Welkom En 1% Filosofie

SPEAKER_00 0:00

Welkom bij de 1% Improvement Podcast. De podcast over mentale en fysieke gezondheid voor mensen die geloven in duurzame groei in plaats van snelle oplossingen. Hier geloven we dat kleine stappen grote resultaten maken. Dat hoe je uw energie en emoties beheert de kwaliteit van uw leven bepaalt.

SPEAKER_01 0:20

En dat je mentale en fysieke gezondheid nooit los van elkaar staan, stel je voor dat je elke dag met meer energie, rust en focus door het leven gaat. Hier vind je de inzichten en tools om ook echt die stappen te kunnen zetten. Laten we samen groeien. 1% at a time. Dit is de OnePent Improvement podcast.

SPEAKER_00 0:43

Bij

Sponsor Snoozeless

SPEAKER_00 0:44

1% Improvement zijn we grote voorstanders van kleine gewoontes die een groot verschil maken. En beter ademhalen tijdens je slaap is daar een perfect voorbeeld van. Daarom zijn we super enthousiast over snoesles. Snoesles ontwikkelt producten die je slaapkwaliteit ondersteunen op een simpele maar effectieve manier. Hun mondtape helpt je om s'nachts meer via je neus te ademen in plaats van via je mond. Mondademhaling kan je slaapkwaliteit, energie en herstel namelijk negatief beïnvloeden, terwijl neusademhaling net zorgt voor meer rust en efficiëntere ademhaling tijdens de nacht. Daarnaast hebben ze ook neusstrips die je neusademhaling extra ondersteunen tijdens het slapen of sporten. Wat ik persoonlijk ook super fijn vind aan je mondtape is dat er collageen en vitamines in verwerkt zitten. Ik had vroeger constant last van droge lippen en velletjes in zowel de zomer als de winter. En sinds ik de mondtape van Snoeslus gebruik, is dat echt niet normaal veel beter geworden. Wilt je Snoeslus nu zelf proberen? Surf dan naar SnoesLus.nl en gebruik de kortingscode Improvement voor 10% korting op al uw bestellingen. Dat is SnoesLus.nl met de code Improvement voor 10% korting. En je steunt daarmee ook onze podcast.

Awareness Is Stap Eén

SPEAKER_00 1:58

Welkom allemaal bij alweer een nieuwe aflevering van de One% Improvement Podcast. De podcast die u duurzaam helpt groeien in uw mentale en fysieke gezondheid. Kleine stapjes 1% at a time. Mijn naam is Saja en vandaag jongens wil ik het met jullie hebben over uiteraard what else, emotions, feelings. We gaan uiteraard weer opnieuw naar de hele innerlijke wereld kijken. Maar het is eigenlijk een aflevering die ik wil maken in functie van een reeks. Ik heb al twee afleveringen gelauncht binnen de reeks Felings First. En Felings First is dus een hele reeks speciaal voor jullie opgenomen om beter te leren omgaan met uw emoties. En om u eigenlijk het belang ook te laten inzien van emoties, waarom emoties je denken, uw leven en het presteren ook beïnvloeden. En de eerste twee afleveringen waren over de emotionele overtuigingen, de onzichtbare regels, eigenlijk die je emoties sturen, heet die aflevering. En de vorige aflevering was waarom emoties essentieel zijn voor je succes, hoe die je slimmer maken. Dus als je die nog niet hebt beluisterd, zou ik zeggen, ga die zeker beluisteren, zodat je helemaal mee bent in de feelings first reeks. Want vandaag bouwen we daarop verder. Vandaag wil ik het met je hebben over awareness. Awareness is iets dat de essentie is van waar dat emotieregulatie begint. Ik

1% Anekdote: Vakantiemoeheid En Fietsincident

SPEAKER_00 3:46

wil eigenlijk eerst even beginnen met een anekdote en dat is iets wat velen van jullie denk ik ook wel gaan herkennen. Ik kom net terug van vakantie en ik heb een supergoede vakantie gehad, echt enorm van genoten. En ik kom hier terug in België. Ik moet direct terug meevliegen in de Rat race, direct terug mijn jobs beginnen doen. Ik had één dag of zo nog conje. Maar na die ene dag was het direct gedaan met de vakantiesfeer postholiday blues Maalduizend. En ik ben moe, jongens. Ik ben echt moe. Ik neem deze s'avonds op en het liefst van al dat ik eigenlijk nu in mijn bed wil gaan kruipen. terwijl het zeven uur s'avonds. Maar je hoort het misschien ook wel aan mijn stem, ik ben gewoon echt moe. En het is een zwaar week geweest. Ik ben eigenlijk ook een beetje uit mijn vakantie gekomen en slaaptekort, maar ik heb er geen spij van. Het was het absoluut waard, echt heel veel plezier gaat. Maar dat maakt ook wel dat deze week natuurlijk extra zwaar was. Ik denk dat we dat allemaal wel weten. Daar hoef je geen psycholoog voor te zijn, om te weten dat als je moe bent, dat je emoties, je binnenwereld, pakt wel nog meer de overhand en alles kan zwaarder binnenkomen. Wat gebeurde er nu gisteren? Ik kwam terug van een verjaardagsfeestje. Ik stond al keil aan geplant. Ik wist van ik super moe zijn aan mijn werk en zo, maar ik moet toch echt wel gaan. Dat is echt iets dat al maanden plant staan. En ik wil dat echt wel doen voor die vriendin. Dus ik ga naar het verjaardagsfeestje kom terug. En ik wil een fiets pakken hier in de stad. Er zijn altijd zo van die mensen die dat dan nodig vinden. Ik moet mij eigenlijk inhouden om geen lelijke woorden te gebruiken, want ik voelde mij nog altijd frustreerd en dat zegt wel iets. Die dat dan nodig vinden om op die fietsen te gaan zitten, terwijl die die niet gaan gebruiken. Dus de mensen die Antwerpen kennen, hebben zo van die deelfietsenavogen en zo van die stationetjes. En mensen gaan daar dan op zitten, terwijl ze die uiteraard niet gaan gebruiken. En daar zat iemand op de fiets die ik ging gebruiken. Ik had mijn kaart gescaand en zat iemand op die fiets. En die gaat daaraf zonder iets te zeggen, omdat je ziet wel dat ik die fiets wil pakken. Maar met dat die daar dan afgaat, beweegt die fiets natuurlijk in dat slot, waardoor dat lichtje rood begint te pinken en ik kan die fiets niet meer ontgrindelen. Maar dat is echt wel weer een heel gedoe. Ik wil gewoon rustig met de fiets pakken en vertrekken. Nee, dan moet ik terug in een app gaan gaan, moet ik zeggen, ik heb een probleem met de fietsen ontgrendelen. Je zit vast in het slot. Dan moet ik de fietsnummer noteren, de slotnummer noteren, het stationsnummer noteren. Oké, dat is allemaal niet super lang werk, daar niet van. Maar ja, dat vertraagt wel mijn hele proces. Dus ik ben al zo van ja, oké, handig. Gewoon dat deze man het nodig vindt om op die fietsen te gaan zitten, moet ik nu opnieuw heel dat proces doen. Oké, Sava, ik doe dat. Ik scan mijn kaartje terug. Ik wil een volgende fiets pakken, en dat is de fiets daarnaast. Maar wat had die man gedaan? Die man was natuurlijk gewoon opgeschoven, want meneer vindt het natuurlijk nodig om nog steeds op die fietsen te blijven zitten. Dus er gebeurt gewoon opnieuw hetzelfde. Die man die ziet dat ik die fiets wil pakken, die gaat van die fiets. Maar met dat hij van die fiets gaat, beweegt die fiets in dat slot. En ik moet gewoon opnieuw hetzelfde doen. Ja, I can tell you, sowieso is dat al wel een redelijk frustrerend event. Waarom vind je dat nodig om op die fietsen te gaan zitten? Ik bedoel, je moet er helemaal niet zijn. Je gaat die niet gebruiken, dus waarom zit je daarop? Maar ik kan je zeggen, aan je hele week slecht hebt geslapen, je voel je niet goed. Je bent ook justziek geweest. Dus je bent nog steeds aan het herstellen, maar jullie gaan niet herstellen, want je zit met je slaaptekort, je slaapt slecht. Je moet werken. Je hebt de post-holiday blues. Oh, ik kan je zeggen, ik heb deze ma 3000 keer uitgeschold in mijn hoofd. Ik heb serieus mijn emotier-regulatievaardigheden moeten inzetten. I can tell you that. Waarom deel ik deze nu? Omdat dat een heel mooi voorbeeld is van kijk, mijn innerlijke reactie, gelukkig bleef die innerlijk. Pas op, ik heb wel laten merken dat ik het frustreerd vond, want ik heb gezegd van ziek, kun je lief stoppen met op die fietsen te gaan zitten, want ik kan deze geen derde keer doen. Dus ik heb ook wel gezegd van zie, dankzij u moet ik nu opnieuw een derde fiets gaan pakken. Maar ik heb hem niet uitgescholden, terwijl in mijn hoofd heb ik dat echt 5000 keer gedaan. No joke. Maar mijn frustratielevels zouden wel een pak minder zijn geweest als ik niet al een hele week frustraties was aan het opbouwen. Die frustraties kwamen extra hard binnen door mijn slaapgebrek, door mijn lichamelijk niet goed te voelen, door mentaal ook gewoon echt wel even af te zien van oh mijn god, deze vakantie was zo fantastisch. En nu moet ik terug naar de kortonquot normale wereld. To real life. Dus ik realiseerde mij op het moment dat ik naar huis was aan het fietsen, toen ik die man echt keihard voor het strand van het straat was aan het uitmaken en dat ik die eigenlijk heel slechte dinget was aan het toewensen, realiseerde ik mij van mij, oké, deze komt echt wel heel hard binnen.

Emoties Lijken Soms Plots Te Komen (Maar Dat Klopt Niet)

SPEAKER_00 9:24

Ik was mij bewust van de frustratie die daar enorm naar boven kwam. Maal tien, zou ik maar zeggen. Ik was mij ervan bewust dat hij extra hard naar boven kwam door al die omstandigheden, door die factoren. Maar wat gebeurt er nu heel vaak bij mensen die nog niet echt dat emotioneel bewustzijn hebben gecultiveerd of nog te weinig besef daarin hebben? Besef is niet het juiste woord, het is echt bewustzijn. Heel vaak hoor ik dat mensen zeggen aan mijn emoties overvallen mij echt. Dat gebeurt ineens plot, dat kan mij ineens overspoelen. Maar mijn vraag als jij je daarin herent, mijn vraag is: gebeurt dat echt plot. Of waren er al veel eerdere signalen? Want heel vaak leven wij op zo'n automatische en snelle piloot dat wij ons gewoon niet bewust zijn van al die eerdere signalen. Matthias Burking, een Duitse psycholoog die daar heel veel onderzoek heeft gedaan naar emotieregulatie, heeft ook een handboek voor psychotherapeuten daarin geschreven, beschrijft awareness ook als de basis van emotieregulatie. Dus awareness is echt de allereerste vaardigheid die je moet gaan ontwikkelen om aan goede emotieregulatie te kunnen doen. En Mark Brackett, de uitvinder van Ruler, ook een Amerikaanse psycholoog, die met zijn concept ruler, met zijn methodiek de Ruler heet, de eerste R staat voor recognize. Dus dat is ook de eerste stap bij hem. En dat zijn ook echt wel wetenschappelijk onderbouwde vaardigheden die ik nu ben aan het bespreken. Dus emoties ontstaan zelden eigenlijk plot. Signalen waren er eigenlijk al, zoals bijvoorbeeld in mijn geval, ik was al slechter aan het slapen. En dat was niet alleen doordat ik op vakantie niet mijn ritme heb gevolgd. Maar ook echt wel door emotionele zaken. Ik ben door heel veel veranderingen aan het gaan momenteel in mijn leven. Het is best een pittige periode op dat vlak, op vlak van stabiliteit, dat toch wel voor een stuk wegvalt, ik ben echt wel door grote veranderingen aan het gaan. En hoewel ik mijn eigen echt wel heel goed kan dragen, dat ik me heel gegrond voel en veel steviger voel dan jaren geleden. En echt wel met zekerheid kan zeggen van ik ben hier echt door aan het navigeren. Tegelijkertijd mag ik ook niet ontkennen dat ook mijn systeem daar natuurlijk wel op reageert. Als de grond onder je voeten wordt getrokken, is dat vrij logisch dat je systeem daarop reageert. En daardoor heb ik momenteel wel wat extra moeite mee in slaap te vallen. Natuurlijk, mijn ritme op vakantie ook niet meer aan te houden, heeft daar extra route in het eten voor gesmeten. Dus dat hielp natuurlijk niet. Maar normaal gezien zou ik je daar veel sneller van herstellen, veel sneller terug in mijn ritme kunnen komen. En momenteel merk ik dat het hoofdje veel moeilijker te stillen is avonds, wat maakt dat ik dus met een extra slaaptekort begin te zitten. Dus dat zijn zo de eerste signalen, maar ook een korter lunje hebben. Je ademhaling bijvoorbeeld dat oppervlakkiger is. Ik merk in stressvolle periodes bijvoorbeeld dat ik veel vaker oppervlaking adem te halen. Dat ik merk dat die buikademhaling echt bijna niet aanwezig is. Dat ik sneller ook buiten adem ben, vermoeidheid, minder geconcentreerd zijn, gespannen schouders nek, dat is ook zo'n typisch wat heel veel mensen ervaren, dat zijn de eerste signalen eigenlijk al. Dat wilt dus ook per definitie zeggen dat de emoties er al of de emoties er al zijn, die waren al aanwezig, maar jij merkte die gewoon nog niet op totdat je ontploft waard, totdat je een paniek aanval kreeg, tot je begon te huilen. Maar ik vergelijk dat een beetje met een dashboard. Als je een auto het lampje aangeeft van je moet je bandespanning gaan controleren, dan is dat lampje niet het probleem. Dat lampje is eerst een signaal. Dat lampje is informatie. En je kijkt niet naar dat lampje en je denkt mag toch hopen dat je dan niet denkt van ah ja, mijn lampje van de bandenspanning is aan het afgaan, maar ik wacht wel gewoon totdat je een lekker band krijg. Ja nee, dat dashboardlampje is er wel met een reden, dat zijn signalen waar je op moet focussen, moet kijken om het grotere probleem te gaan voorkomen. Om te kijken van oké, wat is het probleem ook gewoon juist? Dat is een signaal. Hetzelfde met je spanning, je irritatie, je vermoeidheid, je onrust, hoofdpijn, je hartslag, ademhalingen, dat zijn signalen. Maar wij wachten heel vaak totdat het alarm roodgloeiend is, totdat we ontploffen. En dat brengt mij naadloos bij het feit dat awareness dus de eerste stap is. Het goede nieuws daaraan is dat awareness een vaardigheid is, dat is een skill. Ik wil dat nogmaals herhalen, en ik ga dat echt until the end of days blijven herhalen. Emotieregulatie is een skill. Je wordt daar niet mee geboren, jongens. Dat is geen persoonlijkheid. En dat is iets goed. Dat is een trainbare vaardigheid. Dus awareness is daar een onderdeel van. En dat kun je dus leren. Waarom is dat nu zo belangrijk? Als je een emotie niet opmerkt, hoe gaan ze dat reguleren. Je kunt een emotie pas reguleren als je eerst merkt dat ze er is, best logisch. Maar veel mensen, velen van ons, staan niet bij stil en ze hebben zoiets van ja, maar dat overspoelt mij, dan komt uit het niets. Nee, meestal komt het eigenlijk niet uit het niets. Ik wil even een kanttekening maken. Ik weet als geen ander hoe dat is. Dat gevoel hebben van oh my god, dat komt uit het niets. Ik weet begop niet waar dat eest ineens vandaan komt. Maar heel vaak heeft dat te maken met dat je gewoon de eerdere signalen niet hebt opgemerkt. Of ze misschien wel even opgemerkt, maar ze bewust of onbewust hebt genegeerd. Want wij leven ook wel in een maatschappij waarin we maar doorgaan, doorgaan, doorgaan. Na de volgende meeting, kinderen van school gaan halen, die vriendin belt, ik moet er weer voor de die zijn of ik moet de was nog doen. Dus als je op de vijfde verstelling altijd leeft, hoe kun je dan ook die dingen opmerken? En als je ze al opmerkt, hoe kun je er dan bij stilstaan? Als je maar telkens doorgaat, doorgaat, doorgaat. En nogmaals, de maatschappij helpt ons daar ook wel niet in. Wij zijn de maatschappij, jongens. Dus als je er iets aan wilt veranderen, dan begint het bij u. Dat brengt mij bij het volgende. De dingen die gaat opmerken, die signalen, die signalen van je lichaam,

Lichaamssignalen Leren Lezen (Interoceptie)

SPEAKER_00 17:40

dat noemen we interoceptie. Dus interoceptie is de signalen uit je lichaam waarnemen. Voorbeelden heb ik net gegeven, maar dat kan bijvoorbeeld ook zijn gespannen kaken of zo. Ik voel een keel krop in mijn keel of een knoop in mijn buik of een droge mond ofzo. En Bert Craig heeft daar onderzoek naar gedaan en wat kwam er nu uit aan onderzoek? Eigenlijk het feit dat je lichaam voortdurend informatie had aan het geven. Je lichaam is een superintelligent systeem. En sumho zijn wij zo hard afgeweken van onze natuur, ik denk, we hebben dat in de One Percent al zo vaak gezegd. In bijna elke aflevering komt dat wel naar boven, denk ik. Wij denken als mens onbewust dat we enorm zo boven de natuur zijn gaan staan. Wij hebben het vermogen tot reflectie. En wij kunnen nadenken en wij zijn zoveel slimmer en blablabla. Maar eigenlijk op heel veel vakken zijn wij dommer dan de dieren in de natuur. Wij behoren tot die natuur. En het feit dat wij denken dat we daar boven staan, dat is al iets. Dat is altijd. Maar dieren die. Kijk nu naar mijn katten. Mijn katten liggen nu alle twee lekker relaxed te slapen. En die moeten niet aan zichzelf vragen. Ben ik moe? Heb ik eigenlijk wel tijd om het te doen. Ga ik dat doen? Ga ik me daar dan niet schuldig over voelen? Moet ik niet eerst dan nog gaan doen? Als die dan belt of. Nee, nee. Die voelen gewoon. Ik ben moe. Ik wil nu slapen. En zelfs als ik die zou willen wakker maken, dan gaan die mij echt zo aankijken van bitch, I ain't getting up. Like, I'm taking my damn nep. En ik denk, we mogen echt wel wat meer terugkijken naar dieren en denken. Ah ja, shit, misschien moet ik ook eens terug meer luisteren naar mijn lichaam. Want je lichaam is echt een intelligent systeem en dat geeft constant informatie. En dus ook op vlak van emoties, geeft dat je constant signalen. Maar jij luistert er gewoon niet naar. Critchley en Garfinkel hebben daar onderzoek naar gedaan. En wat zagen die nu? Dat mensen die dat beter waren in de signalen van hun lichaam waarnemen, die beter waren in interoceptie, die zijn ook gemiddeld beter in emoties te herkennen. Noesflash, chakker. En daardoor zijn ze ook beter in hun emoties te reguleren. Ik weet niet hoe dat voor u klinkt, maar voor mij klinkt dat dus echt super logisch. Als ik beter word in mijn signalen van mijn lichaam herkennen, dan word ik dus ook beter in mijn emoties te herkennen. En daardoor kan ik ze ook beter leren reguleren. Pas op, we zijn hier nu bezig over één vaardigheid. Namelijk de awareness. Er komen nog keihard afleveringen over de andere vaardigheden, maar voor mij klinkt dat best logisch. Als je het beter leert herkennen, dan gaat je ook naar de volgende stap kunnen gaan en beter leren reguleren. Dat onderzoek uitwijst dat ons lichaam vaak al veel eerder weet wat er aan de hand is, nog voordat ons hoofd het door heeft. Nog voordat je hoofd begrijpt ah, ik zie wel gestrest en ik is eigenlijk wel echt aan het afzien van terug te komen van mijn vakantie en ik ben fucking gefrustreerd en moe. Voordat mijn hoofd dat allemaal heeft geprocessed, was mijn lichaam al lang aan het signaleren biep bendespanning controleren als het blief, en het is hier niet goed. Het lichaam is echt iets dat. Dat is een toegangsport, mankens. I can't stress it enough. Jew lichaam is the way to go, en ik ga daar nog even mee wachten parkeren, want ik wil dan zo direct overgaan naar de connectie tussen mind en body, maar nee, ik kan ook even parkeren. Als je zoals mij bent, en waarschijnlijk is dat ook wel zo, want anders zouden je denk ik niet naar deze podcast luisteren. Waarschijnlijk herken

Analyseren Is Niet Hetzelfde Als Voelen

SPEAKER_00 21:52

hier wel elementen van. Je zijn dat goed is in als maar doorgaan. Je bent iemand die ambitieus is. Je bent goed in analyseren, je kunt goed nadenken. Je zit goed in oplossingen. Je zit veel bezig met presteren, met groeien, je performance optimaliseren. Maar heel vaak zijn we dan daardoor ook wel minder goed in dingen te opmerken. In dingen te opmerken van jezelf, wil ik dan zeggen. In die signalen eigenlijk herkennen, waardoor je nog meer je best gaat moet doen om dat te trainen. Waarom? Om veel high performers die voelen die stress pas of de stress eigenlijk pas als ze bekend in een burn-out zitten, of als ze in een burn-out zitten. Ik bedoel, bin there, dan dat. Of je voelt de vermoeidheid pas, eens dat je volledig uitgeput bent. Of je voelt het verdriet pas, eens dat er tranen zijn, of je voelt de boosheid pas eens dat je volledig ontploft bent. En dat wil niet zeggen dat jij ongevoelig bent of dat je niet goed je connectie hebt met je emoties, maar dat wil eigenlijk zeggen dat je jarenlang ook wel wat beloond bent geweest om die signalen te negeren. Want als jij zo goed bent doorgaan analyseren, oplossen, presteren, noem maar op. Onze maatschappij beloont je daar heel vaak ook in. En Misschien ben je ook zelfs van Kleins Aan, eigenlijk bewust of onbewust daarvoor beloond geweest. Maar jij zijn toch wel een sterk en een Mai, die staat wel sterk in je schoenen, en die blijft maar doorgaan, en ziees. En zo'n goede punten halen. En weer een keigoeje job gevonden, en dit en dat. Je omgeving bevordert dat gedrag, natuurlijk ook wel door zo'n opmerkingen. Maar als je alsmaar doorgaat, dat wil per definitie ook wel wat zeggen dat je bepaalde signalen gaat negeren. En een burn-out bijvoorbeeld komt natuurlijk niet vanzelf. Volledig uitgeput systeem komt niet vanzelf. Ontploffen komt niet ineens vanzelf. Ook al voelt dat voor veel mensen wel zo. Wanneer je op automatisch piloot en versnelling malduizend leeft. Nu het volgende puntje, waar ik zeker even wat dieper op wil ingaan. Misschien zij je wel aan deze podcast aan het luisteren en denk je: ja, sorry, maar op zich die dingen, hier en daar herken ik daar misschien wel iets van. Maar ik persoonlijk, ik ben echt wel veel bezig met zelfontwikkeling, ik ben heel bewust. Ik bedoel, ik weet heel veel patronen van mezelf. Ik kan dat echt allemaal wel analyseren, ontleden en zo. En lieve schat, that's what I'm saying. Je denkt heel veel na over jezelf. Het is fantastisch. Zelfreflectie, like, I'm all here for it. Ik bedoel, dat heeft absolute meerwaarde. Als je dat niet doet in het leven, like, bro girl, you're never gonna get anywhere. Zelfreflectie is een absolute must, in my opinion. Maar het feit dat jij veel nadenkt over jezelf, wil niet zeggen dat je bewust bent. Let me just back this up. Als jezelf de vraag stelt waarom voel ik dit? Dat is niet hetzelfde als wat gebeurt er nu? En als je heel goed bent in analyseren en reflecteren, dan zij je heel goed in die waarom. Waarom doe ik deze en waarom dit, en waarom dat? Je is zo het waarom kindje. Like, I've been there. I was that child. Waarom? Ja, waarom dan? En waarom dit dan en waarom dat dan? En like it serves you up until a certain point, maar waar ik het nu over heb, dat stukje awareness, is absoluut stap één. En je moet eerst gaan observeren, leren observeren, maar echt observeren voor je gaat verklaren. Je moet voelen voordat je begrijpt. En ik ga je uitleggen hoe je dat best doet. Hoe doe je dat nu eigenlijk? Want je kunt wel zeggen oké, oké, go het maar hoe train ik dan die awareness? De good news is, ons brein is neuroplastisch. Neuroplasticiteit, veel van ons zullen dat wel kennen. Je brein blijft heel je

Awareness Trainen Met Aandachttraining

SPEAKER_00 26:18

leven lang veranderen. En verbindingen in je brein blijven zich ook aanpassen naarmate waar je herhaallijk blijft doen. Dus wat je aandacht geeft ook sterker. Je moet een beetje zien, ik maak altijd de vergelijking tussen je bent een in het bos een pad aan het bewandelen. En dat gras ligt al plat, dat pad dat je constant hebt bewandeld, dat ligt al plat. Maar als je een ander pad wilt opgaan, dan gaat dat even duren voordat dat gras plat komt te liggen. Dus je gaat dat pad herhaalijk moeten bewandelen voordat dat gras even plat ligt als een ander pad dat je altijd hebt bewandeld, waardoor het een nieuw pad een automatisme wordt. Dus dat vraagt wel wat tijd en training. Maar dat wil niet zeggen dat het niet mogelijk is. Dat is het fijne aan ons brein, dat je dus nieuwe paden en nieuwe graspaden kunt bewandelen en dat gras gaat dus neerliggen. Wat zijn zo'n technieken of middelen die je enorm kunnen helpen om het nieuwe pad te bewandelen in je brein? En ik denk sommigen van jullie gaan mij nu echt haten, but I'm gonna say the word anyway. Mindfulness. Ik weet het. Just hear me out. Mindfulness, I know het heeft voor sommige mensen echt zo van. Oh nee, daar zijn ze weer met je mindfulness. Het heeft zo'n negatieve connotatie gekregen voor sommigen, denk ik. Omdat ik denk, sommige mensen zien dat echt zo als associëren dat veel te hard met meditatie. Van ja, ik kan ergens op een berg zitten en in het niets luisteren naar. Ik weet niet waar of ik luister naar een begeleide stem of whatever. Maar mindfulness is eigenlijk niet. De definitie van mindfulness, hoe ik het nu wil bespreken met u, is. Zoals ik abadine omschrijft, mindfulness is eigenlijk het bewust aandacht hebben voor het huidige moment zonder oordeel. Mindfulness is het bewust aandacht hebben voor het huidige moment zonder oordeel. Kurie en Goo hebben in 2015 onderzoek gedaan en die zagen dat mindfulness, en dat is een van de vele onderzoeken natuurlijk. Mindfulness verbetert aandacht, emotioneel bewustzijn en emotische regulatie. Ze zagen dus eigenlijk van oké, mensen die regelmatig aan mindfulness doen, dus bewust aandachtig zijn in het huidige moment zonder oordeel, dat ervoor zorgde dat die mensen minder automatisch reageerden op stressvolle reacties. Doordat je zo bewust leert zijn in het hier en nu, is je aandacht scherper, heb je meer bewustzijn op vlak van emoties en kun je ze dus ook weer beter reguleren. Een beetje hetzelfde als wat ik erjuist zei. Hoe meer je er aware van bent, hoe beter je ze kunt herkennen en hoe beter je ermee kunt leren omgaan. Nu die interoceptie, hoe je die traint en de signalen in je lichaam waarnemen, hoe je dat beter kunt in worden, is eigenlijk door nieuwsgierig te worden. Ik denk, als er één ding is, één kleine stap die dat je vandaag moet meenemen, dan is dat. Leer nieuwsgierig worden naar je lichaam. Niet alleen naar je gedrag. Waarom doe ik dit nu, waarom heb ik dit gezegd, van waar komt dat? Ben ik angstig of vermijdend geheegd, en wat hebben mijn ouders mij vroeger aangedaan. Of misschien heb ik dit of dit toen gezien en daardoor qua nee. Word nieuwsgierig naar je lichaam. Niet alleen wanneer je stress hebt, niet alleen wanneer je onaangename gevoels ervaart, maar dagelijks. Dagelijks een beetje gelijk een muzikant, hoe die tonen leren te onderscheiden, leer jij je lichaamsignalen onderscheiden. En Lisa Feldman Barriet heeft door haar onderzoek eigenlijk gezien dat mensen met een rijkere emotionele woordenschat, dat dat samenhangt met betere emotieregulatie. Dus hoe rijker je emotionele woordenschat wordt, hoe beter je ook weer gaat kunt emotiereguleren. Ze noemen dat ook wel in onderzoek emotional granularity, mij zeg. Emotional granularity. En dat is het vermogen om fijne verschillen eigenlijk te maken tussen emoties. Niet gewoon van ah, ik voel mij slecht, maar ik voel me teleurgesteld, ik voel me gefrustreerd, ik voel mij verloren, ik voel mij machteloos, ik voel mij onzeker, ik voel mij in de steek gelaten, ik voel me angstig, ik voel mij paniekerig, ik voel mij uitzichtloos, ik voel mij, ik voel me vrolijk, ik voel mij exterk, ik voel mij enthousiast, ik voel me boos, ik voel mij woedend, ik voel mij gefrustreerd, enzovoort. Zie je hoeveel verschillende woorden we eigenlijk hebben, terwijl heel vaak als je mensen vraagt, als ik je nu vraag hoe voel jij je, heel veel mensen gaan antwoorden met blij, boos, verdrietig, gestrest, angstig en eventueel nog beschaamd of zo. Dat zijn de zes woorden die er het meeste gebruikt worden. Maar er zijn er zoveel meer. En het slotte is, er is echt wel een heel groot verschil tussen boos zijn en teleurgesteld zijn. Er is een gigantisch verschil tussen gestrest zijn en in paniek zijn. Dat zijn echt grote verschillen. Meer nuance betekent meer awareness en dus ook een betere regulatie. En last but not least de superbelangrijke. Awareness vraagt vertraging. Niet omdat emoties traag zijn, maar omdat wij heel vaak veel te snel leven. We gaan van taak naar taak, van prikkel naar prikkel, van melding naar melding. Maar emoties die begingen vaak subtiel, gelijk dat ik aan het begin van deze aflevering al zei, emoties komen niet uit het niets. Er zijn al kleine signalen. Je mist die ook gewoon altijd wanneer je telkens in de vijfde versnelling blijft leven. Ik ben een paar maanden geleden een opleiding gestart. Die opleiding heet Focusing. Focusing is eigenlijk een ervaringsgerichte methode waarbij je bewust gaat vertragen om te luisteren naar de subtiele lichamelijke signalen die dat een emotie met zich meebrengt,

Leren Vertragen Met Focusing

SPEAKER_00 34:03

maar zelfs niet alleen die daar een emotie met zich meebrengt, maar luisteren naar je velsins, naar je lichamelijke signalen. En in plaats van dat meteen te gaan analyseren of op te lossen, gaat je nieuwsgierig blijven bij datgene wat je lichaam je op dat moment probeert te vertellen. En zo ontstaat er eigenlijk vaak vanzelf meer helderheid, betekenis en emotionele verwerking. En ik merkte, ik heb nu level 1 gedaan en ik ga nu deze maand level 2 starten, want je hebt vier levels. Dus level 1 en 2 is echt nog heel hard voor jezelf, eigenlijk, voorzelf te leren focussen. En level 3 en vier is eerder ook om anderen daarin te kunnen begeleiden. Daardoor kan ik dan ook meer toepassen in mijn trajecten. Maar hetgeen wat ik superinteressantaraan vind, is dat dat wel toch helemaal anders dan meditatie. Ik denk, heel veel mensen denken van ja, focusing dat zal wel weer zo meditatie of mindfulness of whatever zijn. Maar ik vind focusing echt iets helemaal anders. Ik merk dat dat elementen daarvan natuurlijk. Want je moet nog altijd met een heel nieuwsgierige, openblik, oordeelvrij gaan waarnemen. Maar je brengt heel hard je aandacht naar binnen. Je brengt echt heel hard je aandacht en niet gewoon naar binnen, maar dat zit altijd een beetje, breng aandacht naar binnen bij mindfulness, bij meditatie. Maar je gaat echt voelen van oké, wat gebeurt er in mijn lichaam? En je gaat daar dan ook kwaliteiten aan koppelen. En dat is zot wat voor een vorm dat kan krijgen. Dat kan bijvoorbeeld echt zo zijn dat je zegt, ah ja, dat is een heel vierkant gevoel. En dat heeft de kleur groen. En ik zie een eend ineens. Dat nodigt je enorm uit om dat oordeel echt enorm los te laten. Want je kunt je hoofd kan echt schieten in wat de fuck ben ik hier aan het zeggen. Een vierkant gevoel en ik zie een eend. Wat is deze nu? O hoofd kan echt zo beginnen analyseren van ja, maar wat betekent dat dan eigenlijk? Ik vind het dat je het misschien soms zelfs een beetje kunt vergelijken met dromen. Gedroomd en je denkt echt waar heb ik nu weer allemaal gedroomd. En dan kun je daar misschien soms ook in gaan blijven hangen. W zou dat dan betekenen? En dan gaan we opzoeken en googlen en zo. En focussen nodig u echt uit om zo niet te gaan analyseren. Om gewoon mee te gaan in wat er zich aandient en echt volledig te focussen op dat proces en daar ruimte te geven. En daarop te vertrouwen van oké, maar je veldsins, je lichaam is wel gewoon aan het zeggen of aan het laten zien of aan het laten voelen waar het moet voelen. En het proces heeft ook niet meer nodig dan je hoeft niet per se dingen te gaan liggen, analyseren. Liever zelfs niet, want dat verstoort ook heel vaak weer het proces. En ik denk dat focusing, dat wel gemeenschappelijk geeft met meditatie. En mindfulness, is zo van oké, je neemt iets waar, maar je hoeft daar niet van alles over te gaan liggen denken. En als dat wel gebeurt, dan mocht je ook dat waarnemen en dat loslaten. Wat ik heel interessant vind aan het focussen, is dat dat dieper gaat. Dus bij mindfulness laat je de dingen wat passeren, alsof dat auto's zijn en je hoeft niet achter die auto's aan te lopen. Je mocht ze wel opmerken en je mocht ernaar kijken, maar je hoeft er niet achter aan te lopen. Bij focusing heb ik het idee dat je dat je wel met een auto meewandelt of zo, of er zelfs misschien in ga zitten. Maar je gaat dat niet proberen te besturen. Je gaat gewoon erin zitten en je gaat kijken van ah, interesting. En wat zie ik hier dan allemaal nog voorbij komen en wat probeert mij dat te vertellen? Dat is ook zoiets wat je echt vraagt aan jezelf van wat probeert eerst mij nu te vertellen, waarom haal ik dat nu aan? Omdat ik focusing echt een prachtige methode vind om te leren vertragen. En ik zou willen meegeven dat als je als mindfulness, als dat iets is waar je een ik van hebt gekregen door whatever reason. Misschien heb ik daar een negatieve ervaring mee. Of misschien heb je toch zoiets van ja, dat sluit voor mij echt niet zo goed aan. Of misschien heb je wel wat meditatievormen geprobeerd en je denkt van wat is dit, dan wil ik je uitnodigen om focusing een kans te geven. En het is wel iets waar je ook wel weer. Dat is met alles zo, is mijn mindfeld en meditatie trouwens ook zo, je gaat dat moeten trainen. En hoe meer je focust, hoe makkelijker dat gaat. En het is ook wel iets wat veel moeilijker is om op jezelf te doen. Daarom dat je zo focusing partners hebt. Dus als je level 1 hebt gevolgd, dan kun je je aansluiten bij Focusing Vlaanderen. Of als je bijvoorbeeld een focusing-oriented therapist hebt, kun je met die therapeut gaan focussen. Mijn psycholoog bijvoorbeeld heeft ook alle focusinglevels gedaan. en die geeft mij soms ook echt wel een focusingoefening. En waarom is dat nu zoveel gemakkelijker? Omdat ik vergelijk het een beetje met zo, sommige mensen zijn goed in te mediteren zonder begeleiding, dus volledig mijn muziekje of zelfs zonder muziekje. Ik ben zo niet. Ik ben iemand, ik heb echt wel een stem nodig om mij op te focussen. Want anders worden de stemmen in mijn hoofd net iets te luid. En dan lukt het niet meer of zo. Dat is echt wel een hele moeilijke. Ik wil daar ook wel verder in groeien. En ik denk dat dat zeker mogelijk is. Maar to be honest, is een hele lastige. En wat ik nu merk, is dat focusing eigenlijk ook dat voor mij is. Als ik dat alleen doe, zelfs mijn begeleide stem, mijn automatische begeleide stem. Ja, ten eerste is mijn focusingproces niet zo diep, en dat is een automatische stem. En ten tweede, je hebt geen echte presence van die persoon. En focusing werkt net het beste in partnerschappen, omdat je de presence van de ander hebt. En je focusingpartner is op dat moment je luisteraar. En je luisteraar die aanwezigheid van die persoon en waar die terugselt aan je, dat doet immens veel. Dat verdiept je proces enorm. En dat helpt ook enorm om te vertragen. Dus ja, ik ben hier een pleidooi begonnen, eigenlijk over focusing. Dat was eigenlijk niet de bedoeling. Ik wou gewoon even aanhalen waar mijn ervaring daarmee was. En ja, het ging over vertragen. En nu ben ik daar keihard in afgeweken. Maar kijk, bij deze zware aanrader om als dat voor u resoneert, of dat spreekt u aan om met focusing te beginnen. En ik ga het dus binnenkort ook in mijn begeleidingen aanbieden. Dus is dat iets waar je begeleiding verder in wilt? En je merkt bijvoorbeeld ook dat je gewoon enorm tegen die emotieregulatie aanloopt en je wilt daar je eerste stappen in zetten. Maar je weet eigenlijk nog altijd niet zo hoe, of je weet misschien al wel wat

Durven Om Hulp Vragen

SPEAKER_00 40:37

hoe. Door onder andere deze afleveringen of boeken of andere podcasts te beluisteren, maar je merkt dat het in de praktijk toch nog altijd heel moeilijk blijkt. Weet dan dat je daar niet alleen in bent. En ik heb daar zelf ook jaren begeleiding in moeten krijgen. En ik geef ook toe dat nu sta ik momenteel heel sterk in mijn schoenen, vergeleken zoveel jaar geleden. En tegelijkertijd weet ik dat ik een mens ben en dat het ook helemaal oké is om hulp te blijven vragen. Dus ook ik heb gewoon nog steeds begeleiding, die is absoluut niet meer zo intensief als vroeger. En misschien dat het eerder een beetje als een klankbord tient, dan echte interventies, zou ik maar zeggen. Maar er is no shame in asking for help. Ik vind dat zo moeig. Op vakantie wil ik ook een aantal mensen aan mij gezegd van psychologie tof. Ik wil daar eigenlijk mijn eerste stappen in zetten als cliënt aan. Ik wil voor de eerste keer een psycholoog raadplegen en dan denk ik echt zo van mijn ogen, I love that. Do that for yourself. Like, gun het yourself. I love that. Ik heb dat een paar keer gezegd. Ik vind dat iedereen minstens één keer in zijn leven in therapie moet zijn geweest. De wereld zou een veel mooier plek zijn als we dat allemaal zouden doen. Ik wil je met deze afsluiten. Hoe vaak wacht jij totdat je dashboard rood kleurt? Hoe vaak laat jij dat lampje volledig alarm slaan voordat je begint te luisteren naar je lichaam? Want dat lampje is al lang aan het afgaan. Dus misschien moet je minder bezig zijn met wat er allemaal moet en de eerste volgende stap. En moet jij meer bezig zijn met hoe kan ik vertragen kan leren luisteren naar mijn lichaam? Thanks for listening to my TED Tok. Ik hoop dat je er iets aan hebt gehad. Nogmaals, als je de vorige twee afleveringen niet hebt van geluisterd van Feelings First, gaat daar dan naartoe. Want daarin leg ik ook heel goed uit van oké, waarom is het nu eigenlijk zo belangrijk om emoties waar te nemen? Waarvoor dienen die ook gewoon? Want die zijn er met een reden. Moeder Natuur heeft ons niet emoties gegeven, gewoon om ons te kwellen. Moeder Natuur heeft ons daarvoor de muug gegeven om ons te kwellen, maar niet emoties. Zo go check het out. Ik ga ze proberen in de show notes te zetten. Misschien, als je mij dat technisch niet lukt, dan ga je dan gewoon aan Mike vragen, want daar heb je mannen voor in je leven, toch? In ieder geval, dankjewel om te luisteren. En on to the next one.

SPEAKER_01 43:18

Bedankt dat je er vandaag bij wart. Elke aflevering is een uitnodiging om even stil te staan bij wie je bent en wie je wilt worden.

SPEAKER_00 43:26

Vond je iets dat bleef hangen? Laat het ons weten op Instagram. We zijn benieuwd welke stap jij vandaag gaat zetten en we lezen alles. Onthoud, je hoeft vandaag niet perfect te zijn. Je hoeft alleen maar 1% beter te zijn dan gisteren. Tot de volgende keer.