Welkom En Kirsten Terug

SPEAKER_03 0:00

Welkom bij de 1% Improvement Podcast. Uw tweewekelijks dosjes, inspiratie, kennis en praktische tips om elke dag een beetje beter te worden. Hier gaan we samen op zoek naar hoe je gezondheid, mindset en levensstijl kunt optimaliseren. 1% tegelijk. Kleine stappen, grote resultaten.

SPEAKER_00 0:18

Of je geïnteresseerd bent in persoonlijke ontwikkeling, gezondheid, productiviteit of het vinden van jouw purpose. We bespreken het hier met experts en ervaringsdeskundigen die weten hoe jij de beste versie van jezelf kunt worden.

SPEAKER_06 0:30

Laten we samen groeien. Dit is de 1% Improvement Podcast.

SPEAKER_04 0:40

Welkom allemaal bij alweer een nieuwe aflevering van de 1% Improvement Podcast. De podcast die je helpt groeien met kleine stapjes 1% at a time om uw mentale en uw fysieke gezondheid te verbeteren. Mijn naam is Saya en ik zit hier vandaag samen met een bekende gast, namelijk met Kirsten. Want Kirsten is al eerder bij ons op de podcast geweest. En zij organiseert binnenkort ook samen met ons een van de workshops die we gaan geven op de 1% Improvement Day op zaterdag 30 mei. Welkom, Kirsten.

SPEAKER_01 1:14

Dankjewel, Saya.

SPEAKER_04 1:15

Ik zal zeggen welkom back.

SPEAKER_01 1:17

Ja, welcome back. Good to be back. Heel leuk heel erg tijd naar de One Percent Day.

SPEAKER_04 1:25

Ja, absoluut. Echt, daar kijken we enorm naar uit. Damee we ook zo dachten van oké, we zullen misschien zoiets nog eens even een tussendoor aflevering opnemen, zeg maar. Waarbij we iets wat dieper gaan ingaan op het thema van de 1% improvement the. Misschien is het wel fijn dat jij zoiets even begint. Met je kijk daarop te vertellen, eigenlijk. Heel veel mensen die zitten zo wat vast in de stresscyclus, in de red race. Constant als je vraagt aan mensen hoe is het, dan zeggen ze ja, goed druk. Maar misschien is dat wel eens fijn dat jij je eigen kijk vanuit lichaamsgerichte therapie. Want dat is ook wat jij onder andere doet, lichaamsgerichte therapie of lichaamsgerichte traumatherapie. Ja, dat je vanuit je insteekjes even ga vertellen. Hoe ervaar jij dat bij cliënten? Want veel mensen leven denk ik nog enorm vanuit hun hoofd. Kunnen niet meer zo goed in hun lichaam zakken, kunnen daardoor ook absoluut niet meer goed de rust terugvinden. Wat is uw kijk daarop? En wat denk je dat dat zo over de maatschappij zegt?

SPEAKER_02 2:48

Over de maatschappij heb ik een heel grote mening momenteel, waar ik niet te diep opin, want dan gaan we het meer verder zijn. Maar ik denk dat we van jongs af aan al wel worden geduwd in. Je moet doorgaan, je mocht je emoties niet voelen. Vaak zie ik van die kleine jongetjes van ja, net kom ik een grote jongen in die benen. En tegen meisjes. Ik was altijd een heel luid kind. En ook tegen mij van ja, maar ze zijn een meisje zijn nu toch eens rustig en speelt dus wel lief. Dus van in het begin

Vast In Stress En Verwachtingen

SPEAKER_02 3:18

gaan rolmodellen, opvoeders, gaan we dan zeggen van doe maar iets anders dan wat je eigenlijk wilt doen. Verander maar. Maar een beetje klein en op school moeten presteren. En je moet dan goed punten halen. En je moet een studie gaan doen. Hopelijk uit je keuze, uit eigen interesseveld, maar ook heel vaak van ja, maar jij moet laten iets doen dan veel centjes verdient. En dan gaan we een job doen dat je het volgende stapje in het lijstje hebt, en dan gaan we een job doen naar hoe verdient, en dan gaan we dat doen en dan kopen we die een auto in dat huis. En we leven een beetje vanuit een bepaalde verwachting. En die verwachting wordt gekregen door anderen. We gaan er zelf een beetje geloven en op een duurzite iets aan doen. Dat klopt, maar gevoelsmatig klopt dat vaak niet. Hoe vaak dat mensen naar werk vertrekken dik tegen hun zin, en alle wegen een dag al spierpijn hebben in hun nek en in hun schouders. Die komen thuis, je hoofd zit hier helemaal vol en dan gaan niet van die slechte minder goede gewoontes hebben. We kijken keihard series, we huren op onze telefoon om dat ontprikkelen en dan zien we veel te laat in ons bed en een dag begint opnieuw. Dat zijn zo heel vaak dingen die ik zie. Het zit zo'n gewoonte in, en een gewoonte dat gekregen is. En die mensen hebben allemaal verbinding met zichzelf kwijt en met hun omgeving. Dat uit heel vaak in spierklachten, in vermoeidheid, van die vliegende pijn, dat je dat dokters niet kunnen verklaren, in depressie burn-out. En ook zoveel mensen daar in een burn-out zitten of er net aan het uitkrijpen zijn, daar hoor er allemaal bij. Dan denk ik een beetje het gebekken aan verbinding met wie je in kern echt wilt zijn.

SPEAKER_04 5:05

Dat ze een beetje die connectie met zichzelf zijn verloren en dat hij zich daardoor ook wel onder andere heel fysiek en gaat uiten. Wat betekent dat dan eigenlijk? Ik kan me voorstellen dat voor sommige mensen dat zo redelijk abstract klinken. Wat betekent het om dan wel in contact met jezelf te zijn, of wel in contact met je lichaam te zijn?

SPEAKER_02 5:31

Ik denk als je echt 100% weet van je kan gewoon vertrouwen op mijn lichaam, ik voel mij veilig. Ik weet dat als er iets gebeurt dat ik dat wel aan kan. Als je iets opmerkt in je lichaam en je gaat echt in gesprek met. Oké, ik voel hier een spanning aan van waar kan dat komen, dat wil dat zeggen. En je gaat er echt naar luisteren dat je wel echt in verbinding staan met je lichaam. Ik heb dat ook toch altijd vertrouwen in zich. Maar ik weet wel eens mijn lichaam ligt van oké, ik ben verkouden, ik mag daar iets meer aandacht gaan geven, ik kan daar iets meer zorgen aan geven. Ik ben niet bos, omdat ik verkouden word. Tuurlijk is dat balen, en dan denk ik ja, oké, dat is even tijd om te vertragen. Maar het mensen die dat maar blijven pushen. Ze zijn moe, pakken een koffie, maar ik moet toch naar een meeting gaan. Tegenover zijn moe. Oké, je kunt even jezelf de ruimte geven, je lichaam de ruimte geven en daar even naar luisteren als het iets vraagt. En weten als er iets gaan aankomen, dat je dat echt wel aan kunt, dat je echt je lichaam kunt vertrouwen.

SPEAKER_04 6:32

Ja, dat is eigenlijk een mooi voorbeeld, want mensen zullen het waarschijnlijk wel horen, maar we zijn alle bijverkouden.

Micro-Rust En Lichaamssignalen

SPEAKER_04 6:40

Ik was vorige week ook ziek en inderdaad, ik begrijp wel dat mensen zeggen van ja, maar ik moet geld blijven verdienen, de dingen blijven doordraaien, ik heb kinderen thuis, door, door, door. In zee snap ik dat, want ook niet iedereen heeft de ruimte om bijvoorbeeld volledig vrij af te nemen of wat dan ook. Maar dat je zelfs binnen de kaders waarin je dan wel een beetje vast zit op dit moment of zo, dat je daarbinnen wel wat leert vertragen. En dat kunnen inderdaad in micro-momenten zijn. In zo van die metamomentjes, gelijk, inderdaad, je moet naar de volgende meeting, maar je voelt eigenlijk van oh my god, ik voel me eigenlijk echt niet goed. Dat je in plaats van je koffie gaat drinken en direct doorgaat. Dat je gewoon even maar vijf minuten even ergens zet, al is op toilet of zo. En dat je even let op je ademhaling. Een micro momentje van rust pakt, eigenlijk. Dat probeer ik zelf ook echt te doen, zo op momenten als ik mij echt niet goed voel. Bijvoorbeeld tussen cliënten door, echt even te ademen of even de energie uit mijn lijf te laten spuren, en hetzelfde dan als het echt niet gaat, vorige week bijvoorbeeld ook, ik had echt de keuze van oké, ik ben ziek. Ik was wel ziek genoeg waarvan ik dacht van oké, eigenlijk zou ik moeten thuis blijven. Maar het was ook zoiets waarvan ik wist van als ik nu een paar paracetamol spak, dan kan ik in principe door blijven gaan. Maar ik wist van als ik dat dan ga doen, dan ga ik tegen het weekend volledig gekracht zijn en ga ik er veel langer mee zitten. Dan wanneer ik mij nu gewoon even volledig ziek meld, alle afspraken afzeg en even volledig uitrust, zodat ik misschien in het weekend toch al terug op de bed ben. En dat is wat ik exact heb gedaan, en dat is iets wat ik vroeger bijvoorbeeld totaal niet zou hebben gedaan.

SPEAKER_02 8:34

Ja, luister naar de signalen van je lichaam voordat ik begin te roepen. Want als je daar heel bewust van bent van ik weet hoe mijn lichaam aanvoelt, ik weet wat dat nodig heeft wat doe. En stel dat het dan toch iets nodig heeft zoals vertraging en het gaat iets zingen. En we luisteren daar echt naar, dan is dat oké. Maar als je dat compleet gaan negeren, dan worden die signalen, dan worden dat heel hard roepen, dan worden dat ernstige ziekten, ziektes die verdwijnen te langdurig duren. Een verkoudheid kan op drie, vier dagen beter zijn. Dat kan ook drie, vier maanden duren, worst case. Dus ga dan naar die kleine dingen, die kleine signalen gaan luisteren, of ga je dat zo hard laten escaneren dat dat roepen wordt en dat je echt veel langer je best ga moeten doen voordat dat in je nodig is.

SPEAKER_04 9:20

Ja, exact. En mensen staan daar denk ik ook onvoldoende bij stil van waar de lange termijn gevolgen zijn van als maar blijven doorgaan en niet luisteren naar je lichaam, of niet voldoende luisteren naar je lichaam en dat niet geven, wat het eigenlijk vraagt op dat moment.

SPEAKER_02 9:35

Ja, dan komt dat chronische stress naar boven. En dan chronische stressherstel, daar ligt heel je lichaam plaats. Het zijn allemaal verschillende functies die daar echt plaatsgelegd worden. Maar je hersenen zou je het hebben van ja, ik ben nu aan het overleven. Ja, dat laat ik even allemaal een beetje slabken, want nu is het even focus over leving. Tenop als jij zegt van oké, ik wil gewoon leven en ik wil gewoon doen, je lichaam gaat daar meegaan in diezelfde flow. Als dat een mogelijkheid is.

SPEAKER_04 10:05

Ja, en ook als je met een EMD-therapeut, heeft mij daar vroeger ook iets over gewaarschuwd. Als je zo blijft doorpushen. Jaren aan een stuk, dan gaat dat op een duur echt wel een grote kans hebben op chronisch vermoeidheidssyndroom, CV's. En dat is echt wel, het is niet voor niets chronisch. Dat is echt iets waar je eigenlijk zo goed als niet van herstelt. Het is echt super moeilijk om daar nog uit te geraken. Dus dat heeft mij toen ook wel echt wakker geschud. Wow, oké, inderdaad, dat is wel eigenlijk echt een ding waar ik niet bij stilstond. I really gotta learn how to listen to my body and take care of myself. Maar dat gaat ook wel inderdaad, gepaard met trauma en stressverhalen, want ik zat toen ook nog heel hard in een fighterflight, in een constante fighterflight,

Chronische Stress En Zenuwstelsel

SPEAKER_04 10:55

mijn zenuwstelsel was echt. Ja, we waren ook aan dat trauma aan het werken. En ik merk nu een heel groot verschil met er heel veel trauma al verwerkt is. Maar ja, mensen die daar nog heel hard vastzitten in bepaalde stress- en traumapatronen, die zitten ook veel gemakkelijker in dit deel van hun lichaam. Dus voor de luisteraars, ik wijs eigenlijk naar mijn hoofd, dus ja, naar het topgedeelte van mijn lichaam, tot aan mijn schouders ongeveer. Die daar zo heel hard vastzitten in denken, in analyseren. En heel moeilijk kunnen afzakken naar beneden. En dus eigenlijk heel veel moeite hebben voelen. Wij zijn zo? Wij werkt natuurlijk ook met mensen met trauma. We werken alle twee met mensen met trauma. Dus wat is zo? Dat is een vrij automatische reactie. Het is heel onbewust dat mensen daarin schieten. Maar wat zijn dan zo'n manieren waarop mensen op een veilige manier terug kunnen leren contact maken met je lichaam en op een veilige manier terug kunnen leren voelen?

SPEAKER_02 12:00

Het wordt veilig, je zijn wel goed ingezet. Als je vanuit hier uit dat hoofd begint te gaan leven, dat is valse veiligheid. Dus je denkt van oké, ik heb die dingen meegemaakt, nu ga je dat en daar en dat niet meer doen, want dan ben ik veilig. En als ik de controle maar goed genoeg heb, dan voel ik mij veilig, dan voel ik mij oké. Eerst en vooral met jezelf in gesprek gaan om van dat onderbewuste naar dat bewuste te gaan. Wat maakt mij eigenlijk bang? Wat wil ik niet onder ogen zien? Waar heb ik het moeilijk mee? U eigenlijk al de vraag stel van waar loop ik weg? Maar even ook de vraag stellen: waar wil ik eigenlijk naartoe? Waar wil we naartoe gaan bewegen? En je daar heel bewust van worden en dan kijken in baby steps, wat van een patiënt ook doe. Welke kleine stapjes kan ik daar gaan geraken? Dat is voor iedereen ander wat het doel is en waar ze aan weglopen, dat is heel beet, dat is moeilijk om mijn voorbeeld beantwoorden.

Veilig Leren Voelen Met Baby Steps

SPEAKER_02 13:05

Maar bewust worden van waar je eigenlijk aan het weglopen bent, vind ik wel een beetje de belangrijkste. En wat is daarvoor nodig? Hoe voelt dat in je lichaam als je nadenkt over waar je naartoe wilt bewegen? Hoe voel het in je lichaam in de situatie waar je nu in zit en die contrasten naast elkaar liggen. En dan kijken in baby's tips. Oké, wat kan ik eerst laten vallen? Wat is voor mij haalbaar? Want heel vaak denken we dan, oké, ik ben me nu bewust, ik ben wekker geworden, ik weet waar ik van weg loop, ik weet wat ik wil doen. Nu ga ik al die dingen beginnen doen, allemaal in een heel strak plan. Ik ga dat allemaal vol hebben. Ik ga maar nul keer sporten op een week naar vijf keer sporten. Vrijdagavond ga ik ook nog sociaal doen. En dan willen we dat beginnen dat geheimotiveerd aan. Na drie dagen denken we. Dit werkt eigenlijk toch niet en baam, ga je val terug. Ja, ik zie je laagje te knieken. Dus dat wees gewoon haalbaar. Met de dingen die naar voren komen, de antwoorden die naar voren komen. Het is gewoon ook realistisch. Je kunt niet van 0 naar 100 gaan. Dus kijk van, waar wil ik allemaal naartoe werken. En probeer elke week het nieuws. Gewoon kijken van oké, ik wil deze week inzetten op dat sporten. En volgende week wil ik inzetten op te kijken met vriendinnen. En die week wil ik niet proberen van eten te maken. Of kijk gewoon wat er voor je naar boven komt, maar doe dat haalbaar. Je kunt niet verwachten dat je lichaam dat zo in stress zit en zo ongehoogd is, ineens maar meegaan naar iets dat je totaal niet kent, dat werkt gewoon niet.

SPEAKER_04 14:46

En ook als je zo van 0 naar 100 probeert te gaan, zit dat ook weer heel hard in je hoofd. Want dat is dan eigenlijk je hoofd dat probeert te beslissen. Oké, we gaan het dan zo doen. En ik moet direct van daar naar daar, terwijl als je eigenlijk in contact zou staan met je lichaam, zouden voelen dat dat zegt van wow, deze is eigenlijk veel te snel. Deze kan niet direct lukken. Of zo ineens elke dag mindfulness of meditatie van een half uur, ja, sorry, maar het lichaam dat in constante fire or flight zit, gaat dat echt wel hart in protestie.

SPEAKER_02 15:19

Wil je eigenlijk wel mediteren? Dat is ook weer het vragen. Want je kan mensen dan zeggen van ja, ik ga dan een magathon lopen. Ik ga mijn eigen hub. Wilde eigenlijk wel een magathon lopen? Wilde eigenlijk wel mediteren? Wilde eigenlijk wel volgens dat schema eten? Wat wil je eigenlijk wel? Als je totaal uit verbinding bent met jezelf, en je zit je eigenlijk in een kooi vast. En je denkt dan, ah ja, maar of in je mij is beginnen joggen, aan, dat vraagt ik wel gedaan, ga dat ook beginnen doen? Wilde jij eigenlijk wel joggen? Of denk jij, eigenlijk loop ik dan een graag, wat wilde jij doen? En dat is een antwoord. Voelt als je je lichaam bent. Wat voelt dat lichaam? Als je denkt aan joggen, denkt dat heel en denk je, ah ja, je gaan we doen. En dat kun je alleen doen als je echt contact maakt met wie jij bent.

SPEAKER_04 16:03

Ja, het is dat als je zo, ik specialiseer mij ook in emoties. En zo vanuit het emotionele stuk ook, emoties hebben echt een hele belangrijke functie, en dat is gelijk wat jij ook zegt, waar je lichaam eigenlijk probeert te vertellen, dat bevat heel veel informatie en data. We hebben dat niet voor niks. En bij emoties is dat eigenlijk net hetzelfde. Emoties gaan je echt vertellen. Oké, ben ik in de juiste richting aan het gaan, ja of nee. En dat leren begrijpen helpt ook enorm om te kunnen voelen van is dat iets voor mij? Of wil ik dat gewoon doen omdat andere mensen dat zijn aan het doen, of omdat andere mensen zeggen dat ik dat moet doen, of omdat andere mensen zeggen dat dat zo goed is om te doen. Want dan zij dat weer heel hard vanuit het rationele stuk aan benaderen. Terwijl op vlak van emoties, op vlak van het lichamelijke. kan het wel goed zijn dat je lichaam zegt. Nee, nee. Die sport bijvoorbeeld is totaal niets voor mij. Of dit carrièrepad de richting dat ik wil uitgaan. Of deze relatie voelt niet veilig voor mij.

SPEAKER_02 17:10

Dat kan ook elke dag anders zijn. Want emoties in het lichaam, dat iets dat verschuift hoe je zich voelt, dat is elke dag een beetje anders. Je kunt echt opstaan. En je kunt echt de dag ervoor gaan slapen en denken, morgen ga ik bij wijze van spreken keisbare intensieve trainingen gaan doen. En je kunt opstaan en echt al van in het begin van de dag voelen. Hoe sta ik op? Hoe voelt mijn lichaam? Hoe voel ik mij nu? Waar heb ik zin in? En dat je denkt van ik ben eigenlijk echt stijf. Ah nee, ik ga vandaag toch niet die zware training doen? Ik ga gewoon even wandelen. Maar je kunt daar ook alleen maar komen als je echt luistert naar die signalen, zowel emoties als lichaamsignalen.

SPEAKER_04 17:46

Op welke manier kunnen jij gebruikte methodes, onder andere rijkje en routement, om zo het lichaamsgerichte werk en het energetisch werk te faciliteren. Hoe werken die methodes in? O kunnen die eigenlijk helpen om mensen inderdaad terug dat contact met hun lichaam te doen voelen?

SPEAKER_02 18:10

Elke keer weer wisselend. Mensen komen dan vaak al bij mij, omdat ik bepaalde klachten zijn, of onrust of iets wat vastzit. En dan gaan we ook weer kijken naar die intentie van oké, maar wat mag je loskomen, wat mag je gevoeld worden. En als iemand bijvoorbeeld zegt van ja, ik ben eigenlijk continu, moe. En mijn hoofd is druk en ik ga niet goed in slaap, dan is dat heel vaak een zenuwstelsel dat heel actief staat. Dus in zit kijken van wat is er nodig om dat in rust te brengen. En ook achteraf mee huiswerk mee te geven, uiteraard van oké, we hebben nu wel wat dingen losgemaakt, of hebben juist het zenuwstelsel in rust gebracht. Hier zijn een paar tips om dat thuis ook wel echt vast te houden. Want je kunt bijna op die mat liggen en je hoeft helemaal tot rust te krijgen. Of kunt kein hoge emoties hebben dat eruit komen, omdat bijvoorbeeld mekenangers heel veel klachten zijn, heel veel spanningen, dat er eigenlijk gewoon woorden is dat vastzet, dat we die woorden gaan uitwerken.

Reiki En Rootment Als Reset

SPEAKER_02 19:06

En je komt van die mat af en je denkt, ah ja, het is eruit, dat is ben oké. Maar ja, je gaat wel naar huis, naar hetzelfde leven dat u in de eerste plaats misschien die klachten heeft gegeven. Dus wel dat je kleine stappen kunnen en ook weer thuis gaan zitten, zodat die woorden wel toegankelijker eruit gaan, zodat het zenuwstel, zodat zichzelf ook gemakkelijker in rust kan komen. Geef mensen zo wat de kans op een reset. Om even alles eruit te gooien en even tot zichzelf te komen, waar ook elke keer anders is. Maar het is wel de bedoeling als je bij mij buiten staat, dat je denkt, oké, nu kan ik thuis ook wel bepaalde stappen gaan veranderen.

SPEAKER_04 19:43

En wat zijn dan zo bijvoorbeeld zaken die je ziet gebeuren tijdens de sessie?

SPEAKER_02 19:51

Mensen die of heel erg beginnen wenen, of heel erg beginnen roepen, ook mensen die dat echt al jaren lang met een heel druk hoofd zitten, die dat echt helemaal ontspannen komen en echt om die maat en denken van ik ben helemaal zin. Wat misschien ook wel het mooiste vindt om te zien, mensen die juist heel gelukkig zijn en helemaal tot zichzelf kunnen komen, vind ik echt het leuk om te zien. En denk je net aan wauw, ik heb elkaar niet meer zo rustig gevoeld en zalig en die stapt niet buiten en denken. Yes. En dan geef ik ook wel tips mee van oké, je weet nu hoe je je nu voelt. Je kunt ook altijd terugkomen naar deze gevoel. Wat zijn dingen die je deze gevoel geven in het dagelijkse leven? En bijvoorbeeld even aan wandelen of even iets doen als ze keihard vinden. Zeg je van oké, maar doe dat maar wat meer. Je mocht dat echt wel als legaliteit zetten in plaats van u 20.000 op je laatje.

SPEAKER_04 20:48

Ja, dat is wel heel mooi om te zien, inderdaad, hoe mensen dan zo aan het einde van de sessie helemaal anders buiten gaan dan dat ze zijn binnengekomen. En eigenlijk ook wel zo dat je dat dan zo die transformatie op dat moment toch op één sessie eigenlijk al kunt zien, ervaren. Dat ze eigenlijk ook zoiets een taste krijgen van hoe het kan zijn.

SPEAKER_02 21:10

Ja, inderdaad, dat vind ik dat het leukste om te doen inderdaad. Want bij mij, mijn kern is echt vrijheid. Ik vind het belangrijkste in de wereld. In mijn wereld, dat zou bij iedereen anders zijn. En dat ik mensen een beetje bij dat gevoel kan brengen. Want vrijheid is gewoon een gevoel dat denken, als ik die en auto heb, ben ik vrij. Als ik die promotie krijg, ben ik vrij, maar dan heb je dat. Het volgende. Vrijheid is echt het gevoel van, ik voel mij gewoon rustig en ik kan bewegen. Ik heb vertrouwen in mezelf, mijn lichaam, de wereld. Voordat je dat ook wilt noemen. En dat ik daar een klein beetje aan kan herinneren, van kijk, zo kunt je je eigenlijk altijd voelen. Ik hier ga ik eerst negeren. Ik herinner u daaraan. Even hier in Leiden gaat, maar ik pak het alsjeblieft mee en zit dat verder thuis.

SPEAKER_04 22:05

Ja, absoluut. En wat je ook zegt van zo'n vrijheid is, dat vond ik een hele mooie die dat ook wel resoneert is: zo'n vrijheid is ook onder andere vertrouwen hebben in de wereld. Vertrouwen hebben dat je uiteindelijk wel je weg binnen de wereld vindt, dat het universum eigenlijk ook wel gewoon op je pad brengt, wat jij op dat moment nodig hebt. En door bepaalde uitdagingen gaat je ook niet keert groeien en ook dichter

Vrijheid Als Gevoel Van Vertrouwen

SPEAKER_04 22:33

komen bij jezelf. Ik denk dat heel veel mensen zo problemen, uitdagingen, moeilijke gebeurtenissen zien, als waarom overkomt mij dat nu weer en dat houdt mij tegen, en dit en dat. Maar eigenlijk is het net andersom, dat komt ook net op je pad om dichter te komen bij jezelf en om dieper te kunnen connecten, ook met jezelf. Wat vind ik belangrijk? Wat voelt er voor mij op dit moment belangrijk, welke richting wil ik op. En het grappige is ook, of eigenlijk is dat niet zo grappig, maar vanuit een hoger perspectief is dat grappig dat. Hoe harder je dan de foute richting op begint te gaan, hoeveel meer problemen begint te krijgen, hoe harder je verwijderd raakt van jezelf en vanuit je lichaam, hoe meer alles begint tegen te zitten.

SPEAKER_02 23:20

Ja, dat was een uitspraak die deed hij zelf voor u ook altijd. Ik zei dat van, dat gaat van een tijd altijd alles goed en dan gaat er iets mis. En dan blijven er maar dingen misgaan. Ik noemde net zo de rampenbom of de explosie. Ik weet niet meer wat ik het zei. Maar dat was ook altijd zo. Er kon er iets slecht gebeuren en ik ging daar helemaal niet mee. Maar uit een toestand trekt dat ook gewoon echt aan. Dus ja, inderdaad, er gebeurt iets. Oké, wat komt mij dat zeggen en wat heeft dat nodig? En kun je dat even die ruimte geven. Ik zei de vorige keer ook al: die lotus en de modderguren. Kun je gewoon even in dat hoopje zitten, daar even ondergaan, kijken wat dat nodig heeft en er weer uitkomen, in plaats van dat is heel vaak zelf meeleiden. Waarom komt mij dan altijd? Er zit heel veel groei in juist die momenten. Niemand wordt ineens helder van altijd gewoon nog leven te willen. We worden juist lichter door even aan te kijken wat het ons kon brengen.

SPEAKER_04 24:21

Ja, absoluut. Wat zijn zo'n tips dat jij zou geven aan mensen om uit dat zelfmedelijden te kunnen stappen uit dat slachtofferschap eigenlijk?

SPEAKER_02 24:35

Of zo'n kleine stap, waarom heb je de overtuiging dat het altijd je overkomt? Waar heeft ervoor gezorgd dat je ze gaan geloven dat jij altijd die slechte dingen meemaakt? Wie of waar heeft u die overtuiging gegeven? Wanneer is die ontstaan? Want als kind zijn we allemaal wel vrolijk en licht, en is alles wel oké en er kan iets gebeuren. En je ligt lopen in je valt, een kind ga niet zeggen, dan ga ik nooit meer opnieuw proberen te lopen. Nee, dat staat recht. En dat begint opnieuw te leren lopen. En als volwassenen denken we dan, er gebeurt iets laten onze kopkaartgen. Dus wanneer zou je beginnen geloven, dat die dingen alleen maar bij u gebeuren, welk deeltje in je wat is er voor nodig voor een verandering in u om daaruit te komen uit die overtuiging. Wat is het nodig om wel in dat geluk te geloven? Hoe zou jij geluk naar jezelf kunnen toeken? En dat is dan puur een lichaam aan cognitief proces dat je met je weigen aangaat, jezelf de vragen stellen. Wat heb ik nodig

Uit Slachtofferschap Met Nieuwe Vragen

SPEAKER_02 25:42

om dit niet meer te geloven? En wat wil ik wel? En echt te gaan focussen op dat goeie, wat in je leven gaat, en wel goed. Ik heb vandaag deze keihar gedaan, dat is goed. Merk dingen op dat wel goed gaan.

SPEAKER_04 25:59

Ik denk dat dat voor veel mensen een hele moeilijke is. En dat dat misschien in het begin ook ga aanvoelen als dat wat geforceerd is, maar dat dat ook wel normaal is dat je. Je zit in een totaal andere headspace. Je hebt misschien zelfs het gevoel van er niets goed in mijn leven. Ik ben nutteloos of ben waardeloof, alsof het gaat gewoon allemaal niet en het gaat niet.

SPEAKER_02 26:23

Op het moment dat je dat begint te geloven, gaat je hoofd ook meer en meer bevestiging zoeken voor alles dat fout gaat. Want waar je aandacht op echt groeit. Dus als je inderdaad denkt, deze gaat mis. En dan gaan vandaag allemaal dingen mis, ja, dat heeft zich aan. En uw hoofd gaat elk dingetje bevestigen dat er mis gaat. Maar als je het juist andersom doen, ook al gaan er honderd dingen mis. Gewoon wel kijken op die twee dingen daar wel goed gaan. En dan kunnen keist om dingen zijn. Maar ik heb vandaag een afwas gedaan tegen mijn zin, maar ik zeg, wat is goed uit vandaag? Ja, ik ben toch gaan sporten vandaag, ook al had ik geen zin. Van die kleine dingetjes, die moeten wij ook een compliment voor geven. En hoe meer je dat doet, ook al die zijn in het begin mega geforceerd, dat is mega geforceerd, maar ook dat mag zijn. Daar even doorgaan. En meer en meer hebben we wel de goede dingen zien die daar te gebeuren. Stap voor stap, hè? Kleine stapjes. Sowieso.

SPEAKER_04 27:20

Als we het daar zo hebben over vertragingen, wat versta jij onder vertraging? Want ik denk die termen van we leven in een snelle maatschappij, alles gaat heel snel, is zoiets heel vaak gebruikt wordt. Maar wat versta jij daaronder? Hoe zie jij ook vertraging in het thema rond meer kunnen verbinden met jezelf, met je lichaam, met anderen?

SPEAKER_02 27:46

Luisteren wat je nodig hebt, vind ik sowieso het belangrijkste. Luister echt naar wat je lichaam en je emoties vragen, dat begint je zocht te zelen. Wat je de zin in, waar je de energie voor en dat aan toe te geven. Ook al is dat echt van ik heb nu vandaag niet minder een dag en ik wil even niets doen dat je daar op je manier die ruimte aan kunt creëren. Je hebt altijd verplichtingen, maar dat je die dan doet vanuit een heel neutrale plaats met jezelf. Dat je schoot ergens op sociale media. Iemand die alles deed aan een tempo alsof ze boos was. En dat was een reel van een vrouw die aan het kaarsen was en die deed dat keihsnel. En dan dacht hij van, ah ja, oké, wow, ben je daar snel aan doen. En die begon dat traag te doen. En die werd even wakker geschud daarin en dat procesist. Je hebt nog altijd alles gekoetst en gedaan op het einde van de dag, maar je hebt dat op een heel neutrale en rustige manier met jezelf gedaan. Om

Vertragen In Een Prikkelmaatschappij

SPEAKER_02 28:40

je zo door de dag te bewegen. Niet alsof je keiboos bent of ergens gehaast iets moet afmaken, maar gewoon kunnen dat op een heel rustige manier doen, op de manier dat je lichaam dat vraagt. Verplichtingen dat je gaan moeten doen, helaas, we leven in zo'n wereld. Maar doe dat dan op een manier dat je lichaam aankan. Gaat die processen rustig aan. En gaan die processen niet die en dag en weet je, je kan hier morgen ruimte aan maken, doe dat dan morgen als dat gaat. Maar vraag echt aan jezelf wat heb ik nodig en wat kan ik aan vandaag. Ik heb zelf net een paar maanden plaats geregen met een hormoonaandoening. En ik ben mezelf daar ook in tegengekomen en ik weet dat dat heel moeilijk is om te vertragen. Als je het idee heb dat je moet vertragen, dat iets in jezelf zegt van ik kan niet meer om daar aan toe te geven, en de dingen die je moet doen vanuit een heel neutrale positie, vanuit een heel liefdevolle plek voor, dat je dan niet boos bent op jezelf van, ik ben nu moe en dan moet ik toch nog alles doen en ik ben moe, en dat ga niet en hou in mijn lichaam, en je zijn heel boos op je, dan maak je alleen maar omarmd, het feit dat het nu draagt om rust, ga dat je mee en doe gewoon wat je kunt doen.

SPEAKER_04 30:00

Wat je zegt, is denk ik een van de moeilijkste dingen, zeker in de maatschappij van vandaag is vertragen het terwijl de wereld maar door en door en door blijft gaan, terwijl je heel wat verantwoordelijkheden hebt. De wereld staat niet stil. We leven echt ook wel in een tijd met heel veel prikkels, met veel input, waar ons brein eigenlijk ook niet voor gemaakt is. Social media zorgt dan ook weer eens voor de comparison trap. Dan begin je zo te kijken en denken, oh my god, ik krijg hier half plat op de zetel. En alle rest is gewoon Living is best life, terwijl niets minder waar, want mensen laten alleen maar de highlights zien. Maar inderdaad, dat is niet evident om dan tegen uw weigen te zeggen. Oké, dit is nu eenmaal wat aan mijn lichaam op dit moment vraagt. Dus ik ga dat ook gewoon doen. Ik had dat vorige week ook en dan lig ik op de zetel. En ik vind dat ook heel moeilijk nog. Vroeger kon ik enorm vluchten in zo continu bingewatchen en zo. En nu is dat zelfs als ik ziek ben, vind ik dat heel moeilijk om zo te lezen of te netflixen aan een stuk door bij wijze van spreken, of om een doetje te doen en zo. Omdat ik echt zo voel van nee, maar ik moet deze nog doen en ik wil eigenlijk dit ook nog doen. En dat is zelfs niet alleen van moeten, maar dat is ook zo heel hard vanuit een verlangen van ja, maar ik wil dit eigenlijk nog in de wereld zitten. Dus ik moet daar wel verder aan werken. En dat je dan echt tegen mijn eigen moet zeggen van staja, nee, nu even niet. Het gaat gewoon ook even niet. Dus vertraag en brace dat. Super moeilijk, maar ik heb dat dan gedaan. En dan merk ik dus dat er op dat moment ineens weer veel meer ruimte komt voor andere dingen. Dingen dat ik, als ik in die go modus zit, en met dat is ook heel hard in mannelijke energie versus vrouwelijke energie. Die ik veel moeilijker kan accessen als ik in mannelijke energie zit. Sowieso is de mannelijke energie ook wel wat dominanter bij mij. Maar ik denk ook wel dat er waar een disbalans is zit dat ik daar soms te veel in zit. Maar dat heb ik dus vorige week ook weer ervaren zo het stukje vrouwelijke energie, dat flowy, dat creatieve. En inderdaad, dat gevoelsmatige, dat zorgt er dan voor dat ik ook ineens weer veel dieper kan connecten met mijn partner. En ja, dat is echt een wereld van verschillen. Dan kan ik veel dieper zakken, hem ook veel meer de leiding laten pakken. Ja en daar ook echt wel iets van genieten of zo. Maar dat voelt dan voor mij ook heel kwetsbaar. Dat voelt echt als ik vind de vrouwelijke energie om daarin te zitten iets heel moeilijks voor mij persoonlijk. En ik denk, als we even aan het mannelijke en het vrouwelijke aan de kant laten, want voor sommige mensen zal dat zo krinken van wat, of misschien niet helemaal resoneren, maar het feit van de GoGo modus gaan, versus aan, ik pak even een stap terug, ik vertraag. Da zit ook een stukje schijnveiligheid in. Ik denk dat we in deze maatschappij enorm hebben geleerd van als we maar doordoen doorgaan, dan hoef ik bepaalde dingen eigenlijk niet te voelen. Mensen zich daar vaak denk ik ook niet bewust van. Dan hoef ik niet bij bepaalde kwetsbaarheden stil te staan. Je ziet dat bijvoorbeeld ook enorm, dat sommige mensen bijvoorbeeld een overlijden, kunnen die heel hard in performance schieten. En ik ga de begrafenis en dit en dit nog regelen en dan bellen en dit en dit. En dat moet ook allemaal wel gebeuren. Maar je merkt wel dat dat bij sommige mensen echt een soort van overlevingsstrategie is op dat moment. Om dan maar niet te hoeven stilstaan bij de enorme rauwheid en enorme verdriet daar daarboven komt.

SPEAKER_02 33:44

Ja, het zwaar. Ja, ik denk ook wel een goede vraag. Zij vanzelf van ja, ik vind het dan heel moeilijk om dan niets te doen. Dat je dan eigenlijk misschien zo een betant begint te voelen van ah, ik moest dat en daar en dat ook doen, nu gaat dat niet. Waarom vind je dat zo moeilijk om niets te doen? Vinden u eigen nutteloos? Vinden wij je niet genoeg als je niets aan het doen bent? Wat zit daaronder? Wat maakt dat je altijd wilt aanstaan? Waar je voor aan het weglopen? Want inderdaad, doordoen, doorgaan. Er zit iets onder. Is dat een pijntje dat je niet wilt voelen?

GoGo-Modus En Bewijsdrang

SPEAKER_02 34:19

O is het de overtuiging dat je alleen maar wagen hebt als je continu bezig bent? En van waar komt die weer? Dus ook daar zit je wel weer een les in. Ja, zeker.

SPEAKER_04 34:30

Ik denk bij mij zeker dat tweede ook. Een stuk bewijsdrang van en zelfs existentieel van ik mag maar bestaan als ik genoeg waarde lever, als ik genoeg doe, als ik genoeg presteer, als ik doen betekent ik mag bestaan.

SPEAKER_01 34:46

Ik geef mijn eigen in alles wat je de laatste drie minuten aan zij zijn geweest. Niet meer in stemmen te knikken.

SPEAKER_02 34:53

En ook mooi dat van de mannelijke en dat vrouwelijke, inderdaad, ik denk dat zeker genoeg zelf dat meer wat deadlines zit, dat zij dat net gezegd. Dat je lichaam echt weer naar roep heeft gegeven van wow, je zij keihard veel aan doen. Je mocht ook even voelen, je mocht ook even verbinding met je partner en met jezelf aangaan en je mocht jezelf ruimte geven. Je wordt ook altijd ziek als het niet uitkomt. Dat is gewoon zo. Als je lichaam dat zegt van oké, ik snap dat je echt wel veel aan doen bent. Je mocht dat doen, maar jij mocht ook nog bestaan. Dus heel vaak als we dan ziek zijn of moe zijn of hebben een kwaaltje, dan denken we, het is nu niet een moment. Jawel, het is wel het moment. Waarom zit er deze aan toen? Zit er aan doen omdat je dat moet doen van iemand anders. Zij dat aan doen omdat je dat wil doen. Oké, als je dat wilt doen, waarom geeft u dan zoveel stress en klachten? Wil je dat echt doen? Ja, doet het dan op een manier dat voor je past en werkt, en op een manier dat dat voor je iets kom brengen. Maar het is super mooi, al die dingen kunnen neerzetten. Maar dat proces is vaak even mooi. En mensen denken alleen aan de uitkomst, maar dat proces daarin staan iets doen dat je graag doet, geeft dat ook echt de liefde en de ruimte zonder dat u helemaal begint te schadelen. En als je dat op die manier gaat doen, dus niet alsof je boos bent of je best moet halen, maar als je dat echt toe vanuit een goede plaats van jezelf, is de kant ook veel kleiner dat je ziek gaat worden, moga zijn en al die kwalen gaat krijgen.

SPEAKER_04 36:18

Ja, absoluut. En ik denk ook dat het ziek worden, laten u inderdaad of in de Oosterse geneeskunde zien ze dat ook veel verder als je lichaam is letterlijk uit balans. Dus er klopt gewoon ook iets. Dat is voor u echt een sign. Want in het Westen zien wij dat dan zo heel typisch. Ah ja, maar we zijn van de winter naar de Lenten aan het gaan. Dus ja, dan is dat zo de laatste ziektekwaaltjes. Iedereen heeft momenteel een virus. Oké, ja, I get het. Maar langs de andere kant, het feit dat jij dat nu krijgt. Bijvoorbeeld bij mij ook op het werk, iedereen heeft het al basically gehad, dat is echt al maanden zo. En ik was nog zo aan het denken, interessant. Ik heb dat nog niet. Misschien zit ik wel goed momenteel. En dan zo inderdaad, bam hit mij dat ineens op een moment waarvan ik ook wel besef van ah ja, interesting. Ik was ook wel weer wat meer uit balans aan het gaan. En ik denk dat dat een duidelijk signaal is van mijn lichaam dat zegt van ja, saya, easy does it, girl. Je moog al die dingen wel doen, dat voelt ook oprecht nog altijd als het juiste pad, maar doe dat op een manier waarop het sustainable is. En dat ik mij echt wel bewust mag worden van niet te veel in dat moeten, moeten zitten, maar eerder in willen en het vormgeven, inderdaad, op een manier dat het voor mij nog altijd aangenaam aan voelt. Vanaf dat je zo. Mens zullen je dat sowieso wel herkennen als je zo bepaalde doelen hebt gesteld, dan kun je daar soms echt de joy uit begin verliezen, omdat het heel hard inderdaad een moeite begint te worden. En zo van ik moet nog dit en ik moet nog dat. En dit moet nog af, en dit en dit en dit. En dan wordt dat op den duur echt niet meer plezant. Dan verlies je echt gewoon. Je hebt soms ook profatleten die ook zeggen van ik ben mijn liefde voor de sport gewoon volledig verloren door alle pressure dat ik mezelf ben begin opleggen. En dat je ook van buitenaf natuurlijk voor een stuk meekrijgt. En ik denk dat dat een constante balans is in het leven. Want je kunt dat met alles hebben. Je kunt dat met sport hebben, je kunt dat met carrière hebben, maar je kunt dat ook bijvoorbeeld met je kinderen hebben. Dat je het op den duur gewoon echt niet meer plezant vindt, omdat jezelf zo hard een drugs aan het opleggen. Ja, maar ik moet voor die kleine dit nog doen. Ik moet een perfecte ouder zijn. Dat is echt niet meer leuk. Nee, nee, nee.

SPEAKER_02 38:45

Nee. Dat klopt echt waar. Ik heb een hekel aan het woord moet. Als je dat tegen mij zeggen, je moet dit. Ik zal het exact tegenovergestelde gaan doen. Maar ik heb me al eens veel schuldig aan dat ik het ineens door had van iemand anders tegen mij zegt, zou ik die mensen echt nog. Maar ik zei dat tegen mijn eigen zo vaak en ik dacht, waar ben ik eigenlijk mee bezig? Ik ben aan het werken aan een traject en dat moest af in april. En ik was daar alles over aan doen. Ook al gaf mijn lichaam aan, maar ik even pauzeren. En dan ben ik volledig gekerist, hormonal. En ik had ineens iets van waarom ben ik mijn eigen in Godsnaam aan pushen, het is mijn traject. Je moet toch voor niemand af zijn. Ik heb geen basis. Wat ben ik nu weer aan het doen? En nu heb ik echt zoiets van oké, we zien wel, het maakt gewoon niet uit. Het is mijn traject. Ik wil dat doen, maar ik dat leuk vind, dan pak je een tijd op de manier dat voor u werkt. En tuurlijk, is het superleuk geweest, ik moest dat wel in april zijn af geweest, zoals ik mijn eigen had voorgenomen, maar het is niet zo. En dat is oké. En ik kan daar heel boos en teleurgesteld aan in zijn op mijn eigen, dat mijn lichaam is te krassen en dat dat niet af is. Ik kan daar heel erg slechte dingen over denken, of ik kan denken, oké, het is wat het is, en we zien wel. En als je in dat tweede leert staan en echt ontmarmen, ga je veel verder gekomen op emotioneel toestand te gaan. Je gaat veel minder in Kramp leven, op elke mogelijk manier.

SPEAKER_04 40:13

Ja, je gaat veel minder in Kramp leven, dat is een mooie. Inderdaad, want ik denk, zo in Krampleven, dat klinkt al gewoon niet goed, laat staan hoe je het voelt.

SPEAKER_02 40:24

Het is ook echt zo. Mensen zitten een bureaujob bijvoorbeeld. Hoewel mensen zitten niet tegen hun zin op een bureaujobje en hun schouders opgetrokken en zo te typen en die je nek in je nek zo wel opgespannen hebt, die kaken op één geklemd. Je staat echt van hun bureau, je rugkraakt, je knieën doen pijn. Ja, je leeft echt in kramp, lichamelijk gezien. Iets niet wilt doen. Je fronst hier je wenkbrauwen, dat kun je niet zien, maar je fronst je wenkbrauwen en je krijgt je ogen dicht. Je gezicht is gewoon mo op het einde van de dag. Dus je leeft echt in kramp als je dingen doet op een manier dat voor je niet werken. En emotioneel genoeg, daar weet ik ook heel veel van. Emotioneel gaat ook je eigenlijk beginnen verkrampen omdat je gewoon dingen aan het doen die niet werken. Dus als je stopt met alles te doen als dat je in kramp ziet.

SPEAKER_04 41:10

En daar is de eerste stap ook gewoon op bewustzijn in. Bewust worden van de momenten waarop je allemaal zijn aan het doen. Want er zijn heel veel momenten, en bij ons is dat ook momenten waarop je je zelf niet bewust bent. En als dat lang genoeg blijft duren, dan inderdaad, op een duur gaat je lichaam beginnen roepen en dan zegt dat nee, het is gedaan.

SPEAKER_02 41:30

Ja, inderdaad. En een klein signaaltje lichaam daar heeft gespreekt, is oké. Maar als het lichaam begint te roepen, dan komen tu op die tijd dat je gaat veel langer moeten herstellen.

SPEAKER_04 41:42

Wat zijn zo voor je dingen dat je misschien zelf doet, maar dat je ook aanraadt aan andere mensen, eenvoudigen, zo lichaamsgerichtige oefeningen of gewoontes, die mensen helpen om terug meer contact met zichzelf te vinden, met hun lichaam te vinden en te vertragen?

SPEAKER_02 41:59

Ik stel eigenlijk elke dag op met een bodyscan en dat geeft van mijn tenen tot het puntje van mijn hoofd. Hoe voelt elk lichaamsdeel zich vandaag? Waar heb ik zin in en waar heb ik nood aan? Dat is het eerste dat ik doe.

SPEAKER_04 42:12

Dat is zo grappig, want Fara heeft echt exact hetzelfde gezegd.

SPEAKER_02 42:16

Ja, je moet bij gaan overeenkomen. Dat is echt het eerste dat ik doe. En ook heel vaak door je een dag nog eens extra zo. Het idee van oké, ik ben alles wel heel snel aan doen. Ik zit op mijn roetinnen. Ik voel me wel gespannen, om die een bodyscan te doen. En dan moet dat niet per se terug heel uitgebreid, maar wel gewoon even overlopen. Hoe voel ik mij op deze moment? En het kan zijn dat dat helemaal anders is dan die ochtend en naar je plannen even wijzigen. Maar dat je daar jezelf ook wel naar toelaat van oké, ik voel mij precies toch niet zo energiek meer als ik dacht. Maar dan ga ik dat even opzij zetten. Dus dat dat lichaamsbewustzijn. Wat heeft dat lichaam nodig? Is dat rust? Is dat even naar buiten gaan, is dat zitten. Dus die kleine dingen

Bodyscan En Dagelijkse Gewoontes

SPEAKER_02 43:02

denk ik sowieso al. En ook echt elke dag iets te doen dat je graag doet. Eender wat. Als het dan tv te kijken is, dan misschien even iets anders zoeken. Maar elke dag iets doen dat je echt ook energie van krijgt. Want tv kijken vindt allemaal wel leuk. Maar daar laden niet van op. Wat doe je graag, en waar laden echt van op dat je energie hebt om een dag door te komen. Is dat even schrijven, is dat even lezen, je blote voet in het gras gaan staan. Wandelen, het maakt niet uit, maar dat je dat je niet alleen maar in de Redways dingen aan toen zijn dat je niet leuk vindt?

SPEAKER_04 43:40

Ja, kleine micro-momentjes ook weer vinden van activiteit, hoe klein ook die dat je energie geven, eigenlijk. En zo die bodyscans regelmatig is. Dat hoeft eigenlijk maar een minuut te duren. Meer hoeft dat eigenlijk niet te zijn. Hoe sluit je een workshop? Die op de One percent improvement tegen geven, hoe sluit die eigenlijk aan bij het concept van meer vertragen, meer verbinding met jullie zelf, je lichaam en anderen?

SPEAKER_02 44:09

Ja, toch niet helemaal af, dusgeen dat je nu wel over kan zeggen, is sowieso dat ik echt mensen wel in hun in hun lichaam gaan brengen. Ik wil die een dag echt heel hard weg met mijn intentie, wat wil je die een dag bereiken? Of niet per se alleen édag, maar naar waar ze dan toewerken. En hoe slaat deze dag daar eventueel bij aan? En om dat echt te gaan voelen in het lichaam? De workshop gaat ook over verbinding. Het is echt heel leuk vandaag de deur. De workshop gaat ook echt over verbinding. Bij mij gaat het echt om de verbinding met jezelf en je lichaam. En hoe slaat die intentie, hoe voel je die in je lichaam, kunnen die zich heel groot maken. Om daar echt te gaan doorvoelen, alsof dat al gelukt is, alsof je daar al in zou staan. Ik wil mensen echt wel bij dat gevoel brengen van eigenlijk ben ik al gewoon genoeg. En eigenlijk ben ik echt al gewoon vol bezig. Oké, nice. Ja, het wordt iets heel grondend, iets zacht.

SPEAKER_04 45:07

Ja, iets zacht, iets grondend, iets heel lichaamsgericht. Dat is ook heel moeilijk om dat in woorden te brengen, natuurlijk. De methodes waar jij mee werkt, Rijkie en rootment

Workshop En 1% Improvement Day

SPEAKER_04 45:17

met het. Dat is natuurlijk ook voor veel mensen, je kunt dat eigenlijk niet echt conceptualiseren. Dat is iets wat je gaat moeten voelen, moeten ervaren. Dus we gaan er zeker op social media ook nog wel wat illustrerende voorbeelden en reels of zo rondmaken, zodat mensen ook eens kunnen proeven van ja, oké, zo kan dat eruitzien. Maar nogmaals, als je het echt wilt weten hoe dat kan zijn, dan moet het echt komen voelen, komen ervaren.

SPEAKER_02 45:48

Het gaat heel veel over verbindingen. En ook een hele lichaamsgerichte workshop heb ik wel het idee dat er in een dag veel gaat terugkomen. Mensen dat echt heel veel in hun hoofd zitten, is het echt een hele goeie om echt te kijken van toch wel low-key in dat lichaam te zakken en dat er naar boven komt en de verbinding met jezelf op te zoeken, maar ook met anderen die ook gewoon wel gelijkgestemd zijn. Als je in een omgeving ziet waar iedereen maar aan doorgaan is in hun hoofd zit, dan is het een heel mooie uitnodiging om in een andere groep te komen en daar op een heel veilige manier, heel low-key welverbinding aan te gaan, met mensen daar allemaal voor hetzelfde zijn.

SPEAKER_04 46:24

Ja, absoluut. Dat staat ook echt centraal. Connectie met uzelf, maar ook connectie met de anderen. Daarom ook dat we die one percent improvement deze het leven hebben ingeroepen. Om echt u te laten ervaren hoe dat kan zijn, om in een omgeving te zitten. Want niet iedereen heeft die luxe. Of nog niet iedereen heeft de omgeving gevonden die daarbij hen past, of die daar hetzelfde pad op wilt. En dat kan. Wij geloven ook dat je omgeving een van de grootste factoren is dat je tegenhoudt in duurzame verandering. Als jij in een omgeving zit waarin mensen inderdaad heel hard vanuit hun hoofd nog leven, heel snel leven, niet de gezonde gewoontes toepassen die jij wilt toepassen of wilt leren toepassen, dan ga het niet lukken. Dus de One Percent Improvement is inderdaad ook echt een plek waarin je kunt connecten met gelijkgestemde mensen die hetzelfde pad zijn aan het wandelen, eigenlijk. En mensen die daar dezelfde groeimogelijkheden en groeikansen voor zichzelf willen creëren. En dat gaat tien keer gemakkelijker als je omringt met de juiste contexten. Dus voilà. Ik zou zeggen, heb je zoiets van, dat interesseert mij wel. Dat is echt wel iets waar ik naar op zoek ben. Ik wil meer uit mijn hoofd komen. Ik wil meer voelen. Ik wil inderdaad ook zo wat je ret race stappen en even tot rust komen, vertragen, voelen wat aan mijn lichaam wilt zeggen. Connecten met andere mensen die hetzelfde willen, die ook willen groeien, waar zelfontwikkeling gewoon centraal staat. Dan zou ik zeggen, schrijf je in op www.1percentimprovement.com. De One Percent Improvement T gaat door op zaterdag 30 mei. Van 9 uur 30 tot 6 uur in deur in de verscholen tuin. Super super fijne, warme, leuke locatie. En voilà. We hope to see you then. Allright, dan gaan we met deze afsluiten. En on to the next one. Dankjewel, Kisten.

SPEAKER_01 48:23

Dankjewel.

SPEAKER_07 48:24

Bedankt dat je tot het einde bij ons bent gebleven. We hopen dat je iets waardevols hebt geleerd. Als je de aflevering leuk vond, geef ons dan een rating en deel de podcast met uw netwerk. Laat ons via social media weten wat je ervan vond. We horen graag van u.

SPEAKER_00 48:38

Vergeet niet om je te abonneren, zodat je geen enkele aflevering mist.

SPEAKER_03 48:42

En onthoud: kleine stappen brengen grote resultaten. Heel graag tot de volgende keer.