Intro & Sponsors

0:00

Welkom bij de 1% Improvement Podcast. De podcast over mentale en fysieke gezondheid voor mensen die geloven in duurzame groei in plaats van snelle oplossingen. Hier geloven we dat kleine stappen grote resultaten maken, dat hoe je uw energie en emoties beheert, de kwaliteit van uw leven bepaalt en dat uw mentale en fysieke gezondheid nooit los van elkaar staan. Stel je voor dat je elke dag met meer energie, rust en focus door het leven hebben. Hier vind je de inzichten en tools om ook echt die stappen te kunnen zetten. Laten we samen groeien. 1% at a time. Dit is de 1% Improvement Podcast. Bij de 1% improvement zijn we grote voorstanders van kleine gewoontes die een groot verschil maken. En beter ademhalen tijdens je slap is daar een perfect voorbeeld van. Daarom zijn we super enthousiast over snoesles. Snoesels ontwikkel producten die je slapkwaliteit ondersteunen op een simpele maar effectieve manier. Hun monddriep helpt je om slechts meer via je neus te ademen in plaats van via je mond. Mondademhaling kan je slaapkwaliteit, energie en herstel namelijk negatief beïnvloeden, terwijl de neusademhaling net zorgt voor meer rust en efficiëntere ademhaling tijdens de nacht. Daarnaast hebben ze ook neustrips die je neusademhaling extra ondersteunen tijdens het slapen of sporten. En wat ik persoonlijk ook super fijn vind aan hun mondtrepe is dat er collageen en vitamines in verwerkt zitten. Ik had vroeger constant last van droge lippen en velletjes in zowel de zomer als de winter. En sinds ik de mondte van Snoeslens gebruik, is dat echt niet normaal veel beter geworden. Wilt je Snoesless nu zelf proberen? Surf dan naar SnoesLus.nl en gebruik de kortingscode Improvement voor 10% korting op al uw bestellingen. Dat is Snoeslus.nl met de code Improvement voor 10% korting en je steunt daarmee ook onze podcast. Welkom

Wat Is Movement Training En Why We Should Care

1:59

allemaal bij alweer een nieuwe aflevering van de One Percent Improvement podcast. De podcast die bij je duurzaam helpt groeien in kleine stapjes 1% at a time. Mijn naam is Saja en vandaag heb ik Boerk bij mij. Boerak is Movement Coach. En hij gaat dus vandaag heel wat zaken vertellen over All Things Movement. Dus welkom Boerak. Welkom. Dankje voor de uitnodiging. Yes, superfijn dat jij de tijd voor ons vrij wilt maken. Want wij zagen je passeren eigenlijk via Diciaga, via Julie, zijn we tot bij je gekomen. En ik vond dat direct super interessant om te zien hoe jij mensen begeleidt in beweging, in movement, hoe je daar ook naar kijkt. Want je hebt daar denk ik een visie op die daar nog niet super wijd verspreid is. Dus ik ben super benieuwd, wat doe jij eigenlijk als movement coach? Oeh, oeh, de vraag. Wat is movement? Movement coaching is eigenlijk iets zeer. Ik kan niet zijn dat dat specifiek is. Om het zo te proberen uit te leggen. Want meestal is dat zo de vraag, we krijgen dat heel vaak van Wise Movement coaching, en dat is ook zo'n gesprek dat we in de movement community wel voeren van hoe antwoorden wij het best op. Wat ik eigenlijk altijd een van de beste uitleg vond, is als je verschillende disciplines hebt, gelijk, boksen, dansen, gymnastiek, krachttraining. Of welke andere discipline. Wij gaan daar altijd zo wat tussen. Wij zijn alles die zo alle stijlen een beetje met elkaar verbindt. Dan maakt eigenlijk movementtraining een beetje apart ook. Omdat we soms gaan zien dat ik zo oefeningen doe dat een beetje op dans lijkt. Soms ga je mij zien bewegen, alsof ik kapouërachtige bewegingen doet of andere krachtoefeningen. Maar het is allemaal verbonden. En we pakken eigenlijk wat dat werkt voor mij persoonlijk dan. En al de rest dat ik niet nodig heb, laat ik zo wat aside. Dus het is eigenlijk vanuit verschillende, moet ik dat dan zeggen, verschillende disciplines, dat je dingen neemt. En met welk doel dan eigenlijk? Ja, het is vooral ook om als je. Het is een collectief iets dat we hebben in Movement. Dus we hebben inderdaad alle stijlen en dan pakken alles daarvan tussen. Dan heb je het doel, dus individueel doel, vind ik persoonlijk dan. En dan is dat bij mij altijd van als ik ouder word, wil ik eigenlijk nog altijd heel graag mijn schoenveters kunnen toedoen zonder dat ik twintig attribuuten nodig heb of zo. Dus dan heeft het een beetje te maken van naar waar wil je gaan als individu. En voor mij is het eigenlijk gewoon om zo lang mogelijk een kwalitatief vol leven te leiden. Ja, longevity eigenlijk. Het is het belangrijkste dat we hebben, denk ik. Je kunt voor het fysiek gaan, je kunt voor het mentaal gaan. Als je lichaam vastzet, kunnen naar de mobility gaan. Het is allemaal verbonden met elkaar ook. Ja, en het is mooi dat je zegt van het is inderdaad allemaal verbonden zo. Heb je dan ook veel mensen die daar met een mentaal doel eerder naar u komen, in plaats van alleen maar het mobiliteitsgegeven? Dat is heel

Hoe Je Van Je Mentale Rem Afgeraakt Na Een Blessure

5:11

gemengd. Wat dan zo interessant is, is ook sommige mensen komen bij mij effectief van. Ik heb fysiek een probleem. Ik moet ietsje mobiel worden, of ik wil meer kracht. En dan beginnen we zo zaagjes in die sessies te ontdekken: van ja, maar wacht ik even, heb je daar iets gedaan? Je hebt een bepaalde beweging gedaan. Waarom zij ze zo bij twijfelen om die beweging volledig te doen? Om maar een voorbeeld te geven, een squat. Ik had ooit keer iemand in mijn les en ze deed ik wou een squat laten doen, of een bepaalde type squat. En ik zag ze zo twijfelen. In haar beweging. Ze heeft het wel gedaan, maar ik zag zo een aarzeling. Dus ik vroeg van ja, waarom heb je dat geaarzeld? Ze ooit heb ik een blessure gehad aan mijn knie. Ik zei: maar wanneer is het ooit? Het bleek eigenlijk dat dat 15 jaar leerd was of zo. Het was echt super lang geleden. Dus dan dacht ik van ja, maar hoe komt het dat je daar eigenlijk vandaag nog mee zit? Dus dat is een stuk: houdt zij fysieke trauma dan. Dus dan heb ik een paar oefeningen uitgeprobeerd met haar. En op bepaalde moment is ze in die squat gegaan en zat het zelfs niet door dat ze in die squat was, gewoon omdat ik haar even heb afgeleid. En dan zei ze van ja, wacht ik nu dat het zegt. Ik zei van je hebt toch gezien dat we in die squat zijn geraakt? Ja, nu dat het. Het viel mij nog niet op, maar ik zit hier eigenlijk op de grond en ik voel die pijn niet. Ik zei: Vaak is dat omdat we mentaal die pijn al voorstellen, maar eigenlijk bestaat die niet meer. Ja, voilà. De invloed van je mentale stuk eigenlijk op pijn en op hoe je lichaam daar ook op reageert. Want je zet je eigenlijk onbewust aan het inhouden, waar misschien de pijn zelfs alleen maar in de hand werkt. En eigenlijk door daar dan af te leiden en stap voor stap in die squat te leiden, zat ze er in één zin. Ja, en dat gebeurt bij mij ook. Dus wat zo leuk is, ook, alles wat ik bij mensen probeerde, of met mijn klanten niet uitproberen in de oefeningen, vaak onderhaak ik ze zelf. Ik heb laatst ook. Ik kon bijvoorbeeld geen bepaalde buikspieroefeningen doen. Omdat ik iets voelde klikken, het was gelijk altijd zo een soort van ploef, dat ik voelde. En daardoor stopte ik altijd tot op een bepaald moment dat ik dacht van waarom heb ik dat? Dus ik ben daar ook een keer doorgegaan. Ik heb mezelf ook afgeleid door niet met mijn knieën naar een bepaalde hoogte te gaan, maar naar een doel. En zo ben ik er doorgeraakt. En dan voelde ik ook vantaal zat ik daar onbewust, heb ik mezelf geblokkeerd om die beweging uit te voeren. Dat is super interessant voor mezelf om dat te ontdekken. En dan leer ik ook zo handig om andere mensen te begeleiden. Ja, absoluut. Het is eigenlijk heel mooi. Ik vind dat ook wel belangrijk. Als je zo'n mensen begeleidt, dat je inderdaad bepaalde zaken ook wel zelf doorvoelt of doorwerkt, dat je inderdaad zelf ook kunt ervaren van ah, oké, zo is het. En nu kan ik anderen daar verder in begeleiden. Ja, dat is superbelangrijk, denk ik. Er is niets dat ik aan mijn klanten heb dat ik zelf niet uitgeprobeerd heb. Dat vind ik echt een zeer belangrijke. Heel af en toe zijn er wel dingen die ik zo een keer mee experimenteer. Of heb ik wel zo klanten die ondertussen vriend zijn worden, waar ik ook open gesprek mee heb. Ik ga vandaag iets proberen. Laat me weten hoe je voelt. En zo gaan we verder en verder. Dus dat is wel heel fijn. Ja, heel mooi. Het voorbeeld dat je zo net gaf, is dat dan een voorbeeld van hoe dat beweging eigenlijk kan beïnvloeden, hoe je je voelt? Ja, absoluut. Het gaat zo diep ook, hoe je voelt. Voor mij persoonlijk, als ik beweeg, het gelijk altijd een bepaalde lichtheid. Alles wordt zo wat lichter. En dan kunnen ze toch weer mentaal bijna verder gaan van is er gebeurd? We hebben allemaal wel dingen in ons leven die gebeuren, en we moeten daar allemaal op een of andere manier mee omgaan. Voor mij is dat duidelijk, als ik beweeg, kan ik daar gelijk veel beter een oplossing in vinden. Voor sommige mensen gaat dat misschien eerst via praatherapie. En dan altijd hoe je het bewegen, maar het is altijd een combinatie. Het moet alleen dat zijn of alleen dat. Voor sommigen is het beter om eerst te praten, voor sommigen is het beter om direct te bewegen en dan in sprek te aan. Dus wat me toch wel opvalt. Ja, die zaken, het is niet of. Ze kunnen heel complementair zijn aan elkaar. Misschien bij de ene is het eerst dat als eerste instap, als ingangspunt. En voor de ander is dan movement bijvoorbeeld het eerste ingangspunt, maar ze sluiten eigenlijk mooi bij elkaar aan. We hebben allemaal ook iets fysiek meegemaakt ooit. En dat zie ik wel vaak gebeuren. Ik heb ook iemand die bij mij komt, die zat vast

Bewegen Als Mentale Ontlading

9:53

aan zijn heupen. Ik vond dat zeer interessant, want ik heb ook superveel gesprekken met mijn klanten. Dus ergens wordt het wel wat therapeutisch, maar het is niet dat ik dat per se mezelf verkoop als zoiets, want ik ben ook geen therapeut. Maar automatisch gaat je naar die richting. En hij zei tegen mij: ja, het was ofwel therapie of wel movement. Ik heb voor u gekozen. Maar ik vond het wel interessant, want als je dan bekijkt, die kon niet zo diep in zijn squat gaan. Maar het was echt heel totaal niets. Het was 15 centimeter en is dat al vast. En dan zat ik zo te denken van mij, dat is wel interessant. Want als je dan in zijn geval in therapie zou gaan, maar je lichaam zit vast, dan gaat hij daar van alles vertellen, maar het gain niet helpen. Dus op dit moment is die eigenlijk heel diep in zijn squat aan het gaan. Misschien is dan nu het moment om een keer te proberen om mee van te gaan praten. Wie weet wat er daar dan nog gaat loskomen. Ja, inderdaad. Interesting. Het is echt zo boeiend ook. Dan beginnen ze dieper en dieper te gaan met iedereen. En dan vertel ze heel veel over u. Ik deel ook heel veel over mezelf. Dat vind ik ook super interessant. Want dan zie je wel dat de mensen ook zelf willen delen, omdat het ook belangrijk is. We zitten al twee in dezelfde situatie. Mens vertrouwen mij om te komen bewegen bij mij. Dus ik deel heel veel van waarom ik bepaalde dingen doe, waarom ik bepaalde dingen niet doe. En hoe belangrijk dat is, mentaal ook om bepaalde je systeem lossen te krijgen in het algemeen. Ja, en ik denk ook als je zo zelf je kwetsbaarheid een beetje laat zien en ook zelf dingen deelt, dan verlaagde de drempel ook voor andere mensen om ook zich wat meer open te stellen, waardoor je ook gewoon dieper kunt werken, denk ik dan. Voor mij is het ook wat ik zo belangrijk vind, ik ben bijvoorbeeld nooit echt actief geweest in mijn leven. Fysiek actief wil ze? Ja, fysiek actief. Als kind wel. Ik was eigenlijk als kind zeer actief, ik speelde buiten, ze kregen mij niet binnen. Moet zo zijn. Op een bepaald moment is dat eigenlijk veranderd. En dan ben ik zo een couchpotator gelijk. Ik ben ook een meester in iets doen hoor. De non-movement. Daar kan ik ook wel heel op. You are acquainted with both sides. Ik ben eerst bij non-movement eindigd en dan ben ik een beetje weer bij een move en dan beseften van het is wel nodig. En ik heb het gevoel dat dat ook zo belangrijk is. En waarom mensen aan mij vertrouwen in mijn werk, is omdat ik ook kijk vanuit een. Ik herken heel veel van bepaalde dingen die ze mij zijn. Hoe ze zich voelen, waarom ze meer willen bewegen, hoe ze zich niet sterk genoeg voelen of niet mobiel genoeg voelen. Dus dat vind ik ook zeer interessant om zo. Het feit dat ik dat heb, ik kan ook altijd zeggen van, qua dat ik vroeger begonnen was, dan kon ik misschien nu een onehand, handstand of

Van Niet Sportief Naar Movement Coach

12:46

dit en dat, dat kan ik niet. Ik vind dat ook niet zo superbelangrijk om dat te kunnen. Het is leuk om daarmee bezig te zijn. Maar ik kan nu wel andere dingen zijn van ja, ik heb heel lang ook op zetel gezeten voordat ik dit boom te doen. En dan beginnen we elkaar zo op eenzelfde lijn te proachen. Ik denk ook zo dat veel mensen, als ze naar een expert gaan, zou ik maar zeggen, dat ze zo het gevoel hebben van ja, voor je is dat gemakkelijk, want jij doet dat al heel leven. Of ja, jij kunt deze al zo lang. Maar dan kun jij eigenlijk letterlijk zeggen, ja, nee, want ik kom wel echt van een couchpotato te zijn. Dus ik kom echt van het andere uiterste. En dat is denk ik voor veel mensen veel tastbaarder of zo en veel meer inspirerend of zo. Misschien wel, ik denk dat de ander nodig is. Maar zeker met de mensen die ik aanspreek, heb ik het gevoel dat ze dat echt wel appreciëren. Dat ik zoveel deel ook en dat ik eigenlijk ook van een couchpotato fase kom. Ja, dan ben ik zelf ook wel dankbaar dat ik dat op die manier heb gedaan. Ik zou het anders ook wel willen weten hoe dat voelt om zo heel mijn leven toch actief te zijn en te sporten. Maar dat is nu niet. En zava, dat zit, het is life zeker. Maar hoe verder en ik doe wat ik kan? Ja, en hoe beïnvloedt dat in hoe empathisch je kunt zijn naar je klanten toe? Want ik kan mij voorstellen dat soms merk je dat klanten nog niet op een bepaald level geraken, of dingen gaan moeizaam, of er is hier ergens weerstand. Merk je dan dat je het eigen traject dat je hebt afgelegd, dat dat een invloed heeft op hoe je naar je klanten kijkt in dat proces? Ja, ik kan ze wel goed geruststellen van het trust to process. De verandering gaan komen. Ze gaan misschien niet zo zichtbaar zijn fysiek, maar gaat wel bepaalde dingen voelen. En ik denk dat dat nog het belangrijkste is voordat je iets ziet, dat je toch bent te voelen dat er iets verandert. En op dat vlak vind ik movement training dan echt zeer dankbaar. Om vaak zie ik heel, het is zo wel een beetje hetzelfde. Heupen, zetten vast, diep squatten, dat zijn bepaalde dingen die je ziet, dat mensen mee struggen. Bijna iedereen kan een squat oefening doen. Maar in de movement kan het zo zijn, wij bekijken diep squat als een rustpositie. Dus dat gewoon in die diepste squat gaat zitten en daar gewoon comfortabel in blijven ontspannen. Een hip, van is het couch potato, maar in de hips. Om het maar zo te zijn. Dan zie je wel heel vaak, dat zijn de eerste dingen die wel los beginnen te komen. Het zichtbaar is er niet. Dus mensen gaan niet zo'n sexpek of spieren beginnen zien, maar ze gaan wel voelen van je kan wel al veel dieper squatten. En dan beginnen ze daar zelf mee te experimenteren. En kleine oefeningen die ze eigenlijk constant zelf ook kunnen thuis uitvoeren. Dat is wat ik ook zo leuk vind wat ik doe. Omdat je dan in die kleine dingen ziet wel het verschil. En ook weer dat ik zeg van trust the process. Ook al komen mensen één keer in de week bij mij. Toch op twee, drie weken zie je eigenlijk al kleine kleine verschillen dat je ze kunt opwijzen van ah, kijk, voelde het al. Meestal mensen voelen het zelf niet direct of zien het niet direct. Dus dat film ik altijd, want dat vind ik ook heel mooi. Ik film ze dan. Ik zei, kijk, ga maar eens even kijken. Vorige week hebben we dat gedaan, volgende

Kleine Progressie Zichtbaar Maken

16:08

week hebben we hetzelfde gedaan, kijk naar het verschil. Dat is ook wel heel leuk om te zien dat ze daar van ja, dat ziet er eigenlijk wel beter uit dan ik dacht. Bijna altijd ook. Ja, maar het is soms heel moeilijk, denk ik voor mensen om zo het verschil te zien, zeker als het in kleine stapjes is. Dameda we daarvan uit 1% ook zo hard op focussen van ja, kleine stapjes. Want na verloop van tijd ga je pas een heel groot verschil beginnen zien. Maar terwijl je in dat proces zit, die kleine stapjes, is dat vaak voor veel mensen heel moeilijk om te zien. En dan komt er zo wat alles of niets. Denken. Zie, het werkt niet, dus ik stop er gewoon mee. Ja, mooi dat je dat ook vastlegt om te laten zien van zie je ze echt wel kleine, kleine, kleine progressie aan het maken, elke keer weer. En waar staan we dan binnen dit en iets aan het altijd? Het is dat ook zo interessant. Ik vind jullie naam ook wel heel leuk. Ik zei dat ook zo vaak aan mensen: van kijk, ik ga jullie laten doen. We gaan een paar oefeningen doen. Ook al is deze oefening of deze training voor je 1% dat je nodig hebt om te verbeteren of de bal te rollen om misschien andere stappen te ondernemen, die 1% dat belangrijk is. En niet direct van ik moet er goed uitzien, ik moet mij sterk zijn. Nee, stap voor stap, alles komt wel. Ja, absoluut. Klopt dan toch dat je movement ook eerder vanuit het functionele perspectief benadert, versus het prestatieperspectief of het esthetische. Je gaat veel meer op functionaliteit werken in plaats van naar prestatie of esthetische doeleinden. Klopt dat? Voor mij wel. Het is meer zo persoonlijk. Sommige mensen willen echt puur voor het esthetische gaan. Het gaat ook wel hand in hand. Als je veel beweegt, gaat ze sowieso ook wel veranderen. Maar het is meer inderdaad functional als ik. Als ik 70 ben, hopelijk ga ik zo verrijken. Dat ik toch tenminste mijn schoenveters kan toedoen zonder dat ik iets nodig heb. Misschien wel, misschien niet. Het is ook niet echt mijn doel. Als er natuurlijk dingen onderweg gebeuren dat ik niets aan kan doen, dan is dat ook wel zo. Maar ik probeer toch zoveel mogelijk om een kwalitatief leven te leiden. En dat is echt het belangrijkste van al. En dat is echt één wat ik heel hard opteer. Het fysieke. Soms zie ik dat bij mij veranderen. Ik heb ook momenten waar ik zo een beetje bij kom, en dan zie ik dat ook wel veel verminderen. Maar ik voel me altijd even sterk, even mobiel, even vrij in mijn lichaam. En dat is wat eigenlijk voor mij het belangrijkste is. Hoe belangrijk is voor je mindset daarin? Zeer belangrijk. Ik ben bijvoorbeeld iemand die, als ik zeg, ik kan ook niets doen. Dus voor mij is het zeer belangrijk om mezelf de mindset te geven van ik moet bewegen. Ik kan heel gemakkelijk zijn, ik kan niet bewegen. En ik weet dat je dan ook heel gemakkelijk zo in een zeer ontspannende fase kan geraken, waar ik eigenlijk te weinig beweeg. Maar als ik dan te weinig beweeg, dan ben ik dat eigenlijk ook vooral te voelen mentaal. Dat is echt. Ik moet gewoon bewegen. Ja, dat is interesting. Je beweegt eigenlijk veel minder. En dan begint daar een effect ook van te voelen mentaal. Maar vice versa, waarschijnlijk het minder bewegen komt ook wel een stukje vanuit zo meer in je mindset terug te zitten van minder bewegen. Dus die mindset voor mij is zeer belangrijk, omdat ik weet, ik moet mezelf motiveren om te bewegen, omdat ik weet als ik het niet doe, wil dat het ook doet met mij. Dus hoe ik mij voel, hoe snel het ook eigenlijk, de tegestelde richting gaat. Dan heb je natuurlijk dat probleem, hoe meer je beweegt, je voelde dat heel rap op het moment dat je niet

Functionaliteit En Longevity Als Doel

19:43

beweegt. Dus het is zo constant: allemaal hand in hand. Je voelt dat wel. Mindset is super belangrijk. Hoe doe je dat voor jezelf? Hoe motiveerde jij jezelf dan om inderdaad van in je mindset te blijven: van oké, ik moet bewegen, dat is gezond voor mij, dat helpt mij. Het is eigenlijk een interessante vraag wat hij stelt. Want ik was gisteren net, de laatste tijd ben ik bezig met zo'n meer boxtraining. Dus ik ga zelf ook gaan boksen in de club. Ik doe dat ook in mijn eigen studio dan. Dus ik zoek constant prikkels om: hoe kan ik mezelf motiveren om inderdaad in die mindset te komen van ik ga bewegen. Gisteren was zo een van die dagen dat ik dacht van hoef, ik voel me moe, lichamelijk dan. Dacht van kan niet bewegen. Maar dan is er zo'n andere stemmetje die zegt van nee, nee, nee, je moet wel bewegen. Dus dat hoeft ook niet altijd zoveel te zijn. Sommige momenten kunnen zwaar trainen en sommige momenten kunnen lichtjes trainen. Dus ik ben naar mijn studio gaan, ik dacht, ik moet toch keuzen. Ik ben aan het kruis. Op een bepaald moment begin ik een paar van die oefeningen te doen, een paar kleine jumps hier en daar. Typische training dat je zo in bepaalde stijlen ziet van de boksen. En dan voelde dat eigenlijk instant. Die energie begint omhoog te gaan. En voordat ik weet zat ik daar twee uur

Motivatie Vinden Door Variatie En Plezier

21:00

kleine oefeningen te doen en dat is niet altijd zo intens. Maar ik weet dat, dat is echt voor mij een trigger. Eenmaal dat ik begin, kan ik eigenlijk gewoon blijven verder gaan. Maar ik moet de juiste oefening vinden. En dat is ook een belangrijke. Sommige mensen gaan graag naar de fitness en doen supergraag alle hetzelfde dingen. De meeste mensen die ik ken doen dat niet graag. Van ik moet naar de fitness, maar wij die gewichten. Bij mij gaan wij maandag zin met mijn gewicht te spelen, dinsdag gaat mij plots in kruipen op de vloer, woensdag gaan we zien springen. Dus dat is ook zo, omdat ik doe wat nodig is om mezelf te motiveren om te beginnen bewegen. Ja, wat ik daar ook heel hard in hoor, is zo van wat vinden leuk ook? Want heel veel mensen zijn dan zo, omdat dat ook wel heel hard een trend is geworden, zo het fitnessen. Iedereen pakt maar een fitnessabonnement. Maar dan vraag ik ook vaak aan mensen: dan zo: ja, en dat lukt me niet om dat vol te houden. En ik ja, oké, maar vind je het leuk? En dan komt er toch heel vaak zo van ja, nee, niet echt. Maar ik wil dit of dit. En dan denk ik, ja, oké, maar de kans is vrij groot dat je dat niet gaat volhouden, iets wat je echt, echt niet leuk vindt. Je kunt bepaalde dingen wel leuk beginnen vinden. Bijvoorbeeld zelf vroeger, toen ik met fitness begon, vond ik dat niet zo leuk, omdat ik niet wist wat ik aan toen was. En zodra ik dan begon te weten wat ik aan toen was, dan begon ik het echt leuk te vinden. Maar er zijn mensen dat dat gewoon echt niet leuk vinden, doet dat dat niet. Je gaat toch ook niet dansen of boksen, inderdaad, als je het niet leuk vindt. Vind een sport en oefeningen dat je leuk vindt en gaat daar dan zo verder in. Maar het zit zo ingrained in mensen van ik moet gaan fitnessen en iedereen doet dat en die ziet er zo uit en die is zoveel afgevallen met dat. Dat is een beetje onze cultuur, waar we in zitten. Dat is heel jam. Wat dan zo interessant is, en wat hij zegt, het is leuk om een keer gewichten te heffen. Het is leuk om een keer te boksen. Maar het is belangrijk, zoek eerst wat je leuk vindt. En begin van daaruit je wereld of je eigen oefeningen in elkaar te steken. We hebben te veel. Je hebt eigenlijk iets interessants gezegd. In het begin vond ik fitness niet leuk, tot als ik weet wat ik deed. En wat zo leuk is aan movement, is dat je bepaalde dingen leert. Het is allemaal niet zo allemaal niet zo in vaxje zijn. Als je naar de fitness gaat, kun je experimenteren. Oké, je hebt de perfecte vorm. Dat is één ding, maar het is ook oké om te spelen met imperfect vorms. Wat eigenlijk functioneler is dan een mooie squat naar beneden doen. Een mooie squat naar beneden ga je niet veel helpen als je struikelt op straat en gaat vallen. Dat je heel mooi kunt vallen, en dan toch in die squat kunt gaan. Misschien als je een chance hebt, nog een Instagram foto uithaal. Maar ik wil gewoon zeggen als je het oefenen om niet altijd zo lineair te denken. En we houden ons vaak in om rare dingen te doen. Omdat je denkt van ja, maar als ik bepaalde oefeningen ga doen, gaat dat er raar uitzien. Iedereen raar naar mij kijken. Maar eigenlijk is dit functioneeler misschien dan wat de persoon naast u aan doen is. Ja, want kun je daar eens wat meer over vertellen? Ik heb u ook al inderdaad, je zei het juist ook van zien kruipen over de vloer. Op welke manier is dat is functioneel eigenlijk? Want ik denk, we gebruiken dat woord zoveel, maar zoveel mensen denken weten niet eens wat dat wilt zeggen. Totaal niet. Soms heb ik het ook dat ik denk van ja, waarom gebruik ik dat woord functioneel? Eigenlijk misschien gebruik ik dat zelfs niet zoveel. Maar voor mij gelijk dat kruipen, dat is een zeer een all-arround training. Als je mij ziet kruipen, doe dat niet zoveel meer. Maar ik vind haal, het is kracht, mobiliteit. Je coördinatie wordt daar ook door getraind. Want dat zie ik ook heel vaak als ik bij een kruipoefening te geven, moet je echt bijleggen van kijk, zet eerst je rechterhand, dan uw linkerbeen. Om dan de contralateraale beweging in te zetten. Dat is echt zeer interessant, hoe

Imperfect Bewegen Is Ook Functioneel

25:04

je soms ziet, hoe de brein naar al recht. En dat is ook heel leuk, omdat je ook ziet dat op een week of twee weg is plots. Dus dat ze minder probleem mee beginnen. En dan begin ik natuurlijk, dat is dan typisch ik, dan begin ik zo wat nieuwe prikkels te geven, waardoor dat probleem weer terugkomt. Maar dat wil zeggen dat het eigenlijk nog ruimte is om dat probleem nog beter. Het is niet echt een probleem eigenlijk. Maar dieper aan te pakken. En dat is wat zo leuk is ook, om wat ik doe. Ja, want op welke manier is dat dan belangrijk? Bijvoorbeeld dat kruipen. Wat maakt dat dan zo belangrijk is voor functionaliteit? Ik vind voor mij, dat ik zeg dat kruipen zelf is voor mij een allround kracht en mobiliteitstraining en coördinatie. Wat interessant is, is dat alles niets in je lichaam die niet aan het werken is op dat moment. Zo werkt dat zeer goed, maar ze zit ook zeer voorbereid je polsen worden steviger. De manier hoe je de vloer aanraakt, de manier hoe het beweegt over de vloer, verandert ook vaak bij heel veel mensen. Eerst is dat zo heel hard stompend op de vloer. En na twee, drie weken zo iedereen zachtjes bij een zweven. En dan zie je ook zo bepaalde mensen die bijvoorbeeld slechte houding nemen, ziet je dat beetje per beetje verbeteren. En dan zie je dat ook vaak als recht staan. Omdat wij ook als, als je het een beetje bekijkt als baby, het eerste wat dat doet, is kruipen. Niet kruipen, dus je legt eerst neer en

Kruipen En Locomotion Uitgelegd

26:34

dan ga je het. Voilà, dat was het eerste wat ik aan dacht. En we gaan een beetje terug naar die beweging. En heel vaak, en dat is dan ook zeer leuk als je zo diepe gesprekken hebt met klanten en bij een bepaalde oefening te doen, dat zo gelijk kruipen is. Dan voelden dat mensen zoiets zijn van ik voel mij wel veilig in deze beweging of herkenbaar. Daarom dat het ook zeer leuk is om daarmee te experimenteren. Kruipen is één aspect van je eigen lichaam gebruiken. Er is een specifiek training dat heet Locomotion training. Ja, locomotion is eigenlijk gewoon van punt A naar punt B gaan. Maar dan zijn verschillende bewegingen die we combineren en dan een bepaalde flow taal. Dat vraagt eigenlijk veel coördinatie ook. Wel controle over je lichaam. En ook hoe je bepaalde handelingen doet. En hoe kun je eigenlijk met een grote groep gewoon over de vroer gaan, iedereen mee te kruipen. En hoe kun je bepaalde bewegingen opstarten? En dan heb je eigenlijk een zeer leuke, diverse training dat je overal kunt uitvoeren. Zalig. Ja, want inderdaad, dat is ook wel zo'n ding. Je hebt eigenlijk geen materiaal nodig. Je hebt alleen je zelf nodig. En dan is het weer een kwestie van hoe leuk doe je het. Alisthenics is zeer leuk, maar dat is heel zwaar. Movement training, kunnen we zo licht en zo zwaar maken als je dat wilt, denk ik dan. En dan heb je weer, wie komt er bij je om te trainen? Ik heb iemand van 55, die nu pas in zijn squat gaat, dus nu beginnen we in die locomotion te gaan. Ik heb iemand van 78, ik kan dat niet doen met haar. Ik wil helemaal een hele andere manier met haar werken dan bij andere mensen. Ik heb mensen van 40 die vinden die locomotion training fantastisch. Ook omdat hij zoveel beweegt. Je beweegt constant over de vloer. In feite heb je inderdaad niets nodig. Ik heb wel superveel tools. Meestal niet de meest complexe. Dat is echt zo'n tennisbal en stokjes. Van al zijn nog wat. Alles wat ik maar kan vinden om zoiets te doen. Maar dat maakt het ook wel leuk, denk ik, omdat je zo heel out of the box eigenlijk mensen kunt doen laten bewegen. Voor mensen zelf is dat ook heel verrassend, denk ik. Absoluut. Het is dat ik ook wel zeg, maar movement is heel moeilijk om uit te leiden. Het is zeer individualistisch. Ik ken movement trainers die zeer hard in bepaalde krachttrainingen volgen. Daarna hun locomotion training of hun handstandtrainingen. Ik doe dat heel af en toe, maar ik week heel rap af en ik ga dan zo altijd naar hoe voel ik het mij vandaag. Maar toch doe ik alle dagen iets. En soms heb ik momenten waar ik denk van nee, vandaag ga ik een tijdje krachttraining doen en dan plan ik dat in. Dus het is super variërend ook hoe dan werken. Ja, want je zij daar net ook van we gaan soms eigenlijk wat terug naar bewegingen van de kindertijd, zoals dat kruipen eigenlijk. Ik vraag mij af zo de bewegingspatronen dat mensen vanaf jonge leeftijd al gewoon zijn om te doen, of de dingen dat ze daarin hebben meegemaakt of niet hebben meegemaakt, welgeleerd, niet geleerd, hoe heeft dat een invloed op hoe je ze vandaag de dag ziet bewegen? Dat is echt groot. De laatste tijd zet ik zo heel hard, omdat ik zo'n bepaalde leeftijdscategorie heb. Ik heb echt een zeer brede groep van mensen die bij mij komen trainen. En mijn groepslessen varieert dat denk ik rond 30, 35 plus naar 50, 55. Dat is zo wel de leeftijdsgroep die ik heb. Wat ik zeer interessant vind, en wat aan uw vraag ook, is iets dat mij de laatste tijd dus echt opvalt, is de meeste 50, 55 plus zijn veel mobieler dan 35. Dat is wat aan mij echt begint op te vallen. Ja, dat is interessant. Dus dan ben ik zo in een overdenkende mode gegaan van, hoe komt dat die mensen, die komen ook meestal bij mij met te zeggen van ja, ik zit vast. En dan zie je wel hier en daar ze vastzitten, maar in het algemeen zijn ze redelijk flexibel en redelijk mobiel vind ik. Dan gaat erop naar het mentaal uiteraard. En dan als ik kijk naar jongeren, dus echt 30, 35, zie je wel heel veel. Dat ze lekker wat vaster zitten, qua mobiliteit aan de heupen, de knieproblemen. Mijn theorie, dat is iets wat ik persoonlijk denk, is dat de generatie 5055 dat die ook veel meer buiten speelden als kind. Als ik over mezelf nadenk, mij kregen ze nooit binnen. Ik woon in het centrum van Gentw, ik zat altijd buiten. Ik was altijd mijn voetbal daar, mijn fiets. Ik kwam thuis, ik was vuil, altijd super laat. En ik denk dat dat iets is dat generatie per generatie aan het verschuiven is, waar minder en minder buiten komen. En ik begin dat misschien toch wel een beetje te zien aan mijn groepen ook. Tuurlijk, ja, want als je erbij stil staat, de generaties die dat nu opgroeien, en inderdaad, ook twintigers, en misschien zelfs sommige dertigers, die zijn opgegroeid met social media, met tv. Ja, het is ook gemakkelijk voor de ouders. Ze zetten een scherm voor en ze zijn stil. Sukelijk. Ik ook vroeger, ik heb constant liggen buiten speel. Ja, mama, mag je gaan spelen met de D en heb je ze mijn fiets weg? Ik kan me dat niet voorstellen dat ik zo zou zijn opgegroeid. En ik ben daar heel dankbaar voor, eigenlijk, dat dat toen nog niet zo'n groot ding was. Ik heb ook pas een gsm gekregen. En dat was dan echt nog zo'n uitschuifding. Toen ik dertien was of zo, veertien, zoiets, denk ik. Dan moest je gewoon een sms mee kunnen besturen. Echt een sms. Je tekens zijn op en dan wordt het een MMS. Ja, dat is oh nee, je gaat nu meer betalen. Ja, dat weldelijk. Ja, ik ben daar heel denkbaar voor. Dat is ook echt een uitdaging, denk ik. Eén, voor de ouders om dat te begrenzen en ervoor te zorgen dat je kind nog voldoende buiten ga spelen. En twee, ook voor het kind zelf. W ja, je ziet dat overal om je heen. Dat is gewoon super verslavend. Dus het is heel gemakkelijker om daar dan via vriendjes en zo ook gewoon in mee te gaan. En dan maar gewoon voor dat scherm te zitten in plaats van nog buiten te gaan spelen. Ja, het is heel moeilijk. Ik heb zelf kinderen en ik voel dat wel. Het is een strijd op de een of andere manier. Ja, dat zal wel. Ik probeer ze buiten te krijgen. We doen wel veel samen, maar je voelt toch ook wel van mogen we vandaag

Waarom Jongeren Soms Vaster Zitten

33:08

gamen? En dat komt zodanig vaak terug dat woordje mogen we gamen. Misschien was ik zelf ook zo, ik weet het ook niet, maar wij hadden niet zoveel opties. Als er natuurlijk niets op tv was, wat deden we dan? Ja, tv uit en naar buiten. Nu doet de Netflix open en tien minuten kijken ze naar één ding en dan zie ik ze plots naar iets anders kijken. Ik moet dan wel zeer bewust een keer zeggen van dat gaan we niet doen. Ja, als je iets opstart, probeer je toch echt uit te kijken. Dat zijn dan de kleine dingen die we kunnen doen. Nu ga ik ook mijn kinderen waarschijnlijk veel meer bij mij in mijn studio gewoon laten trainen met mij. Oké, dat wou ik eigenlijk net vragen. Laat jij kinderen ook op creatieve manieren mee aan movement training doen. Het is zeer interessant, want laatst heb ik ze zo die locomotion gedaan met hun. Ik heb dus drie kinderen, iets van 12, 9 en 7 dochtertje van zeven. Mijn dochter doet ook wel wat turnen, ze is echt zo. Soms kom klanten binnen en ze zijn zo'n backband aan doen, en dan is het van ja, kan naar huis. En ik zei: Ze is daar super goed in en ze is er echt constant mee bezig, handstandjes hier en daar. Maar dan als ik zo die locomotion training deed, vond dat wel zeer interessant. Omdat er veel coördinatie bij komt. Dus het eerst je hand, hier, dan je andere hand, en dan moeten we je been kruisen en dit en dat. En dan zag je wel het leeftijdsverschil. En dan keek ik naar hen en ik dacht, ja, dat is wel zeer interessant. Want volgens mij, als ik daar nu mee bezig ben, denk ik wel dat dat een zeer mooie invloed op wilde hersen hebben, hoe ze die coördinatie gaan doen, dat bewegen en stimuleren. Het is niet altijd gemakkelijk omdat ik nog met twee kleintjes zit. Soms laat ik de deur open, dan laat ik ze in mijn studio, dan wordt dat één grote chaos. Maar dat is de makkelijk. Ik heb daar box aan schoenen leggen, dus ja, je weet wat er gebeurt. Dus de jongens beginnen dan te boksen worstelen, mijn dochter zit dan aan van alles te hang. Op dit moment laat ik ze vooral gewoon doen. Maar dat ze gewoon wat. Voilà, dat is nog leuk is. Het moet leuk zijn, want als ik ga bijna van mijn dochter of aan mijn zoon van ja, nu gaan we dat en dat doen, gaan ze het misschien minder leuk vinden. Hier en daar laat ik wel een keer af en toe van, je zet een keer je hand zo om eens een keer zoiets te doen. Maar op het einde van de rit, die jongens zullen gewoon na binnen stormen, die box gaan schoenen pakken, die helmen aandoen en dan gewoon op elkaar klopen. Het is misschien wel primitief, maar het is ook wel zo als je ze bezig ziet. Ja, even dat in een invloed denken zo. Ik vind dat mooi dat je zegt van ja, ik probeer daar wel echt bewust van te zijn dat het nog leuk blijft en dat ze ook. Ik hoor je eigenlijk zeggen dat ze ook nog mogen kiezen. Dat ze bewegen in plaats van dat jij gaan zeggen. Nee, we gaan nu deze oefening doen, we gaan het zo doen. Hoe ziet jij dat bij klanten? Zijn er klanten die daar heel veel moeite hebben mee bewegen, in functie van hoe ze zijn opgegroeid, dat dat bijvoorbeeld vroeger totaal niet werd gestimuleerd of op een heel negatieve manier werd gestimuleerd, heel verplichtend of zo. Daar heb ik nog niet zoveel gezien, eerlijk gezegd. De meeste mensen die bij mij komen, is het echt omdat ze echt zoiets zijn van ik moet een keer iets anders proberen. Dus op het moment dat ze eigen bij mij terechtkomen, denk ik dat ze een beetje zelf die vraag nog gestelden hebben aan zichzelf. Ja, ik heb al gefitnessed. Ik heb al Yoga gedaan, of Pilat, of één room, kan ik even die movement proberen. Want die jong daar in Gent zit daar iets van movement te promoten, wat is dat eigenlijk. Dus dan komen ze wel bij mij terecht en dan vaak zie je wel van eigenlijk al wat stappen ondernomen voordat het bij mij komt. Dus het is ook interessant omdat als je dan over movement praat, en als je die gesprekken voert, zeker in het begin, voer ik altijd zo'n gesprek met mijn klanten, en dan voelde je eigenlijk vaak dat ze ontbreken, zoals speelscheid ook. Dus basically,

Kinderen Laten Spelen Met Beweging

37:04

we willen allemaal gewoon een terug een beetje kind worden. Maar het is raar om mijn tennisbal te spelen. Ik vind dat niet raar, maar voor sommige mensen is dat raar om een tennisbal te nemen en om gewoon in zijn muur te smijten. Terwijl als ik dat geef aan mijn klanten, zie ik altijd de glimlach. Het is niet omdat je vijftig bent, dat je niet meer mijn tennisbal mag spelen. Iemand heeft ons dat wijs gemaakt, of wij zelf aan onszelf, dat we dat niet mee mogen doen. Why not? Dat zie je wel terugkeren. Dus we zoeken altijd onze kindelijke kant weer op. Indelijk je kind bewaren, dat is ons inderdaad keihardwijs gemaakt van ja, vanaf een bepaalde leeftijd mogen je eigenlijk niet meer echt spelen, terwijl dat is denk ik een van de belangrijkste dingen in deze leven, ook gewoon psychologisch gezien, om je nog levendig te blijven voelen. En om zo te kunnen blijven genieten. Er is toch niets zo leuk als spelletjes spelen. Of wat ik ook super tof vind, is dat dat nu ook zo veel meer bekend is gaan bouncen in zo'n trampolinepark. Dat zullen ook. Er zitten toch ook vol een bak volwassenen en dat is super plezant. Onlangs zijn we ook naar Sparks geweest, kun je van gedachten. In Antwerpen heb je een hele echter ook één in in Sydney Classroom. Het is ook leuk om met je kinderen te doen, maar ook gewoon als volwassenen, want wij zijn het ook gewoon zo gaan doen. Dat is eigenlijk een park met allerlei sporten dat je dan kunt gaan doen. Dus je kunt bijvoorbeeld, er is een heel padel dingen, er is een basketbalding, er is simulatie voor een ski jump te doen. Ik ben daar kein hard afgevallen. Dat was niet de bedoeling. Maar het is allemaal goed gekomen, maar ik moest eigenlijk anders springen en ik ben echt face first gegaan. Dat was kein leuk. Is het toch leuk om zoiets te doen? Ja, exact. Nee, super tof. Dan kun je echt zo van sport naar sport gaan. En er is keihard. Er zijn echt dertig sporten of zo dat je dat dan kunt doen. Spark zee. Ja, super tof. Dat ook, dan merk ik zo van. Dit heb ik weer even gemist. Het is dat vooral wat hij zegt. En dat zie ik in al mijn groepslessen. Ik heb zo'n bepaalde verhaal dat ik volg in mijn les. Dus ik ben eerst met de wervel. Dus dan is dat heel een beetje boring. De eerste stuk is zo even heel kort, enkele minuten ons wervel losmaken. En dan begin ik zo wat tactische speljes uithalen om en mijn stok te spelen. Of een tennisbal naar elkaar smeten, of met de voet op tennisbal, jongler heet dat dan, of mijn stok op balsen. Maar het moment dat ik mensen in een partnersituatie steek en ze forceer om iets te doen waar ze oncomfortabel worden door gelijk een stok te laten vallen en die op te vangen, dan zie je eigenlijk, gelijk ook net beschreven en ook net toon aan mij. Dat eerlijk kind die buiten komt, en dan het sociale komt er ook bij. Dan beginnen mensen te praten met elkaar, mensen die elkaar niet kennen en dan beginnen ze, ah ja, te wijs. En dan hadden zo. Ja, dat is echt leuk! Dan zie je dat constant evolueren. En dan kan je aan de volgende fase van de les gaan. Maar dan zijn ze ondertussen wel opgewarmd. Ten opzichte van elkaar. Ja, het is ook mooi dat je dat zegt. Het sociale stuk speelt daar ook heel hard een rol in. Maar ook best logisch. En ik bedoel als kind ook bijvoorbeeld hoe gemakkelijk dat kinderen ook contact liggen met elkaar. Ik heb er onlangs met onze mama over dat je als je zo vroeger op vakantie bijvoorbeeld waard. Ik zal voor mezelf spreken. Ik was in Spanje op vakantie. Ik was acht jaar of zo, maar ik spreek geen woord Spaans. En toch vriendjes maken met Spaanse kindjes, met Duitse kindjes. Wij spreken geen woord tegen elkaar, want ja, we verstaan elkaar niet. Of je spreekt wel, maar dan in uw eigen taal. En toch goed dat je elkaar begrijpt. Terwijl wij volwassenen daar dan zoveel schoner in en zo, oh nu, dat lukt hier aan. Is het al moeilijk? Ja, het is jammer. Dat is echt zo een van die dingen. Ik probeer dat zo heel hard ook in mijn studio. Ik heb nu superveel groepslessen. Het belangrijkste voor mij is dat mensen zich thuis voelen en dat ze comfortabel zijn en met elkaar sociaal kunnen zijn. En dat begint een beetje voor beetje dat wel in orde te komen. Maar dat is niet makkelijk. Nee, dat is echt een drempel dat mensen over moeten. Ik denk, we leven ook zo individualistisch, in deze maatschappij. Het contact is echt wel zo wat moeilijk. Het is moeilijk. Dat is voor mij ook niet veel anders hoor. Pas op, ik ben daar wel mee bezig. Maar ik voel wel mijn lessen ook, wat ik doe in mijn groepslessen, ik probeer toch altijd één keer schoudercontact te maken met iemand. Gewoon fysiek dan. Om dan zo toch ergens een beetje de mensen wat te prikkelen, altijd ergens aan het schouden van toch bij het verbeteren iets. Veel grapen. Je had me heel veel onose grappen horen vertalen als ik aan het lesgeven ben. Maar ook vooral dat speelsheid eruit halen. En daar kan iets daar niet mee. Dat pakt wel wat tijd. Maar soms gaat dat ra, soms duurt dat wat langer, maar het is het leukste aan heel wat ik doe ook. Die training zelf eigenlijk is dat gemakkelijkste gedeelte. Als ik zeg, zet je handen zo, we moeten wel wat core training doen op bepaal dingen, dat is eigenlijk de easy part of mijn job. Wat ik het leukst vind, is mensen bij elkaar brengen. En ook de stimulatie dat een

Groepsdynamiek En Sociale Veiligheid

42:34

groep heeft op hoe dat iemand beweegt, dat vind ik vooral ook zeer interessant. Als ik voor weet, dat is echt super grappig, als ik zo met die kruipoefeningen begin. Als de eerste persoon zijn coördinatie verkeerd zet of inzet, meestal de tweede en de derde ga mee. Dus als de eerste persoon alles goed begint, niemand heeft het probleem. Iedereen volgt alles zoals dat moet zijn. En dat vind ik ook zeer interessant, de groepsdynamiek en hoeveel effect dat iemand kan hebben op een ander persoon. Ja, conformisme, dat is echt slot. We zijn uiteindelijk wel echt groepsdieren. Hoe ver we daar in de maatschappij soms ook van verwijderd zijn en hoe individualistisch we ook leven, we zijn echt wel groepsdieren. We volgen de groep. Bewust of onbewust. En het geeft ook veel energie, soms ook. Dat is ook zo. Ik weet dat ook. Als ik voor het alleen train, dat is veel lastiger dan dat ik bij een groep iets toon of iets anders doe. Alles veel makkelijker. Heel raar, je kunt dat niet beschrijven waarom. Maar toch heb ik het gevoel dat dat zo een beetje uplifting is. Zeker, ja, absoluut. Ik merk dat zelf ook. Ik doe powerliften. En zo de afgelopen zes maanden zijn echt de moeilijkste zes maanden geweest voor mij op vlak van motivatie vinden. En ja, dat is heel lang geleden dat ik nog zo diep heb gezeten qua geen motivatie vinden en echt regelmatig zijn training overslagen. Of het gaat niet, ofzo. En ik ben dan echt zo beginnen denken van oké, ik moet echt even terug back to basics en het terug leuk hebben of zo, terug kunnen genieten van mijn trainingen. En een van de zaken dat ik nu veel meer doe, is met een collega van mij trainen. En want we mogen ook tijdens we hebben één sportuur per week dat we tijdens het werk mogen doen. En dan pakken we dat samen. En dat helpt mij echt enorm. Dat is zoiets simpels, maar gewoon samen nog eens trainen. Terwijl aan de magazine train ik redelijk alleen. Powerlifting is ook wel een solo sport. Ik ben ook wel iemand dat zo. Ik kan snel afgeleid geraken van andere mensen. Dus zeker als ik echt zware lifts en zo moet doen, dan wil ik wel echt gefocust zijn. Ook tijdens mijn tussen mijn zes door, niet te veel praten en zo. Maar nu ben ik echt terug bij to basics en zoiets. Ja, het maakt niet uit. Ik ga gewoon keihel lullen tussendoor. Je moet niet zo serieus nemen. Overliften is ook zeer specifiek. Dus dan is de vraag altijd. Ik weet dat dat leuk is. Heavy lifting, dat kan echt wel. Je kunt daar veel plezier aan hebben. Dan moet altijd nadenken van als je zeer zwaar gaat, kun daar soms heel veel nadelen aan aan. Blessures en dit en dat. En als je dat niet competitief doet, ik zie daar dan nut niet van in om heel zwaar te gaan. Je kunt beter lichter blijven gaan. En in die fun moment geraakt met iemand anders dan dat je super zwaar gaat en dan plotsel ik niet blessuur hebt, en dan zit je vast voor zes maanden. Dat zijn echt zoer specifieke, interessante ideeën en filosofieën achter. Dat heel erg vol. Ja, en dat is ook zo wat denk ik voor jezelf inderdaad uitmaken. En ik doe dat ook competitief, maar ik ben ook wel al overgestapt, omdat ik het gewoon ook allemaal niet meer gecombineerd kreeg met werk en zo. En omdat ik ook gewoon in deze wil ik veel met de 1% improvement wil ik veel verder gaan. Vracht tijd, vracht energie. Ja, we hebben het de juist voor de podcast al over gehad. Je moet echt wel de sprong kunnen wagen. En dan merkte ik ook van ja, het powerliften, volledig powerlift. Dus echt squat, bench en deadlift, competitief doen, dat is veel te zwaar om nog in combinatie te kunnen doen. Dus heb ik een overstap gemaakt naar benchpress only. Dus ik squat nog wel, maar zeer licht en heel weinig. En dat doet al immens veel. Met zo gewoon een overstap te maken naar bench alleen. Da herstelde ook gewoon veel beter van. Binge is altijd mijn favoriete lift geweest. Het is niet mijn beste lief, maar het is wel mijn favoriete lift. Dan doe je die favoriete lift, omdat je daar ook veel mee me plezier in had. Dus ook tegen mezelf heb ik echt moeten zeggen van ja, sta je, wat vind je het leukste? En wat kun je op lange termijn inderdaad ook gewoon consistent volhouden. Gaat jezelf dan forceren en voor wat inderdaad? Dat is het belangrijkste. Vaak als ik zo mensen hoor praten over hoe ze fitness zijn of waarom ze bepaalde dingen doen, maar ik heb

Samen Trainen Versus Alleen Trainen

46:58

mensen gezien die zichzelf constant pushen in gewicht. Superinteressant. Het is leuk om jezelf wat te pushen, denk ik. Maar soms zit ik te kijken en denk van, wat is het doel eigenlijk? Wat streef je naar? Als je dat niet competitief doet, dan is dat the battle? Wat is de internal battle? Wat leert er daar? En dan zie je ook wel vaak een blessure komen bij die mensen. En dan is dat heel moeilijk, want dan is die interne competitie plots weg. En dan vind ik dat altijd, het is niet waard eigenlijk om blessure te krijgen. Het is altijd beter om eronder te blijven, dan dat je jezelf pusht, maar dat je toch kunt blijven gaan, beter op consistentie werken. Jazeker. En ook zo zelfs op competitievlak denk ik heel vaak van. Inderdaad, is het het waard. Want oké, stel je nu voor, je bent dan op zo'n level dat je heel wat medailles binnenhaalt. Maar inderdaad, je hebt de ene blessure naar de andere. En ook hoe verder je naar prestatie gaat, hoe verder je van gezondheid vaak gaat. Want topsporten draaien of keren toe wilt, dat is echt wel een enorme belasting op je lichaam. Dus de vraag is inderdaad: waar streefden naar? Is het je dat waard? Dat is altijd een beetje in het leven. Wat wilden opofferen? En ik denk dat mensen zich daar ook vaak niet

Zwaar Trainen En Blessures Afwegen

48:15

bewust van zijn, van hun drijfveer om die dingen te doen. Ik denk heel vaak bij mensen zit daar toch ook wel een stukje bewijsdrang aan jezelf, aan anderen. En dan denk ik ja, op lange termijn, dat gaat u niet geven waar je naar op zoek bent. Nee, nee, zeker niet, zeker niet. Het is waar ook, als je zo specialiseert naar iets specifiek, dan komt altijd mijn prijs. Of je dat aan je wilt of niet. Ik ben nu ondertussen al bijna 44. Ik kijk daar ook helemaal anders naar. Ik wil zo weinig mogelijk blessures hebben. Ik kan ze niet vermijden, uiteraard. Maar ik wil het gewoon niet. En dan is het inderdaad, ik wil mij niet specialiseren, dus ik doe niet alleen maar krachttraining, ik doe een beetje van alles. Dat is een keuze die ik maak en ik heb daar ook veel meer plezier aan. En ik voel mij daar ook veel beter bij. En ook lichamelijk voel je dat wel van het helpt wel. Dus ik raad dat toch ook altijd aan. Als je zo geen topatleet wilt worden of geen ambities hebt om op een bepaald niveau te geraken met iets, specialiseer je daarin in. Zelfs als hobby, je hebt zoveel andere mogelijkheden. Die locomotion training voor weet, als je dat zeer intensief doet, dat draagt zich over naar alle andere sporten. Dat is zo zichtbaar. Je voelt dat zeer sterk. Ze zijn veel mobieler, alles is veel losser. En dan kun je dat gewoon meepakken naar bepaalde andere disciplines. Kun je daar eens dieper op ingaan, wat is locomotion dan eigenlijk? Dat is echt die ene training, waar ik zo heel veel beweging combineer. Met coördinatie, kracht, mobiliteit. Dus niet echt dat kruipen. Dat kruipen zit daar ook wel bij. Maar dan gebruik ik echt puur in mijn groepslessen voor zo een basic strength en mobility training te geven aan de mensen. En dan gaan we naar bepaalde handeling. Dan zet ik de hand op de grond, dan moet kruisen. Dan springt je dan. Er zijn een paar dierlijke bewegingen achter elkaar. Maar het zijn niet alleen dierlijke bewegingen. Het zit heel veel van de Ji-Jutsen ook. Er zit wel bewegingen van Capoeira erbij. Er zijn heel veel bewegingen van dans. En dat is eigenlijk allemaal gecombineerd. Door dat eruit ziet, alsof het een flow is, bijna een dans. Maar toch zie je wel dat vechtsportelement er ook in. En dat dierlijke die erbij komt. Dus het is een combinatie van al. En wat zeer leuk is aan die locomotion training zelf, is: als er iemand bij mij komt die danst, dan zie je dat direct aan de krulletjes met de handen en dit en dat. Of als er iemand bij mij komt die totaal niet dansst, dan kan ik zeer specifiek werken van zet je handen zo. De tijd doet dat. Dus we kunnen het allemaal doen. Iedereen kan die training doen. En dan is het gewoon een kwestie van: als je danst, zweet ze de krulker in. Niemand zei dat dat niet mag. En iemand die zegt van ja, maar ik wil alleen maar kracht. Oké, doe dan ietsje stijver, maar daag doet dan zelf uit door wat hoger te springen of hier en daar. Het is altijd heel leuk om te zien. Of iemand die ouder is, die al lang niet mee beweegt, kan dat ook doen. Dan kun je gewoon heel zachtjes doen. Dan positioneren we de handen op een andere manier, zodat er minder druk op de schouders komt of zo. Waar dat meer een soort van mobiliteitstraining is. Maar vooral coördinatie ziek wel bij de mensen. En dan is het voor alle leeftijden bijna. Niet alle leeftijden, maar toch voor de grootste leeftijdsgroepen. Dan kunnen echt mensen heel blij van maken. Ja, en klinkt ook wel, het klinkt niet alleen leuk, maar ook wel heel goed aan voor longevity eigenlijk. Want die coördinatie is superbelangrijk. Je hebt daar dan ook dat speelse element in. Je kunt het heel individualiseren. Je maakt het zo creatief en zo sierlijk of zo stijf als je het zelf wilt eigenlijk. Tot nu toe nog niemand hoort. In al mijn lessen, als ze zo locomotion beginnen te doen, ik doe dat bijna altijd in mijn inopeën sessies, omdat ik weet dat mensen daar heel veel plezier aan hebben, ook al kennen ze het nog niet. Maar ik krijg toch altijd dezelfde opmerking van dat is echt wel leuk. Omdat dat speelsheid daar ook in zit. Serious play, bestaat ook dat bijvoorbeeld op een oude leeftijd zegt van ik wil wel gezond zijn, ik wil wat trainen, ik wil sterker worden, ik wil mobiel worden, maar ik wil niet naar de fitness gaan. Maar dan kunnen we dat op die manier wel doen. Of gewoon lek boksen, of worstelen of iets anders, like capoën, dat zijn allemaal zeer complete sporten op om te doen. Hetgeen wat er zo direct in mij opkwam, met je zei van ja, dat voorbeeld van ik wil inderdaad fitter worden, sterker worden, beter kunnen mobieler zijn en ik wil eigenlijk niet aan de fitness, of ik heb het niet zo met bepaalde sporten. Ik ken best wel veel mensen die dat zeggen van nee, maar ik sport niet, want ik vind dat echt niet leuk. Ik ben niet sportief. Voor zo'n mensen is dat eigenlijk ook perfect. Dan heb je eigenlijk alles alle argumenten waar die mensen hebben, hebben gewoon te niet gedaan. Het is kei speels, het is keihard tof eigenlijk om te doen. Je hebt bij wijze van spreken niet echt door dat je aan het bewegen. Je zij aan het bewegen, maar ik wil zeggen dat je dat je aan het trainen bent, zal ik maar zeggen. Er komen direct mensen in mij naar boven die zeggen, ja, maar ik heb al heel wat sporten geprobeerd, maar ik vind dat allemaal echt niet leuk. Ja, dat is echt zeer interessant, omdat er zijn zoveel mensen die dat niet willen, gaan sporten. En het is normaal ook, als je een kantoorjob hebt, je zit acht uur achter je bureau. Je zit volledig in een compressie. Komt thuis, hebt geen zin om iets te doen. Dat is normaal. Sommige mensen, met kinderen, moeten dan nog wel een avond inzetten, want na job hebben ze bijna een tweede job thuis. Dus alles komt erbij en dan is dat zo complex. Ik probeer ze wel mensen te stimuleren om toch één keer naar een bewegingsles te komen bij mij, of toch één op één, omdat ik ook heel diep ga in zulke gesprekken: van kijk, als je niet zoveel kunt bewegen, of niet wilt bewegen, of niet wilt gaan trainen, of niet wilt iets gaan doen, kun je wel hier en daar kleine dingen toepassen in je dagelijks leven. Daar maken we als maatschappij volgens mij een zeer grote fout. Is niemand heeft gezegd dat wij niet op kantoor even een push-up kunnen doen. Het is raar, waarschijnlijk is dat het probleem ook. Oh nee, niet in weer een push-up. Het is niet erg om in de gym te doen, maar het is wel erg om in de fitness op de kantoor te doen. Terwijl ik denk van ja, maar dan moet eigenlijk ook een beetje van de company zelf komen. Stimuleer je mensen om te bewegen. En wat doen ze dan vaak? Ze geven dan een sessie over de middag. Yoga of taichi of iets, wat nou goed is. Maar dat is één moment, één keer per week, dat moet al je kleding beginnen meepakken, dat moet al kunnen douchen. Als je veel weet, is dat heel ambitant als iemand veel weet en hij kunt niet douchen op het werk. Ze gaan dat niet doen. Dus die mensen zijn al kwijt. Dus wat heer belangrijk is, dat je tool zoekt om die mensen ook te stimuleren om tijdens het werk van alles te doen. En zo heb ik een miljard oefeningen. Zalig. Wat is zo in een oefening dat je vaak aanraadt aan mensen om te doen. Eentje dat ik nu nieuw doe, dat is zo'n push-up. Maar het is een beetje elastisch. Dus je duwt je van de muur af en je vangt je op, en je moet je eigenlijk zo dicht mogelijk bij de muur opvangen. Ah ja, en je doet dat aan het begin en je voelt dat zo niet. En dan op een bepaald moment, na zo 7, 8 keer beginnen ze te voelen van dat is eigenlijk wel redelijk zwaar. En als je dat zo een heel dag door doet, als zegt ik krijg superveel mails per uur, ik moet constant mails beantwoorden. Dat je zegt van oké, om de vijf mails doet er zo'n stuk of vijf. Om de vijf mails. En telt dat op, en dan gaat ze zien dat je het einde van je dag je misschien 30, 40, 50 hebt in het einde van de week en als je dan zo tegen het einde van de maand een keer optaalt, heb je eigenlijk wat push-ups gedaan. En dat hoeft niet per se op de grond te zijn. Dat kan ook gewoon heel rap tegen de muur, maar dan hebben ze tenminste iets gedaan. Ja, en ook zo, Mike heeft dat ook al vaak in de podcast aangehaald, zo het concept van sitting breaks. Want inderdaad, heel veel van ons hebben een zittende job, dus je zit een hele nacht achter de computer. En dan verschieten wij ervan dat wij cognitief moe zijn, dat we fysiek mo zijn. De typische namiddagdiep dat je dan krijgt. Ja, vrij logisch, want je lichaam heeft heel de tijd sedentair geweest. Dus je hebt letterlijk niet de prikkel gehad om nog actief te blijven. Dus

Het Belang Van Bewegen Op Kantoor

56:51

je lichaam gaat eigenlijk een beetje in slaaptoestand. Daarvoor is dat eigenlijk ook een aantal vliegen in één klap. Want je bent inderdaad functioneel bezig, je maakt het wat plezant en je wordt terug cognitief en fysiek geprikkeld, waardoor je veel arlisten terug achter je bureau gaat zitten. Ja, het is superbelangrijk. Een van de leuke gesprekken, ik was zo een online opleiding aan het volgen. Dat is iemand redelijk bekend in de movement wereld, en hij was een voorbeeld aan het geven van een CEO die bij hem wou trainen, maar hij had geen tijd. Dus ik hele bel van ja, zei hij, Ja, Roy, ik wil eigenlijk veel meer bewegen, maar ik heb eigenlijk geen tijd. Ik werk veel te veel. Dus hij traint dan zo'n Virus Morris wel hier in daar een keer. Dus wat heeft hij gedaan, heeft hij movement haast uitgenodigd in zijn bedrijf en heeft zijn bedrijf aangepast. Overal ziet ze de gymnastiekring hangen. Een bar, een stok, dit en dat. Dus de tijd dat hij van de lift naar zijn bureau is, heeft hij al drie keer hangen, heeft hij misschien al iets gedaan. En dat is wat we aan moeten streven, denk ik, voor bedrijven. Het is ook zo, als je in een bedrijf zet en als je maar een dom voorbeeld heeft, pakt zo'n tennisbal en smijt dat naar die collega, wat zij dan doen? Het is fun. Het moet fun hebben. Dan zijn zo van die kleine dingen, en dan kunnen misschien mensen stimuleren. Eigenlijk is dat wel leuk om tijdens het werk hier en daar een keer wat beweging te introduceren door iets kleins, gelijk een push-up, of als team van dat gaan we een doen. Die wal push-up. Het is niet moeilijk, het duurt niet lang. We doen dat om duur allemaal samen. Maar iemand moet dat wel. Iemand moet het stimuleren. Want eigenlijk had je gezegd: als je de eerste zei dat dat gaat doen, er zijn maar weinig mensen, denk ik dat daar mee om kunnen, dat ze dan als raar gaan bekeken worden. Absoluut, en dan hangt ook vanaf wat voor een type manager het is. Mensen zijn zeer

Simpele Oefeningen Met Grote Impact

58:44

rationeel hebben zoiets van numbers, numbers, numbers. Als de Excel niet klopt, dan verheet het, terwijl dat eigenlijk net helpend is. Ik vind dat raar dat dat. Je ziet wel, bedrijven zoeken naar oplossingen. Maar ik denk niet dat het altijd de juiste oplossing is. Of het is goed om één keer per week te organiseren. Maar organiseer iets of zoek de manier om je personeel alle dagen te doen. Voilà, want dat is een beetje hetzelfde als ja, maar ik sport toch maar ik sport drie keer per week. Maar hoe komt het dan dat ik toch nog altijd zo vast zit of mij niet goed voel of zo? En ik denk, ja, oké, maar als je een hele dag acht uur lang zit en je doet voor de rest en je pak daarna je auto en je pak niet eens de fiets, of je ga niet eens wandelen, of je doet niet andere bewegingsvormen. Dan die drie uur per week dat je ze aan het sporten, ga niet compenseren voor al die andere uren doorheen de dag dat je neerzit. Voilà, dat is dat. En dat is wel een keer een goed denkwerk voor iedereen die luistert. Je moet je gewoon een keer nadenken wat je doet. Als je gewoon als je een kantoorjob hebt, hoe dat opstaat, het eerst wat je doet, waar hadden en gaat dan direct naar je keuken. Je zet dan neer. Drink de koffie als je tijd hebt. Sommige mensen hebben geen tijd. Gaat dan direct naar je auto. Stapt in je auto, gaat naar je werk. Parkeert je zo dicht mogelijk met de deur, omdat je niet te ver wilt stappen, want we hebben weer regen hier. Ja, je pakt de lift. Pakt de lift, omdat de trappen te zwaar zijn, uiteraard. Ik heb het ook gedaan, no judgement here. En dan ga je naar je bureau en het eerst wat dat doet, is nog een keer een koffie en dan passeer je die automat met al die lekkere wafeltjes. En dan pak je wafel en dan gaat u weer gaan zitten en zijn vertrokken. En dan doe je exact hetzelfde omgekeerde richting. Als je dan een keer nadenkt hoeveel dat zit, het is eigenlijk tot als je die rekening maakt dat je niet weet hoe weinig dat beweegt. Moet daar een keer echt over nadenken. Zo individueel van wat doe ik eigenlijk op zo'n dag. Ja, dat is echt. Ja, ik woon zelf in stad, dus ik heb ook geen notto niet meer sinds ik in stad woon. En ik voel dat alleen maar als ik dan echt buiten de stad ga gaan, dat soms time efficiëntie niet altijd even handig is, omdat ik met een auto sneller zou zijn, natuurlijk. Maar zolang ik binnen de stad blijf, is het veel gemakkelijker om niet geen notto te hebben. En ook gewoon, ik zie dat enorm aan mijn stappen. En als ik dan toch iets verder zou gaan en dan pak ik de fiets. Dus dan ben ik ook weer aan het bewegen. Dus ja, ik zie dat wel echt als een blessing. Want ik snap het ook wel, als je zo buiten een stad woont, of je moet wat verder rijden, bijvoorbeeld voor je werk en zo, je valt ook gewoon veel gemakkelijker in dat patroon. Zeker als je een nattobe ook hebt, vroeger als je dat ook heel hard en zo. Het is niet zover, maar kan toch de nauttoppakken. Hij past op heel af en toe doe ik het ook nog. Als je de optie hebt, is het soms ook gewoon veel. Of je zet in het station bijvoorbeeld, en je hebt de keuze van: volg ik heel de massa en de roltrap op, of ga ik die trappen doen? Soms kunnen ze ook zo oefeningen doen gelijk. Ik doe dat zo heel af en toe. Dat ik naar de supermarkt ga, en dat ik zeg van oké, ik heb twee opties. Of vaak zo met de auto en koop ik heel veel voor Hans Week. Of vaak mijn rote zak, en dan koop ik zo voor een paar dagen. Of vaak zonder zak, zonder iets, pak ik wat ik kan dragen. En dan heb ik tenminste nog wat gewicht op mijn hand. En dan ga ik met een klein stael met niet superveel terug naar huis. Maar zo net toch genoeg om zo wat een uitdaging te maken. Dat is dan zeer specifiek. Ik heb daar natuurlijk een beetje tijd voor. Ik doe dat ook zeer bewust. Ik maak daar echt tijd voor. Dat is echt een keuze dat ik maak. Ik weet dat dat niet voor iedereen evident is. Als je om negen uur op je job moet zijn en je moet je kinderen op school afzetten, I know, it's not easy. Maar af en toe is dat wel een keer interessant om te doen als je naar de winkel gaat. En dan beseft u ook van ja, maar als je ziet dat ook, die Amerikaanse film houdt die papieren zakken. In plaats van gewoon een zak, soms pak ik zoiets mee. En dat is eigenlijk ook een workout. We bekijken het allemaal verkeerd. We bekijken de supermarkt van duimpje. Ik moet daar gaan en moet iets kopen, anders ga ik niet kunnen eten. Als je weinig tijd hebt om te bewegen, dat zijn de momenten om toch iets te doen. Zelfs als je iets moet pakken op de laagstech, zelfs daar kunnen al iets doen. Er zijn zoveel oefeningen die je kunt toepassen in je dagelijks leven. Bijna al mijn klanten is zo ook iets dat ik zeg van ja, kijk, ik ga zodanig veel zagen, zodanig veel dingen herhalen, dat je mijn stem constant gaat horen. En ik moet wel zijn, dat is wel heel leuk. Bijna iedereen die bij mij traint, één op één, vooral, zegt van ja, ik moet echt veel aan u denken. Ja, stop. Maar ook vooral van, ja, ik zit dan ergens en dan besef ik plots van ja, wachtje, boerug heeft mij iets gezegd van doet dat. En dan beginnen ze zo kleine oefeningen te doen hier en daar. En dat vind ik dan, dat zijn de kleine wins voor mij. Absoluut. Niemand die zegt van ja, sinds ik bij u kom trainen, heb ik geleerd dat ik mijn tanden poets en squatten ben, ziet, als ik met mijn tanden poetst, er gebeurt daar van alles. Bij mij begint dat zelfs in de eerste instantie, als ik opsta, ik heb mijn bed bewust laag gelegd. Dus ik heb lattenbodem en dan mijn matras erop gezet. En dus ik zit heel laag. Dus mijn eerste actie voordat ik opsta, is eigenlijk al bijna gewoon squatten. In plaats van dat ik gewoon mijn voeten in het bed zet en dan. Ik weet dat voor mij is dat. Als ik dat doe, dan blijf ik nog twee minuten aan de rand van mijn bed zit. Ofwel doe ik dan een set-up of iets anders. Of zitten mij wel een keer een koprol doen binnen, of inderdaad. Maar ik sta altijd op op een zeer interessante manier. Voilà, dat is een goed voorbeeld eigenlijk. Want mensen zien dat dan zo als zo'n. Ze maken het vaak zo groot in hun hoofd ofzo. Terwijl je kunt het echt wel kleiner maken en implementeren in je dagelijks leven, dat is eigenlijk ook het doel. Dat is volgens mij het belangrijkste, zeker als we in zo'n maatschappij leven waar alles snel, snel, snel moet gaan, is het eigenlijk waar kan ik de kleine dingen doen. Hoe kan ik mezelf heel dagdoor toch ergens in beweging zetten. Daarom dat ik ook voor weet in mijn zoektocht naar cliënten. Ik ben niet echt aan het zoeken naar mensen die atletisch zijn. Dus goed, het is leuk om dat te doen. Dat is ook wel leuk, want dan gaat het wel heel snel. Maar ik vind het vooral leuk om te werken met mensen die zoiets zijn van ja, ik wil meer bewegen, ik weet niet hoe. Oké, let's talk. En dan gaan we verder en verder. En dan zitten ook zo snel al die kleine veranderingen waar ze ook toepassen, waar ze ook beginnen te doen. Als ze naar mij komen in plaats van op het rand springen, als ze te voet komen, bij het, of met de auto, sommige mensen hebben geen keus. Dus het is echt zeer interessant om. Ik heb heel veel voldoening om met zo'n mensen te werken. Om ze zo blij zijn met de kleine vooruitgangen ook. Ja, die appreciëren waarschijnlijk ook de kleine stapjes wel. Ja, absoluut. En ook omdat ik het leuk vind om mensen uit hun, zeggen van ik moet naar de gym gaan, dat is de enige plek waar je kan trainen. Nee, nee, dat is niet waar. Dat is goed. Maar het is niet de enige plek dat je kunt trainen. Het woordje trainen is ook soms zo kant met gewicht. Het is eigenlijk gewoon het blijven bewegen. Heel daardoor. Als je niet naar de fitness wilt gaan, sommige mensen hebben daar echt geen zin in. Doet dan de kleine dingen, dan leer ik zo om te trainen, hoe ze thuis in een diep squat kunnen zitten. Als je naar tv kijkt, oef je het daar een beetje op. Een minuutje hier, een minuutje daar hangen. Dat is een van die dingen die ik ook heel vaak doe. Ik heb ook een bar hangen in mijn woonkamer. Al momenten dat ik een keer door mij hang ga. Even opletten, mijn kinderen zwieren daar dan helemaal op. Tof. Wat is het effect dat jij bij jezelf hebt gemerkt, ook vanaf dat je van couchpotato, zoals het zo mooi zei, naar movement coach bent gegaan, wat is het effect daarvan dat jij hebt gemerkt qua mentale impact? Veel. Toen ik echt zo in de couchpotato fase zat, was hij zelf gewoon een sit-up doen om zo gewoon recht te staan. Als je zo wellicht wilde rechtkomen, was echt onmogelijk. En als ik dan aan denk nu, dat is allemaal easy. Ben ik de sterkste? Nee, hoef ik de sterkte te zijn? Nee, I don't care.

Dagelijkse Beweging Inbouwen Thuis En Onderweg

1:07:20

Zieker fysiek, scherpstheid? Nee. Soms wel, soms minder. Ik wil ook gewoon genieten van het leven. Dus ik doe alles wat ik kan doen om zo lang mogelijk gezond te blijven. En je voelt dat direct ook, de verlichting. Wat dan ook heel leuk is op een bepaalde moment is niet alleen mentaal. Dus ik doe heel vaak zo hiphinging of in mijn squats gaan. En dan voelde er in bepaalde plaatsen in je lichaam plots ruimte vrijkomt. En dan gaat je veel sneller in die squat, of alles is veel losser. En dan voelde daar, dan heb je het lichamelijke, het tastbare van oh wauw, ik voel het. Dan voelde dat direct ook mentaal van, alles wat ik gedaan heb tot nu toe, heeft naar dit moment geleid. En zo heb ik er een heel pak. En soms is er ook dat je een beetje een regressie hebt en dat wat minder gaat, dat bestaat ook. We zijn ook met mensen. Ik vergeet ook vaak om te rusten, dat kan ik ook wel een keer vergeten. Dus ik train heel vaak ook mee met mijn klanten, zeker met één op één sessies. Omdat dat Monkey Sie, Monkey Doe. In het begin doen we dat zeer traag, bouwen we dat op. En na een sessie of vier begin ik mee te gaan. Dan gaan we de tempo wat hoger zetten. Dan spelen we wat. En dan doen we een beetje een soort van improvisatieflow. Als we zo ver zijn, want dan zijn daar wel wat. Dan bouw ik echt op. En dan voelden we wel dat dan tegen vrijdag zoiets van, dat voel mij wel moe. Ik heb heel de week meegedaan. Ja, en dan misschien zelfs nog je eigen trainingen gedaan of zo. Ja, dat ook nog. Dat begint er ook nog mee te komen. Ja, maar dat is eigenlijk een mooi voorbeeld van hoe je zo zelfs niet door kunt hebben dat je aan het trainen of aan het bewegen bent. Dat is dan de kracht van mijn meerdere mensen iets te doen. Als ik alleen train, voel ik dat direct. Als ik met andere mensen meebeweg, het is het einde van de week pas dat ik het bij het voelen dat ik dat gedaan heb, omdat ik er zoveel plezier aan heb. Je hebt er veel plezier aan. Het is speelsers, het is een andere energie. Ja, zeker zeker. Gefailig. Goed, ja, Boerak, als luisteraars vandaag zo één kleine stap zou willen zetten richting betere lichaamsverbinding, meer natuurlijke beweging. Welke 1% stap zou jij hen dan aanraden om meteen mee te beginnen? Deep squat. Gewoon leren zitten in een dep squat. Dat is echt al een obstakel voor veel mensen. Ja, absoluut. En echt comfortabel. Dus niet zo in je squat zitten waar je je handen vooruit moet houden om niet achterover te vallen. Als ik dan een kleine tip kan geven, als je heel veel moeite hebt om in die diep squat te gaan, zet een paar boeken onder je hiel. Ja, voor die enkel mobiliteit wat faciliteren. Dan kun je eigenlijk daar diep in zitten, voelen dat je veel makkelijker zit, en dan kun je zo alle weken een boekje wegdoen en dan zien tot als je met je hielen op de grond zet en comfortabel zit. Dat is één ervan. Dat is ook iets dat heel veel tijd vraagt, merk ik wel op. Het is zo belangrijk. Dat is echt onze basis rusthouding. Mijn kinderen, dat is echt standaard. Als ik ze zie, als ik ze van ver zie, het is steeds wat aan het doen. Ook als je naar baby's kijkt, baby's toch in peuters die dat al kunnen kruipen en zo, die zitten keihard in een diep squat. Dat is gewoon inderdaad een natuurlijke houding. Ja, dus handig om dat te kunnen. Of je kunt ook hangen, ik heb een bar, gewoon passief hangen. Dan zijn die kleine dingen dat je al kunt doen. En ook om het maar naar die 1% te trekken, eigenlijk kun je zoveel doen, je kunt op één been staan bent dat je tanden poetst, je kunt squatten, bind dat je je tanden poetst. Je kunt een beetje je wervel losmaken, dat zijn ook al veel dingen. Het is niet dat je naar ergens moet gaan. Je kunt zoveel kleine dingen doen. Als je je keukenkast opendoet en het is onderaan. Ga je in die squat, ga in die hing of ga in die lunch. Zoek gewoon manieren om jezelf daarin te stimuleren. Ja, dat moet je zoveel doen. Probeer het eigenlijk te combineren met je dagelijks leven, hoor ik je waar ik ook zeggen. Er is zoveel te doen en mensen kunnen weltijd contacteren. Voilà, ik wou net zeggen, waar kunnen de mensen nu vinden als ze graag begeleiding bij u willen? Via mijn website boerakbals.com. Instagram Boerakbalsie. Dat is eigenlijk zo de twee plaatsen waar ik vaak gecontacteerd word om vragen te krijgen of in een pankcoaching of groepslessen. Via mijn website kun je ook zien als de mensen zeggen zijn van ik wil een keer zo groepsles doen. Kun je ook via daar op de Effort app komen. En zo kun je dan boeken via de Eversport app om in een groep mee te doen. Eén op één doe ik via mail of via sms. Omdat ik dat toch leuk vind om zo wat vragen te stellen en om toch proberen een videocall te installeren of een afspraak in de studio. Het is altijd leuk omdat mensen weten van als ik mijn tijd en mijn geld investeer, waar doe ik dat en bij wie doe ik dat. En dan kun jij ook beter inschatten, natuurlijk, wie je voor je hebt. En dan heb ik ook zo'n trucs gezegd. Meestal zet ik ook iedereen een keer in een squat om te zien van in een workshop doe ik dat bijna altijd. Dat is het eerst wat ik vraag. Allemaal in de diep squat gaan

De Beste 1% Stap: Deep Squat

1:12:41

wel oefeningen doen. En dan zie je eigenlijk direct al in de groep van oké, die is mobiel, niet minder mobiel. Met je moeite, minder moeite. Dat is direct een goede test. Ja, dat is echt zo'n scan. Gevallig. Oké, top. Nee, kijk goed. We zullen sowieso ook alles in de show notes zetten dat luisteraars gewoon gemakkelijk kunnen doorklikken en dat ze je zo gemakkelijk kunnen vinden. En dan wil ik je heel erg bedanken voor je tijd, Boerk. Heel raag gedaan. Ik vond het heel leuk. Dank voor de uitnodiging. Yes, met veel plezier. Goed, dank jullie wel om te luisteren, en voilà se on to the next one. Bedankt dat je er vandaag bij wart. Elke aflevering is een uitnodiging om even stil te staan bij wie je bent en wie je wilt worden. Vond je iets dat bleef hangen? Laat het ons weten op Instagram. We zijn benieuwd welke stap jij vandaag gaat zetten en we lezen alles. Onthoud, je hoeft vandaag niet perfect te zijn. Je hoeft alleen maar 1% beter te zijn dan gisteren. Tot de volgende keer.