik kon echt van letterlijk, ochtends 9 uur tot 10 uur s'avonds werken aan een stuk en gewoon vergeten te eten. En ik was toen ook echt ontzettend veel afgevallen. Ik woog echt. Ik woog 16 kilo minder dan nu. 16 kilo, dat is crazy. Want mensen die mij kennen, ik ben geen dikke of zo. Dus ik had echt niet zoveel om te verliezen. Maar nu bijvoorbeeld, de afgelopen anderhalf jaar, heb ik een beetje het tegenovergestelde gevoel, en dat is echt nieuw voor mij, dat ik net eigenlijk voel dat ik vanuit die stress eigenlijk Dat ik net meer cravings heb. Dus zelfs al weet ik ergens rationeel van dat kan eigenlijk niet dat ik nu nog extra eten zou nodig hebben, toch krijg ik honger. En als ik geen honger heb, dan is het echt zo'n craving naar snelle suikers. Maar ik vind dat super interessant. Hoe kan dat dan dat dat zoveel jaar geleden tegenovergestelde was, terwijl ik zit een heel gelijkaardige stresstoestand, zal ik maar zeggen. Toen was ik heel hard aan het werken. Nu ben ik heel hard aan het werken en toch is mijn systeem daar anders precies op aan voor een stuk anders aan het reageren op vlak van honger.

SPEAKER_00 22:43

Je kunt eigenlijk twee richtingen uitgaan. Je kunt bijvoorbeeld, oftewel echt die honger volledig onderdrukken zoals jij het meegemaakt. Maar je hebt natuurlijk dan ook een verleden zoals je eetstoornis. Dus dat had daar ook al wel grotendeels mee te maken. Want je waart eigenlijk al een stukje geprimd daarvoor. Dus dat is een makkelijke route voor je lichaam, dat is een bekende route. Dus als je lichaam gewoon zegt van we sluiten dat gewoon af en we breken wel gewoon al die spiermassa af, want dat is wat we kennen, dan hadden natuurlijk gemakkelijke die richting op. Nu natuurlijk zitten al een lange tijd, zoals je zelf ook hebt gezegd, aan het trainen, fysiek aan powerliften en zo. Je hebt meer spiermassa. Die spieren die hebben honger die vragen eten. Je ondertussen ook een beetje je systeem een beetje anders geprimd om door meer te gaan eten, meer op die voeding te focussen, door echt je lichaam wel te gaan geven wat dat nodig heeft. Dus nu natuurlijk kan het zijn dat je lichaam zegt van de vraag naar energie is hoger. Dus we gaan ervoor zorgen dat de persoon meer gaat eten, want we hebben meer energie nodig. Dan kan dat zijn dat je je lichaam, je fysiologie zegt, uw brein eigenlijk van ja het verzadigingshormoon. We gaan dat een beetje onderdrukken. We gaan het hongerhormoon en we gaan dat een beetje laten meer werk doen, zodat die persoon eigenlijk meer voeding binnenhaalt, zodat wij dat kunnen omzetten in energie voor die state of survival. Op die manier kan je lichaam ervoor kiezen, je lichaam kan daar ook voor kiezen, om dat te doen, om te zeggen van ja, we moeten dat systeem blijven voeren. We willen niet onmiddellijk overgaan naar weefselafbraak. Dus wat gaan we doen? We gaan ervoor zorgen, we gaan het brein zeggen van ja, ik heb energie nodig, dus ik ga dat op die manier regelen. Daarom zie je soms ook mensen die gaan stress eten en zo, omdat dat deels ook een biologische, fysiologische reactie is van het lichaam dat zegt ik heb meer energie nodig, want de vraag is hoog. Dus we moeten meer gaan consumeren. We hebben meer nodig, en ook zoals jij zegt, je hebt meer cravings naar zoet, omdat dat sneller is. Het lichaam kan dat veel sneller om afbreken, omzetten, naar de plaats sturen waar dat nodig is. En dat is wat die wilt, natuurlijk. Die wilt die snelle energie, want die gaan niet zeggen van ja, we gaan de vraag naar een goede stuk steek verhogen. Ja, nee, er is die keiling mee bezig. Dan heeft hij zoiets van ja, dan zullen dan zullen we wel gewoon weefslag breken, dat is sneller. Dus die zegt van ramt maar gewoon vol met suiker. Alle shit waar je kunt vinden, al een baier, rampte maar gewoon binnen, kunnen wij dat gebruiken om dat systeem te blijven voeden. Want ja, als de energie op is, dan moeten we iets anders gaan doen. Dat is iets wat er dus kan gebeuren. Het lichaam kan ervoor kiezen om het op die manier aan te pakken.

SPEAKER_03 26:07

En dat is wel een heel interessante, want ik denk veel mensen die aan het luisteren zijn, nu zullen we dat wel herkennen, zullen zich in een van de twee misschien herkennen, of misschien zelfs in allebei. Oftewel wordt je honger heel hard onderdrukt en ga dat door door door en vergeet je gewoon te eten. Oftewel, voelden het extra cravings, extra honger en gaden net meer beginnen eten, stress eten of emotie eten, inderdaad. Dat heeft ook psychologische factoren gelukt, dat we de juist al in mijn casus hebben aangehaald. Maar langs de andere kant hoor ik je ook zeggen, en dat is denk ik wel een heel belangrijke, wat heel veel mensen misschien niet beseffen omdat daar nog heel weinig nadruk op wordt gelegd. Het heeft ook heel hard een biologische, fysiologische component. Ik vraag mij daarna af, want je sprak daar juist over primer en zo. Wat zorgt ervoor dat mensen naar het een of naar het ander neigen bij stress? Je hebt veel mensen die zullen zeggen. Bij mij is dat meestal dat ik eigenlijk net vergeet te eten. En bij andere mensen zullen zeggen nee, ik begin eigenlijk echt wel meer te eten.

SPEAKER_00 28:23

Een exact antwoord kan ik er niet op geven. Wij zou ik dan echt moeten onderzoeken, uitzoeken waar alle factoren daarvan zijn. Maar wat ik mogelijk denk dat het zou kunnen zijn, is vooral voorgeschiedenis. Dus, wat heb jij als kind zijnde? Hoe was je eetpatroon? Wat hebben je ouders je altijd aangeboden, wat heb je aangeleerd, eigenlijk een combinatie van psychologie, fysiologie, daar zo'n beetje. Wat is uw lichaam eigenlijk gewoon om te krijgen, om te doen. En ik denk ook een beetje dat je genetische factoren een aantal biologische markers, zeg maar, dat die dat ook gaan bepalen, zoals bijvoorbeeld dopamine, serotonine, al die zaken. Je ziet ook vaker dat bijvoorbeeld dopamine erge mensen, dus mensen die heel erg afgestemd zijn op dopamine, dat die ook vaker verslavingsgevoelig zijn, ook naar eten toe. Dat ook meer pulketers zijn en zo en van die zaken allemaal. Dat kan er bijvoorbeeld me te maken hebben. Zo jij al had aangehaald, je voor geschiedenis meer, je vergeet ook gewoon te eten, of je hebt van die problematiek. Dat zijn allemaal patronen, eigenlijk allemaal zaken die er meespelen. Je lichaam gaat altijd kiest altijd een strategie voor alles. Je lichaam zit vol strategieën. En die gaat altijd een strategie bepalen naarmate de analyse die heeft gedaan van heel veel verschillende factoren. Je lichaam scant constant, vindt verschillende factoren, zoals bijvoorbeeld, in uw geval een persoon traint, heeft spiermassa, dit, dat, andere componenten, psychologische componenten allemaal? En had je een strategie kiezen: wat is momenteel de beste strategie die we kunnen gaan volgen om ons doel te bereiken, in dit geval meer energie binnen te krijgen. Oké, dan gaan we nu kiezen voor meer eten, meer cravings. Dat is een strategie.

SPEAKER_03 30:57

Want hoe zit het dan met het effect van cortisol bijvoorbeeld afvallen? Ik denk in het algemeen is dat toch normaal gezien, dat het ervoor zorgt dat je lichaam niet gaat afvallen, omdat het zich net gaat vasthouden aan je vet, cortisol het net moeilijker maakt om af te vallen. Terwijl bij sommige mensen gaat je dan dusdanig weinig eten, dat je net wel gaat afvallen en dat je lichaam dat weefsel gaat afbreken. Hoe werkt dat dan juist? Sommige mensen vallen net hard af van de stress, sommigen komen het bij. Dat hangt dan ook samen met het meer of minder eten.

SPEAKER_00 31:41

Cortisol is super genuenceerd. Inderdaad, chronisch hoge cortisol zorgt ervoor eigenlijk dat je heel moeilijk vet kunt verliezen en makkelijk vet gaan vasthouden op de plaatsen waar heel veel cortisolreceptoren aanwezig zijn. Bij de mannen is dat heel vaak in de onderbuik.

SPEAKER_03 32:05

En bij vrouwen?

SPEAKER_00 32:06

Bij vrouwen is dat meestal rond te heupen. Je ziet ook al soms vrouwen die zo rond de buik regio. Maar meestal is dat rond de heupen. Dat heeft dan voornamelijk weer te maken met hormonaal en dergelijke. Vrouwelijke samenstelling heeft er ook grotendeels me te maken, je hebt cortisol eigenlijk nodig om af te vallen, maar te veel, daar werkt ook averigd. Dus het is heel hard een balans vinden met cortisol, dat ten eerste al. Maar het ding is, als je echt je eigen zwaar ondervoedt, dan gaat dat sowieso beginnen afvallen. Want je lichaam gaat letterlijk alles afbreken. Alles. Want survival is survival. Wat die ook moet afbreken, je lichaam, die gaat dat afbreken. En natuurlijk, alles wat er wordt afgebroken, in het begin gaat dat nog niet snel merken. Maar op een gegeven moment gaat hij gewoon alles afbreken en dan ga je natuurlijk gewicht verliezen. Die gaat fit afbreken, die spieren afbreken. Als die daar gepasseerd is, dan kan die botten gaan afbreken, organen gaan afbreken. Maar dat is dan natuurlijk al een heel stage verder, zover kan die gaan, die kan echt letterlijk alles gaan afbreken totdat je letterlijk sterft van organfailure, bijvoorbeeld. Dat is het ding, natuurlijk. Als je echt heel lang je eigen ondervoed, dan ga je natuurlijk sowieso afvallen omdat je eigenlijk letterlijk aan het sterven bent. Je lichaam is gewoon letterlijk zijn eigen ontfreken, omdat het niet anders kan, omdat je in je leven moet blijven. Je lichaam gaat niet zeggen. We kappen er wel even mee. Dat op een paar maandjes zal wel lukken. Die moet constant die energie blijven voorzien om je leven te houden. Natuurlijk, je lichaam ga zich wel aanpassen, die gaat je gedrag wel aanpassen. Dus jij gaat veel minder willen bewegen. Jij gaat veel minder cognitief actief willen zijn, je gaat veel vaker willen slapen. Je lichaam gaat er echt letterlijk voor zorgen dat jij doorheen een dag minder energie gaat verbruiken. Ideale situatie voor je lichaam, waar je lichaam eigenlijk dan wilt op dit moment, is dat je gewoon 24 of 24 plat ligt, omdat je dan echt gewoon de basale energie enkel maar verbruikt.

Honger Weg Of Cravings Door Stress

SPEAKER_03 34:52

Hoe doorbreekt je dan je cirkel, zowel voor de emotieeters als voor de ondereters? Dat is zo de eerste stap.

SPEAKER_00 35:04

Ik denk sowieso dat het wel heel belangrijk is om te gaan kijken, zijn er psychologische factoren in het spel. Je kunt niet tegen iemand gaan zeggen, we gaan je voedingspatroon aanpassen, als daar zwaar psychologische factoren achter zitten. Dan moet die persoon eigenlijk idealiter eerst in begeleiding bij iemand dat erin gespecialiseerd is. En zou die daarna eigenlijk pas echt aan de slag gaan met de voeding. Nu als dat niet zo is en als dat meer iets onbewust is dat die persoon doet, omdat die persoon gewoon in de state of survival is, bijvoorbeeld door heel veel te werken of zo, zoals je aanhaalt, maar eigenlijk niet bewust met dat eten bezig is, dan is het de eerste stap bewustwinding. Je moet eerst bewust zijn van het probleem om het te kunnen aanpakken. Dus de stap één is bewustwing, waar eigenlijk heel de dag door ben ik mijn eigen aan het volsteken met mijn rommel. Een goede stap daarvoor is om dat te noteren, om inzicht te krijgen in wat je eigenlijk allemaal eet in een dag. Gewoon echt letterlijk alles wat je vastpakt en in je mond steek, gewoon allemaal noteren. En dan gaat eens kijken van mij. Ik eet wel redelijk wat van dit of van dat, of mij, mijn voedingspatroon is wel heel wisselend, of heel veel snoop of suiker, of weet ik wel, langs de andere kant. Als je dan weinig eet zoals je zegt, dan gaat hij dat ook zien. Dan gaat dan merk je van. Oeh, aan mij, heb ik maar 1200 calorieën vandaag. Oeh, dat is niet zo goed voor mijn lichaam. En dan krijg je ook inzicht van: misschien moeten we daar toch wel een aantal dingen in gaan aanpassen, kleine dingen toevoegen, zodat dat gradueel begint te stijgen. En het belangrijkste is dat je eigenlijk een beetje probeert om elke dag zo rond hetzelfde te blijven, hoeft er ook niet hetzelfde te eten, maar je moet wel een beetje gaan kijken dat je elke dag toch wel hetzelfde aantal energie onverbinnen krijgt.

SPEAKER_03 37:40

Wat je daar net zei over het psychologische aspect, ik denk dat heel vaak ook onbewust het psychologische heel hard meespeelt. Maar dat ook interessant is. Ik geloof eigenlijk dat psychologische altijd wel voor een stuk een rol speelt. Maar inderdaad, de vraag is ook van wat heeft er op dit moment de doorslaggevende factor. Maar ik denk, als je veel aan het werken bent, waarom zijn er veel aan het werken, van waar komt dat aan? Want sommige mensen hebben bijvoorbeeld heel hard de neiging om naar een worker hulk te neigen. Maar ook dat komt vanuit iets psychologisch van wat zijn er dan aan het weglopen, bijvoorbeeld. Of bijvoorbeeld, andere mensen zouden eerder vanuit ik zeg noemen, armoede zijn of zo. Ik heb mijn rekening te betalen. Ik heb er een gezin dat ik moet voeden. We komen amper rond. Ik moet gewoon ook wel twee jobs hebben in keihard werken. Dus het is ook zo'n beetje de vraag van waar komt het dan juist? En kun je dat domein misschien als eerst een kleine stapjes aanpakken. Want als ik ook kijk naar mezelf van een aantal jaar geleden. Ik ben toen uiteindelijk even een job veranderd na mijn burn-out, en dat heeft ook al wel heel veel gedaan. Dan ben ik met powerliften. Ten eerste heeft dat al voor ruimte gezorgd. En uiteindelijk ben ik begonnen met powerliften. En dat was echt zo'n stok achter de deur om te moeten eten. Om dus ook als als je onbewust nog met het psychologische stukje worstelde, wat toen wel al veel minder was dan bijvoorbeeld in mijn tienerjaren. Ja, ik moest wel eten, want anders ga je niet kunnen presteren. Dus dat was voor mij een hele goede stok achter de deur om bij te komen. En ik ben toen ook wel heel snel bijgekomen, omdat ik natuurlijk fel overbeen was en echt zwaar onder voet. En ik denk vandaag de dagelijk waar je daar juist ook waar aan het zeggen van ja, ik heb natuurlijk over de jaren heen, van 2022 tot nu, serieus wat spiermassa opgebouwd en wat kracht opgebouwd. Dus mijn lijf is ook veel harder. Als we deze nog allemaal willen blijven kunnen, dan moeten we wel voldoende eten. En ook psychologisch gezien ben ik daar meer mee bezig. Ik moet wel eten, want anders gaat allemaal niet meer lukken, ook al train ik minder. Ik merk wel dat dat een enorm effect ook heeft, dat ik zowel psychologisch als fysiologisch erin sta momenteel. En qua jobs bijvoorbeeld ook, denk ik dat dat ook een belangrijke keer is om daarbij stil te staan, van oké, ja, is deze iets tijdelijk? Hoe tijdelijk dan? Wanneer kan ik dan switchen? En hoe hard heeft dat domein een impact op het feit dat ik hier constant in zo'n stressmodus sta? Ik denk voor mij ook, ik ga nu veranderen van job binnenkort. En ik merk gewoon al het feit dat ik die stap heb kunnen zetten. Dat ik iets anders heb gevonden dat beter aansluit, dat geeft mij echt al een pak meer rust. Dus als ik nu naar mijn job ga, dan boeik ik mij al veel minder op, want ik heb zoiets van ja, ik ben straks toch weg. Maar dat lijkt zoiets logisch of zo, maar ik denk dat we dat heel vaak onderschatten. Of bijvoorbeeld relaties ook. Als je in een relatie zit die dat eigenlijk helemaal niet meer goed voor u is of niet meer past bij je, dat je enorm onderschat wat doet, eens dat je dan daaruit stapt. Wat voor een rust dat er dan eigenlijk over je kan vallen. Dat is ook wel een belangrijke, denk ik, voor als je hier naar luistert en je herkent u daarin van om eens even bij jezelf stil te staan van welk domein heeft er volgens mij op dit moment het meeste impact op mijn stress? Op mijn stresstoestand?

SPEAKER_00 41:26

Ja, je moet eigenlijk altijd gaan kijken, als je start aan zo'n journey, dan moet je eigenlijk altijd gaan kijken, wat zaag er nu energie echt? Wat pakt er echt veel energie weg? En dan moeten echt gaan kijken naar context, dus niet naar bijvoorbeeld, ik werk hard, dus mijn job zuigt energie in je moet echt naar de context kijken. Wat is inderdaad de reden waarom deze context energie zuigt? En dan hoe verder je die context, zodat het geen energiel, of minder energie lekt. En dan kun je zo stap voor stap aan de slag gaan. Want als je in een context ziet waar je een serieuze energielek hebt, en jij gaat dan werken aan je slaap, aan je voeding, noem maar op, dan zit je eigenlijk aan het wijen met de kron open. Want je gaat wel proberen ervoor te zorgen dat je energie wat meer wordt aangevuld en stabiliseerd, maar je zit niet altijd met je Gigentische lek. Dus ja, die vraag blijft wel. Dus dat gaat nooit echt stabiliseren. Je gaat eigenlijk gewoon ervoor zorgen dat je potje een beetje beter beschermd is en een beetje beter aangevuld blijft. Maar ja, dat wil dan wel zeggen dat wat jij aan het doen zei, dat je dat eigenlijk totdat die context ooit verandert, dat je dat eigenlijk constant goed moet blijven opvolgen. Want als je dan een beetje ervan afwakt, dan hervalde jij gewoon terug helemaal. En dat is het ding natuurlijk, als jij de context niet verandert en die energie, die grote energie, die blijft, dan kun je het noemen wilt, maar je gaat dat toch niet volhouden. Want jij gaat proberen elke tijd dat potje te beschermen van mijn energie, mijn energie, mijn energie. Maar het lekt langschinder en langschinder en langschinder overal buiten. Dus dat is straatjes onderaan naar je dan ziet.

SPEAKER_03 43:36

Ja, voilà, exact. Dat is ook zo. En daar brengt mij ineens naar onze energyarheid. We hebben een gratis energiescan ontwikkeld, waarin je eigenlijk in vijf minuten tijd kunt zien van waar zitten mijn grootste energielekken. Want dat is absoluut niet evident soms om erachter te komen van ja, maar waar zit het nu juist? Zeker als je merkt van meerdere domeinen zijn toch echt wel een probleem, wat vaak het geval is, natuurlijk, want één heeft ook een effect op het ander. Maar door die energie scan gaat je eigenlijk heel snel kunnen zien van oké, hier zit waarschijnlijk een van de grootste problemen. Dat domein is ook wel lastiger. En dit zijn dan weer mijn sterkere domeinen, waardoor je ook veel gerichter aan de slag gaat kunnen gaan. Want je kunt uiteraard niet met een plan afkomen, met een plan van aanpak afkomen als je niet weet waar de grootste problemen zitten. Dan zet je gewoon eigenlijk wat aan Mike zegt aan het wijen met de kraan open. En dat heeft absoluut geen nut. En dan zet je nog meer energie en tijd aan het verspillen. Dus als je graag een energy audit wilt doen, die is volledig gratis. We zetten die hier ook in de show notes. Kun je ook gewoon terugvinden op onze website en op onze Instagram. Overal eigenlijk. Maar we gaan hem in de show notes zetten. En dan kun je gewoon gemakkelijk doorklikken en die energie scan doen. Daarna krijg je ook een mail met je volledige rapport. En ook mijn eerste kleine stapjes waar jij mee aan de slag kunt gaan. Dus voilà, gaat je zeker checken als je zoiets hebt van ik wil

De Cirkel Doorbreken Met Bewustwording

SPEAKER_03 46:11

echt wel gewoon eindelijk aan de slag met mijn energie. Ik wil meer energie. Ik wil meer. Minder tijd en reserves verliezen aan het constante gaan gaan en in survival mode blijven. En ik denk ook heel vaak zit je in survival mode zonder dat je toor hebt, wat aan Mike zei, dat pas na een tijd dat je die kwaaltjes begint te voelen. In het begin kan je lichaam daar nog redelijk op aanpassen, maar op een duur, vroeg of laat, gaan we dat echt wel beginnen voelen. Ik vroeg mij af, hoe hard zijn die verschillen tussen mensen? Want je hebt mensen die veel sneller beginnen krashen en veel sneller die kwaaltjes beginnen te voelen dan anderen. En ik heb soms ook het gevoel dat, zeker onder de ambitieuze mensen, onder de ondernemers, vaak zijn dat ook mensen die van nature en al een heel grote capaciteit hebben, veel energie hebben, maar daardoor ook veel harder in het rood kunnen gaan. En die dat dan veel langer door, door, door, door, door blijven gaan. Vooral ze serieuze kwaaltjes beginnen voelen. Voor ze begin voelen van oei, oké, ik zit hier eigenlijk wel keihard in het rood in survival.

SPEAKER_00 47:26

Ja, er zijn natuurlijk gigantisch veel verschil tussen mensen en, en dat denkt eigenlijk allemaal puur af, van je biologische capaciteiten in je samenstellingen. Alles heeft daarmee te maken van je biologisch profiel. En voornamelijk dan eigenlijk een beetje je neuroprofiel. De samenstelling van uw brein, van verschillende domeinen. In hoeverre kun jij blijven doorgaan? Hoe sterk is die capaciteit om te blijven gaan op een bepaalde manier, en elke dag te blijven opdagen, zonder dat jij ervan krast. Dus ja, die vergelijking is heel moeilijk te maken, maar het is wel zo inderdaad, gelijk gezegd. Ambitieuze mensen zou ik niet per se zeggen, heel veel mensen kunnen ambitieus zijn, na een korte tijd ook al krassen. Maar het gaat vaak om de mensen die heel veel. De mensen die eigenlijk druk nodig hebben, zeg maar, de mensen die redelijk qua stress nodig hebben om te blijven presteren, die gaan vaak heel lang door, omdat die voelen dat ze er goed op gaan, omdat die zoiets hebben van afkom, loat maar afkomen. Ik blijf ermee on de slag gaan, dat is leuk, dat leuk. Want dat zijn vaak ook mensen die beginnen zich snel te vervelen, en die beginnen zich snel snel iets doen. Ik heb bijvoorbeeld aan mezelf, ik ben bijvoorbeeld zo iemand, ik heb eigenlijk een hoge drukfactor nodig en een hoge stressfactor nodig om optimaal te presteren. Dus ik moet eigenlijk een project geven en mij dat helemaal laten uitzoeken en mij erin laten verdiepen, omdat ik dan echt kan presteren, dan kan ik gaan. Het probleem is, als ik niets om handen heb, of ik heb geen project, of ik heb niets, dan verveel ik mij heel snel. En dan zakt mijn energie ook, omdat lichaam zoiets heeft van die energie hebben we niet nodig, want we hebben momenteel, we hebben niets om handen, we moeten niets doen. Dus activiteit laten dat een beetje zakken tot een minimumpunt. En dan voel je precies zo wat tussenin, zal ik maar zeker noemen, zo tussenin, zo aan het zweven van wat zijn die aan kan doen. Terwijl als je inderdaad, als je een hoge drukfactor hebt, dan komt die focus, dan komt die scherpte, dan komt het echt zo verdwijnt precies de rest, en dan kun je echt zo op de tunnelvisie. Het probleem is, als je daar te lang in zit in die visie, dan zie je de rest ook niet meer echt. En dan merkt hij dat ook veel minder op, en dat is vaak het probleem.

SPEAKER_03 50:31

Ja, dat is doet mij denken aan. Ik denk dat wij allebei zo in iemand zijn. En een cliënt van mij is ook heel erg zo. Ik kan ook heel hard echt extreem in die tunnelvisie gaan. Ik zeg nu maar iets drie weken aan een stuk zijn eigen opsluiten en volledig bezig zijn met die side projects. En dan uiteindelijk tot de constatatie komen van oei, misschien moet ik toch eens even terug buiten komen, slapen en eten en ja, dat zijn dan dat soort voorbeelden, waarin als je naar luistert, misschien is dat iets wat jij je herkent. Maar wat is dan het andere? Want je zegt van ja, we zijn mensen die toch wel wat druk nodig hebben om optimaal te kunnen presteren. Anderzijds heeft iedereen natuurlijk wel een bepaalde druk nodig, een bepaald stressniveig om te kunnen presteren. Denk maar aan deadlines dat je moet halen of examens moet afleggen enzovoort. Je moet wel iets van stress voelen, al varieert dat van een persoon tot persoon hoeveel. Maar wat is dan tegenovergestelde, zal ik maar zeggen, of het type persoon dat daar tegenover staat?

SPEAKER_00 51:38

Het type persoon dat er tegenover staat, zijn eigenlijk de heel sensitieve personen. Dus de personen die moeilijk, langdurig met je druk kunnen omgaan, of die dat heel moeilijk kunnen omgaan. Met bijvoorbeeld deadlines, grote verwachtingen. Verantwoordelijkheid, druk liggen op jezelf, zo van die dingen eigenlijk, die dat op verschillende vlakken heel sensitief zijn, en die vaak zo een stap terug willen doen. Die willen zeggen, ja, misschien toch niet, of misschien die proberen hun eigen ook vaak zo af te schermen van veel dingen, wat te beschermen eigenlijk. Omdat die van zichzelf ook weten, ik ben heel sensitief op dat vlak of dat-vlack, en dan geraken die zo niet echt in gang, omdat die hun eigen terughouden. Het dingen is natuurlijk dat is een beschermingsmechanisme. En langs de ene kant, is dat misschien goed voor die mensen. Langs de andere kant willen die misschien dat ook wel eens proberen, maar houd dat hun net tegen. Dat heeft een beetje twee zijden. Want langs de ene kant dat beschermingsmechanismen kan goed zijn voor die mensen, zodat die niet beginnen doorschieten in alles. Waar ze eigenlijk gewoon niet. Want ja, draai het of keer. Niet iedereen is gemaakt voor hetzelfde. Niet iedereen is gemaakt om hoog te presteren, om ondernemer te zijn, om business. Niet iedereen is ervoor gemaakt. En dat is oké. Sommige mensen zijn gewoon gemaakt voor meer terughoudend te zijn, voor een beetje meer zichzelf te beschermen in die zaken. Dat maakt op zich niet uit. Het is alleen van je moet zien dat je niet je eigen helemaal gaat storten op een pad dat eigenlijk niet voor u is. Want dan gaat u zelf van moment één al tegenwerken. En dat is een beetje een ding eigenlijk.

SPEAKER_03 53:53

Ja, en als ik dat aan hoor, dan denk ik, dat is eigenlijk wel heel belangrijk dat je een beetje weet welk type naar welk type je het meeste neigd. Want misschien herkende u in alle beide types voor een stuk of zo, of ook afhankelijk van de periode waarin je inzit, maar naar welk type neigde op een natuurlijke manier het meeste, want dat heeft wel een impact op welk carrièrepad je het beste kiest. Ik weet niet hoe dat voor u zit, maar als ik zo nadenk over het ondernemerspad niet bewandelen en ik zeg nu maar iets naar een 9-tof job gaan. Misschien zelfs part-time werken, of misschien zelfs huismama worden of whatever, dan krijg ik dat. Dan denk ik zo, aan mij, ik zou mij kapot hard vervelen. Ik denk de enige momenten waarop ik niet wou werken in mijn leven, is als ik superdepressief was of keer in een burn-out zat, maar dat is iets helemaal anders. Maar terwijl voor sommige mensen dat het ideale pad eigenlijk om te bewandelen. Maar ook bijvoorbeeld op vlak van welke soort job kies ik. Als je een job kiest waar je constant aan voor moet staan en heel veel energie voor moet insteken en hoog moet presteren, past dat eigenlijk wel bij je. Dat hoor ik je ook heel hard zeggen. Pas dat bij je energietype, zal ik maar zeggen. Want het kan wel zijn dat je interesse in dat veld ligt, maar past je energie daar ook bij.

SPEAKER_00 56:35

Ja, dat is hem oké. Zeker de dag van vandaag, die social media en zo. Als je daar naar kijkt, de dag van vandaag moet precies iedereen ondernemer worden. En dat is ook zo. Iedereen moet ondernemer worden, iedereen moet miljoenen maken, iedereen moet dit, iedereen moet dat. Dat is the only way to go. Maar uiteindelijk moeten we ook een beetje verwijgen bepalen, zoals gezegd, wat is mijn energietype? Ken ik dat überhaupt wel met mijn energietype, ligt mij dat überhaupt wel? Want dat lijkt allemaal mooi, maar de dingen, de offers die je ervoor moet brengen, te moeten wel voorbereid zijn. Eigenlijk vanaf punt één, vanaf moment één, eigenlijk al weten hoe ver je wilt gaan en hoeveel offers je wilt brengen. Je gaat op een even moment voor een keuze komen te staan, dat je zegt van ja, oké. Had ik het misschien maar niet gedaan. Of ja, zo ver wil ik eigenlijk niet gaan. En dat is natuurlijk allemaal. Niet iedereen hoeft altijd even ver te gaan. Je kunt ook inderdaad, zoals jij zegt, gewoon een bepaalde jobkeuze doen dat je zegt van ik werk part-time, dat is perfect voor mij. Ik kan andere dingen doen. Ik heb een goede job. Ik ben gewoon zelfstandig om je dat graag doen, maar dat ondernemen of nee, dat hoeft voor mij niet. De is voor mij voldoende. Er zijn zoveel mogelijkheden. En je moet eigenlijk altijd een beetje gaan bepalen. En dat is ook niet alleen op basis van je job, maar eigenlijk met alles in je leven. Je moet eigenlijk altijd gaan kijken van oké, wat voor een persoon ben ik, hoe ben ik? Iemand die altijd heel veel activiteit nodig heeft, altijd heel veel druk, stress, weet ik wel, om me goed te presteren. Ik doe dat graag. Dan zoekt je het in die richting. Zij je eerder iemand dat zegt je ben op redelijk wat vlakken heel sensitief. En ik ga me liever wat meer teruggetrokken en zo. Kies dan iets dat bij u past natuurlijk. Kijk niet naar een ander doe. En probeer niet hetzelfde na te doen. Wat dat gaat voor je nadeel zien, wat voor die persoon een voordeel is.

SPEAKER_03 58:53

Ja, en ik denk ook een belangrijke om bij stil te staan, is dat wij als mens ook gewoon enorm veranderen doorheen ons leven. En je prioriteiten kunnen ook enorm veranderen. Dus ik denk, enerzijds is het belangrijk om je energietype in gedacht te houden. En anderzijds om ook in gedachten te houden van het kan ook altijd veranderen op vlak van prioriteiten, op vlak van verlangens, op vlak van dromen. En ik denk dat er ook niets mis mee is om bijvoorbeeld een bepaald

Drukzoekers Versus Sensitieve Types

SPEAKER_03 59:21

carrièrepad te bewandelen. En dan ik zeg nu maar iets na tien jaar erachter gekomen, van ja, op dit moment past het eigenlijk niet meer bij mij, en wil ik die sacrifices ook niet meer maken. Ik denk, als je aan één wie vraagt die dan in zijn 50erjar is, je hebt een enorme journey al doorgemaakt en je zit niet meer dezelfde persoon. Je leven ziet er ook niet meer hetzelfde uit als toen je twintig werd bijvoorbeeld. Ik denk, ik word er nu 30 en ik merk zelfs al het verschil met mijn begin twintiggerjaren, van dat ik toen eigenlijk veel meer minder kieskeurig was, zal ik maar zeggen, op vlak van jobs. En bepaalde zaken veel meer bereid was om. Dat was echt voor mij bijvoorbeeld geen enkel probleem om een uur te reizen voor mijn job heen en een uur terug. En nu denk ik zo hé, jij de mensen, kan echt niet een uur op de trein zitten. En dat is daar maar een klein voorbeeld daarvan. Maar ik denk ja, en heel veel mensen, bijvoorbeeld op vlak van kinderen ook. Heel mensen zullen misschien in hun twintigjaren zoiets gehad hebben van dit en dit pak ik er allemaal nog bij. Maar dan beslissen ze om kinderen te krijgen en dan denken ze ja, nee, sorry, dat wil ik er allemaal niet meer bijpakken. Wat op zich ook helemaal oké is, want kinderen is al een fulltime job op zich. Maar dat zijn inderdaad wel allemaal sacrifices. Elke keuze heeft een sacrifice. Kiezen iets wel ook echt voor een stuk verliezen. Elke keuze zorgt ervoor dat je je doet een deur open, maar een andere deur gaat dicht. En bij elke keuze hoort er ook een stukje verdriet eigenlijk. Ik denk dat we daar mensen veel te weinig bij stilstaan. Als je een bepaald pad kiest, dan wil dat ook zeggen dat je een bepaald pad achterlaat en niet kiest. En het is ook helemaal oké om dan verdrietig te zijn om het stukje dat je nooit niet gaat ervaren of zo. En ik denk dat dat er soms ook wel wat voor zorgt dat sommige mensen dat heel hard uitstellen om bepaalde keuzes te maken. En soms het ook maar gewoon laten gebeuren en het leven keuzes voor hun laten maken, omdat ze gewoon zoiets hebben van nee, ik kan niet kiezen. Allebei lijkt lijkt goed of lijkt niet goed, of dat is soms ook, denk ik wel, het heel ingewikkelde aan het leven. Maar ja, wat kies ik dan juist?

SPEAKER_00 1:01:40

Ja, dat is eigenlijk wat dat gezegd is, is eigenlijk helemaal waar, want als je ziet de dag van vandaag, er zijn veel mensen die proberen te veel in één leven te proppen. Die willen zoveel dingen doen, die willen ondernemen, die willen kinderen, die willen een stabiele relatie, dan willen ze nogen een mooi huis. En dat huis gaan ze grotendeels zelf verbouwen. Ze willen nog veel reizen. Dat zijn allemaal grote domeinen. Je hebt maar beperkte tijd en energie. Als je al die domeinen allemaal in je leven nu wilt gaan proppen, dat is niet realistisch. Al die domeinen vragen superveel aandacht.

SPEAKER_03 1:02:29

Ja, dat is. En ook hier speelt social media en zo de dag van vandaag wel heel hard een rol in omdat je ziet op social media natuurlijk ook altijd weer de grootste profielen die dat het aan. Ja, maar ik heb een keige goede maand en ik ben daar super gelukkig mee. Ik heb twee kindjes, en ik heb genoeg tijd voor mijn kinderen te zijn, en ik heb een bedrijf dat voor zichzelf draait en werkt, en hij is snapte, en ik powerlift op hoog niveau. Je hebt zo ziet op social media ook zo. En dat kan allemaal goed zijn dat voor sommige mensen, waarschijnlijk zijn dat dan ook weer net de energietypes die enorm veel kunnen dragen en die ook wel echt hier en daar de chance hebben gaat in hun leven, dat je financieel al heel stabiel stond, of je hebt een partner die dat bijvoorbeeld financieel heel veel kon inbrengen, enzovoort. Sorry, maar de manier waarop wij in ons. Nee, je weet dat niet.

SPEAKER_00 1:03:28

Dat doet het niet. Misschien hebben we die schulden of als twee jaar later zijn met elkaar.

SPEAKER_03 1:03:36

Ja, 100%. 100%. Maar stel dat je ervan uitgaat dat het wel echt effectief is, zoals het eruit ziet op social media, dan moet je daar ook nog eens even bij stilstaan. Niet iedereen begint aan dezelfde startlijn. Sorry, maar dat is gewoon wel zo. In het leven, je hebt niet te kiezen waar je geboren wordt, welke familie je in terechtkomt, welke buurt je opgroeit. Dat heeft allemaal een enorme impact.

SPEAKER_00 1:04:02

Heel belangrijk wat heel veel mensen vergeten, er is een gigantisch verschil tussen Amerika en Europa. Heel veel mensen zien heel veel Amerikaanse influencers, content creators, weet ik wel op social media, maar dat is een gigantisch verschil met Europa. Dat kun je niet vergelijken. In Amerika liggen de mogelijkheden gewoon zoveel hoger, dat inderdaad, als je daar iets kunt opbouwen en bereikt, dat je gewoon veel meer mogelijkheden hebt. Dat is gewoon hoe je economie daar werkt en hoe dat systeem daar werkt, is helemaal anders dan hier. Dus dat is totaal niet te vergelijken. Plus het is alles rond regelgeving, leven, alles is gewoon zo verschillend gemogen, maar nooit niet vergeten dat je kunt Amerika op geen enkel vlak vergelijken met hier in Europa.

SPEAKER_03 1:05:01

En de stek zijn daar ook veel higher. Het verschil tussen Arm en Rijk is ook groter. Dus dat is ook wel zo. Dat is een gigantisch verschil. Maar zelfs al zouden je vergelijken met mensen hier. Denk maar aan bijvoorbeeld Fast Forward Amy. Dat is allemaal heel mooi dat je naar bepaalde mensen opkijkt. Maar anderzijds mog je echt niet vergeten dat iedereen heeft een andere startlijn. Op psychologisch vlak zien we dat ook zo. Waarom is de ene persoon gevoeliger dan de ander? Dat is niet alleen genetische aanleg, dat is ook gewoon in wat voor een omgeving zie jij ook gewoon opgegroeid. Sommige mensen hebben een rugzak van hier tot in Chacamaka. Ja, vrij logisch dat je niet kunt bezig zijn met superhoog presteren, want je zegt gewoon alle trauma nog aan het verwerken. Ik bedoel, ja, sorry. En dat is niet eerlijk, maar het leven gaat nooit niet eerlijk zijn volgens de definitie van eerlijk dat wij als mensen hebben. Het universum werkt niet in eerlijk. Sorry, dat is gewoon zo. The universe is not fair. En je hebt te doen met de cars that you've been dealt. En je kunt er helaas niet aan doen waar je start of wat voor shit je op jonge leeftijd al mee te dragen krijgt. Je kunt alleen maar de verantwoordelijkheid nemen om te gaan met de zaken die jij hebt meegekregen en daar dan nog iets heel moois van te kunnen maken. En daar geloof ik 100% in. Maar dat wil wel zeggen dat je allemaal een heel andere tijdlijn hebt. En er zijn genoeg mensen. Stel dat je hier naar luistert en je denkt van ja, ik ben wel een type dat net heel veel capaciteit heeft en ik wil heel veel dingen ondernemen, ik wil heel veel dingen doen en ik wil heel veel dingen in de wereld zetten. Er zijn heel veel mensen die dat op veel latere leeftijd pas doen. Er zijn echt tal van voorbeelden die dat echt op in hun veertiger, 50, 60, 70 jaar zelfs bepaalde dingen zotte dingen doen in hun leven. En daar is ook helemaal niets mis mee. Want ik vind ook echt dat los van het Amerikaanse of het Europees, ik vind dat op social media tegenwoordig zo al die prodigies, op hun fucking 13 of 22 al zo gigantische dingen in de wereld zetten. En dan denk ik, en dat wordt dan het voorbeeld van vandaag de dag af. Dat is dan waar we naar opkijken, precies iedereen. Iedereen heeft precies ook zo het gevoel van ik ben te laat.

SPEAKER_00 1:07:29

Maar dat zijn ook maar enkelingen. Als je kijkt naar de meester waarden zijn. Dat is ook het enige dat wordt getoond.

SPEAKER_03 1:07:37

Ja, exact. Maar dat is ook hetgene waar het meeste wordt getoond. Omdat dat natuurlijk een enkeling is, of een uitzonderlijk geval. En dat is ook het wauw effect. Zo van my zies, hey wow.

SPEAKER_00 1:07:52

Ja, er is ook heel veel. Er zijn ook vaak dingen dat je ziet online die helemaal niet kloppen, niet waar zijn. Je kunt echt makkelijk een doek houden, zeg maar een hele fasade opzetten van dingen die niet kloppen, waar mensen die dingen verkopen waar ze zelf helemaal niet van weten en. Zoals bijvoorbeeld heel veel van die cursussen How to Get Rich. Terwijl ze zelf geen beleggingservaring hebben, of terwijl ze zelf geen ervaring hebben op een van die domeinen. Dat is tegenwoordig. De scammarket is tegenwoordig enorm groot. Het is super gemakkelijk om mensen te scammen. Je moet gewoon goed toneel kunnen spelen. En dat is het gevaar nu. Mensen heel goed zichzelf kunnen verkopen en toneel kunnen spelen en die emoties kunt inspelen, die verdienen daar geld mee door eigenlijk lucht te verkopen.

SPEAKER_03 1:09:00

Ja, en ik vind het mooie dat we hier eigenlijk zijn beland, omdat ook dat is wel een heel belangrijke om in acht te nemen als je bezig bent met energie, met stress, met alle domeinen die daaraan vasthangen. Toen wij denken aan een cliënt die bij mij kwam en die zei: van ja, ik heb verkeerd. Geleefd.

Keuzes Offers En De Socialmedia-Illusie

SPEAKER_03 1:09:21

En dat was iemand in zijn vijftigjaren die eigenlijk heel succesvol ondernemer was. Financieel niets op aan te merken, maar heeft echt wel heel wat sacrifices gemaakt en is zich nu pas bewust begin worden van bepaalde domeinen die heel hard achtergesteld waren in zijn leven. En realiseert zich natuurlijk nu op zo'n moment van. Oei, ik heb meer jaren achter mij dan dat ik nog voor mij heb liggen. Ja, dat kan ik niet terugkrijgen. En daar ontzettend moeilijk mee gaat. Hoe leef ik dan nu verder of zo? Dus ik denk dat dat wel als je hier naar luistert, eigenlijk ongeacht je leeftijd, maar zeker als je nog jong bent, is zo van ja, inderdaad, staat daar eel goed bij stil van. Wat zijn de pros en cons, en wat ben ik bereid om op te geven? Want als je ook tegen jezelf bijvoorbeeld zegt van ja, maar slapen doe ik later, zo typisch, en zo van ja, nu is dat gewoon even heel stressvol. Maar ik rust wel als ik dit of dat doel heb bereikt, staat daar even heel goed bij stil van wat je dan zij aan het opgeven, en wat je aan de kant bent aan het schuiven. Ik denk ook niet alleen je lichaam presenteert vroeg of later rekening, maar ook het leven. Dat is echt: je gaat serieus met je neus op de feiten geduwd worden. En props to you als jij zoiets hebt van oh ja, maar nee, maar dat was het mij toch nog altijd waard. Maar ik denk, er zijn ontzettend veel mensen die je zullen zeggen. Nee, dat was het echt niet waard. Ik las dat gisteren nog in een boek van een gerontoloog die daar ook een boek over had geschreven, die heel wat oudere mensen had geïnterviewd van ja, wat zijn zo de lessen die je zou meegeven, of wat zijn de zaken waar jij eigenlijk spijt van hebt gehad, of net geen spijt van hebt gehad. En niemand van die mensen zei van ik had harder moeten werken. Niemand zei dat. Niemand zei van ja, ik had harder moeten werken. Ik had meer van dat of dat moeten doen om dit of dit te bereiken. Bijna alles ging over ik had veel meer tijd moeten spenderen met mijn dierbare. Ik heb heel veel waarde geheeg aan vriendschap, bijvoorbeeld, aan connecties, et cetera. En dat klinkt aan misschien zo cliche, maar het is wel een cliche met een reden of zo. En dat wil niet zeggen dat je carrière pad en financiën, et cetera, dat dat niet belangrijk is, want dat is ook superbelangrijk. Maar het is zo altijd het weken en wegen. En van hetgene waar we al heel de tijd zijn aan het zeggen, van welke sacrifices ben ik bereid om te maken, welke niet, welke zijn tijdelijk, welke niet. En mag dat ook veranderen of zo? Want je gaat sowieso veranderen in je leven. Dat is like, period.

SPEAKER_00 1:12:16

En sowieso heel veel mensen die vergeten van, je neemt niets mee in je graven. Je neemt niets mee. En dat is het dingen. Over laat zeg ik zo nog een filmpje, ik weet niet meer wat voor het was, maar dat was zoiets, zo'n soort live reel of zoiets. En dat ging erover van mensen die heel veel aan het waarde besteden aan spullen aan huizen en zo bijvoorbeeld. En in je filmpje werd gezegd: van ja, nu je dood. Je huis is niet meer van u, andere mensen wonen erin. En allemaal van die dingen kwamen er in dat filmpje voor. En eigenlijk ging het er, de essentie van dat filmpje was van je kunt je kunt uitbouwen wat je wilt, je kunt kopen wat je wilt, zoveel geld hebben dat je wilt, maar uiteindelijk ga je zij weg en het ga gewoon voort. Als je ziet generatie op generatie alles verdwijnt uiteindelijk. Tenzij dat je natuurlijk een imperium uitbouwt, een gigantische naam die mensen over 100 jaar nog weten. Maar zelfs dan nog? Dat is het ding natuurlijk. Je moet een keuze maken voor je eigen van ja, wat wil ik eigenlijk in mijn leven en hoe kan ik dat ondersteunen.

SPEAKER_03 1:13:45

Ja, want zelfs dan nog, zelfs een Michael Jackson bij wijze van spreken. Ten eerste, ik geloof ook zo vroeg of laat gaat iedereen of het merendeel gaat u toch vergeten. Als je aan bepaalde Genziers vraagt van grote namen, van een hele tijd geleden die zeggen wie de fuck is dat nou weer. Dus iedereen is op een bepaald level te vergeten, zou ik maar zeggen. En zelfs dan nog, stel dat jij een gigantische legacy nelaat, ja, je dood hè, maat, veel heb je niet aan. Ja, sorry, maar dat is wel gewoon echt zo. Het is dan eerder van ja, wilde jij aan je kinderen nalaten? Hoe wilde jij dat die je herinneren? Wilde jij dat die je herinneren als iemand die dat constant moe en gestrest rondliep? Of als iemand die daar echt wel aanwezig was voor hun? Hetzelfde met andere dierbaren in je leven. Wilde jij iemand zijn waarvan dat ze op je begrafenis zeggen van die heeft mij nu eens echt geraakt? Of wilde jij dat ze zeggen over je was wel een Rijken en die was wel zeer ambitieus, maar het was echt wel een groot zak. De twee extremen ten opzichte bij elkaar zitten, maar ja, het is wel zo.

SPEAKER_00 1:15:03

Zelfs dat niet alleen. Ik zou zelfs gewoon zeggen: wat wilde jij nu eigenlijk? Wat wilde jij nu in je leven? Niet van ja, ik zal binnen tien jaar wel doen. Wat wilde je nu? Want de klok is tikking. De tijd gaat niet echt uit, dat gaat alleen maar vooruit. En het gaat snel. Dus als jij niet beslissingen maakt van wat wil ik nu interactief mee bezig zijn, het is voorbij voordat je het weet.

SPEAKER_03 1:15:33

Ja, 100%. En ik denk als je zo'n bijvoorbeeld, eigenlijk is dat voor beide types heel relevant, maar ik denk dan zo even die maand in mijn hoofd, waarvan ik weet van dat is ook heel het sensitieve type dat eigenlijk zichzelf wat beschermt en misschien te veel een stap achteruit neemt. En heel vaak hoor ik van die persoon ook dat hij het gevoel heeft dat hij te laat is met dingen, wat misschien zelfs ergens ook wel klopt, is zo van besef inderdaad dat je echt maar limited time. Dus enerzijds het leven is vol van paradoxen. Langs de andere kant moet je je niet te veel willen rushen. En ik denk zo'n types gelijk wij zijn, vaak mensen die heel hard willen rushen. En je moet sommige dingen vragen, gewoon veel tijd. En je moet daar nu eenmaal je op focussen en dat tijd geven om dat zaadje te laten bloeien. Maar voor types die daar misschien soms iets te veel een stap achteruit zetten, is het van héker. Time is sticking, inderdaad. En het kan zijn dat je morgen die kans niet meer hebt. Dus sta eens even heel hard bij je eigen stil van waar wil ik naartoe? En begin gewoon kleine stappen te zetten. Want dat is iets wat ik bij heel veel cliënten van mij ook zie in hun twintiggerjaren. Is zo heel hard het gevoel van: oh, my god, er is zoveel mogelijk, zoveel keuze, zo heel hard keuzenstress. Dus ja, ik kies maar niets of ik kies iets dat eigenlijk totaal niet bij mij past. Want ja, de die zegt dat ik dat moet doen, of ja, het is misschien beter als niets, terwijl ik zoiets heb van ja, nee, clarity comes from action. Dat is echt wel zo. Ik denk als je het niet goed weet, zet een bepaalde stap. En uiteindelijk ga je het leven nu wel laten zien. Was dat een goede stap? Was dat een stap dat bij mij past, ja of nee. Maar er is eigenlijk niet zozeer iets als een goede of een slechte stap om te zetten, want het gaat je informatie geven. En die informatie brengt u weer dichterbij. Ah, dit is iets wat ik misschien interessanter vind om te doen. Bijvoorbeeld met de One Percent is dat toch ook? Hoe wij elkaar hebben ontmoet, via Relief. Dat we die tickets hadden gekregen naar een bodybuildingwedstrijd. We waren alle twee amperig geïnteresseerd in bodybuilding. En ik denk dat ik nog nooit echt een bodybuildingwedstrijd echt had gezien of zo. Ik had zoiets van ja, goed, dat zal dat wel doen. En jij zei, ah ja, dat is goed, ik wil ook wel mee. En dan hebben wij elkaar ontmoet. En zo is de bal aan het rollen geraakt. En uiteindelijk werken we alle twee niet meer bij die praktijk. Maar zo is de 1% dan weer ontwikkeld geraakt. En binnen de 1% hebben we alweer zoveel grote progressie gemaakt. En herpositionering en nieuwe mensen leren ontmoeten of leren kennen. Dus stel je nu voor dat een van ons toen in een tijd nee had gezegd. Puur uit bijvoorbeeld, nee, dat interesseert me niet. Of nee wat gaat dat nu uithalen? Of ik weet het eigenlijk allemaal niet zo goed, dus ik doe gewoon niks, dan had dat dat allemaal niet geweest. Dat is toch? Ik vind dat echt zot, hoe je zo gemaakt een bepaalde keuze. En dat heeft dan weer een effect. En dan komt er weer bij iemand anders terecht en bij nog iets anders. En zo komt er steeds meer en meer te weten van wat past er eigenlijk bij mij.

SPEAKER_00 1:18:55

En soms moeten we ook gewoon even ondersteuning nodig. Want als ik kijk naar het begin, dan heb ik u in het begin wel wat moeten meesleuren. In het begin ging dat nog niet echt zo goed op gang met u. En heb ik een aantal keer zo je wel moeten vooruitrekken. Maar uiteindelijk zit er toch ingerold en ze toch op je eigen benen

Tijdlijn Legacy En Kleine Stappen Met Hulp

SPEAKER_00 1:19:22

kunnen verder gaan.

SPEAKER_03 1:19:24

Maar sowieso, zonder u was de 1% er niet geweest.

SPEAKER_00 1:19:28

In het begin was het echt zo heel veel trekken van Come, Saya, je wilt deze. Ik weet dat. Come, come on. Houd de wagina niet tegen. Come, Saya.

SPEAKER_03 1:19:36

Stableer je niet.

SPEAKER_00 1:19:40

Daarna is dat stapsgewijs, zie je op je eigen benen gaan staan en is dat echt gegroeid. En dan heb je echt je eigen strategie ontwikkeld. Je eigen profiel eigenlijk echt gemaakt van jezelf.

SPEAKER_03 1:19:55

Maar het is wat jij zegt. Ik denk, toen zat je nog heel hard in zelfssabotage, maar dat heeft ook te maken met alle andere domeinen in mijn leven toen. Ik denk dat je hebt mij ook leren kennen in een heel moeilijke periode eigenlijk. Maar daarmee ik dat ook zo mooi vind, je hebt dat toen wel aan mij gevraagd van wilde jij dat samen doen? En ik vind het mooi dat jij het hebt gevraagd, punt één. Want ja, je wil toch wel zeggen dat jij op dat moment iets zag in mij, in ons als team. En punt twee, dat ik toen ook de kracht heb gehad van te zeggen van ja, oké, we doen dat. Zelfs ook in een heel toch wel donkere periode, zal ik maar zeggen. Dus ja, het is inderdaad zeker niet van een leien dakje verlopen. Het serieus moeten sleuren en trekken, en ik ook. Ik heb mijn eigen serieus moeten voortdouwen. Maar ja, kijk.

SPEAKER_00 1:20:48

Daar draait uiteindelijk om als je in zo'n situatie zit of je zit in een moeilijke situatie. Soms moeten we ook even je eigen push geven om uit een bepaalde situatie te stappen of om iets te ondernemen dat je wilt doen. Op inderig vlak dat het ook is. Maar soms moeten we eigenlijk even vooruit, zoals jij zegt. En dan zien we dat er volgt.

SPEAKER_03 1:21:20

Ja, en ook wel de juiste mensen om je heen hebben. Want nogmaals, als jij er niet waard geweest, dan had dat er niet. Ik weet nog, het jaar daarvoor was er een vriend tegen mij aan het zeggen: Sich zou wij niet samen een podcast starten. En ik zo, waarom niet? Maar dan alle twee niks ondernemen. En dan een jaar later komde jij in mijn leven en zeg: Sich, wil jij niet een podcast samenstarten. En het verschil was hem ook dat ik zat misschien nog altijd wel in zo, maar jij had wel zoiets, dan doen we dat ook wel gewoon echt. Dus jij waard ook wel de persoon in mijn leven dat ik op dat moment nodig had. Want op dat moment had ik niet zelf dat motor genoeg om te zeggen van oké, let's go. Dus ik moest ook wel wat iemand hebben die dat qua kon volgen. Dus het is ook wel de juiste mensen toe ontmoeten op het juiste moment. En als je ze ontmoet, daar dan ook wel voor open staan. Want ik geloof heel hard dat deze universum er niet is om je te boycotten en om je naar de klote te doen. Ik geloof heel hard dat er wel bepaalde lessen zijn dat je moet leren. Maar ik geloof ook echt wel dat heel veel mensen op net het juiste moment in je leven komen, maar je moet er wel echt voor open staan. En dan moet op dat moment je angsten heel hard in de ogen durven kijken en zeggen oké, ik ga daar dan toch voor. Want ik weet nog heel goed in het begin, ik heb dat soms nog, maar ik denk, in het begin had ik dat tien keer zo hard zo van. Ja, en wat gaan mensen dan wel niet denken? En zo, wat heb je nou eigenlijk te vertellen? En dat jij ook zo, ik weet nog heel goed dat je het echt vaak hebt moeten zeggen, je kunt niet perfect beginnen. Niemand is ooit perfect begonnen. Je kunt toch niet verwachten dat wij nu direct professionele podcast. En daar heb ik met heel veel dingen in mijn leven. Ik heb dan iets in mijn hoofd. En dan denk ik, oh ja, dat wil ik doen. En dan zo, shit, het is nog niet gelijk hoe ik het in mijn hoofd heb. En het is nog niet perfect. En dan kan ik zo inderdaad heel hard in je zelfssabotage en zo: ja, dan doen we het niet. Terwijl jij het zo tegenovergesteld, jij waard heel hard zo. Dat doesn't make sense. En jij hebt dan ook zo je typische directe stijl van communicatie dat perfect past bij die bij mij is. Dat kon niet werken. We moeten toch ergens beginnen. Hé, kom uit. Eft eigenlijk wel gelijk.

SPEAKER_01 1:23:41

Zo is het ook. Je moet ergens starten.

SPEAKER_03 1:23:44

Weet je nog als eerste logo? Oh my god.

SPEAKER_00 1:23:49

Door iemand laten maken, een of andere Pakistan. Dat is in horde, het is het kwa goed. Zo'n paar later van. Fu is deze al, jongens.

SPEAKER_01 1:24:00

Deze kleuren, dat niks.

SPEAKER_00 1:24:02

Waarom is dat een vierkant? Ja, dat was inderdaad. Maar kijk, we zijn ermee gestart en we hebben het lang voortgedragen.

SPEAKER_03 1:24:11

Maar ja, kijk, we stieken dit en ik denk, er is nog. Ook nu zijn we weer heel hard bezig mee verder bouwen op datgene waar we al gebouwd hebben, en elk hoofdstuk is weer zo'n nieuw hoofdstuk. En ik denk ook zo wij denken aan een real dat ik online zag. Die zei zo having a business or building a business is looking back at yourself every six months and think how stupid you were back then. En dat is iets keihard zo.

SPEAKER_00 1:24:47

Dat is eigenlijk wel, want inderdaad, soms ben ik zo terug in en zo. Wat was dat eigenlijk? Waarom we aan eigen dan?

SPEAKER_03 1:24:57

Voor mij dat was lump.

SPEAKER_00 1:25:00

En dan zo eerst een keuze maken, van die keuze afstappen en andere keuze maken, en dan toch beseffen, die eerste keuze was beter. Terug naar de eerste keuze.

SPEAKER_03 1:25:10

Ja, maar sorry, maar zelfs al heb je geen business. Ik denk als je niet naar je past zelf kijkt en niet zoiets hebt van cringe. Dan wil dat zeggen dat je niet gegroeid bent. Sorry, maar dat is echt gewoon zo. Dat is met alles in het leven. Kijkt eens even terug naar jezelf van een jaar geleden, van twee jaar geleden, van misschien zelfs maar een half jaar geleden. Als je niet een klein beetje crinkt, dan zijn ze niet gegroeid. Dus dan klopt er even niet. Dan moet je echt nog eens even terug in de spiegel gaan kijken. Back to the drawing board. Want daar draait het leven ook echt wel heel hard om. Om connectie en om groei. En het maakt niet uit in welke richting, maar dat je zo toch kunt kijken en zeggen van ja, man. Daar heb precies toch wel wat stap ingezet, want toen was ik echt lomp.

SPEAKER_01 1:25:58

Dat is een mooie verhoording.

SPEAKER_03 1:26:01

Ja, dus ik denk on dat note is dat misschien wel een goede om mee af te sluiten.

SPEAKER_01 1:26:08

Kijk terug en zien hoe Loem dat je wordt.

SPEAKER_03 1:26:10

Ja, kijk terug en zie je hoe Loem dat je wacht. Another day in the One Percent Improvement podcast. Nee, anyway, ik zou zeggen, als er een kleine stap is waar je mee kunt begin naast terugkijken naar jezelf en denken hoe loem dat je toen waart, probeer je energy uit eens een keer uit te doet een energie scan. Je kunt ook een gratis energy reset session boeken, waarbij Mike eigenlijk heel in de diepte gaat kijken. Na de resultaten van je energiescan. En gaat kijken van oké, wat zijn nu de domeinen waar jij als eerste mee aan de slag kunt. En wat zijn je kleine stappen daarin dat je kunt beginnen zetten? Als je daar wat ondersteuning in nodig hebt, dat we er juist ook al zeiden, soms heb je daar gewoon ondersteuning in nodig. Er is helemaal niets mis mee. En dat kan je alleen maar sneller vooruit helpen, boek dan zeker na de Energy zo'n energy reset session. En dan kijkt Mike met veel plezier mee naar hew profiel en heel uw energiesysteem. Goed, we zetten alles nog in de show notes, zodat je gemakkelijk kunt doorklikken. Moest je ook meer informatie willen over de rest van ons aanbod, kijk zeker even op www.1percentimprovement. En ja, belangrijk ook nog wel: stuur deze aflevering door naar iemand waar je bij denkt dat hij er paard bij zou kunnen hebben. En druk even op volgen binnen je favoriet podcast-up, want we zien dat heel veel mensen eigenlijk heel trouw onze afleveringen luisteren, maar nog niet geabonneerd zijn. En dat helpt ons eigenlijk enorm vooruit om de podcast verder te verspreiden bij mensen die dat er paard bij zouden kunnen hebben. Dus druk even op volgen. Dat helpt ons enorm vooruit. En jij mist geen enkele nieuwe aflevering, dus het is een win-win. Een heel dikke mercie om weer te luisteren naar ons gelul, we slaten hem bij deze af. En on to the next one. Doei.

SPEAKER_00 1:28:14

Bedankt dat je er vandaag bij word. Elke aflevering is een uitnodiging om even stil te staan bij wie je bent en wie je wilt worden.

SPEAKER_03 1:28:22

Vond je iets dat bleef hangen? Laat het ons weten op Instagram. We zijn benieuwd welke stap jij vandaag gaat zetten en we lezen alles. Onthoud, je hoeft vandaag niet perfect te zijn. Je hoeft alleen maar 1% beter te zijn dan gisteren. Tot de volgende keer.