Intro

SPEAKER_00 0:00

Welkom bij de 1% Improvement Podcast. De podcast over mentale en fysieke gezondheid voor mensen die geloven in duurzame groei in plaats van snelle oplossingen. Hier geloven we dat kleine stappen grote resultaten maken. Dat hoe je uw energie en emoties beheert de kwaliteit van je leven bepaalt. En dat je mentale en fysieke gezondheid nooit los van elkaar staan.

SPEAKER_01 0:24

Stel je voor dat je elke dag met meer energie, rust en focus door het leven gaan. Hier vind je de inzichten en tools om ook echt die stappen te kunnen zetten. Laten we samen groeien. 1% at a time. Dit is de One Percent Improvement Podcast.

Sponsor Snoozeless

SPEAKER_00 0:43

Bij 1% Improvement zijn we grote voorstander van kleine gewoontes die een groot verschil maken. En beter ademhalen tijdens je slaap is daar een perfect voorbeeld van. Daarom zijn we superenthousiast over snoesles. Snoesles ontwikkelt producten die je slaapkwaliteit ondersteunen op een simpele maar effectieve manier. Hun mondtape helpt je om s'nachts meer via je neus te ademen in plaats van via je mond. Mondademhaling kan je slaapkwaliteit, energie en herstel namelijk negatief beïnvloeden, terwijl neusademhaling net zorgt voor meer rust en efficiëntere ademhaling tijdens de nacht. Daarnaast hebben ze ook neusstrips die je neusademhaling extra ondersteunen tijdens het slapen of sporten. Wat ik persoonlijk ook super fijn vind aan hun mondtape is dat er collageen en vitamines in verwerkt zitten. Ik had vroeger constant last van droge lippen en velletjes in zowel de zomer als de winter. En sinds ik de mondtape van Snoeslus gebruik, is dat echt niet normaal veel beter geworden. Wilt je Snoeslus nu zelf proberen? Surf dan naar SnoesLus.nl en gebruik de kortingscode Improvement voor 10% korting op al uw bestellingen. Dat is SnoesLus.nl met de code Improvement voor 10% korting. En je steunt daarmee ook onze podcast.

Bewustzijnscoaching - Wie is Hannes?

SPEAKER_00 1:58

Welkom allemaal bij alweer een nieuwe aflevering van de One Percent Improvement podcast. De podcast die je helpt groeien in je mentale en fysieke gezondheid. 1% at a time met kleine, duurzame stapjes. Mijn naam is Saja en vandaag zit ik hier samen met Hans. Hannes is microdozing coach en hij komt helemaal vanuit Gent om ons vandaag wat meer te vertellen over wat hij dat doet, hoe hij mensen helpt om dichter bij zichzelf te komen, meer tot bewustzijn te komen. En voilà. Merci Hans om hier te komen.

SPEAKER_04 2:32

Met veel plezier.

SPEAKER_00 2:34

Vertel een keer voor de mensen die dat nu nog niet goed kennen en nog niet goed weten van ja, wat is nu eigenlijk een microdosing coach, wat doe je eigenlijk?

Wat Een Microdosing Coach Doet

SPEAKER_04 2:45

Ik ben inderdaad, Hannes, ik ben een microding coach. Wet een microdosing coach. Ik vind dat een zeer zeer leuke vraag, omdat dat is een vraag waar ik eigenlijk geen standaard antwoord op klaar heb. Dat is een vraag waar ik graag een keer over nadenk in het moment zelf. Wat doe ik nu eigenlijk? En als ik daar nu een antwoord op formuleer, ik ondersteun mensen die nieuwsgierig zijn naar psychedelica. Want heel veel mensen voelen op een bepaald moment in hun leven van dat zou misschien wel iets kunnen zijn. Maar oei, wat gaat dat met mij doen, controle loslaten en het juridische verhalen. Er zijn heel veel vragen en veel gevaren die opeens op hen afkomen ofzo. Voor die mensen wil ik ondersteunen om daar op een veilige, gezonde manier kennis mee te maken, op een manier die hen ondersteunt in het proces waar ze in zitten, zodat het tot zijn recht komt of zo, zodat het hen echt ondersteunt. Ik denk dat ze ondersteunen, ik geloof dat het ondersteunen echt het juiste woord is. Dus mensen die bij mij komen voor een traject, worden ondersteund door de microdosing en door mij in het proces waar ze in zitten. Omdat de microdosing een soort van therapeut die ze inslikken, en die samen met mij en samen met hen, in zichzelf op onderzoek gaat naar oké, wat houdt er mij nog tegen, wat doe ik al goed, en het is een soort van zelfonderzoek. En op een bepaalde manier, vanuit drie perspectieven, met drie personen gaan we naar binnen en doen we dat zelfonderzoek. Dat is hoe dat er op dit moment uitkomt.

SPEAKER_00 4:48

Dat is echt een kein mooi gezicht, eigenlijk. Ook zo het feit dat je zegt dat het is een soort van therapeuta dat je inslikt, zo heb je het nog nooit gehoord. Maar ik heb zelf ook ervaring met psychedelica en microdozing. En dat is eigenlijk, ik had het zelf niet beter kunnen verwoorden. Het is inderdaad een reis eigenlijk bekend dat je maakt. Dieper ook in jezelf.

SPEAKER_04 5:10

Volgens mij is het echt nog meer, je zij die reis al aan het maken, en het is een ondersteuning op de reis die gaan het maken zit.

Je Perspectief Verruimen Zonder Te Vluchten

SPEAKER_04 5:20

Dus je gaat op reis naar een land. Veel mensen gaan vaak op reis naar diezelfde plaats. En ze zien die plaats altijd op dezelfde manier. Dus ze krijgen altijd dezelfde inzichten en hetzelfde verhaaltje wordt altijd herhaald. En wat Microising doet, wat psychedica doet, is het verruimt op een subtiele manier je je gezichtsveld, je blik. En je gaat naar diezelfde plaats op reis, maar je ziet het op een andere manier. En doordat je het op een andere manier ziet, krijg je ook andere inzichten. En door aan de slag te gaan met die inzichten, dat is dan mijn taak als coach, om ze te ondersteunen om aan de slag te gaan met die inzichten. Als ze dan aan de slag gaan met die inzichten die ze zelf gekregen hebben, dan komen ze terug als een andere persoon. En dan zijn ze ondersteund geweest op de reis die ze maken zijn. In plaats van altijd maarzelfde maar aan dezelfde zwembad op dezelfde stoel met dezelfde handdoek, met hetzelfde uitzicht te gaan liggen en terug te komen en te voelen van oké, dat heeft deugd gedaan. Maar ik ben nog altijd dezelfde persoon, ik doe nog altijd dezelfde dingen, ik herhaal nog altijd dezelfde woorden en ik blijf tegen diezelfde obstakels aanlopen.

SPEAKER_00 6:36

Ja, dat is mooie metafoor eigenlijk, inderdaad, we op de reis gaan en het op dezelfde manier altijd maar bekijken, het verruimt eigenlijk je perspectief. Heb jij ook het gevoel dat dat mensen helpt, loskomen van de verhalen waar ze soms in vastzitten?

De Stemmetjes In Je Hoofd Zachter Zetten

SPEAKER_04 6:56

Ja, omdat de theorie achter microdosing, of een theorie achter microdosing, want het onderzoek staat nog echt eens in kinderschoenen. Maar een theorie achter microdosing, het is een soort van volumeknop voor de stemmetjes in je hoofd. En heel veel van die stemmetjes in je hoofd zijn niet je eigen stemmetjes, maar zijn stemmetjes van andere mensen. Dus je ouders hebben bijvoorbeeld, je mama heeft onbewust heel veel tegen je herhaald van je bent niet goed genoeg. Of je papa onbewust, heeft zijn eigen patronen op je geprojecteerd en heeft er heel veel herhaald van je zit niet goed genoeg. Dus jij zet zelf ook gaan geloven dat je niet goed genoeg bent. En wat een microdoising doet, wat dat psychedelica doet, is het draait die volumeknop van die stemetjes naar omlaag. Van die verhalen naar omlaag, waardoor je eindelijk terug je eigen stem kunt horen. En wanneer je je eigen stem kunt horen, dan kun je leven ook leven vanuit wie jij bent en wat jij wilt en waar jij behoefte aan hebt. Dus dat de theorie is dat ze noemen het default mode network. Dus dat is een netwerk van delen in je hersenen die bepaalde verhalen opslaan en bepaalde verhalen in stand houden. En dat netwerk wordt gedimd. Die volumeknop van dat netwerk wordt naar beneden gehaald? En doordat het stil wordt in je hoofd, kun je voelen in je lichaam waar je op dat moment behoefte aan hebt. En ga je niet langer leven vanuit de verhalen in je hoofd en vanuit de projecties van andere mensen op u, van de omgeving, van de maatschappij. Maar kun je echt voelen van oké, wat heb ik nu op dit moment nodig?

SPEAKER_00 8:57

Is dat ook wat we verstaan onder leven vanuit je intuïtie?

SPEAKER_04 9:02

Dus inderdaad, het is inderdaad sterk vergelijkbaar. Ik vind het een beetje tricky vanuit het leven vanuit je intuïtie, omdat het is heel belangrijk dat we terug leren leven vanuit het gevoel. Maar heel vaak wordt het hoofd afgeschilderd als de slechter, je zit te veel in je hoofd. We moeten meer vanuit je intuïtie leven. En we hebben een hoofd en we kunnen denken. Het is een zege dat we dat kunnen, want dat zorgt ervoor dat ik hier met u kan zitten babbelen. En dat we mensen kunnen informeren en mensen op de hoogte kunnen brengen van oké, op welke manier kan microzing een ondersteuning zijn in je leven. Maar het is inderdaad, het heeft er wel mee te maken dat als het stiller wordt in je hoofd, ga je automatisch meer naar je gevoel kunnen luisteren. Dus die twee zijn inderdaad wel echt sterk vergelijk. Ja, dat komt een beetje op het zadel neer.

SPEAKER_00 10:05

Ja, en ik vind het goed dat je dat zegt van ja, je hoofd is niet de enemy. Dat heeft een functie. Je hebt daar ook ergens voor nodig. Maar ik denk dat veel mensen zo wat erin doorslaan. En inderdaad, te veel in hun hoofd beginnen vast te zitten. Zij dat ook letterlijk. Ik stel het maar in mijn hoofd, ik denk te veel na. En wat ik u dan hoor zeggen, is van ja, microdosing is een ondersteuning in die stemmetjes terug iets meer naar de achtergrond krijgen, iets stiller maken, waardoor je terug ook meer kunt luisteren naar uw eigen stem.

SPEAKER_04 10:36

Maar ik zal een concreet voorbeeld geven, anders is dat microding is daar een ondersteuning in.

Ruimte Tussen Stimulus En Respons

SPEAKER_04 10:42

Dus microdosing ondersteunt u om die volumeknop naar beneden te draaien. Maar ik gebruik bewust heel veel het woord ondersteunen, omdat jij moet zelf die volumeknop naar beneden draaien. Dus als ik een concreet voorbeeld geef, ik ben naar hier gereden met de auto naar dit gesprek. Ik heb een uur in de auto gezeten. Dus ik zat helemaal in mijn hoofd, want ik heb mijn hoofd nodig om met die auto te rijden. En tegen dat mijn handen moeten een keer een beetje aan het stuur dragen. En mijn voeten moeten af en toe een keer duwen. Maar mijn elektrische auto nog minder dan voordien. Dus ik kom hier toe en ik zit op een bepaalde manier echt in mijn hoofd. Terwijl ik wil dit gesprek met u vooral voeren vanuit het gevoel. Dus ik ben binnengekomen en het eerst dat ik tegen u gezegd heb van ik zou graag eerst nog even een klein wandelingsje maken en even in het bos gaan zitten. En ik heb vandaag niet gemacdozen. Dus ik heb het mezelf met de ondersteuning van de microdozen aangeleerd. wanneer is het nodig dat ik een beweging maak, die mij ondersteunt om te zakken in mijn lijf en om meer naar mijn intuïtie te gaan. En de microdozing heeft mij daarin ondersteund voor een hele lange tijd. En nu op dit moment, vanmorgen dacht ik, zou ik microdozen voor dat gesprek om ervoor te zorgen dat ik meer naar mijn intuïtie ga. En omdat ik dat ik het gesprek meer vanuit mijn buikgevoel zou kunnen doen. En ik heb dan even een momentje genomen in te checken, en heb ik gevoeld van nee, ik heb dat niet meer nodig. Ik weet hoe ik het. Ik heb geleerd hoe ik het kan doen. Door in de auto niet eindeloos de voorbereidende vragen te gaan overlopen, maar door in de auto naar muziek te luisteren en gewoon te genieten van de muziek en van de rit naar hier, en van hier toe te komen en van het bos te gaan wandelen, in de plaats van een middelk met u hoofd tot hoofd in gesprek te gaan, waardoor ik hier nu kan zitten en dat ik hier nu zet veel meer vanuit mijn intuïtie, veel meer verbonden met mijn buikgevoel. Anders dan vroeger.

SPEAKER_00 12:57

Ik vond het ook heel mooi dat je dat zei. Ja, zeg, ik wil eigenlijk eerst even gaan wandelen, want ik heb hier een uur in de natto gezeten en ik voel dat ik even moeten zakken. En ik dacht: ja, tuurlijk, waarom niet? Ik zeg dat, oké, dat wordt hier een heel interessant gesprek, ik voel het al. Maar dat vraagt ook wel wat bewustzijn. Want ik denk dat heel veel mensen toegekomen en zouden dat eigenlijk zelfs niet echt goed door hebben, denk ik, op dat moment. Ik zit eigenlijk heel hard in mijn hoofd. Of misschien hebben ze het door, maar weten ze ook nog niet zo goed van wat helpt mij dan op dat moment. Ik vind het wel mooi dat je zegt van ja, ik heb sowieso wel stilgestaan, maar heb ik dat microdose vandaag nodig is een groot woord. Maar is dat iets wat ik wil dat hij mij vandaag ondersteunt, ja of nee? Gewoon nee, want ik heb ook wel andere tools. En ik weet al wat ik kan doen, bijvoorbeeld naar muzieklijst, in plaats van de hele tijd bezig zijn met bepaalde vragen. Of inderdaad, gaan wandelen nog voordat je hier binnenkomt zitten. Maar ik kan mij voorstellen dat je dan ook al wel een weg daarin hebt moeten afleggen.

SPEAKER_04 14:00

Ik heb heel lang geoefend om dat te kunnen doen. Dus pak vijf jaar geleden was ik hier was ik ochtends wakker geworden voor dit soort gesprekken. En het eerste wat ik gedacht was, ik moet microdozen vandaag. Want ik ga een gesprek hebben over microdozing. En voordat ik het wist, had ik gemacosd. En dan kwam ik hier toe, of dan ging ik in de auto zitten. En dan begon ik mijn vragen voor te bereiden. En dan kwam ik hier toe. En dan ging ik onmiddellijk mee in een gesprek. Wat ik geleerd heb, wat ik gehoefend heb, met ondersteuning van de maacidozing, want dat is echt wat maikidoosing doet, het geeft je het inzicht dat je ruimte kunt creëren tussen de prikkel en het gedrag dat je stelt. Dus op de dagen dat ik de afgelopen vijf jaar maaikedozen heb, dan stond ik op. En dan besef ik van ja, ik denk, ik moet maikidozen. Maar ik kan daar ook wel ruimte tussen laten voor ik die beslissing neem om te maaikerdoten, om te voelen of het wat echt nodig is dat ik ga maikidozen. Dat is wel echt cool, is dat. Wat het voor mij echt doet, is die microdozing, geeft u die ruimte om te voelen wat heb ik nodig in dit moment. En dan kan het altijd zijn dat ik dan voel van eigenlijk heb ik het gevoel dat de microdozing wel echt ondersteunend zou zijn vandaag. Maar dan heb ik wat tijd genomen om te voelen of dat echt is wat ik nodig heb. En dat is oefenen. Oefenen, oefenen, oefenen, oefenen. Ik heb dat lang geoefend met veel ondersteuning van de microdozing, dan met minder en minder ondersteuning van de microdozing. En nu heb ik het niet meer nodig. Omdat ik zelf geleerd heb van die ruimte te laten tussen wat ik denk en wat ik doe. En die ruimte daartussen geeft heel veel vrijheid, want dat zorgt ervoor dat ik een keuze heb in wat ik doe, in de plaats dat het op automatische piloot is.

SPEAKER_00 16:07

Ja, de space dat het eigenlijk meer creëert tussen die prikel en je gedrag, dat zorgt eigenlijk voor vrijheid, zorgt voor keuzevrijheid ook gewoon terug. Ik denk dat heel veel mensen het gevoel hebben dat ze dat heel veel zaken en heel veel gedrag automatisch gebeurt, omdat inderdaad die space tussen de stimulus en de respons echt heel klein is geworden. Daar komen heel veel destructieve patronen natuurlijk ook wel wat vandaan. Maar hetgeen wat er dan in mij opkomt, omdat nu een paar keer gezegd van ja, ik ben nu op een punt gekomen dat ik ook merk van ja, ik heb die ondersteuning niet per se nog nodig.

Wanneer Voelt Iets Als Nodig

SPEAKER_00 16:46

Ik vraag mij zo af in hoeverre kun je spreken over microdosing nodig hebben? Net omdat we het heel hard hebben over zo, het is een ondersteuning, dus het is geen vervanging van. Hoe zie jij dat? Want je spreekt ook over microdosing is ook geen quick fix, dat is geen wondermiddel. Dus ik vraag mij af in hoeverre waar is dan die grens? Heb je dat soms dat mensen dan zeggen van ja, maar ik heb het nodig, of ik wil het gebruiken voor iets. Snap zou ik wel zeggen.

SPEAKER_04 17:22

Ik snap dat je wat zijn. Ik vind dat een super goede vraag. Volgens mij gaat het vooral over je relatie tot de microdosing. Je relatie tot het middel, dat je denkt dat je nodig hebt. Dus dat kan microdosing zijn, maar dat kan hiervoor koffie zijn, dat kan hier een ander middel zijn. Omdat de relatie tot het middel, vertelt je heel veel over de relatie tot jezelf. En dan is de vraag. Het woord nodig is een mooi woord, wat heb je echt nodig? En als jij het nodig hebt van jezelf te verdoven, van dingen te vermijden, van weg te lopen van zaken, dan gaat het tricky. Het is de tricky part in de microdosing, dat gaat de microdosing je daarin ondersteunen. Omdat het een energetisch middel, energy flows or attention goes. Dus het ondersteunt je in de manier waarop je leeft. En als je leeft op een manier waarop je wegloopt en dingen vermijd, dan gaat dat ook uitvergroot worden. En dat is interessant, want is dat ook wat je nodig hebt dat dat uitvergroot wordt. Want doordat dat uitvergroot wordt, kun je er niet meer omheen dat je aan het doen bent. Maar dat is de grote uitdaging voor mij als microdozing coach, is dat ik stuur je de wereld in met maikidozing en daar wordt van alles uitvergroot. Ik ben hier in Gent en jij zit daar in Antwerpen. En ik kan je niet ondersteunen in wat er daar uitvergroot wordt. Dus het is interessant dat dat uitvergroot wordt, maar dat is tegelijkertijd een valkuil in het microzing verhaal, waardoor ik microzing niet altijd aan iedereen aanraad. Zeker als ze heel sterk denken dat ze het nodig hebben. Want wanneer ze het nodig hebben, denken dat ze het nodig hebben, zijn ze vaak een oplossing aan het zoeken buiten zichzelf, zijn ze vaak aan het weglopen van dingen, zijn ze niet heel erg gegond en geaard. Da bots ik op dit moment echt een beetje op. Ik durf het minder vanuit een oprechte manier durf ik het minder en minder aanraden, omdat het net die dingen vergroot en dat mensen dan in situaties terechtkomen waarin ze mogelijk niet genoeg ondersteund worden om tot het inzicht te komen wat ze nu echt nodig hebben.

SPEAKER_00 20:11

Om als het dan zodanig uitvergroot wordt, hun vermijdingsgedrag, zal ik dat maar even noemen. Merk je dat dat dan zo intens kan zijn, dat daarvoor de afstand tot de microdosing coaching te groot is om dat op te vangen? Of waar ligt dan zo het moeilijke punt?

Wanneer Microdoseren Te Verwarrend Wordt

SPEAKER_04 20:35

Ik vind het interessant dat we daarover beginnen, wat dat wel echt iets is wat ik op dit moment echt wel aan te onderzoeken ben, hoe kunnen we dit hoe kunnen we daar dan nog beter doen, dus het een katalysator voor energie, en als die energie te overweldigend wordt, dan kan het een verwarrende ervaring worden. En die verwarrende ervaring kan je vaak nog verder wegbrengen van wat je nodig hebt, wat je echt nodig hebt, in de plaats van wat je denkt dat je nodig hebt. En als je niet voldoende tools hebt om te zakken vanuit je hoofd naar je lichaam. Dan wordt dat hoofd heel sterk gecatalyseerd en dan wordt die verwarring nog groter. En dan kan het te veel worden, kan het te verwarrend worden en dan is het net geen ondersteuning, maar dan haalt het u net verder weg van waar je naartoe wilt. Dus hoe ik mensen daarin ondersteun, is eerst en vooral kijken van. Sta je met je voeten op de grond en zijn zelf al in staat tot een minimale vorm van regulatie. Vooral dat we er mogelijks mee starten. En als mensen daar minimaal toe in staat zijn, dan doe ik mijn best om ze echt tools mee te geven om het zelf te kunnen reguleren, wanneer het verwarrend wordt en wanneer het te veel wordt, als ze weten van oké, even stoppen, even adem, even in het bos gaan zitten of in het bos wandelen. En dan voelen ze van oké, ik kan dit zelf, ik kan mijn voeten op de grond houden en dan kunnen ze weer verder. Is dat een beetje duidelijk?

SPEAKER_00 22:39

Ja, dat is een heel duidelijke want. Ik denk dat je daar inderdaad iets heel belangrijks aan haalt, wat in heel veel gevallen belangrijk is. En dus in microdosing zeker, dat je inderdaad voldoende zelf een basis moet hebben om jezelf terug wat te kunnen gronden, om jezelf te reguleren. Want er kunnen heel wat zaken naar boven komen, er wordt van alles in gang gezet. En als je dan op dat moment niet weet wat je moet doen om terug een beetje tot jezelf te komen, dan kan ik me inderdaad voorstellen dat dat een beetje een sneeuwbaleffect wordt, waarin je overspoeld kunt geraken. En hetgeen wat er ook niet mee op kwam, terwijl je daar waar aan het uitleggen, was zo van ja, als je bijvoorbeeld ook een psychose gevoeligheid hebt, moeten daar sowieso wel mee op letten, denk ik. Omdat we ook spraken over verwarring. Ja, dat kan dan alleen maar heel hard in de hand beginnen werken.

SPEAKER_04 23:35

Ja, ik krijg inderdaad, mensen die psychose gevoelig zijn, ja die kunnen echt zichzelf, die zijn zichzelf al een beetje kwijt, om het zo te zeggen. En als we dat dan nog gaan katalyseren, dan kan dat een heel onaangename, heel verwarrende ervaring worden. Dus bij die mensen. Ik vind het heel interessant om die mensen toch te begeleiden. Maar niet met micdozing, maar dan wel met oké, hoe leert je je zelf reguleren, hoe leert je je voeten op de grond houden als het te veel wordt, via ademhaling, via meditatie, via spel, via sport, via andere manieren om terug in het lichaam te komen op die moment wanneer het moeilijk wordt. En dan kunnen we nog altijd kijken van na x aantal maanden of na x aantal tijd kan microdosing stap voor stap wel een manier zijn om dan mee te nemen in dat proces. Dus voor mij gaat het veel meer over de persoon. Je hebt daar juist het woord quickfix gebruikt. Mensen zijn op zoek naar een quickfix en ze zien microdosing als een quick fix. Ze zien microdosing als een medicijn. Maar eigenlijk zijn de mensen zelf de quick fix. Jij zet de quick fix. Jij bent het medicijn. De microdosing heeft niet de antwoorden voor u. Maar jij hebt de antwoorden in je. En bij die mensen is het belangrijk dat we eerst die shift gaan maken. Of dat we samen kijken om met de microdosing die een shift te maken. Maar dat is iets dat we afwegen in een eerste gesprek. Waar stag jij? Hoe kun jij jezelf reguleren? Ik stel die vragen niet letterlijk. Ik luister vooral naar mensen: hoe is het met u? Wat speelt er vandaag? En wat doet dat met u? Aan de hand daarvan wordt er al heel veel duidelijk van waar ze staan, hoe ze zichzelf reguleren, hoe ze door het leven gaan. En aan de hand daarvan kunnen we dan kijken van oké, op welke manier vatten we zo'n proces aan?

SPEAKER_00 25:35

Ja, ik denk dat dat ook wel inderdaad een hele goede is dat je daar zo bij stilstaat. Wat willen mensen hier eigenlijk mee bereiken? Want dat zegt denk ik ook al heel veel over hoe ze kijken naar microdozen en zien ze dat inderdaad als zo het medicijn, denken ze van ja, dat gaat mij hier redden, quote. Hoe speelde je daarop in als mensen bij u komen en je merkt dat die dat toch iets te veel buiten zichzelf gaan leggen en het inderdaad zo zien als van ja, maar deze gaat mij echt heel mijn leven veranderen, bij wijze van spreken?

Veiligheid En Oordeelvrij Luisteren

SPEAKER_04 26:09

Wat ik heel belangrijk vind, is als ik mensen begeleid, is dat ik zoveel mogelijk luister naar wat ze vertellen, en zo weinig mogelijk een oordeel heb over wat ze vertellen. Dus als ze op zoek zijn naar een oplossing en als ze op zoek zijn om geraad te worden door iets of door iemand, ga ik daar niet tegen in gaan. Maar ik ga daar vooral naar luisteren. En ik ga vooral luisteren vanuit de nieuwsgierigheid van waar dat op komt. En op die manier is het voor mij het allerbelangrijkste als ik mensen ondersteun, is eerst een veiligheid creëren, waarin ze zich gehoord voelen, waarin ze zich gezien voelen, waarin ze echt het gevoel hebben dat er iemand is die bij veel mensen eindelijk luistert. In het therapeutenlandschap, de dag van vandaag is alle therapeuten, of heel veel therapeuten willen het gaan oplossen voor de mensen. En luisteren niet helemaal naar wat de mensen te vertalen hebben. En voor mij het gevoel dat jij mij iets kwetsbaar kunt vertellen, zonder dat jij het gevoel hebt dat ik het voor je wil oplossen. En zonder dat je het gevoel hebt dat dat via mij ook bij andere mensen terecht gaat komen, die veiligheid is echt de essentie waar het begint. En op die manier wil ik eerst mensen dat gevoel geven van oké, je bent veilig en ik hoor je en ik zie u. En vanuit daaruit kunnen we dan verder gaan kijken van oké, van waar komt dat? Waarom? Van waar komt dat idee dat je niet goed genoeg bent? Wie heeft u dat verteld? En ik doe opnieuw mijn best om niet specifiek die vraag te stellen, maar van hen wel zelf naar dat punt te laten komen. Door ze te laten vertellen, vertalen, vertalen, Maikor dat, hoe is dat voor je? Maikor dat, waar heb je dat nog in je leven? En door ze zoveel mogelijk te laten vertellen en zoveel mogelijk te luisteren, van zezelf tot het punt te laten komen, dat ze tot het inzicht komen van oké, ik snap dat dat andere mensen hun verwachtingen zijn, dat andere mensen hun stem zijn die mijn stem overstemd heeft. En dat is eigenlijk de shift waar we naartoe willen, is dat zonder mensen te confronteren, dat ze de shift maken van wat verwachten mensen van mij, wat willen andere mensen van mij, naar wat heb ik echt nodig? En dat is het punt dat ik heel graag wil bereiken met mensen, dat zij zelf tot die shift komen, van wat denkt je, wat verwacht de wereld van mij, of wat verwachten mijn ouders van mij, of wat verwachten mijn relaties van mij, naar wat wil ik eigenlijk? Waar heb ik behoefte aan? En dat is zo de weg die we bewandelen, is wanneer iemand gered wil worden, ga ik vooral eerst die veiligheid creëren. En dan na al die veiligheid gecreëerd is, altijd blijven terugkoppelen, blijven terugkoppelen naar hoe is dat voor u? Hoe is dat voor u dat die persoon dat zegt, hoe is dat voor u dat dat gebeurd is? Ik doe wandelcoachings onder andere. En soms gaan we dan echt een uur en half wandelen. En een uur en half blijven mensen dan. Ja, maar die heeft dat gezegd en ik doe dat daarom. En dat is mij zo geleerd geweest. Ze blijven vanuit die externe factoren praten. En tijdens dat uur en half is het voor mij een oefening, maar hoe is dat voor u? En dan zeggen ze hier: ja, die persoon dit en die persoon dat, en dan zeg ik opnieuw, hoe is dat voor u? Ja, maar die persoon dat en die pers. Voor mij is het echt een oefening. Die vraag blijven herhalen en blijven luisteren zonder te oordelen, totdat ze op het punt komen van voel dat dat dat doet met mij. Ik voel dat mij dat echt raakt op die plaats in mijn lichaam, of ik voel dat dat die emotie naar boven brengt. En dan hebben ze een shift gemaakt dat ze echt kunnen voelen van ik voel wat het met mij doet en ik voel wat ik op dit moment nodig heb. Dat is dan misschien een knuffel of oogcontact, of zoals we gedaan hebben, iemand die eindelijk luistert zonder een oordeel te geven. En ja, dat is een shift in mijn coaching dan de shift waar ik mensen in wil ondersteunen om zelf te maken.

SPEAKER_00 31:09

Ik vind het een heel mooie dat je dat zegt, want ik denk dat dat de essentie van is van al het therapeutisch werk. En ik had er onlangs een riel over opgenomen, omdat ik ook heel hard geloof in zo als wij als maatschappij, als iedereen ook wat meer zo leren om oordeelvrij te luisteren naar elkaar, dan geloof ik echt oprecht dat er veel minder psychische problemen zouden zijn en veel minder psychische problemen zouden escaleren. Ik sta daarvan versteld, hoeveel cliënten die er tegen mij zeggen van deze heb ik nog nooit aan iemand kunnen vertellen, of ja, maar als ik dat vertel, dan wordt er eigenlijk niet geluisterd, of inderdaad komen ze direct met bepaalde oplossingen. Of quick fixes, waar ik zelf al lang aan heb gedacht, of dat ik zelf al lang heb geprobeerd en dat is niet waar ik naar op zoek ben. En ik geloof inderdaad oprecht dat dat de essentie is dat je een safespace creëert waar er geen oordelen zijn, waar je iets kwetsbaar moog leggen, waar je je heel kwetsbare zelf mocht zijn, eigenlijk. Zonder dat er per se dan inderdaad een oplossing of een advies bovenop wordt gegooid. Want laten we eerlijk zijn, als je zoiets even denkt aan een moment waarop je iets vertelt aan iemand en die komt direct met een oplossing af, 9 van de 10 voelt dat eigenlijk niet zo goed. Zelfs als die oplossing heel goed bedoeld is, of zelfs in een richting is waarin je nog niet direct had gedacht of zo, dat voelt toch zo even van. Ik wou hier eigenlijk eerst even overbabbelen en dan misschien samen tot een conclusie komen. En ik geloof ook heel hard wat je zegt. Als je zodanig kunt luisteren en zodanig vragen kunt stellen, dat de persoon zelf tot bepaalde inzichten komt, dat is het allersterkste. Want als ik vertel aan je wat jij moet doen, dan blijf ik meestappen in dat patroon van het ligt buiten jezelf. Terwijl gelijk wat jij zegt, eigenlijk liggen de oplossingen binnen jezelf. Dus als je gewoon gaat volgen wat de ander zegt, eigenlijk pakt je daarmee ook nog altijd zo wat de power weg van iemand vind ik. Je blijft heel hard zo zitten in van ah ja, maar inderdaad, jij bent een slachtoffer. En je behandelt iemand eigenlijk ook als slachtoffer, want ik ben de expert en ik ga je eens vertellen hoe jij dat moet doen. En zelfs vrienden onderling doen dat of collega's doen dat onderling. Ik zal je wel vertellen wat jij moet doen, want het is zo erg voor u. En dat is heel vaak vanuit goede intenties bedoeld, maar eigenlijk pak je daar compleet de power en de verantwoordelijkheid en de autonomie van iemand weg en je helpt daar op lange termijn niet mee.

SPEAKER_04 33:44

Prachtig voeld. Ik vraag mij dan af. Hoe pak jij dat aan in je dagelijkse leven?

SPEAKER_00 35:10

Ik denk heel gelijkaardig als jij. Ik hoor nu ook zeggen van ja, dat is ook de uitdaging om dan zo telkens terug dezelfde soort vragen te blijven stellen om iemand toch terug dichter bij zichzelf te krijgen, in plaats van de focus buiten zichzelf te leggen. En bij de ene persoon gaat dat dan gemakkelijker dan de ander. En ik merk dat bij mijzelf ook. Bij vrienden vind ik dat vaak veel moeilijker, natuurlijk dan bij cliënten, dat is niet voor niks. En dan moet ik echt tegen mijzelf wel zeggen van saja, je hoeft het hier niet te gaan oplossen. Ook al zie je die persoon keihard graag en wilde dat dat allemaal gefixt wordt, probeer daar bewust van te zijn van oei, ik zit hier precies in oplossingsmodus, zal ik maar zeggen. Maar ik denk ook wel dat ik iemand van nature wel wat meer ben. Ik ben sowieso iets minder oplossingsgericht, denk ik. Omdat ik ook. Ik zie heel vaak wel de complexiteit ook van het leven en van de mens. En zelfs al lijkt iets vrij voor de handliggend voor u, dat maakt het niet voor de handliggend voor de ander. En in mijn beleving, of in mijn ervaring, zijn er zelden zomaar oplossingen dat je kunt voorleggen. Zelfs heb je dat gevoel. Ik denk dat het veel complexer is dan dat. Dus zelfs al heb ik een bepaalde mening en denk ik, maar doe dan

Oplossingsdrang In Vriendschap

SPEAKER_00 36:31

toch eens dat, want dat zou je veel verder helpen. Dan nog maak ik denk ik vrij snel de reflectie aan, it's not that easy. En er zijn zoveel dingen in het leven waar dat eigenlijk ook niet echt een oplossing voor bestaat. Toch niet in de sens hoe wij dat ervaren. Ook zo denk maar aan de eindigheid van dingen. Hoe ga je dat oplossen? Dus ik probeer dan denk ik heel hard zo in dat aanvaarden te zitten van. Bijvoorbeeld, een vriendin van mij is net haar vader verloren, hoe ga je dat oplossen? Dat gaat dat niet oplossen. Dus dan kan ik heel hard wel zo zitten in zo van oké, je kunt er alleen maar zijn voor iemand. En ik denk dat dat al heel veel doet en al heel veel is. Maar mensen vinden dat heel oncomfortabel.

SPEAKER_04 37:14

Ja, want je wilt ze dan troosten, ze heeft geen troost nodig. Ze heeft net nodig van het verdriet te voelen dat er is. En wij willen die persoon dan troosten en troosten is op een bepaalde manier hun verdriet wou. Ik ga wat verdriet van je overnemen, zodat jij dat verdriet niet moet voelen, terwijl dat is superraag naar papa gestorven is, dat is dat. Dat je mooi zegt te zijn voor die persoon, zodat die dood verdriet kan gaan, dat is. Dat is wat we volgens mij meer nodig hebben.

SPEAKER_00 37:54

Ja, en ik denk als je aan het luisteren en je herkent je daarin zo van ik wil de dingen echt heel snel oplossen, dan wil ik je uitnodigen om eigenlijk eens even stil te staan bij vanuit welk stuk is dat. Want dat komt ook ergens vandaan. De een heeft dat al wel wat harder dan de ender, maar zo'n beetje, zevurcomplex bijna. Ik moet het hier gaan oplossen voor de ender. Heel vaak spreken mensen dan ook zo vanuit ja, maar ik kan dat niet aan. Zo mensen zien aangeringen.

SPEAKER_04 38:26

Ze zeggen het dan ook letterlijk zelf: ik kan het niet aan dat jij aan het afzien bent. Dus ik wil dat oplossen voor je, omdat ik het niet aan kan. Maar is dat wat die andere persoon op dat moment nodig heeft. En die oefening is goudwaard. Leren luisteren naar wat jij voelt. En als er iets gebeurt met je, dan is het belangrijk dat ik leer voelen wat dat met mij doet. En als ik die ruimte kan laten om dat te voelen wat dat dat met mij doet, dan ga ik ook die beweging naar mezelf kunnen maken en dan ga ik het niet proberen voor je oplossen, omdat ik het aan het voelen ben voor mezelf. En op die manier, kun je volgens mij echt mooie stappen zetten in zo'n zo'n proces. Ja, absoluut.

SPEAKER_00 39:19

Dat is de hele tijd zo die beweging maken van oké, wat doet dat bij mij inderdaad, hoe jij nu reageert en wat heb ik dan op deze moment nodig zonder dat per se op je te moeten projecteren. Want ook daar weer, als jij het aan gaat willen oplossen voor de ender. Zij eigenlijk ook weer te veel bezig met de ander en het weer buiten jezelf aan zien. En zo is de cirkel weer rond.

SPEAKER_04 39:43

Ik vond wel interessant wat je zei was dat professioneel zijn we daar zeer goed in geworden, of beter en beter in aan het worden van het niet op te lossen. Maar dan komen we bij ons vrienden. En dan willen we daar wel. En heel dag moeten luisteren dat ik de hele dag niet mogen oplossen. En nu krijg ik een kans om het voor iemand wel te gaan oplossen. Hoe ik daar in mijn dagelijkse leven aanpak, ik ben daar best goed in van dat niet te doen. Kal merk ik, betrap ik mezelf er soms op van dat toch te doen, en ik ben dan ook wel mild voor mezelf. En sommige mensen hebben het ook gewoon echt wel nodig soms, dat er een keer iemand is die zegt van kut crap en get your shit together en.

SPEAKER_00 40:27

Maar dat is niet per se een oplossing geven, vind ik. Warm confronteren.

SPEAKER_04 40:33

Waarom duidelijk confronteren, wanneer de veiligheid al opgebouwd zijn. Maar wat ik in mijn dagelijkse leven doe, ik zie het een beetje omgekeerd, is dat ik ben nogal kritisch op vrienden die dat bij mij doen. Ik heb wel een paar vrienden die vanuit de beste intentie proberen op te lossen voor mij. Anders, ik zie dat bij u. Misschien moeten dat zo doen of zo doen, of ik dat lezen, of ik dat hoort, of die een podcast heeft dat gezegd. O misschien moet die een boek niet lezen. Ik merk dat ik dat zelf ook lang gedaan heb bij andere mensen. Maar doordat ik dat meer en meer ben beginnen inzien dat ik dat deed bij andere mensen, kan ik het ook observeren wanneer andere mensen dat bij mij doen en ik zie die vrienden nog altijd even graag. Maar dat is niet wat ik zie die minder en minder. Omdat ik daar minder behoefte aan heb, omdat ik op die manier een soort van patroon in stand houden. Ik doe voor u, jij doet voor mij en het is oké dat we het doen. Ik merk dat ik zo voor mezelf in mijn dagelijkse leven dat patroon wel aan het doorbreken ben.

SPEAKER_00 41:44

Maakte dat dan bespreekbaar?

SPEAKER_04 41:47

We doen ons best om daarover te babbelen. Ik heb een paar vrienden die ermee overbabbeld kan worden, maar dat zijn niet de gemakkelijkste gesprekken. Omdat dat dan snel wel het gevoel is dat het persoonlijk wordt, maar dan ook naar mezelf toe of zo. Ik neem het dan ook wel snel persoonlijk. We doen ons best. Ik doe mijn best om daar met mijn vrienden over te praten, maar dat is niet altijd gemakkelijk.

SPEAKER_00 42:17

Omdat het vanuit de beste intenties is en dat dat dan misschien het gevoel is van die neemt dat niet in dank.

SPEAKER_04 42:27

Het wordt gewoon snel persoonlijk, denk ik. Ik neem het minder en minder snel persoonlijk, maar op een bepaalde manier neem ik het dan wel nog altijd persoonlijk.

SPEAKER_00 42:40

Het is een vriendschap. Dus het is persoonlijk eigenlijk.

SPEAKER_04 42:43

Dus het is echt een moeilijke. Want je zegt op een bepaalde manier ook van wat is vriendschap? Vriendschap is samen tijd doorbrengen. Maar je zegt ook letterlijk op een bepaalde manier van ja, ik wil minder tijd met je doorbrengen, want dat is moeilijk.

SPEAKER_00 43:06

Dat zijn heel kwetsbare gesprekken.

SPEAKER_04 43:08

Dat zijn heel kwetsbare.

SPEAKER_00 43:09

Langs beide partijen eigenlijk. Want langs de ene kant is het kwetsbaar, want je zij eigenlijk aan zeggen van ja, bepaalde dingen dat jij doet of zegt, zijn dingen dat je niet altijd nodig heb, of wat niet helemaal goed voelen voor mij. En voor de andere persoon is het ontvangen van ah, oké, wat mijn goede bedoelingen waren, komen eigenlijk niet zo goed over. Dus langs beide partijen vraagt dat denk ik wel heel veel kwetsbaarheid en ook wel emotionele regulatie, waar we het ook over hebben. Volwassenheid ook. En hetgene waar we de juiste al zeiden van oké, jij zicht nu weet, wat doet dat met mij? En hoe ga ik daar nu op reageren en wat doet dat dan weer met u? Dus dat is wel een hele. Ik denk een hele belangrijke wisselwerking, maar iets waar denk ik heel veel mensen ook wel heel hard omheen gaan en proberen te vermijden en nou ja, oei.

SPEAKER_04 44:12

Zeggen tegen iemand, maar het dan zelf toch blijven doen, dan ga je gewoon weer al vrienden aan trekken die dat ook doen. En met de volgende vriend kom je weer eenzelfde patroontje terecht. Dus het is vooral een oefening van, en dat is het leuke als je vrienden hebt, waarmee je daar op een constructieve manier over in gesprek kunt gaan. Dat je zelf tot het inzicht komt van ja, maar ik doe dat zelf ook. En als je dan daar met die vriend kunt groeien in die relatie, dat is eigenlijk het mooiste. Maar dat kan soms wel tot een breekpunt leiden. Vooral omdat je niet naar je eigen aandeel kijkt. En met de volgende vriend komen dan gewoon weer in diezelfde situatie terecht. En kom je mogelijk weer tot datzelfde breekpunt. En tien jaar later zitten dan altijd in datzelfde patroontje vast. Dus het leuke is echt wel vrienden van vrienden te hebben, met wie dat bespreekbaar is. En dat dat benoemd kan worden. En dat je daar samen op jullie tempo. Tempo in kunt groeien.

SPEAKER_00 45:16

Heb je het gevoel dat dat, omdat we het dan ook over dat oplossingsgerichten en zo hebben, en dat zo het cliché dat altijd wordt gezegd en mannen willen altijd alles oplossen. Heb je het gevoel dat dat klopt, dat dat bij mannen toch nog een herdere vukuil is dan bij vrouwen?

SPEAKER_04 45:32

Nee, niet echt. Mijn spontane antwoord is nee, niet echt. Waarom is dat mijn antwoord? Ik denk dat dat niet per se mannen of vrouwen is, ik denk dat dat meer mannelijke energie is, dat er ook heel veel vrouwen zijn die het willen oplossen voor mannen die graag de oplossing brengen, die denk dat dat meer meer energie te maken heeft, dan dat met zijn man of zijn een vrouw te maken heeft.

SPEAKER_00 46:13

Tegelijkertijd zijn er wel veel mannen die dan meer mannelijke energie hebben en veel vrouwen uitaan meer in hun vrouwelijke energie zitten.

SPEAKER_04 46:22

Ja, maar het ook heel veel mannen. De dag van vandaag gaat volgens mij super veel mannen.

SPEAKER_00 46:26

Omgekeerde beweging is enorm aanwezig. In die vrouwelijke energie zitten. Ja, en heel veel vrouwen die dat dan enorm in mannelijk zitten.

SPEAKER_04 46:33

En ik merk voor mezelf dat ik heel lang voor mezelf heel sterk in vrouwelijke energie heb gezeten. Dus dat het voor mij moeilijk was om duidelijk te zijn, om structuur te creëren, om echt die mannelijkheid te omarmen. Dus ik kom ringde mij ook met vrij veel vrouwelijke mannen of zo. En nu is daar veel meer balans in aan te komen. Dus ik denk dat dat voor mij de reden is waardoor ik de antwoord geef, dat dat niet per se voor mij over mannen of vrouwen gaat. Het is wel een beetje abstract allemaal, wat aan het zijn.

SPEAKER_00 47:12

Nee, maar ze mee. Ik denk dat ondertussen is dat ook wel zo'n concept dat steeds duidelijker is dan. Het mannelijke gaat niet zozeer over man-vrouw, maar het gaat over inderdaad structuur, doen, daadkracht, duidelijkheid, het kader. En het vrouwelijke is dan eerder het flowie, het creatieve, het gevoelsleven, zo dat eigenlijk. Je hebt het gevoel dat microdose u daar ook in heeft ondersteund om zo die zaken wat meer in balans te

Mannelijke En Vrouwelijke Energie In Balans

SPEAKER_00 47:45

concreet voorbeeld dat in mij opkomt, is de wasmand.

SPEAKER_04 47:50

Het is een vreemd voorbeeld. Maar wat ik vroeger deed, die wasmand stond daar en ik stapte over die wasmand en ik ging gewoon iets anders doen. Maiceroizing heeft mij ondersteund in het zien van die wasmand. Die wasmand staat daar en ik heb een keuze, stap ik erover, of doe ik er iets mee. Sindsdien zie ik die wasmand en stap ik er niet langer over, breng ik op zijn minst de wasmand naar de wasmachine. Hij staat al iets verder in de kaar. Hij staat al iets verder. Of ik zie dat ik de naft van mijn kleren naast de mand gesmeten heb en krijg ze op zijn minst al in de mand. En dan die mand nog naar de wasmachine brengen. En nu zit ik al op het punt dat ik ook wasmachines draai. Fenomenaal.

SPEAKER_00 48:48

Je vrouw zou daar blij mee zijn.

SPEAKER_04 48:50

Niet altijd, want ja, je moet dan ook nog kleuren en stoffen bij elkaar mengen en dergelijke. Dus de basics, gelijk handdoeken en een bed overtrekken en zo. Dat zijn dan dingen die ik zie liggen. En dat ik het onderscheid kan maken. Daar laat ik beter liggen, dan laat ik beter aan haar over. Maar dat kan ik perfect zelf doen. Dan step je dat in, en dan is de volgende stap is, die was ook effectief gaan ophangen. Als die was opgangen is, dan moet ook nog iemand die was afhalen. Dat is een heel complex proces dat de microdozen mij doen inzien heeft en dat nu veel simpeler geworden is.

SPEAKER_00 49:33

Voor mensen die zich daarin herkennen, let's go. Microdozen voor de win.

De Wasmand Metafoor Voor Keuzevrijheid

SPEAKER_04 50:43

En mijn vrouw voelt zich veel meer gesteund in het dagelijkse huishouden. Terwijl daarvoor was ik gewoon. Ja, ik was in dat huis. En oké, op mijn manier was ik wel echt ondersteunend. Maar nu zijn we daar veel meer samen in dat huis en we doen het veel meer samen. En ik heb echt een heel fijne relatie met mijn vrouw. Dat zij ook meer en meer het omgekeerde gaat doen. Om ik zie wat zij nodig heeft, zie zij ook veel meer wat ik nodig heb. Wisselwerkingen, zijn wisselwerkingen en we groeien samen. We steunen elkaar in wie we zijn en wat we doen. En als ik weet dat zij een moeilijkere dag heeft, dan ga ik die nas insteken, draaien, uithalen, ophangen en afhalen. Als zij ziet dat ik een mindere week heb, dan heeft ze ook het begrip dat ik het niet zie. En dat ik even met mijn hoofd ergens anders zit.

SPEAKER_00 51:40

Ja, dat brengt zo dingen in mijn hoofd. Geloofde jij ook dat als je dichter bij jezelf komt en veel beter kunt aanvoelen wat jij nodig hebt en wat er aan de hand is bij jezelf, dat je dat dan ook beter kunt zijn voor de ander?

SPEAKER_04 51:56

Ik denk dat dat inderdaad de essentie van het verhaal is. Het gaat vooral. Er wordt dan vaak gezegd dat je moet luisteren naar mij, dat is wat andere mensen dan zeggen, maar je kunt niet luisteren naar iemand anders als je niet kunt luisteren naar jezelf. Heel veel mensen zijn gewoon in hun hoofd continu tegen zichzelf aan het praten, waardoor je je eigen stem niet kunt horen. En wanneer je je eigen stem kunt horen, dan zij veel meer in het moment. En wanneer je veel meer in het moment bent, dan kun je ook veel beter horen wat er om je heen aan de hand is, en dan kunnen daar ook gewoon veel beter op inspelen. En dat is wat ik gezegd heb, dat is de kracht van microdozing. Het is een volumeknop voor dat default mode netwerk. Dus je netwerk in je hersenen die bepaalde verhalen in stand houdt en dat wordt naar beneden gedraaid, waardoor je veel meer in staat bent om te luisteren naar jezelf.

SPEAKER_00 52:50

Ja, je kunt veel authentieker aanwezig zijn ook.

SPEAKER_04 52:52

Veel wat?

SPEAKER_00 52:53

Veel authentieker.

SPEAKER_04 52:54

Veel authentieker. Je zet. Maar dat is dan ook wel opnieuw. Mike Crozing ondersteunt u daarin. Maar jij zet wel degene die het moet oefenen. Jij zit wel degene die het moet blijven doen. En dat brengt me opnieuw bij het voorbeeld van ik die hier toekwam. Ik merkte als ik toekwam dat ik heel sterk in mijn hoofd tegen mezelf aan het babbelen was, omdat ik een heel uur in die auto gezeten heb. En dat ik even in het bos gaan zitten om even te luisteren naar de vogels. Even te luisteren naar de wind. Even te luisteren naar de mensen die passeerden die een verhaal aan het vertalen waren. En even te luisteren naar mezelf, hoe het op dat moment met mij ging. En daar een bos voelde ik van: oké, ik vond het best wel spannend. Ik was best wel een beetje zenuwachtig, en ik heb daar echt een momentje kunnen nemen om te zakken. Nu kan ik veel meer luisteren naar de vragen die je stelt. En van daaruit vanuit mijn gevoel een antwoord geven.

SPEAKER_00 53:53

Ja, exact. Ja, dat is heel mooi. Heel veel mensen denken aan zo om nu even in te gaan op je voorbeeld. Je merkt aan dat je heel hard in je hoofd zit, dat je het wat spannend vindt, dat je zenuwachtig bent. En heel veel mensen denken aan zo: van ja, dat is niet oké. Ik moet dat eigenlijk precies weg kunnen krijgen ofzo. Terwijl wat jij hier eigenlijk zegt is van ja, nee, is eigenlijk helemaal oké. Ik ga daar present mee zijn, maar ik moet daar ook even de tijd voor pakken om daar present mee te kunnen zijn. Dus ik ga inderdaad in dat bos gaan zitten. Ik ga terug bewust worden van mijn surroundings, maar tegelijkertijd ook bewust worden van mezelf. Ik vind dat nu even spannend. Ik merk dat qua in mijn hoofd zit en ik zak. Dat wil niet zeggen dat je het daarna ineens totaal niet meer spannend zou vinden. Of dat die gevoelens allemaal weg zijn, maar je bent daar present mee, waardoor je inderdaad ook gewoon. Je zit terug in de ruimte, zou ik maar zeggen. En je kunt inderdaad veel beter dat gesprek aangaan dan wanneer je heel hard in je hoofd zit en heel hard, of in die vragen moet dit en ik moet dat, dan flowt het veel minder. En dat gebeurt vaak net de daggene waar je ook wel schrik voor hebt of waar je net heel veel mee bezig bent.

SPEAKER_04 55:05

Een leuk metafoortje is: ik vind het spannend, ik kom hier toe en ik vind het spannend. Ik had twee keuzes. Ik kom toe, ik vind het spannend. En in de plaats van eerst even een momentje te voelen wat die spanning bij mij doet, kan ik ook gewoon rechtstreeks erin gaan zijn en die spanning mogelijk nog groter gemaakt hebben. En op den duur wordt het spannend dat je het spannend vindt. En wanneer het spannend wordt, wanneer het spannend vindt, dan wordt die spanning zodanig groot dat je je regulatie, dat je controle, dat je gevoel, je capaciteit om te luisteren een beetje verliest, omdat zodanig spannend is. En ben in het bos gaan zitten en ben even en die spanning even gaan voelen, ben bij wijze van spreken even een teentje gaan drinken met mijn spanning. Hoe is het? Ik voel wat er zit. Leuk dat je hier ook bent. En met een gezonde relatie, met mijn spanning ben ik dan dit gesprek gestapt. In de plaats van een strijd met mijn spanning. Die een shift maken, van vechten tegen jezelf, naar dansen met jezelf accepteren en genieten van wie je bent en wat je voelt. Dat is voor mij wel echt een gigantische shift geweest.

SPEAKER_00 56:31

Ja, en je zicht dat ook goed accepteren. Dat ga weer terug op zo inderdaad, ga een tijdje drinken met je spanning van Hey, welkom, hoi, jij bent er hier ook. Heel veel mensen hebben zoiets van nee, get the fuck out. Dat moet dat manier niet zijn, dat mag niet. En toen wij denken aan mijn eigen ervaring van de afgelopen week, ik had twee sollicitatiegesprekken. Ook altijd heel spannend. Het ene sollicitatiegesprek ging eigenlijk ook niet zo top. Terwijl ik daar echt mijn goed gevoel naartoe ben gegaan, ik ben ondertussen ook echt al wel heel goed geworden in zo'n spanning. Oké, kei goed. Wend, dat wil zeggen dat deze belangrijk voor me is. En ik heb dat eigenlijk ook wel een stukje nodig om te kunnen presteren. Stel dat ik hier volledig layback zou zitten, dat is ook niet de bedoeling of zo. Dus ik kan dat dan ook echt tegen mezelf zeggen van, ik voel je serieus wat stress, maar dat is goed. Ik zie dat zelfs als iets positiefs en oké, let's go. Dat gesprek ging helemaal niet zo top. Dus ik was daarna eigenlijk ook echt even dysregulated. Maar ik moest nog een tweede gesprek gaan doen, ergens anders, een paar dagen later. En dan heb ik echt wel even de tijd gepakt to feel my feelings, ook even mijn vriendin gebeld, omdat ik zoiets had van wat was dat hier even? En je zelfvertrouwen wordt heel even onderuit gehaald. Ik ben dan uiteindelijk dat tweede gesprek ingegaan en ik merkte ook zo van, ik heb serieus mijn best gedaan en toch blijft er nog zo'n stukje onzekerheid van een paar dagen geleden hangen. Is dat ideaal? Is dat hoe ik het zou willen in een ideale wereld? Nee, maar langs de andere kant, het mag er ook wel gewoon zijn of zo. Ik ben dat gesprek ingegaan, voelde mij direct op mijn gemak, en dat is een tien keer beter gesprek geweest dan een paar dagen geleden. Dus dat was ook weer een heel mooie ervaring in die gevoelens, dat is onderheven gaan van alles en dat is ook tijdelijk. En ik hoef daar niet per se mijn gedrag volledig door te laten sturen. En de uitkomst hoeft ook helemaal niet hetzelfde te zijn. Ook al ben ik ben ik toch met een stukje onzekerheid in dat tweede gesprek gegaan, terwijl ik het eerste gesprek met minder onzekerheid aanvankelijk was ingegaan, was toch een totaal andere uitkomst. Die manier waarop je tegen jezelf praat en de manier waarop je naar je gevoelens kijkt en de overtuigingen dat je daarbij hebt, van mag dat er eigenlijk überhaupt wel zijn, of zit dat mij erkeit in de weg. Dat doet ook al enorm veel. Hoe je erin staat.

SPEAKER_04 58:53

Ik denk dat zelfvertrouwen is volgens mij niet je onzekerheden proberen weg, geen fouten mogen maken. Dus je onzekerheid mag er niet zijn. Maar zelfvertrouwen is veel meer dat je onzekerheid mag er wel zijn. En zelf als je fouten maakt, dat je toch nog altijd geniet van het moment of zo, dat je toch nog altijd en dat dat een verschil is tussen die twee, is die onzekerheid en je mocht fouten maken. Je zit nog altijd goed genoeg. En dat tweede gesprek hebben we dan naar mijn gevoel veel meer op die manier aan gegaan. Terwijl dat eerste gesprek van ik mag niet onzeker zijn, ik mag mezelf niet zijn. Want die onzekerheid is gewoon een deel. Onzekerheid is gewoon een deel van wie we zijn. Ik weet niet of dat Freske kent, die rapper, hij heeft zo'n liedje dat noemt twijfel. En toen ik 16, 17 jaar was, ik was vol van twijfel. En dat was zo wat mijn teamsang of zo. En als ik daar nu naar terug luister, dan heb ik zoiets van fuck dat liedje heeft me echt heel hard nog meer in die twijfel geduwd. En dan durf ik wel streng zijn van ja, dat was niet goed. Maar nu voel ik van ja, onzekerheid is gewoon een groot deel van mijn karakter, een groot deel van wie we zijn. En we worden heel streng voor onszelf, wanneer dat er niet mag zijn. En wanneer we streng zijn voor onszelf, dat dat er niet mag zijn, dan zeggen we letterlijk tegen onszelf dat we onszelf niet vertrouwen. Want we vertrouwen een deel van onszelf. Onzekerheid is een deel van onszelf, maar dat deel mag er niet zijn. Dus maakt het jezelf heel moeilijk op die manier of zo. Dus met die onzekerheden, voor mij ook met mijn onzekerheden dit gesprek aan, maakt het gesprek veel authentieker, want ik laat horen wie ik ben.

SPEAKER_00 1:01:06

Ja, en ook dat je het kunt zien als het is maar een stukje. Het is niet alles. Ook al voelt het misschien met momenten heel overspoelend, het is nog altijd maar een stukje van het grote plaatje. Waardoor het ook niet zo volledig de overhand hoeft te nemen, eigenlijk. Terwijl heel veel mensen vallen denk ik ook enorm samen met zo'n gevoel. In dit geval dan bijvoorbeeld onzekerheid en zo van ik ben zo onzeker. Nee, nee. Jij voelt op dit moment wel onzekerheid. Maar dat is niet de bigger picture. En ik heb dat toen ook na dat gesprek bijvoorbeeld, direct tegen een vriendin gezegd: Ik zeg van mij, dat heeft hier mijn impostersyndroom serieus getriggerd. Maar ik kan dat dan ook wel zien als da. Dus zo van oké, het is me even aan het overspoelen, maar het heeft dat stuk van mij getriggerd. Maar dat is niet per se wie dat ik volledig ben. Dat wil ook niks zeggen over mijn waarde, over mijn kunnen. Ook al voelt dat op deze moment wel. Waardoor ik dat ook zo snel heb kunnen omdragen naar een paar dagen later. En ik ben er 100% zeker van dat Assaya van vroeger dat nooit had gekomen. Die had echt als een heel bang vogeltje binnengegaan in dat tweede gesprek. En dat had volledig de overhand genomen en had ervoor gezorgd dat ik ook inderdaad veel minder authentiek had kunnen antwoorden. En ik heb daardoor ook wel heel hard ingezien zo het effect van toch ook wel het effect van andere mensen. Want ik denk, je kunt heel veel werk op jezelf doen, maar we hebben het daarjuist ook al heel hard gehad over de wisselwerking tussen en je illustreert dat ook heel mooi tussen je en je vrouw. Ik denk ja, je moet zeker inderdaad zo kunnen leren voelen van oké, wat heb ik nu nodig, wat doet dat met mij? En anderzijds ook, wij zijn relationele wezens. Dus in bepaalde situaties, bij bepaalde mensen die op een bepaalde manier interageren, is het vrij logisch dat je je niet zo top gaat voelen. En dat heb je deze week ook wel heel mooi geïllustreerd gekregen. Bij de ene gesprek heb ik eigenlijk letterlijk te horen gekregen van ja, je ervaring, dat vinden wij je eigenlijk, dat vind ik maar heel beperkt. En over exact dezelfde ervaring, zegt de andere organisatie: maar ja, je bestaat wel wat ervaring. Maar dat zijn die spiegels, die twee perspectieven, ook de manier waarop het er vragen werden gesteld, was zeer kritisch. Ik kreeg bijna het gevoel dat je moet mij gaan verantwoorden. En bij de andere was dat eerder heel nieuwsgierig. Misschien zijn je ook heel kritisch, maar heel nieuwsgierig. Wij willen jullie leren kennen. Laat ewigen van wie zet jij, wat doe jij. En dat effect daarvan is wel heel anders. Ik vind dat wel een heel groot verschil. Ook hoe wij buiten het werk naar mensen, als je vragen stelt op een heel, toch wel oordeel laat doorklinken, dan gaan mensen zich ook veel minder veilig bij je voelen, terwijl wanneer je vragen stelt vanuit nieuwsgierigheid en dat oordeel wat kunt parkeren, mensen voelen dat. Dan gaan mensen ook veel sneller meer durven vertellen aan u.

SPEAKER_04 1:04:10

Je creëert inderdaad die veiligheid om je kwetsbaar op te stellen, dat is wat heel veel mensen de dag vandaag behoefte aan hebben.

SPEAKER_00 1:04:21

Ja, oké, we zijn hier diep aan het gaan.

SPEAKER_04 1:04:24

Dat is mooi, goed leuk.

SPEAKER_00 1:04:28

Ik was ook nog aan het denk ik: je hebt een heel brede achtergrond. Je doet de personal training, je zijn microdozing coach, maar je bent ook topsport coach, ondernemer, coach van bewustzijn, persoonlijke groei. Dus ik vroeg mij zo af, in al die verschillende werelden en in die verschillende ervaringen. Welke inzichten komen dan zo, of welke patronen misschien komen het meeste terug dat jij ziet.

SPEAKER_04 1:04:56

Ik vind dat een leuke vraag. Op dit moment ben ik geen topsport coach meer, dat is iets wat ik gedaan heb, ook heel leuk vond. Voor mij is eigenlijk een heel simpel antwoord. Voor mij gaat het over plezier maken. Dus voor mij is al het werk dat ik gedaan heb en al die dingen die ik gedaan heb, was het belangrijkste inzicht. Ik doe dat werk niet om nadien plezier te kunnen maken. Ik wil plezier maken aan het werk dat ik doe. En om nu op dat tosporverhaal terug te komen, in dat verhaal was het moeilijks. Dan werd daar het minst geaccepteerd. Omdat met topsporters moet er hard gewerkt worden. Je moet hard getraind worden. Je moet streng zijn en dat mag niet. Als je doelen wilt bereiken, zijn er zoveel dingen die niet mogen. Dus het plezier wordt echt uit het werk gezogen. En dat is ook de reden dat ik gewoon, inclusief mezelf, ik was echt op heel jonge leeftijd depressief. Omdat het plezier werd echt uit alles wat ik deed als tiener, het plezier werd daaruit gezogen. En als ik daar nu op terugkijk, heb ik echt een leven gecreëerd en heb ik voor jobs gekozen. Ik ben ook al bijna heel mijn levensalstandig. Dat ik de vrijheid heb om plezier te hebben aan wat ik doe. En op de plaatsen dat dat niet kan, of niet mogelijk is, door eender welke omstandigheden, dat zijn dan ook plaatsen waar ik weg van geëvolueerd ben. Dus bijvoorbeeld dat topsportverhaal. Ik vond dat fantastisch om met die jonge hasen te werken en van ze iets bij te brengen. Ik kwam nu van het weekend naar Paradise City geweest en kwam daar iemand tegen die tien jaar geleden onder mijn hoede was, toen ik topsoorcoach was, en die zegt van Hans, je hebt echt iets betekend voor ons. Het was echt een verrijking op dat moment binnen die setting. Ik had toen wel echt het gevoel dat hij plezier heeft beleefd aan de begeleiding die ik toen gegeven heb. Maar plezier is, wij leven in een samenleving dat plezier het resultaat is van werk. Terwijl mijn belangrijkste inzicht en een van mijn belangrijkste normen en waarden is, ik wil gewoon plezier maken. Ik heb denk ik vier, vijf jaar geleden, heb ik mij uit mijn eerste grote bedrijf laten uitkopen, omdat het plezier was er echt wel af voor mij. De relatie met mijn venot was niet meer zo leuk, en ik zie mijn eigen aandeel daarin. Dus dat ligt niet helemaal aan hem. Maar ook de ruimte waar we ons begaven, plezier was er zo uit. Ik voelde echt de behoefte om verder te gaan. Nu ben ik opnieuw iets aan het creëren. Nog meer een fundering aan het creëren in het nieuwe bedrijf, waar dat plezier wel echt centraal staat. Dat wil niet zeggen, het plever. Ik heb ook minder dagen. Ik voel ook verdriet en ik heb ook heel veel boosheid. En ook de negatieve emoties zijn er bij mij en mogen er

Plezier Als Kompas In Je Werk

SPEAKER_04 1:08:30

zijn. Maar ja, zo dat plezier maken, is voor mij echt een superbelangrijk, ook in het ondernemerschap. Redenering die vaak gemaakt wordt, je wordt de boekkundige redenering die gemaakt wordt, is moeten u een omzet nemen, daar moet je eerst uw winst aftrekken. En daar moeten je kosten aftrekken.

SPEAKER_00 1:08:53

Ja, omzet en de kosten aftrekken. Dat is uw winst.

SPEAKER_04 1:08:55

Dat is uw winst die de overhoudt. En met de winst die de overhoudt mogen plezier maken. Maar heel veel ondernemers houden geen winst over. Dus er is heel weinig ruimte om plezier te maken.

SPEAKER_00 1:09:06

En heel weinig tijd.

SPEAKER_04 1:09:08

En heel weinig tijd. En ik doe het ommekeerde. Ik heb mijn omzet. En elke maand zeg ik, dit is mijn loon dat ik mijzelf betaal. Dit is de winst die ik mezelf uit betaal. En dan kijk ik hoeveel geld dat er over is om kosten te maken. En die kosten zijn dan om andere mensen te betalen of om functionele dingen te doen die minder met plezier te maken hebben en meer met efficiëntie te maken hebben. Dus ook in de ondernemerschap is dat voor mij een belangrijk inzicht geweest. In de ondernemerschap wil ik ook gewoon plezier maken. En als het niet plezant is, dan merk ik ook heel snel dat mijn bedrijf niet groeit. En dat het niet vooruit gaat. En dan ga ik altijd terug naar het idee van oké, wat vind ik leuk om te doen. En altijd teruggaan naar dat inzicht, naar dat idee dat maakt dat ondernemerschap ook voor mij heel leuk om ondernemer te zijn, om zelfstandig te zijn.

SPEAKER_00 1:10:05

Ja, want we hadden het off camera, hiervoor hadden we het ook zo over: de uitdagingen in loondienst versus de uitdagingen in het ondernemerschap. Ik denk, aan alle paden zijn er wel voor- en nadelen. En dat dat inderdaad soms ook niet gemakkelijk is om af te wegen van ja, welke voor- en nadelen pak ik erbij? Maar wat ik u ook heel hard voor zeggen is, van jij volgt ook hier wel weer zo je eigen stem van ja, is het nog plezant? En als het te lang niet meer plezant is, zoals bij je vorige bedrijf, dan laat ik het los.

SPEAKER_04 1:10:35

Ja, dat is voor mij, dat is een mooi voorwoord, dat is voor mij inderdaad echt de essentie. En voor mij maakt het op zich niet uit. Is dat zelfstandig? Is dat een loondienst, maakt niet uit, zolang dat maar plezant is. Dat is echt een inzicht dat is een concept, dat is een norm en waarden dat blijft voor mij echt terugkomen over die verschillende dingen die ik doe en gedaan heb. Ik ben ook personal trainer. Ik vind het gewoon super leuk om mee te doen met de mensen en om er echt voor te zorgen dat elke training een goede training is, waar zij maximaal zijn uitgedaagd in het moment wat ze kunnen en wat ze nodig hebben. Maar ik vind het wel leuk om daar mee in te gaan en mee te spelen, terwijl zij ook aan het spelen en aan het sporten zijn.

SPEAKER_00 1:11:29

Dat is grappig dat je dat zegt. Ik heb een maandje geleden met Burak Belgi een aflevering opgenomen, en die zei echt hetzelfde. Exact hetzelfde. Ik breng de funder terug in, maar ook voor mezelf dan. Ik ben eigenlijk aan het spelen op dat moment met de mensen.

SPEAKER_04 1:11:49

En bij de microazing is dat ook wel echt. Doe ik ook wel echt mijn best om dat te doen, is van mensen te laten voelen dat het leven is, het leven kan zwaar en lastig zijn. Maar persoonlijke ontwikkeling hoeft niet altijd zwaar te zijn. Dat is zo'n ding dat heel sterk heerst. Persoonlijke ontwikkeling is werk is. Je gaat work. Je moet het werk doen. Dat is wat al gezegd. Je work de work. Maar voor mij zit op work daar een bepaalde associatie op dat werk is serieus. Je moet je best doen. Mensen doen al het best. Ze laten gewoon plezier maken. Je kunt ook groeien op een leuke manier. Het hoeft niet hard, het hoeft niet zwaar te zijn, het hoeft niet altijd serieus te zijn. Het kan ook gewoon plezant zijn. Het kan ook licht zijn, het kan ook aangenaam zijn. Het kan ook al zingen, het kan ook al dansend. Het hoeft niet altijd al schrevend of schuddend te zijn, wat op dit moment op sociale media wel zo. Die bread coaches, mensen te schudden, en dan van die coaches, die ja, het kan ook op die manier. Ik geloof dat daar ook waarde in zit, maar voor mij werkt dat gewoon niet.

SPEAKER_00 1:13:11

Ja, is dat iets waar je hebt leren, of is dat iets waar jij van jong af, nou wel, zoiets dat zijn. Volgens mij kan het ook op de plezante manier en hoeft het niet allemaal zo serieus en geforceerd en je.

SPEAKER_04 1:13:22

Ik denk dat ik het juist wat zo gezegd heb, volgens mij is wat je ziet op scholen en clubs, en is dat plezier, wordt er uitgezogen, op een scholen presteren om naar het volgende niveau te gaan en je moet je best doen. Ik ben gewoon op een heel jonge leeftijd daar echt onder doorgaan. Maar ik heb op een heel jonge leeftijd ook die reflectie gemaakt van oké, ik kies voor plezier, ik wil plezier maken. Ik wil me amuseren, ik wil een licht leven. Ik wil niet heel leven trekken en sleuren en bewijzen naar mensen dat ik mijn best aan doen ben. Maar gewoon mezelf zijn en plezier maken. Ik denk dat ik op heel jonge leeftijd door dat proces te gaan, ben ik mijn ouders wel echt dankbaar dat ze in de jaren 90 al vrij ver stonden in het zelfbewustzijnsproces. Mijn ouders waren al twee leerkracht. Tot als wij acht jaar waren ongeveer. En dan hebben ze beslist van samen een fitnesscentrum te openen, omdat dat is wat ze zin in hadden, omdat dat is wat ze graag wouden doen, omdat dat is wat ze zouden proberen. En ze hebben dat dan voor een hele tijd gedaan en ze hebben mij daar een heel mooi voorbeeld gegeven van. Volg je gevoel, vol je hart en doe wat je leuk vindt. En oké, daar komen dan natuurlijk ook weer obstakels en uitdagingen tegen, zoals zij daar ook in zijn tegengekomen, waar zij dan uiteindelijk toch wel het plezier voor een groot stuk weer in verloren zijn. Maar ik dan zoiets had van ja, jullie hebben daar een superkrachtige beslissing genomen en ze hebben mij daar geïnspireerd en ik heb die lijn doorgetrokken ofzo.

SPEAKER_00 1:16:17

Ja, en zo'n mooi voorbeeld van zo. Toen je weer aan het uitleggen over zo plezier en hoe dat rode draad is voor je. Ook je ouders hebben daar het voorbeeld in gegeven van oké, maar weet je, als het om een duur ook niet meer plezant is, dan laten we dat ook wel weer gaan of zo. En ik denk soms lopen mensen daar natuurlijk ook wel wat in vast. Maar is het niet meer plezant, dan moet ik hier gewoon even door. Of is het gewoon echt niet meer plezant voor en zie ik het ook gewoon niet meer zitten om er door te blijven gaan? Maar dan komen we weer op hetgeen waar we zijn gestart, van terug contact leren maken met uzelf en leren voelen van oké, wat is nu de echte stem die dat klinkt? W is volgens u de grootste misvatting, wanneer dat aankomt op persoonlijke groei, op zo innerlijke rust vinden?

SPEAKER_04 1:17:13

Volgens mij de grootste misopvatting, en ik heb dat al juist al een keer gezegd, dat de antwoorden en de oplossingen buiten jezelf liggen. Dus dat je moet zoeken naar. Ik ben op zoek naar innerlijke rust. Ik ben op zoek naar antwoorden. En wat ik heel sterk geloof, is dat je hebt al alles wat je nodig hebt. Als ik geen zeven, als ik hier nu naar u kijk, en ik heb hier nu juist een uur en een half een heel aangenaam gesprek met een mooie vrouw had. In dit moment hier heb ik alles wat ik nodig heb. En die appreciatie voor dat moment. En dat kunnen zien en dat kunnen voelen. Dat is een verloren levenskunst. Je kunt genieten van alles wat er in dit moment is. Trevor Hall is een van mijn favoriete zangers, en die heeft een liedje en hij zingt letterlijk: I have everything I need. I have everything I need. En hij haalt dat her haalt aan, hij haalt dat. Ik heb gewoon alles wat ik nodig heb. En dat brengt heel veel rust in mijn systeem. Ik moet niet langer zoeken naar rust, omdat ik besef dat ik het al heb. En die shift van het zoeken buiten nu zelf. Ik ben op zoek naar een quick fix, en microdozing is een quick fix, zou een quick fix kunnen zijn, naar het besef van ik heb die antwoorden en ik ben die een quickfix. Mensen daarin ondersteunen, dat vind ik heel leuk om te doen. Dat is plezant. Dat vind ik echt plezant. Moonheid en liefde, door het te zien en door het te voelen rond mezelf en in mezelf, dat maakt het leven nog leuker en aangenamer. Dat is hoe ik het pad bewandel.

SPEAKER_00 1:19:40

Ja, maar dat is een mooie, want ik denk ook zo: het gaat altijd weer zo over het hier en nu. In het hier en nu kunnen zijn en dat volledig kunnen embracen. Gel je wel gezegd van nu hier nu zitten, ik heb alles wat ik nodig heb. Voor veel mensen kan dat heel conceptueel klinken, zo ja, je hebt alles wat je nodig hebt, maar je moet dat kunnen voelen. En dat kun je alleen maar voelen als je in het hier en nu kunt zitten. En een heel mooie loop aan het maken aan het begin van ons gesprek. Want als je te hard in je hoofd zit, dan zit je per definitie eigenlijk niet in het hier en nu. Je lichaam zit in het hier en nu. Je lichaam is fijn. Maar je hoofd zit heel vaak in de toekomst. En waar als er dit gebeurd, of ik moet straks nog dit doen, of ah vorige week heb ik dat gezegd, of ik heb dit gedaan, of dat. Dat zitten niet in het hier en nu. En ik denk waarom bijvoorbeeld heel veel mensen reizen heel graag, dat is omdat dat soort. Oké,

Innerlijke Rust Vinden In Het Nu

SPEAKER_00 1:20:38

reizen is gewoon superleuk. Laten we duidelijk zijn. Maar dingen zoals reizen, of dingen zoals microdosing of psychedelica, of noem maar op, zijn zaken die je heel hard kunnen helpen om meer terug in het hier en nu te komen. En dus het gaat niet zozeer over die activiteit of die plek. Weel mensen zeggen ook, maar als ik daar dan zou wonen, dan zou ik echt super gelukkig zijn. Of ik was onlangs op zolreis en iemand zei, als ik gewoon altijd zou kunnen reizen, het leven zou toch fantastisch kunnen zijn? En denk ik, ja, en nee. Want je zou ook nog altijd voor heel wat uitdaging komen te staan, waar je misschien ook weer presents doorverliest en even uit het hier en nu wordt getrokken en denkt. Oh my god, wat is deze hier? Maar dat is ook weer zo het buiten jezelf inderdaad, gaan leren. Ah ja, maar dat gaat mij gelukkig maken, of die relatie gaat mij gelukkig maken, of die job, of die. En I'm all here voor je innerlijke stem volgen. En als iets niet meer past in je leven, of niet meer past bij wat jij wilt, dan moet je dat gewoon proberen veranderen. Maar tegelijkertijd ook leren echt in het hier en nu volledig zijn. Want hoe harder wij vechten tegen wat het er nu op dit moment is, hoe harder je ze aan het lijden.

SPEAKER_04 1:21:50

Hoe meer je afziet, ik denk dat inderdaad voor veel mensen het blijft wel een abstract concept. Hoe doe je dat nu? En voor mij is het vrij simpel. En jij zet echt het perfecte voorbeeld. Voor mij de makkelijkste manier om in het hier en nu te zijn, is een knappe vrouw te genieten. Van het feit dat ik een knappe vrouw bent. En het feit dat ik een gesprek aan het voeren ben met een knappe vrouw, dat zorgt ervoor dat mijn aandacht in het hier en het nu blijft. En daarvan leren genieten van de schoonheid om je heen. Is voor mij een van de allermakkelijkste manieren om in dat moment te blijven. Je begon te babbelen en je hebt een super mooie stem. En genieten. Ik koorde nu stem en ik had zoiets van. Dat is fijn om naar te luisteren. En dat brengt mij in het hier en in het nu. Waardoor dat het aangenamer wordt, en het leuker en het lichter wordt, en al die stemmetjes in mijn hoofd op een bepaalde manier verdwijnen. Dus het is one ding. Mensen moeten meer in het hier en nu zijn, maar hoe doe je dat? En voor mij persoonlijk is dat genieten van schoonheid. Genieten van de schoonheid om me heen. En door de schoonheid in de ander te zien, ook de schoonheid in mezelf te zien. En op die manier trek ik gewoon nog meer schoonheid aan. En wordt het gewoon nog makkelijker en nog leuker. Exact.

SPEAKER_00 1:23:19

Ja, nee, maar makkelijk sinds, eigenlijk wat gezegd, daardoor zie je ook de schoonheid weer in jezelf. En ik denk om zo even terug die metafoor naar de reizen te maken, ook daarin, of in de natuur bijvoorbeeld, je hebt dat nu daar straks ook gedaan om in het bos te gaan zitten. Ook dat de schoonheid in de natuur kunnen zien, kunnen voelen. Die aanwezigheid, ook je zintuigen, heel hard, want daar spreekt je nu ook over: het zien, het voelen, het ervaren, het horen. Dat zijn ook allemaal zaken die enorm helpen om terug in het hier en nu te komen.

SPEAKER_04 1:23:48

Ik moet denken, gisteren stond ik in onze tuin. En er is Roosemarijn in onze tuin. En er staat een colptesbomen in een tuin. En wat ik onbewust, of misschien net bewust de laatste tijd veel doe, is in mijn tuin staan met mijn blote voeten. En dan zo even met mijn handen in de culupes wrijven. En even, dat brengt mij in het moment, omdat ik niet van de lekkere geur van die bomen, van die planten, van het gras onder mijn voeten. En dat zijn concretere manieren, voor mij dan. Die heel simpel zijn en die voor iedereen toepasbaar zijn om meer in het moment te zijn.

SPEAKER_03 1:24:24

Ja, exact.

SPEAKER_04 1:24:26

En dan ga ik naar binnen en dan zie ik mijn vrouw. En dan doordat ik in dat moment ben, kan ik haar ook weer echt zien en zien wat zij nodig heeft en zien wat er in het huis op dat moment nodig is. Die momentjes neem.

SPEAKER_00 1:24:43

Dat is een superbelangrijke. Mooi, mooi, mooi, mooi. Ik sluit eigenlijk altijd even de vraag van One Percent Improvement. Dus welke kleine stapjes zou jij aan luisteraars aanraden, dat kunnen er één of meerdere zijn. Om zo meer in die verbinding met jezelf, met je innerlijke stem te geraken en minder op zo die automatische piloot te blijven gaan, minder in dat hoofd constant te zitten, meer in dieren te komen.

SPEAKER_04 1:25:21

Om zo in de trend te blijven, wat we in zitten, want ik zou daar een heel theoretisch antwoord op kunnen geven, wat ik op voorhand overgelezen heb en wat gedaan heb, als je schoonheid ziet, die schoonheid ook gewoon durven benoemen. En die gewoonheid ook gewoon zien en even genieten van dat moment. En door even te genieten van dat moment en van de schoonheid die je ziet uit jezelf, dan gaat ook veel meer de schoonheid in jezelf appreciëren. En ik geloof als we dat allemaal wat meer gaan doen, dat we dat we veel meer aanwezig gaan. Dat we als collectief veel meer aanwezig zijn in het moment. En dat we als collectief ook 1% improvement maken. Zeker. En ook gewoon echt durven benoemen, een complimentje durven geven. Niet op automatisch piloot, want ik merk bij mezelf dat ik dan soms wel op automatisch piloot durf zeggen van je ziet er goed uit vandaag. Nog voordat ik tijd heb genomen om echt te kijken en te voelen, klopt dat wel? Dus dat is ook wel, voor mij wordt dat dan wel weer een valkuil, van dat te veel te doen. Maar als je wandelt en ziet een schone boom, ook gewoon even de schoonheid van die boom appreciëren. Het seizoenen van de bloemen. Er staan superveel mooie bloemen. De schoonheid van die bloemen appreciëren. En als je een roos passeert, even aan die roos ruiken en ruiken, hoe lekker die geur is. Dat is volgens mij iets wat we. Het moet snel gaan, het moet vooruit gaan. Het moet productief zijn. Dat is ook de manier waarop de microdozing heel veel gepromoot wordt. Het stimuleert je productiviteit en je creativiteit. En wat microdozing voor mij nog meer doet, is het doet mij nog meer liefde. Ik voel nog meer liefde en ik voel nog meer appreciatie voor de schoonheid om mij heen. En mij daar ook een badje nemen in die liefde en in die schoonheid. En op die manier mij opnemen en het meenemen. En zo wordt mijn leven gewoon elke dag nog een beetje beter.

SPEAKER_00 1:27:50

Ja, exact. Het wordt daar ook zo in mij opkwamen terwijl je waar aan het spreken, was vertragen. Echt vertragen. Mensen maken het soms zo complex. Ik denk soms ook dat mensen zo daar naar op zoek zijn, precies. Het moet hier een complex protocol zijn dat ik hier ga moeten inzetten. terwijl ja nee, het is eigenlijk best simpel. Je moet terug echt naar de essentie, terug naar de simpele, kleine dingetjes. Gelijk inderdaad, zo om je heen kijken en opmerken van wat vind ik hier mooi, wat valt er mij op? Daarom ruiken. Dat zijn zo'n kleine, simpele dingen. Wat er nu ook in mee opkomt, is zo bijvoorbeeld breathwork. Je hebt veel verschillende soorten breathwork. Ik denk, alles heeft zijn eigen waarde. En het een zal beter werken voor het ander.

Kleine Stappen Adhv Schoonheid En Ademhaling

SPEAKER_00 1:28:33

Voor de een dan voor de ander. En waar je ook mee zit op dat moment. Maar ik persoonlijk heb echt een stap teruggedaan van zote breadworks te doen. En ik doe nu gewoon simpel boxbreeding. Super simpel. Vier tellen in, vier tellen vasthouden, vier tellen uit, vier tellen vasthouden. Ik doe dat vijf minuten, maar dat heeft zo'n immens effect. Terwijl daarvoor maakte ik het altijd zo complex. Terwijl gewoon puur alleen al dat doen, of gewoon simpelweg wat langer uitademen dan dat je inademt en gewoon op je ademhaling letten, kan al zoveel doen, maar wij maken het zo complex soms.

SPEAKER_04 1:29:09

Het zit weer in de naam ook een beetje, Bread Work. Je gotta work. Het moet je best doen. Je gaat ademen en je moet je best doen.

SPEAKER_00 1:29:18

Ik doe het fout. Je moet het op die manier doen.

SPEAKER_04 1:29:20

Je moet langer in ademen en uit. Hij moet via je neus in plaats van je mond, blablabla. Ik had onlangs iemand. Het was een microsing sessie. En daarna na de microdozing sessie zijn we in een ademhalingsssessie gegaan. En die kwam daaruit en die zei van wauw, het is de eerste keer in mijn leven. Ik heb al zoveel bread work gedaan. En dit voelde voor de eerste keer niet als bread work. Ik heb er voor de eerste keer in mijn leven, ik ben er al vijf jaar mee bezig met ademhaling, hebben kunnen genieten van de ademhalingssessie die we net gedaan hebben. Omdat die verwachting, of ze heeft het plezier er terug in kunnen voelen. En dat is wel echt ook iets wat Microising doet. Het haalt het werk en het serieuze er zo af en het laat je voelen en zien dat het ook leuk en simpel kan zijn.

SPEAKER_00 1:30:17

Ja, brengt u de plezier in de ontwikkeling.

SPEAKER_04 1:30:20

Maar wanneer de weerstand daartegen heel groot is, kan het wel een verwarrende ervaring worden. En daarin is die begeleiding wel een interessante dat je een klankbord hebt om daar met iemand over te babbelen.

SPEAKER_00 1:30:32

Ja, zeker als je zo nog niet zo goed, inderdaad, dat kunt loslaten, de controle kunt leren loslaten en overgeven aan het moment. Oké, goed. Merci, Hannes. Het was een heel boeiend gesprek. Waar kunnen de mensen nu vinden bij u?

SPEAKER_04 1:30:53

Ik ben actief op Instagram. Mijn Instagram-account is Hannes.wal. Maar je kunt ook rechtstreeks naar mijn website gaan, dat is Hannesmalf.be. En op mijn website kunt u doorklikken naar het bewegingsluik, want ik geef ook personal training, of naar het microdosingluik voor de ondersteuning in het microdosingverhaal. Ik heb zelf ook een podcast, die podcast noemt Microdozingverhalen. En via mijn Instagram wordt daar degelijk regelmatig reels en dergelijke. Dus kunnen mensen op die manier ook vanuit verhalen meer te weten komen over microdosing.

SPEAKER_00 1:31:31

We zullen ook sowieso alles in de show notes zetten dat mensen gemakkelijk kunnen doorklikken. Dus inderdaad, goed dat je de podcast ook nog eens vermeldt. Microdosing verhalen, ook op Spotify.

SPEAKER_04 1:31:39

Ook op Spotify.

SPEAKER_00 1:31:42

Allright, vanassen, dan gaan we bij deze afronden. Heel erg merci om te luisteren. En is een dikke dikke merci om hier aanwezig te zijn. Vanassen, thank you very much.

SPEAKER_01 1:31:54

Bedankt dat je er vandaag bij woont. Elke aflevering is een uitnodiging om even stil te staan bij wie je bent en wie je wilt worden.

SPEAKER_00 1:32:01

Vond je iets dat bleef hangen? Laat het ons weten op Instagram. We zijn benieuwd welke stap jij vandaag gaat zetten en we lezen alles. Onthoud, je hoeft vandaag niet perfect te zijn. Je hoeft alleen maar 1% beter te zijn dan gisteren. Tot de volgende keer.