SPEAKER_04 0:00

Welkom bij de 1%

Welkom bij de 1% Improvement podcast

SPEAKER_04 0:02

Improvement Podcast. Je tweewekelijkse dosis, inspiratie, kennis en praktische tips om elke dag een beetje beter te worden. Hier gaan we samen op zoek naar hoe je gezondheid, mindset en levensstijl kunt optimaliseren. 1% tegelijk. Kleine stappen, grote resultaten.

SPEAKER_02 0:18

Of nu geïnteresseerd bent in persoonlijke ontwikkeling, gezondheid, productiviteit of het vinden van jouw purpose. We bespreken het hier met experts en ervaringsdeskundigen die weten hoe jij de beste versie van jezelf kunt worden.

SPEAKER_00 0:30

Laten we samen groeien. 1% at a time. Dit is de 1% Improvement Podcast.

Introductie van Kirsten

SPEAKER_04 0:40

Welkom allemaal bij alweer een nieuwe aflevering van de 1% Improvement Podcast. De podcast die je helpt om je mentale en fysieke gezondheid naar een hoger level te tellen. 1% at a time in kleine, duurzame stapjes. Mijn naam is Saya en ik zit hier vandaag samen met Kirsten. Kirsten is holistisch lichaamsgericht therapeut. Welkom, Kirsten. Dankjewel, Saya. Fijn dat je de tijd wilt nemen vandaag om je expertise te delen, om je ervaringen te delen met ons. Misschien goed dat je eens begint me even te vertellen aan de mensen wat je doet, wie zeg jij. Voilà.

SPEAKER_03 1:18

Dankjewel voor de uitnodiging. Ik ben Kirsten, ik ben het holistisch lichaamsgeeg therapeut. Nu, ik is een heel overkoepelende naam, ik doe een beetje van alles. Ik zie mezelf zoals bewustzijnstherapeut, maar ook even als traumatherapeut. Ik bungel tussen heel veel dingen in en ook heel veel methoden in. Voor mij het bewustzijn, echt heel bewustzijn wat je voelt, wie dat je bent, waar je naartoe wilt gaan. En ik geloof niet dat daar één rechtlijnige manier voor is. Dus ik zit op heel veel manieren met mensen in gesprek of in cirkels, in ceremonies, om te kijken van oké, wat is er nodig? Ik ben daarnaast ook mama, ik zit ook mee in deze maatschappij, dus ik zit ook overal mijn balans een beetje zelf nog te zoeken. En juist, omdat ik zelf nog zoekende ben, denk je dat ik mensen heel goed kan helpen. Ik kom niet echt vanuit een één vak dat ik denk van oké, het is deze manier en zo gaan we het doen. Ik heb meer de kennis van het is niet altijd aanzelfsprekend, dus wat werkt er voor u. En doordat zo'n brede paden heb bewandeld en heb onderzocht, denk ik dat ik mensen heel goed kan voorthelpen op alles over koepelende manier.

SPEAKER_04 2:23

Ja, je pakt eigenlijk zo verschillende tools vanuit je rugstreksje. En niet alleen tools en technieken, maar eigenlijk ook, hoor ik je zeggen, een stukje vanuit eigen ervaring. Heel veel.

SPEAKER_03 2:34

Ik wou heel lang, ja, altijd psycholoog worden voor mensen met jeugddrama's. Dat was eigenlijk altijd mijn droom, als kind. Om te gaan werken met tieners. Nu is die kans niet echt geleidig op mijn pad gekomen. Ik ben heel jonge leeftijd zelf thuis vertrokken. Dus dat maakte dat ik die jaren opleiding aan een school niet heb kunnen doen aan de universiteit. En daar heb ik heel lang zelf ook weer op gevoeld, maar uiteindelijk had ik zoiets van weten, ik wil dat heel graag gaan doen. Hoe kom ik daar dan? En dan is mijn pad heel erg beginnen op ontvouden nadat ik zwanger ben geworden van mijn eerste kindje. Dat ik dacht van oké, kijk, deze kan ook iets moois zijn. Je gaat je zelf gaan lelen. Je gaat een voorbeeld stellen voor je kind en je doet gewoon wat je kunt op de manier dat ga. En dan ben ik bij opleidingen terechtgekomen, bij cursussen, bij webinars, bij sprekingen. En ik heb elk ding op mijn eigen manier meegepakt en een soort van heel origineel. Daar je het op kunnen zitten op die manier van andere mensen.

SPEAKER_04 3:30

Zalig. Je zegt het ook heel mooi van je bent vertrokken, vanuit toch zelf ook dan wel een pittige jeugd hebben gehad, aangezien je dan zo vroeg thuis bij vertrokken. En als ik het zo hoor, heb je eigenlijk een beetje je roeping gevonden, ook wel door hetgene wat je zelf hebt doorstaan.

De weg naar holistische therapie

SPEAKER_04 3:48

Hoe heb jij zelf die transformatie dan ervaren in je eigen persoonlijke pad? Pittig wel.

SPEAKER_03 3:54

Heel pittig. Ik heb ook het idee van ja, ik heb het niet op de juiste manier meegekregen, dus het gaat mij niet lukken. Dat heeft heel lang in mijn hoofd gezeten. En dan had je dan ook weer naar beneden, wat je denkt van ja, ik ga het toch niet kunnen. Weet ik nu dat andere mensen niet kennen die hebben gestudeerd. Dat heeft zo heel lang een onzekerheid geweest. Uiteindelijk had ik zoiets van ja, ik practice wat je preach. Ja, je wilt dat echt doen. Waarom zou dat niet doen? Waarom houden we eigenlijk tegen? Wat maakt dat je zo onzeker bent? Dan ben ik heel lang in gevecht geweest in mijn eigen lichaam, want jij voelt dus slecht. Je begint fysieke klachten te krijgen. Die fysieke klachten houden we tegen. Je begint er dan weer boos op te worden op je lichaam. Dat is een heel lange strijd geweest, met echt ontstekingen en kwaal. Dat ik dacht van wil iets. Zijn we deze nu aan het doen, echt? Ik heb ook een aangeboren hormoonaandoening. Dus dat heeft ook heel lang een strijd geweest. Want ik was wel een tiener dat elke maand aan een dokter moest voor een bloedcontrole en dat dan Suf was als mijn waarde te laag stonden. Of juist aanzond dat het te hoog was, die waarde. Dus dat was echt. Mijn jeugd was echt een strijd met mezelf, denk ik. En dan worden zwangers en ik had echt zoiets van, we gaan deze niet doorgeven. De gaan we gewoon niet doen. En dan ben ik eerst voeding gaan bijstuderen, het algemeen rand voedingsdeskundige. Ik dacht van oké, dat gaat oplossing zijn. Als ik mijn eten verander, dan kom ik er wel. Ja, dat is uiteraard niet zo als het. Het helpt, het helpt zeker. En ook die kennis die ik dan heb voor mijn kinderen voor wel gezond te koken en zo. En dat is zeker wel. Maar daar zat meer achter uiteraard en ben ik toch beginnen sporten, maar dat was dan heel extreem sporten. Dat was dan ook weer niet goed en ook niet haalbaar, heb ik ze eens geen gezin begin te krijgen. En dan heb ik uiteindelijk bij het woord holistisch terechtgekomen, wat dat echt heel vertaald holos is. Holo is dat alles één geheel is. Dus fysiek, emotioneel, mentaal en voegens staan, ook spiritueel en energetisch. En dan is zoiets van oké, dat is het gewoon. Als ik fysiek ergens last van heb, dan is dat heel vaak door een emotionele blokkade, door een mentale blokkade. En dan dacht ik, oké, dat moet ik gaan doen. En dan ben ik uiteindelijk holistisch therapeut gaan studeren, therapie. En dat is echt een heel nieuwe wereld geweest. Dat ik dacht van oké, het is eigenlijk logisch dat ik mij zo slecht voel. Als ik ergens mentaal vastzit, dat ik

De kracht van holistisch werken

SPEAKER_03 6:13

fysiek lachter krijg. En als ik fysiek niet goed mijn best ben, dat ik dan emotioneel ook weer blokkades krijg. Dus dat was eigenlijk, het woord holistisch heeft bij mij alles veranderd.

SPEAKER_04 6:23

Ja, dat heeft precies voor een enorme klik gezorgd, dat je eigenlijk besefte van ah, oké, zo zit het in elkaar. Dat is eigenlijk waar ik in een visue cirkel misschien.

SPEAKER_03 6:31

Op zo van het ligt niet aan mij. Want ik was heel lang in strijd van ja, ik heb die hormonaandoen en ik heb niet dir kunnen gaan studeren wat ik wou doen. Ik ben altijd moe. En arme ik of zo, dat was heel lang zo mijn eigen geviseerd. En dan wordt het holistisch, en als ze ook in die opleiding zeiden: het stenkt allemaal gewoon samen. Ik dacht natuurlijk, iedereen heeft deze gewoon. Ik ben niet gek ofzo. En die herkenning voor mezelf dacht ik wel, oké, dat heeft mij zoveel rust gebracht om te weten, want het ligt niet aan mij. En deze wil ik gewoon gaan doen. Het scheven pad, of het pad met bobbeltjes. Ik eens zoiets van oké, maar dat kan ook mijn kracht worden. Want ik heb alles al wel gezien. Ik vanzelf twijfel en zelf wijzen. En dacht ik oké, ik wil anderen niet ook mee gaan helpen. Gewoon die verlichting. Maar als ik één iemand had gehad in mijn jeugd, dat zei van het ligt niet aan u. Het is gewoon zo. Het is gewoon even allemaal veel. Dat allemaal samen, dat had voor mij echt een immens verschil kunnen maken. Dat was bij mij een drive. Laat je persoon zijn van iemand anders.

SPEAKER_05 7:34

Oké, mooi wel. Mooi dat je dan uiteindelijk.

SPEAKER_04 7:37

En zeker ook inderdaad, van waar je komt, want ik kan mij voorstellen, iedereen heeft last van zelf twijfel, maar ik kan me wel voorstellen dat dat extra hard is als je ziet van waar je komt. En dan ook in de wereld inderdaad, toch zeker hier in België, is het wel heel belangrijk voor iedereen altijd van je moet een diploma hebben, dit en dat. Dus ik kan mij wel voorstellen dat die zelfkritiek misschien nog luider was vanderdaad, wie ben ik om dan andere mensen te gaan helpen. Het is mij niet gelukt om bepaalde studies af te rond te starten. Maar als ik het zo hoor, heb jij wel echt je plekje gevonden binnen de Holistische Therapie.

SPEAKER_03 8:13

Ja, dat wel. Het woord holistisch inderdaad over koepelen. Ik denk van ja, daar werk ik heel graag mee. Dat is mijn uitgangspunt. Niet veel mensen kennen het ook niet. Als ik zeg van holistische therapeut krijg vaak ten blik van wat zit ik aan het doen. Dus ik geef mezelf heel veel namen en labels naar lang de context. Het woord dat iedereen kent, is bewustzijn. Dus als je zegt van ik ben bewustzijnstherapeut. Ik help mensen mee gewoon te kijken wat er speelt. Dan hebben ze al zoiets van ah ja, oké, dat is wel interessant. Dat ik zeg holistisch therapeut en dan kijken ze naar mij.

SPEAKER_04 8:45

Ja, dat is nog zo wat vaker, inderdaad. En je zegt van bewustzijnstherapeut en lichaamsgericht merk jij ook. Kun je daar iets wat meer info over geven? Wat doe jij juist? Of met welke zaken helpen jij cliënten voort?

SPEAKER_03 9:02

Mens komen van alles, van alles naar mij. Maar ook het leuke is, ik zie echt elke week iets anders, op een andere manier. En dan denk ik, Yes, deze doen we nu. Bewustzijn is bij mij op alle vijf niveaus. Dus mensen bijvoorbeeld zeggen van oké, ik loop vast, ik weet eigenlijk niet wat ik wil doen. Emotionele blokkades, mentale blokkades. Even ook mensen dat echt al bijvoorbeeld, dat ik het meeste zie, spanningen in hun kaken, hun niks schouders, alles zit vast. En ze weten niet van waar dat komt. En dan ga ik eerst op die fysieke klaar met hun om te kijken van oké, wanneer is dat ontstaan? Wanneer heeft je daar het meeste last van? Is dat bepaalde momenten? En ze zeggen dat ik heel vaak na de werkdag zit hier alles vast. En dan beginnen die vragen te stellen. Hoe lang werk je daar al? Doe je werk eigenlijk graag? Waarom doe je werk nog? Wa wilde eigenlijk naartoe? En heel vaak in een van die vragen komt er zo wel een blokkade naar boven, op één of welke manier. Mensen dat ook niet goed kunnen ontspannen, dan ga ik dan meer op het ontspannende gedeelte gaan inzetten van oké, we gaan proberen om je nu in rust te brengen en waarom lukt dat thuis niet? Wat voor lokalis ervaren daar. Of waarom wil je niet rusten? Dat is

De rol van bewustzijn in therapie

SPEAKER_03 10:12

ook wel een goede vraag. Wanneer je eigenlijk geleerd dat je altijd moet aanstaan, dat je altijd moet doorgaan. Dus ja, zodat ik op al die niveaus werk, kom ik heel vaak bij bepaalde vragen dat je mensen zo denken van. Je ze het al heel lang aansleept. Ah ja, die klachten, ik heb die eigenlijk altijd al wel gehad. En dan is het super interessant om daarop voor te gaan. Dus gewoon door bepaalde klachten bespreekbaar te maken, dat ze op een diepe laag gaan kunnen werken.

SPEAKER_04 10:39

Ja, je kijkt veel verder dan enkel het symptoom. Want mensen komen inderdaad binnen me van ik kan niet gewoon ontspannen, of ik heb last van mijn kaak of alles staan vast. Maar jij gaat eigenlijk ook kijken van ja, oké, maar waar komt dat vandaan? Je krijgt zelfs daaronder, eigenlijk, van welke overtuiging komt dat, waar heb je dat geleerd? Dus eigenlijk ook echt naar dat bewustzijn gaat kijken, het onderbewuste.

SPEAKER_03 11:01

Want heel veel mensen die bijvoorbeeld, dat is de maatschappij, oké, we hebben buikpijn, we pak je niet zin tegen een buikpijn. Ja, dat lost het probleem niet. Want morgen, als jij terug naar je werk gaat en jij hebt druk buikpijn. Ja, oké, kun je dat hele leven een beeldje pakken of ga dan kijken wat zit eronder, waarom heb ik het? Van waar komt het? En wat kan ik eraan doen? Maar dat is een beetje tegen de maatschappij in gegaan, denk ik.

SPEAKER_04 11:25

Ja, niet altijd even evident om mensen daarvoor warm te maken. Maar ik veronderstel ook wel dat toch veel van de cliënten die daar bij u komen, daar ook misschien wel klaar voor zijn.

SPEAKER_03 11:35

Vaak niet. Het wisselt echt. Ik wil dat mensen die naar mij komen, inderdaad, die hebben een fysieke klacht en die willen daar heel graag van af. En die komen naar mij van ja, hier, we gaan hierop werken. En dan zeg je oké, we gaan daarop werken, maar je gaat ook wel bepaalde veranderingen moeten doorvoegen. En dat is niet altijd geen dat ze hopen om te horen. Dus dat kan echt twee kanten op gaan. De meest die zeggen van oké, ik wil er echt iets aan doen, ik ben net echt beu. En die gaan mee bij mij kijken naar wat ik veranderen, wat kan ik veranderen. En hoe gaan we dat doen. Maar ook hele mensen die denken van oké, deze had ik eigenlijk niet zien aankomen, en die een beetje een blokkade krijgen in de muur. En die komen vaak naar een tijd ook wel terug. Dat die zeiden ik was echt geschokken van u, maar ik wil er

Klachten en hun oorsprong

SPEAKER_03 12:15

nu wel aan werken. Dus het gaat echt wel twee kanten om bij mij. En waar komt die weerstand vandaan, Denk je? Dat is iets bij zichzelf, dat ze er misschien nog niet helemaal klaar voor zijn of zo. Want ik ben ook iemand dat heel gerichte vragen gaat stellen. Ik zie dat ook altijd in het begin van: kijk, ik ben een therapeut die heel diepe vragen zit. Ik zit u aan het denken. Ik ben hier niet om je een oplossing aan te reiken, maar om samen met u naar een te zoeken. En vaak zijn ze daar op dit moment toch niet klaar voor. En ja, ik kan ook niet pushen dan. Zeg ik van oké, kijk, deze zijn de vragen die ik me wil opgaan, deze waar ik zelf aan denk, kunnen we daarin vinden of niet. En als ze zeggen nee, ze teken een muur op, ja, dat is een stukje in hun dat nog moet aangekeken worden aan een tijd, maar ik ga daar niet in pushen. Dus dat is niet aan mij.

SPEAKER_04 13:01

En je zegt van heel vaak als mensen met een fysieke klachten binnenkomen, komen we uiteindelijk wel uit op bepaalde blokkades.

SPEAKER_03 13:10

Kun je daar iets meer over vertellen? Ik heb zelf ook heel wat klassen met elkaar, die zijn mede voorbeeld altijd bij houden. Dat is heel vaak dingen dat je verbijt, dingen dat je tegenhoudt, dingen die gaat wegslikken, woorden ook, die kaken op elkaar klemmen, dat is ook een uitdrukking van. Ja, komen dan naar mij en dan gaan we daaraan werken en dan gaan we kijken van oké, maar wat ze er eigenlijk aan tegenhouden? Wat spreekt er niet uit, bijvoorbeeld? Mensen met spanningen in hun niet schouders, dat is zo'n beetje hetgeen dat de meeste mensen hebben, ik heb last van mij in de rug. Wat voor job doe? Doe je de job graag. We hebben gewoon een zittende job. Kun je daar iets aan veranderen in welke richting? Mensen dat echt gewoon continu moe zijn, dat is ook iets, mensen die echt uitgeput zijn, gaan ik ook vragen van oké, maar slaap je te weinig? Of is, om het heel plat te zeggen, het leven nu een beetje aan het leegzuigen, het leven waar je nu in zit. Mensen dat juist eigenlijk niet kunnen rusten, dat ik altijd maar aanstaan en zichzelf niet in ontspanning kunnen krijgen, dat ik ook denk van ja, oké, waarvoor zit je heel hard aan presteren of wilde juist niet in rust zijn omdat je iets aan het ontlopen bent of zo, ik kan echt heel vaak twee kanten op gaan. Dus ik stel dan heel echt gerichte vragen op wanneer het meeste last van die klacht. Of wanneer ze daarmee begonnen, is hij een patroon geworden om te achterhalen waarvan het vandaan komt. En dan kan ik daar ook wel aan werken. Enerzijds door cupping of door reiki, ontspanningsmassages of door echt trauma in het lichaam te gaan doen, dat noemt je rootmond. Dus opnieuw wortelen in het lichaam. Dus dat is een redelijk intensieve behandeling wel. Dat kan op twee manieren intensief zijn. Enerzijds door heel zacht te gaan behandelen, door echt dat lichaam te laten bewegen en in rust te laten komen, al dan niet met cupping en massagetechnieken naarbij, in mijn rijke. Anderzijds kan iemand die echt volop in weerstand zit, kan dat ook wel heel diep gaan zijn en echt wel die een duim direct tegen ons te gaan duwen op van die punten. Om mensen die niet gewend zijn aan veiligheid, zijn het heel moeilijk om in veiligheid in rust te komen. Mensen die niet gewend zijn met rust, die geven meer. Mensen die niet gewend zijn aan rust, dan is het juist belangrijk dat je wel die rust gaat bieden, want dat is hun comfort. Dat is echt mensen in die ontspanning duwen. En dan kijken van oké, waarom ben ik niet graag in ontspanning? Waarom geef mij dat een oncomfortabel gevoel? Je gaan mensen op dat moment eigenlijk een beetje confronteren met dat oncomfortabele gevoel dat ze in rust hebben. Ja, inderdaad. En mensen dat dan heel gewend zijn om altijd aan te staan, die willen super moeilijk mee aan rust te zijn, maar mensen die er altijd in rust zijn, om daar even in te gaan bushen. Oké, maar waarom zit het oncomfortabel als je uit die comfortzone zit. Dus je kan echt twee kanten op gaan, dat kan heel intens zijn qua duur, maar dat kan ook heel intens zijn qua. Nu mogen even heel rustig bewegen met mij.

SPEAKER_04 16:00

Dus begrijp ik dat goed als je zegt van mensen die het gewend zijn om altijd aan te staan, moeite hebben met ontspannen, moeite met tot rust komen, die gaat je eigenlijk net in een soort van rust brengen. En dat is eigenlijk best confronterend voor die mensen en kan oncomfortabel zijn. En andersom, mensen die heel vaak in rust zitten en tot weinig beweging komen eigenlijk, die gaat je eigenlijk net buiten hun komt, persoon buiten rust sturen.

De methodes van Kirsten

SPEAKER_04 16:26

En dat is met de methode enrootment.

SPEAKER_03 16:27

Ja, Rootment en ik heb daar nog. Ik heb mijn Rijk je mouse ook behaald. Die zeg energetisch werken, energetische blokkades. Cuping is er sinds kort ook bijgekomen. Dus bijvoorbeeld mensen dat met hun kaken altijd zitten weg te bijten. En wat ik weet, oké, daar zit heel veel woede en frustratie in. We gaan het proberen los te krijgen, maar ik zie die mensen dan die kaken op één klimmen. En dan zet ik hier wat twee cups bij soms. En dan moet dat wel ontspannen. En dan komt daar heel vaak wel die woede door. Dus dat is leuk om dat eraan toe te voegen. En anderzijds doe ik ook gewoon ontspanningsmassages. Die technieken, waar meer vrijven, dat zachten, dat komt er ook wel bij. Dus ik doe op deze punt al zoveel combinaties dat er altijd wel iets anders naar boven komt. Dat is ook zeker geen vaste behandeling. Je leert allemaal die enroadmenttechnieken wel aan. En je weet waar dat punt zit. Je voelt dat ook aan het lichaam. Maar als er spanning zit, je dicht je want daarop. Ik voel dat heel hard. Dan kijk ik ook van oké, wat heeft deze lichaam nodig? Ik ga echt observeren, scannen en dan pas een behandeling opzetten. Dus het is zeker niet dat.

SPEAKER_04 17:30

Ja, want hoe bepaal je inderdaad met wat je begint of wat er juist nodig zou kunnen zijn in het begin? Ik kan me ook voorstellen dat je doorheen het proces wel wat meer gaat beginnen aanvoelen. Misschien kunnen we dit nog proberen. Maar je hebt heel veel tools, heel veel technieken. Dus iemand komt met je binnen, bijvoorbeeld inderdaad met die kaakproblemen. Ja, waar begin je? Zeker omdat het holistisch is en alles staat in verbinding met jezelf ook, zullen jij wel hebben gemerkt van oké, het klikt nu, het hangt allemaal samen. Maar waar begin ik? Jij was eigenlijk eerst begonnen met voeding en beweging dan? Beginde maar gewoon ergens? En komt je dan wel op andere zaken uit? Oe pak je dat aan?

SPEAKER_03 18:10

Het is altijd zoeken. Ik kijk ook naar de mensen voor mij van oké, waar zijn ze bereid om naartoe te gaan? Ik begin altijd eerst met vragen te stellen van oké, die kaaklachten, wanneer is dat ontstaan, is dat iets aan je familie ook ziet, dat is ook heel vaak iets. Hoe was je opvoeding? Hoe mouden je zelf uitspreken? Is dat comfortabel om hier jezelf uit te spreken? Heel vaak doe ik dan eerst even van, we gaan even liggen op die tafel en we gaan het even voelen. En dan voel ik heel erg spanningen zitten in heel dat lichaam en ga ik daarop doorvragen. Meestal is ook wel de vraag van oké, maar hoe voelt het om? Wat doet het woord veiligheid bijvoorbeeld met u? Dat is ook altijd vier behoeften als mens. Ik vrouw ook heel vaak een van die behoeften van bijvoorbeeld veiligheid. Hoe staat het tegenover dat woord? Wat doet dat woord met u? En dan zie ik je ook al zo. Je ziet dat lichaam krijgen. Of wat doet het woord geluk met u, of vrijheid, of waar het gevoel dat je tegenover vrijheid staat. Een bepaalde kernwoorden dat ik bij u al hoor, daar kom ik dan op terug. En dan lang die reactie zit ook heel dat lichaam handelen. En dan vraag ik heel dag van waar wilde we naar toe werken, wilden we echt naar die ontspanning in uw kaken werken. Gaan wij iets fysiek doen, of gaan we echt meer dat gesprek aangaan van oké, waar wil we naar toe werken, waar staat er nu? Hoe is uw beeld tegenover, bijvoorbeeld, controle of veiligheid of rust. En daar heb ik inderdaad heel veel

Creatieve therapie en het innerlijke kind

SPEAKER_03 19:31

tools om op terug te vallen. Dus dat fysieke. Eerder ook doelopstellingen van waar staat er nu? Waar wil we naartoe werken. Creatieve therapie komt daarbij. Soms tek ik gewoon een kaart met iemand en kijk ik naar hun reactie daarop. Ik heb niet echt een plan meestal. Ik zie zelf heel vaak van: kijk, ik heb een hele rugzek geven, kan je soms een suggestie geven, wilt je dat niet doen, dan doe je iets anders. Of ik laat je kiezen naar twee dingen. Het is heel intuïtief. Ik ga wel maar een beetje in wel op gevoel, heel intuïtief. Meestal komt dat wel de juiste techniek mee naar boven.

SPEAKER_04 20:03

Ja, wat ik u hoor zeggen, is ook heel hard vertrekken vanuit wat de cliënt ook, of waar staat die voor open. Ik heb je al een paar keer horen zeggen van het is niet aan mij om door te pushen. En ik ga ook heel hard vragen van oké, waar zet jij bereid toe om naar te kijken. Ik denk ook heel vaak dat cliënten zijn. Cliënten komen misschien heel vaak wel met de vraag van mijn god, help mij, ik weet het niet meer. Maar anderzijds zit er heel veel wijsheid in mensen in hun systeem. En weten die zelf eigenlijk heel goed waar ze nood aan hebben. Oké, ze hebben daar misschien hier en daar wel wat hulp bij nodig. Maar eigenlijk weten ze zelf wel heel goed van, ik denk voor mij momenteel dat het inderdaad interessant is om eens te gaan kijken naar dat lichaam. Of ik voel mij klaar om over bepaalde dingen echt dieper te gaan nadenken en daarover te gaan praten. En wat ik je hoor zeggen is, van ik gebruik dat toegangspoortje en dan gaan we verder samen. Exact.

SPEAKER_03 20:54

Mensen die heel gestresseerd binnenkomen en daar echt heel aanstaan, ik kan die heel erg laten vertellen, vertellen, vertellen. En dan kan ik daar wel mijn woog aan uitpikken van ik heb je dat ook gezegd. Wat doet dat eigenlijk met u? Want ik besef, ze zijn aan praten, praten, praten. En dan denk ik van, maar wat doet dat eigenlijk met u? Dat weet ik eigenlijk niet. En dan zit je daar echt zo over nadenken. Dat is gewoon uit contact zijn met hun emoties. Of mensen die even bij mij binnenkomen in volledige weerstand. Ja, moet je op je gemak stellen, eerst en vooral. En heel vaak wat ik dan doe, en dat klinkt super stom misschien voor sommigen, is gewoon echt een kaart laten trekken. En dan kijken van oké, wat doet dat tikje nou die kaart met je. Wat doet die print met je? En dat je dan bijvoorbeeld een lijstje gaat, ze stond dan echt een gezin op die kaart. En die cliënt die helemaal in shock van gezin. En dat weet al, ah ja, er is ergens een blokkade daar. En dan kun je dat poortje in gaan wandelen.

SPEAKER_04 21:49

Ja, voor zoiets simpel als een kaart trekken, kan soms al veel vertellen. En ik zie je ook, of ik hoor je ook zeggen van ik kijk heel hard naar wat het lichaam ook doet. Het lichaam. Spreekt heel hard. Ik denk, heel veel mensen begrijpen ook niet van wat het om in je lichaam te zijn, om in je lichaam te zakken. We hebben onlangs een aflevering bij Nael Baudin opgenomen, en die zei dat ook van heel veel mensen zitten niet in hun lichaam, zitten niet in het hier en nu. Wat betekent dat volgens je zo in je lichaam zakken? En hoe merk je dat mensen dat niet emboden of zo? Dat mensen niet in hun lichaam gezakt zijn?

SPEAKER_03 22:28

Goeie vraag. Dat is echt. Je ziet mensen heel vaak in weerstand. Of manier dat ze ook al praten over hun lichaam, heb ik ook al iets van ja, ik heb een pijn aan mijn kaken, ja, dat is altijd. Heel veel weerstand tegenover hun lichaam. Of een klacht waar ze eigenlijk maar door blijven pushen. Sporters ook bijvoorbeeld, ze hebben een blessure en dan moet dan snel, snel, snel, snel genezen, want ze willen gaan presteren. Ja, maar waarom heb je die klacht? Misschien moet je even vertragen. En dan voel je ook weer die weerstand van ik wil gewoon doorgaan, die zien je lichaam als een soort prestatiemiddel, een hulpmiddel, in plaats van echt aandachtig te gaan luisteren. Want waarom heb je die klacht? Je zou je even kunnen vertragen en eens voelen en ook voelen wat dat mijn hele systeem doet. Want je voelt dan wel pijn aan je knie, bijvoorbeeld. Maar wat doet dat eigenlijk met u? Het maakt u echt misschien verdediging dat je nu niet kunt gaan sporten. Oké, wat wil dat verdriet zeggen? Wat wil die prestatie dran zeggen? Door daar echt die vragen over te gaan stellen of te kijken van welke impact heeft mijn lichaam op mij als wij niet kunnen samenwerken, dat vind ik echt wel heel interessant. En verder ook, is het om wel te zakken in je lichaam, echt gewoon te kunnen vertrouwen op je lichaam. Weten dat als je een klapt, dat je daar even aandacht aan moet geven, dat je gewoon echt zoiets mocht hebben van oké, ik gun mezelf en mijn lichaam de rust om te herstellen. En ik vertrouw erop dat mijn lichaam en ik in vrede

Emoties en het lichaam

SPEAKER_03 23:52

kunnen zijn of zo, dat wij samen iets aangaan. En als je dan niet samen kunt aangaan, dat je dan ook tijd geeft om te ontspannen zonder weerstand.

SPEAKER_04 24:00

Ja, ik hoor je eigenlijk heel hard zeggen: luister naar je lichaam. Luister naar de signalen dat het geeft. Eerst en vooral de signalen opmerken. En er dan ook effectief naar luisteren en naar handelen. In plaats van door te blijven gaan, door te pushen. Je misschien zelfs niet eens bewust te zijn van bepaalde kwaaltjes, totdat het echt te laat is of te ernstig wordt.

SPEAKER_03 24:19

Ja of dan ga ik even snel een pijnstilig inpakken en ik zal dan toch maar doorgaan. Ja, nee, oké. Je pakt geen pijnstilig, heb misschien een rustige een dag. Denkt even een teken. Dat klinkt dan ook weer zo. Een teken. Gij mij net helpen. Denk even een teken. Word even rustig, ga even zitten. En voel even van oké, wat heeft mijn lichaam nodig? In plaats van we pakken een pilletje en we gaan door. Gewoon echt heel bewust wat heb ik nodig.

SPEAKER_04 24:43

Ja, wat gebeurt er eigenlijk als mensen stilstaan bij wat heb ik nodig, wat heeft mijn lichaam nodig? In plaats van het allemaal te negeren en door te pushen. Ja, heel veel.

SPEAKER_03 24:52

Dat gaat echt alle kanten op. Vaak is dat heel veel weerstand. Of dat kan ook heel mooi zijn dat wij een heel intense sessie hebben gehad zie je lichaamsje. En dat die erbij komen en zeggen van mij, ik voel eigenlijk superveel, zodat, maar ook heel vaak het omgekeren. Ze voelen heel veel en het achter die angst staan van. Oei, eigenlijk heb ik heel veel plaatsspanning en stress. En eigenlijk maakt mij dat wel bang of zo, want er is nog keihel werk. Je kan echt twee kanten op gaan. En dat is ook weer: hoe ver zit je in je proces? Mensen die al heel vers in hun proces zitten, die gaan daar meer vrede mee hebben dan mensen die mij komen met mijn schouderroep pijn. En ineens heb je die nog op tien ander plaatsen pijn bij dan van spreken en denken die, oei, wou kijk niet naar hier komen. Maar dan is het misschien wel nodig dat we het nu samen gaan aankijken.

SPEAKER_04 25:43

Je merkt bij sommige mensen toch ook wel van een angst voor wat zit er dan nog allemaal. Misschien ook wel zo het. Ik denk heel veel inderdaad, leven misschien met zo'n de quick fix mentality en zo van ja, ik kom met dit probleem, dus dat moeten we nu snel snel oplossen. En als ze dan merken dat er van alles andere dingen in gang worden gezet, hun lichaamsbewustzijn wordt eigenlijk verhoogd, waardoor ze zich ineens bewust worden van andere zaken dat pijn doen of aandacht vragen. En dan denken ze, ja, nu ben ik verder vanuit. Nu is het eigenlijk erger. Terwijl in therapie is dat ook vaak zo. Het gaat soms eerst slechter voordat je dat beter gaat gaan. Maar je moet wel bereid zijn om door de shit heen te gaan. Als je niet bereid bent om door de shit heen te gaan, dan ga je shit alleen nog maar groter worden.

SPEAKER_03 26:24

Je hebt heel vaak die lotusvergelijking. Lotus geeit ook alleen maar in de modder. Dus wilde even in die modder zitten, en dan kan dat mooier worden. Maar dat is echt hoe ver zij inderdaad bereid om daarin te gaan zitten, ja, modderplasje.

SPEAKER_04 26:42

Hoe hard zij bereid om aan te modderen?

SPEAKER_03 26:44

Ja, exact. Gaan we er doorgaan of niet?

SPEAKER_04 26:49

Oké, mooi. Ja, je zegt van ik help ook mensen met enrootment. Dat is een van de technieken die jij gebruikt. Dat is eigenlijk zo waar het lichaamsgericht toch ook, zo dat trauma zich wel vastzet in trauma.

SPEAKER_03 27:02

Of emoties gewoon. Emoties die heel lang niet gevoeld zijn, dat gaat zich echt vastzetten in je systeem.

SPEAKER_04 27:08

Je kunt dat eens uitleggen, want ik denk, daar is al wat meer awareness rond aan komen. Maar er zijn toch nog heel veel mensen die niet goed begrijpen van sorry, emoties vastzetten in het lichaam.

SPEAKER_03 27:18

Heel vaak mensen met bijvoorbeeld van die zwevende pijnen in het lichaam, dan hebben die hun linkerschouderpijn, dan doen hun kakenpijn, dan zijn hun benen heel moe dan rugweg pijn. En dat is zoiet in het lichaam waar ze heel veel last van hebben, maar ze kunnen niet plaatsen van waar dat komt, of een klacht die dan maar blijft terugkomen, waar ze medisch gezien niets op vinden, alles, niets helpt. En dat is heel vaak iets in bewustzijn, mentaal of emotioneel, dat zich in het lichaam ergens een weg baand om maar gehoord te worden. En dat is een hele goede, omdat dat eigenlijk echt je emoties gaan

De Sedona-methode

SPEAKER_03 27:55

vrijmaken. Dus ik ben altijd in een gesprek en ik kijk van is het van toepassing of niet. En op welke manier gaan we dat doen? Gaat dat zacht, gaat dat hard, wat zijn de klachten? Wat zit er daar allemaal voor aan voorgeschiedenis? En dan gaan mensen eigenlijk liggen, meestal op een foton, dat is zo'n matje op de vloer. En dan samen voelen, die armen bewegen, die voeten. Zou beginnen alles open zitten, dat hoofd proberen leeg te maken, dat ze echt kunnen zakken. En dan kan dat aan de hand van drukpunten, dat ik echt met mijn handen of plaat, of met een duidelijk op die benen gaan duwen, bijvoorbeeld. Van oké, we gaan dat echt naar boven gaan proberen te duwen. En dan kan er. Op en welk lichaam, zeel, behalve de uiteraard obvious Rogenezone, daar kom ik niet, maar op elke andere zone ga ik echt gewoon wat open zitten, wrijven, masseren, die armen mee bewegen. En dan komt er heel vaak woede uit. Mens beginnen te roepen, te slaan of verdriet als je heel lang vastzit beginnen te wenen, of begint te lachen. Dat kan ook. Tijdens mijn opleiding ook gezien iedereen was in volle emotie aan het roepen en aan het wenen. En dan was iemand zo hysterisch aan het lachen, dat wij ook allemaal een dubo naar meten lag je gewoon al. Ja, die was heel hard in verbazing over, je noemde het zelf de Cosmic Joke. En die was maar aan het lachen en aan het lachen. Dus er is heel vaak dingen die gewoon vastzitten.

SPEAKER_04 29:14

Spanningsreleas.

SPEAKER_03 29:15

Spanningsreleases, ja, inderdaad. En ja, als er heel veel woede in vastzit, en dat komt er allemaal uit? Mens beginnen te roepen bij mij. Ja, gewoon al. Dat als die woede vrijkomt, dan kan voor je lichaam echt neergekomen zijn.

SPEAKER_04 29:29

Ik vraag me af, zijn er mensen die dat onderdrukken tijdens een behandeling?

SPEAKER_03 29:35

Ik heb zelf heel lang ondergedrukt. Ik heb zeven sessies nodig gehad voordat ik zelf ben beginnen roepen.

SPEAKER_04 29:41

Oké, interesting. Ik kan me voorstellen dat voor sommige mensen laat er misschien gemakkelijker uitkomen, maar dat andere mensen zo weten van ik hier echt niet beginnen roepen.

SPEAKER_03 29:49

Ja, ik heb echt al bijdrage. Ik heb ook zelf zeven sessies nodig gaat, ook tijdens dat opleidingsweek. En zelf. Ik ga niet beginnen roepen met al die mensen rondom mij, wat denk jij? Maar dat is dan weer een controle-ishoe. Waarom wil je niet overgeven? Ja, dat is ook weer een interessante piste om daarna verder te kijken. Ik denk schamte niet? Zijn er niet veel mensen die zich beschaamd voelen? Ja, wat je ook hier nu begint roepen? Schaamte. Er zit echt van alles onder. Bij mij was dat heel achter controle. Want dat was toen wel in de ruimte met twintig mensen bijna. Ik ga niet tussen die twintig mensen gaan roepen. Ze zat. Maar ik één op één ook. Heel vaak wel, pas na een paar sessies, ik weet dat dat vertrouwen er is. En ik doe dat ook alleen maar in mijn thuispraktijk. Ik was ook begonnen om met dat in de groepspraktijk te doen, waar ik ook zit. Maar dan dacht ik van ja, die dunne muren hier, ik zit naast de wachtkamers, je geheet dan anderhalf uur tijd. Dat is voor mij niet comfortabel en voor hun ook niet. Dus ik wil die mensen een paar keer zien. Dan met een thuispraktijk. Als ik alleen thuis ben, en dan is die veiligheid er ook al wel van. Want ik ben ook iemand, ik ga mij niet de ene keer overgeven. Iemand anders. Dus ik verwacht ook hetzelfde niet van andere mensen. En als je dan die basis al hebt, is dat gemakkelijker om daar in te zakken. Maar elke weerstand daar liggen. Je kunt duwen wat je wilt. Dan gaat er niet om de juiste reden komen.

SPEAKER_04 31:12

En dus eigenlijk, je gaat met drukpunten werken bij die Unbrootement. Het doet een klein beetje denken aan zo'n accupunctuur, waar ze ook. We hebben onlangs Wouter op de podcast gehad, die werkt dan ook met drukpunten en meridian. Is dat een klein beetje hetzelfde principe? O moeten we dat juist zien?

SPEAKER_03 31:31

We hebben niet heel die meridianenlessen meegaan. Dat is dat nog wel op mijn lijst. Maar het is super interessant. Dus ik weet ze wel een beetje dingen. We hebben ook al bepaalde punten echt gekregen tijdens die opleiding van oké, daar moeten zijn voor daar. En dat lichaam zdeel heeft die emotionele betekenis in. Dus ik ga daar wel op verder.

SPEAKER_04 31:49

Dus dat is toch ook wel zo wat meer het Oosterse geven te geven.

SPEAKER_03 31:52

Inderdaad, het is zeker niet alleen met de meridianen, omdat ik ook weet, bijvoorbeeld zijn heel vaak overdriet in oud drama. En ik weet dat er iemand naar mij komt wanneer naar je jeugd onderdrukt is geweest, dan moet er gewoon bij de benen zijn om dat echt naar boven een beetje te kunnen duwen. Dus het heeft zeker van de Oosterse wel wat weg. Alleen is het niet per se alleen op de meridianen. Het is ook echt per lichaamzeil. En ook de organen komt in niveau 2 aanbod, dat heb ik nog niet gedaan. Elk orgaan een bepaalde betekenis heeft emotioneel gezien. En als je daar ook dan bij kunt gaan werken, dat is ook meer dat Oosterse wel, denk ik. Het is echt een mix van van alles. En ook heel intuïtief, omdat ik ook dan die Rijkie master heb, ik kan mijn hand dichter prima liggen en denken. Da moet ik zijn of daar zit spanning. Interesting.

SPEAKER_04 32:38

En dus eigenlijk gaat die visie ervan uit van bepaalde emoties die daar onverwerkt zijn of geblokkeerd zijn, die gevoeld mochten worden, kunnen zich opstapelen of blokkeren in een bepaald stuk in je lichaam, en dat kan dan uiteindelijk voor allerlei klachten beginnen zorgen. En technieken zoals enrootment, kunnen die zaken net deblokkeren, naar boven brengen. Oké, stel, ik doe zo'n enrootment sessie en ik begin daar te roepen of ik begin te lachen, of in ieder geval er is een spanningsion release. Je emotie wordt gevoeld of komt naar boven. Ben ik dan van mijn problemen verlost? Is dat allemaal opgelost?

SPEAKER_03 33:19

Niet per se. Je gaat wel veel verlichting geven, maar gewoon al dat het de ruimte heeft om eventueel al jarenlang aan woede eruit te laten komen, dan geeft daarna wel verlichting. En dan is denk ik ook die stap wel minder groot om daarna eens te keren, als je echt die woede voelt opkomen, dan is dat niet meer. Dat mag niet gevoeld worden we onderdrukken. Er zijn die ruimte al voor geweest, en is het vaak makkelijker om het in de toekomst toe te laten. En die spanning is er ook gewoon al uit. Je begint eigenlijk op dat vlak wel met een soort van schone rij. En dat is niet per se alleen emoties en gevoel, dan kan ook herinneringen zijn. Herinneringen naar boven komen of trauma's, ons hoofd verdringt of vergeet of rationaliseert iets weg. Maar ons lichaam onthoudt dat wel. Stel dat jij bijvoorbeeld ooit aangereden, en iets van oké, maar ik moet wel op naar werk raken, ik moet nog wel in mijn auto stappen. Of ik moet toch wel met de bus naar het werk, weet ik veel. Je moet toch naar buiten, je hoofd weet dat. Maar uw lichaam kan nog wel die angsten gaan voelen. En je lichaam gaat dat dan onthouden. En als je dan bijvoorbeeld ineens naar boven komt, ik heb daar eigenlijk nog wel gewoon bang voor. En die angst mag er even zijn. Dan kun je in de toekomst wel daar iets aan gaan doen om die angst op een gezonde manier te gaan genezen, in plaats van weg te drukken. Emoties ook, als je dat mag zijn, dan gaat die er in de toekomst waarschijnlijk ook veel meer mogen zijn.

SPEAKER_04 34:35

Het is een soort van opstapje wel, naar het beter omgaan met die emoties. Het is niet dat heel die programming uit je systeem is of zo. Maar het kan wel helpen om bepaalde patronen om dingen los te maken en zo bepaalde patronen gemakkelijker te beginnen doorbreken. Inderdaad. En je zegt van ja, ik werk ook met Rijky, waardoor ik ook wat intuïtiever aan de slag kan gaan, kun je misschien eens zeggen van ja, Rijkie, wat haalt dat dan juist in? En als je bijvoorbeeld een rijkebehandeling geeft, voor wat voor zaken kun je dat vooral gebruiken.

SPEAKER_03 35:09

Ja, Rijk is een energetische methode, dat is eigenlijk een handoplegging. Rijki, dat is echt levensenergie. Daar heeft Wout ook al wel over verteld. Over de prana. Ja, exact. De energie die door ons en door alles en iedereen stroom. En heel vaak kunnen wij ook blokkades krijgen, energetisch gezien. Dat kan zich ook weer uiten in bijvoorbeeld een emotie die niet mag stromen of in iets dat je lichaam is gaan vastzetten. En door dan die energie op te roepen en je handtuigd te gaan liggen, heel bewust, dan kan dat weer gaan stromen. Dat kan mensen in ontspanning brengen. Dat kan heel vaak dat je verzachting gaat voelen op die plek waar dat eerst een verharding zat. Ik heb Rijk in een tijd echt gewoon puur losgegeven. Dat doe ik nu niet meer. Zoveel in combinatie met massage of cupping, of en rootement. Of mensen bij mij komen in gesprek die zich absoluut niet kunnen ontspannen, dat die veiligheid er niet van is. En zeg ik, oké, als oké, is voor u. Gaan we eerst liggen, dat je even kunt gronden en dan gaan we verder in ons gesprek.

SPEAKER_04 36:07

Dat is eigenlijk een beetje als basis.

SPEAKER_03 36:09

Inderdaad. Ik heb niet per se het geduld om een uur naast iemand zo te gaan staan en mijn handen daarop te leggen.

Het belang van zelfcompassie

SPEAKER_03 36:17

Omdat ik voel heel veel, en voor mij is dat een beetje meer een ingang van oké, jij kunt ontspannen, ik kan voelen waar dat zit, en dan gaan we verder.

SPEAKER_04 36:28

Ik heb een keer bij u op de tafel gelegen. Was dat toen reikje? Dat was rijkje. Ik heb dat toen heel hard ervaren als inderdaad ontspanning. Om zo echt even volledig tot rust te kunnen komen.

SPEAKER_03 36:40

Ja, je zag dat ook heel goed in weg.

SPEAKER_04 36:44

Ik was echt zo helemaal zo zin.

SPEAKER_03 36:46

Je hebt ook heel veel mensen die op die tafel gaan liggen, dat ik zeg van ja, ik zie dat je dat je niet kunt ontspannen, dat je wel nerveus bent, zullen we even gaan liggen. En die zeggen ook heel vaak, ah ja, dat is goed. En er zit twee soorten, zoals jij, die gaan liggen en hij zegt. Maar het is keizalig. En je hebt mensen dat duidelijk niet op hun gemak zijn, dat is voor mij ook al een ingang van oké, zijn niet je gemak bij mij. Wa komt dat vandaan? Is dat altijd een ding die goed kunnen ontspannen? Geeft mij goed dan ook een poortje om daarna verder te kunnen gaan in gesprek.

SPEAKER_04 37:14

Ja, dus Rijkie toch ook wel als ingangsport om dan weer verder te gaan kijken en verder te gaan.

SPEAKER_03 37:20

Ja, Rijkie heeft ook als je het ontvangt, of ook als jezelfde inwijdingen doet, ik ben veel geduldiger geworden. Ik was echt altijd iemand dat altijd mag moest doorgaan en presteren en drukken en chaos. En ik heb mijn inwijdingen gedaan en ik heb daarna zoiets van. Het komt wel goed achteruit, leunen, vertrouwen, veel meer, niet veel meer geduld. Niet veel meer geduld, maar wel geduld gekregen. En ook mensen die bij mij komen, die ervaren ook nog twee weken later van. Ik was eigenlijk echt ontspannen. Ik heb nog keihard dromen gehad en ik heb nog inzicht gekregen en iets wat ik normaal keer voor zou stijgen, daarin was ik nu gewoon kan. Dus dat werkt ook nog wel twee weken door, wat ook wel interessant is voor u.

SPEAKER_04 38:01

Ja, niet alleen op de moment zelf of vlak daarna, maar zelfs twee weken daarna, dat mensen nog het effect kunnen voelen. Zeker. Hoe heeft ze het meer geduld krijgen? Hoe past dat binnen je eigen proces?

SPEAKER_03 38:14

Dat was nodig, denk ik. Ik was altijd iemand die heel aanstond en dat moest presteren. Dat moest allemaal, liefst gisteren nog gebeurd zijn als ik iets wou. En nu heb ik meer dat vertrouwen. Ik zeg niet dat ik niet wil dat het vooruit gaat. Ik heb ook een redelijk drugs gezinsleven, dus het moet ook vooruit gaan. Maar als iets niet af is, heb ik ook wel iets van oké, dan is het zo, dan is het morgen, dan is het volgende week, het maakt niet uit. Dat vertrouwen is er veel meer. Alles op de juiste moment al gebeuren. En dat was er daarvoor niet. Dan was ik heel achter controle. Ik moet het doen, ik moet het zelf doen, dan moet vooruit gaan. En nu is het van weten, leun achteruit, divine timing, het zal wel gebeuren.

SPEAKER_04 38:53

Hoe kunnen mensen meer vertrouwen krijgen in die divine timing? Mensen die naar nu luisteren en zoiets hebben van, allemaal goed en wel, maar voor mij moet het inderdaad snel snel snel. En als het niet gebeurt, dan krijg ik daar heel veel angst van, heel veel stress van.

SPEAKER_03 39:13

Waarom vaag je die angst in die stress? Heb je geen vertrouwen in jezelf? Wanneer je het laatst wel vertrouwen gaat in jezelf? Wanneer is dat veranderd? Ja, echt in respect met jezelf over waarom je daar niet in gelooft. Zo is ook wel in je van dat is anders allemaal zeven. In divine timing, ik moet het zelf regelen. Waar heb je dat geleerd? Waarom zag je dat gaan geloven? Is die overtuiging zelfs wel van je?

SPEAKER_04 39:43

Hoe was dat voor je?

SPEAKER_03 39:45

Ik heb altijd geleerd dat ik het wel zelf moest doen. Ik moest het altijd zelf dragen. Die controleflieg zat heel erg hard in mij. Ook zeker op het moment dat je kinderen krijgt, dan moet je ook wel een bepaalde sramine kunnen volgen. Dus ik heb dat echt helemaal moeten afbrokkelen. Ik had echt zoiets van als ik wil dat die controle wegvalt, dan kan ik echt moeten gaan vertrouwen op mezelf, dat ik het ook wel kan dragen. Ook als ik het uit handen geef dat het wel goed komt. Maar ik heb een heel groot vertrouwensprobleem gehad. Dus dan ben ik daadig moeten gaan aankijken. Oké, waarom heb ik dat vertrouwen niet? Waar is dat gebeurd? Dat ik dat vertrouwen ben kwijtgeraakt. Wie zijn schuld, wil ik het niet echt noemen, maar wie heeft mij dat laten ervaren, of zo, dat dat vertrouwen er niet mag zijn. Dus dat is ook een heel intens proces wel.

SPEAKER_04 40:35

Ja, en ik kan me voorstellen, ook niet zomaar een kort proces, dat dan je kombaf.

SPEAKER_03 40:40

Nee, ik heb heel lang in mijn modderplasje gezeten. Ik ben ook elke keer opnieuw toegeslagen. Ik dacht van ah, zijn we nu terug? Ik heb dit zo al aangekeken, maar ik denk ook dat leven nu zo vaak iets blijft toewerpen, totdat je kunt zeggen van oké, nu ben ik echt oké mee.

SPEAKER_04 41:00

Dat die patronen toch ook wel blijven terugkomen en in bepaalde situaties blijven aantrekken, die dat weer laten zien. Nu moet je toch nog eens terug naar kijken.

SPEAKER_03 41:08

Ja, je dacht dat het klaar was, maar dat is het nog niet. We doen eens opnieuw. En situaties dat je dacht van, deze nog iets. En dat zijn super grappig, toevallig is het niet ook de thema's waar mijn cliënten bijna mij komen. En denk, ah ja, dat zullen altijd zien. Dat is altijd.

SPEAKER_04 41:25

Ik denk dat dat een heel herkenbare is voor veel therapeuten, dat je heel vaak cliënten aantrekt die daar met heel herkenbare struggles zitten.

SPEAKER_03 41:32

En ofwel zitten ze daar net middenin, soms voor de vijfde keer opnieuw. Ofwel is dat echt een thema dat je denkt van oké, ik kan echt zien dat het nu is afgesloten. Ik kan hier nu optimaal in begeleiden of zo. Dat gaat echt twee kanten uit.

SPEAKER_04 41:47

Zijn dingen ooit volledig afgesloten? Kunnen op een punt geraken waarin dat iets volledig geheeld is?

SPEAKER_03 41:54

Na mijn ervaring wel, maar dat heeft wel heel veel tijd nodig of zo. Ik heb zelf een bepaald thema echt vier, vijf keer moeten aankijken, dat echt heel hevig was voor mij. En ik heb nu heel veel cliënten dat daar bijna mij komen en dan denk ik, oké, staat, ik ben daar echt wel door. Ik zou niet zeggen dat ik nooit een emotie voel over dat thema. Daan boven komt en denk ik, dat heeft mij wel pijn gedaan toen. Maar dat ik daar nu bij stilsta en kan zoiets van oké, staat. Die emotie mag je die moment dan nog wel zijn. Het is niet dat mij helemaal overrompelt, maar ze is er nog wel. Ik kan daarmee omgaan, en ik kan dat dan ook weer naast mij parkeren. Van oké, het is naar boven gekomen, ik heb het gevoeld, mocht er zijn, ik ga weer verder. En ik denk dat dat het belangrijkste is: niet dat je die emotie niet mocht voelen, maar zo overheerst je niet meer.

SPEAKER_04 42:41

Ik wou net zeggen, dat is interessant om over na te denken van wat is volledig geheeld zijn. Is je definitie dan van, ik voel daar nooit niet meer iets bij. Nee, wat ik je hoor zeggen eigenlijk is van ik voel daar nog wel dingen bij, maar dat overheerst mij niet meer zoals het dat vroeger deed. Dat ik voel dat opkomen, dat kan door mij heen bewegen en dan kan ik dat ook weer loslaten en verder gaan. Dat dat misschien het grote verschil is. Want veel mensen denken vaak van als ik volledig geheeld ben, dan word ik nooit niet meer getriggerd in iets of zo.

SPEAKER_03 43:12

Dat niemand ooit volledig geheeld is. Tegen mensen, die komen dan aan mij en dan komt er iets naar boven, en ze zijn daar van af, en twee weken later komen ze terug. Ik heb toch wel een toegval gehad en ja, ik heb toch nog aan werk aan. Dat ik ook gezegd van dat is niet leuker dat je nog werk hebt. Wil dat echt nu al af zijn? En we moeten aan de komende 30 jaar nu even nog doen. Het is ook massaai. Zijn we ooit af? Is het punt om ooit af te zijn? In dat zo'n proces naar wie ben ik echt veel interessanter is dan ik wil af zijn.

SPEAKER_04 43:42

Ja, want wat is dat zelfs af zijn?

SPEAKER_03 43:44

Dan krijg je toch weer een nieuw thema op je bocht.

SPEAKER_04 43:46

Ja, 100%. Ja, mooi. Je zei daar straks ook van ik voel heel veel. En ik kan me voorstellen, zeker bij zo van die energetische behandelingen ook, dat er inderdaad best wel. Zaken kunnen binnenkomen. Soms voel je heel veel, maar weet je ook niet wat het is. Misschien, zowel bij jezelf als bij anderen.

SPEAKER_03 44:09

Hoe gaat jij daarmee om? Ik ben superzelfbewust op deze punt. Om ik heel lang mijn eigen sterke cicus ben geweest, ben heel lang mezelf aan het scannen en observeren geweest, tot het punt dat het niet meer gezond was. Dus nu ben ik heel zelf bewust en dan weet ik ook van dat komt daar vandaan aan, moet je daar en daar aanpakken. Maar bij andere mensen die niet op dat punt zijn, is het leuk om jezelf gewoon in vraag te stellen, denk ik. Van oké, wat voel ik? Waarom voel ik dat? Wat doet dat bij mij? Welke impact heeft dat op mij? En ik ga dat meestal om een bodyscan aan bij mensen van oké, je maakt iets mee en je voelt echt van dat maakt je bos. En gewoon eens even zitten of staan bij jezelf. Oké, je voelt je bos. Waarom voelt je bos? Wat voel je in je lichaam? Voel de spanningen. Worden weibelachtig, worden heel moeilijk die woorden in je lichaam en heel veel mensen doen aan deze, of zo bellen hun vuisten, of die beginnen zo met hun wijsvinger tegen hun duim dat te doen. O je voelt die kaken opeenspannen. Je voelt echt een verharding in je lichaam. En hoe meer je daar bewust aan wordt van welke impact heeft op mijn lichaam en hoe intens is dat, hoe meer wij kunt gaan reguleren. Bijvoorbeeld de eerste keer dat je denkt van je benieuwd pauzing en je spant je vuistena. Waarom voel ik die emotie zo intens? Waar komt dat? Mag je die emotie voelen of onderdruk ik dat? Ben je dat wegrelativeren? De volgende keer, als je die emotie nog eens hebt, doe je die oefening nog eens. Je voelt echt in je lichaam waar achter iets. En hoe meer je dat doet, hoe beter je eigenlijk kunt reguleren aan een tijd. Interesting.

SPEAKER_04 45:41

En interesting dat jij boosheid aanhaalt. Ik was echt zo aan het trudenken aan een recent moment. Boosheid is voor mij ook echt een thema van Kleins af aan al. Maar het is heel interessant dat juist zei: van bepaalde dingen komen terug en dan denk je, daar ben ik nog niet door. Ik dacht dat ik dat wel door was, maar dat is niet het geval. En onlangs had ik ook een moment waarop ik echt super kwaad weer was. En ik stelde mezelf toen ook de vraag van oké, interesting, waar voel ik dat in mijn lichaam? Bij mij, ik voel dat hier echt heel hard in mijn chest, dus echt in mijn borstkaas. En dan stelde ik mezelf de vraag van oké, Saja, wat zit er nu eigenlijk onder, die boosheid. Want ja, ik ben zo heel hard aan het verdiepen in emoties. En je heb primaire en secundaire emoties. En boosheid kan vaak ook wel een secundaire emotie zijn. Dus wat zit daar dan onder? Dat is eigenlijk de emotie dat je als eerste gaat opmerken, maar eigenlijk zit daar iets onder. Dat kan iets onder zitten. En bij mij is dat ook heel vaak zo. Dus dat is een emotie dat ik heel gemakkelijk kan voelen, maar heel vaak zit daar angst of verdriet of andere zaken onder. En op dat moment denk ik dat er zo wat van beide tussen zat. Zowel angst voor verlies als verdriet van niet erkend te worden. En basically kwam die boosheid aan zeggen, zie mij, hoor mij. En dat was eigenlijk de manier waarop ik heb geleerd van zo word ik wel gezien, zo wordt ik wel gehoord. Want als je boos hebt, je maakt je groot, je maakt je sterk, je begint te roepen. Boosheid is een emotie dat je in beweging zet, in actie zet eigenlijk. Of heel veel land. Ik kan echt twee kanten na gelang. Ja, meer de fight response eigenlijk. In eerste instantie is het instrumentele aan boosheid toch ook wel voor je voor je grenzen te bewaken. Want mensen denken heel vaak van negatieve emotie, dat heeft allemaal geen functie, tuurlijk wel. Angst zorgt ervoor dat je gaat weglopen, verdriet zorgt ervoor dat je troost misschien gaat krijgen, of dat is toch de bedoeling. En boosheid gaat ervoor zorgen dat je grenzen gaat beginnen bewaken. Dus ja, dat was een interessante situatie toen, waar ik eigenlijk een heel ander proces in ben beginnen gaan dan dat ik vroeger had gedaan. Ten eerste was er al bewustzijn. Ten tweede, er was ook tijd tussen het voelen van die emotie en de reactie. Want ik denk dat dat ook iets is waar je helemaal in het begin van het proces. Er is geen tijd. Je voelt een emotie, je reageert daar direct op. En nu komt daar tijd tussen. Waardoor je ook die reflecties ga kunnen beginnen maken. Oké, interessant. Ik voel dat. Waar voel ik dat in mijn lichaam? Dus het eerst het gevoel al toelaten. In plaats van het inderdaad volledig weg te drukken of er volledig van af te willen zijn door dan snel te handelen. En dan inderdaad te gaan reflecteren van wat wil dat gevoel mij nu eigenlijk komen vertellen.

SPEAKER_03 48:30

Ja, wat heb ik eigenlijk nodig? Want heel vaak mensen, maak het mee, de collega op je werk doet iets en je denkt van je begint daar van alles te. Mens worden boos. En je begint te handelen. En die handelingen zijn niet altijd per se iets opbouwend of zoiets. Je gaat daar niet per se mee verder geholpen worden. Tegenover die collega hetzelfde. Voel je booszorg, je focus op je lichaam en denkt oké, voel ik kijk, wat zit daaronder? Misschien inderdaad gewoon die behoefte aan dat jij die erkenning wou. Jij wou die erkenning eigenlijk krijgen. Dat maakt u eigenlijk misschien verdrietig en je gaat volledig anders bij de handen. En dan kun je ook de vraag stellen: wat heb ik eigenlijk nodig? Wat heb ik die mensen eigenlijk nodig? In plaats van te handelen naar boosheid en uit het hrok, gaat je kijken, oké, wat zit eronder? Je zit misschien verdrietonder, afwijzing. Wat heb ik eigenlijk nodig? Je wilt eigenlijk gewoon die erkenning van iemand. Dat gaat u een volledig andere uitkomst geven dan dat je.

SPEAKER_04 49:20

Dat stelt u in staat, vind ik, want je hebt nog altijd niet in de hand of wat ander je die erkenning ga geven, natuurlijk. En dat kan soms ook het hele moeilijke aan zo'n situatie zijn. Maar dan kun je wel gaan kijken. Ten eerste heb je al een besef van ik wil hier eigenlijk herkenning. Dat doe eigenlijk al veel op zich, vind ik. En ten tweede kun je dan gaan kijken van oké, maar hoe geef ik mezelf eigenlijk wel?

SPEAKER_03 49:41

Ja, dat is ook het punt, dat wil ik ook zeggen. Op dat moment als je al in dat proces zit, kun je zelf ook al die erkenning geven. Oké, wou, weten, ik hoef die herkenning niet van een ander. Ik kan gewoon aan mezelf gaan kijken. En eigenlijk ben ik ook wel gewoon goed genoeg. En ik weet dat van mezelf, het is oké dat je het niet weet. Maar dan zitten al wel heel veel stappen verder in je zelfkennis en zelfzorg.

SPEAKER_04 50:04

Ja, en dat is zeker niet evident. En in bepaalde contexten of situaties gaat dat gemakkelijker gaan dan in de andere. In die specifieke situatie, die en dag was ik dus boos om twee verschillende zaken, die dat eigenlijk leiden tot hetzelfde. Dus die erkenning, dat was heel interessant. In de eerste situatie vind ik dat ik goed heb gehandeld. In de tweede situatie kon wel beter. Dat was al veel beter dan vroeger. Maar ik merkte bij mezelf nog altijd wel, oké, het zou wel nog iets, hoe moet ik dat zeggen, rustiger mogen of zo. Ik denk dat ik vroeger echt, vroeger was ik helemaal ontploft. Nu ben ik voor 50% ontploft.

SPEAKER_03 50:46

Je wilt zijn van mezelf. Oké, het was niet perfect, maar het is al beter. Ook dat je zelf die herkenning geven, is wel een stap voor uit.

SPEAKER_04 50:55

Ja, en inderdaad echt zo focussen op die kleine stapjes. Je kunt niet verwachten dat je van 300% ontploffen dan ineens.

SPEAKER_03 51:03

Nee, zeker niet. Je hebt ook goede dagen en slechte dagen. Als je het twee keer meemaakt, je dag, je ontploft maar één keer, dat is al beter als dat je twee keer ontploft. En de ene dag heb ik superveel geduld met mijn kinderen. En de andere dag is dat ook weer iets minder. En hebben we de neiging om onszelf super hard af te strijven voor die mindere dagen, terwijl er misschien al tien goede dagen zijn geweest. Absoluut.

SPEAKER_04 51:23

Ja, en inderdaad, als je bepaalde dingen tegenkomt, die nog eens twee of drie of vier of vijf keer poken in dezelfde wonden, op één korte periode, vrij logisch dat je Window of Tolerance zoiets is van ja, nee, we gaan daar gewoon in buiten.

SPEAKER_03 51:40

Het blijft ook met mensen. Dus ik ben de eerst om te zeggen tegen klënten van, waar het gebeurt? Dan kijken die zo naar mij van. Oei, die verwachten dan dat ik streng ga zijn, dan zeg ik ook van een mens. Ik heb negen van de tien na vijf porkjes ook wel hetzelfde gereageerd als u. Dus ik ben mij heel bewust van wat ik dan minder goed doe die momenten. Maar ik schrijf mezelf daar niet vooraf. Ik zoiets van ja, oké, zeg dan sorry tegen uzelf of de persoon in kwestie. En leg ook uit van oké, waarom heb ik dat gedaan? Maar ook, waarom heeft mij dat zo boos gemaakt? En omdat daarover in gesprek te gaan, ik was eigenlijk boos, het was niet per se op u, maar er is dat en dat gebeurd. En het zat gewoon even aan mij in die miet. Sorry. Er is niks mis met een sorry.

SPEAKER_04 52:26

Ja, exact, toch wel voor een stuk ook qua zelfcompassie hebben. Dat was niet hoe dat gaat willen handelen. We pakken dat weer mee naar de volgende keer. Maar ik ben ook maar een mens. En inderdaad, met een welgemeende sorry, dat komt ook al wel heel ver.

Afsluiting en contactinformatie

SPEAKER_04 52:42

Ja, dat is echt wel een heel belangrijke. Niet gewoon sorry voor sorry te zeggen. Maar duidelijk sorry zeggen voor wat je je excuseert. En dat ook effectief menen. En er iets aan doen, natuurlijk. Sorry zeggen.

SPEAKER_03 52:55

Als je daar na twintig keer nog niets verandert.

SPEAKER_04 52:58

Absoluut. Ja, is er zo een terugkerend thema dat je ziet bij cliënten waar ze mee binnenkomen, je hebt daar straks al wel wat gezegd de kaken en zo is iets daar mensen heel vaak mee.

SPEAKER_03 53:10

Schouders terug, heel veel. Dat is ook heel veel mensen zittende job of staan juist keil aan recht. Dus dat kan dat al veroorzaken. Maar ook zijn vaak samen met stress. Heel veel mensen dat voor mij hadden gezegd van ja, stressklachten. Dat is een beetje de vloek van de eeuw, denk ik. Stress, iedereen heeft stress. Maar ook mensen die heel lang verdriet of worden onderdug vanuit hun kindertijd al. Er zijn ook wel dingen naar terugkomen. Die dat eigenlijk nooit kind hebben mogen zijn en die dat dan een beetje al dat in rauw zitten of zo. Die zit dan in rauw voor eigenlijk alles wat ze gemist hebben en die krijgen nu zelf kinderen en die denken, oei, ja, ik weet niet zo goed dat ik mijn kind wil opvoeren. Ik heb alleen maar gezien dat ik het niet wil doen. En dat is echt een van de grootste thema's bij mij, buiten stress. Het rouw om de kindertijd en heel veel emoties daar rondom.

SPEAKER_04 53:59

Oké, en wat houdt dat zo wel in, het rouwen van geen kind hebben kunnen zijn?

SPEAKER_03 54:05

Ja, bij mensen heel veel zijn eerst heel boos op. Dat komt dan naar boven. Ze komen dan voor fysieke klachten of voor ze stress rondom dat ze net mama en papa zijn geworden. En dan begint dat gesprek, en dan komen we uit van oeh, hoe was je kindertijd? Dat is eigenlijk niet zo heel goed. En dan komt die woede naar boven. Ze zijn boos op hun ouders. Wat zit eronder? Die woede verdriet. Ze willen eigenlijk gewoon ook gezien worden, die erkenning. En dan is het een proces van kun je zelf die erkenning geven, kun je er zijn voor jezelf, kunnen dat speelsje nu zelf terug naar boven laten. Heel vaak begin ik dan met creatieve therapie. Van oké, wat tegen je graag als kind, maakt iets een brainstorm. Dat mensen super gemakkelijk thuis kunnen doen. Wat tegen je graag als kind? Heel vaak zijn het de dingen waar we nu nog blij van worden. Super grappig. Je zijn een soort van grote kinderen allemaal.

SPEAKER_04 54:53

Waar word jij nog zo blij mee?

SPEAKER_03 54:55

Tekenen. Tekenen en zo. Ik heb onlangs mijn liefde voor schilderen teruggevonden. Gewoon echt stipjes zitten op een blad. Dat is super ontspannend. Het is gewoon echt stipjes en allemaal kleuren naast elkaar. En dat zit mijn hoofd dicht af. En Harry Potter boeken lezen. Dat maalis.

SPEAKER_04 55:12

Ik ben onlangs naar Londen geweest en naar de Warner Bros Studio's dingen geweest, echt een hele dag op de set van Harry Potter rondgelopen.

SPEAKER_03 55:21

Een beetje te leuk, is dat je mij niet hebt meegedacht. Sorry, het is ook volgende keer. Dat is goed. Vijf mensen die afspraken: we gaan middag naar Londen aan de Harry Potter zitten.

SPEAKER_04 55:32

Er stond van ja, voor mensen die niet echt zware fan zijn en die dat gehaast zijn, kunnen dat in twee uur doen. Echte fans, die doen er vier uur over. Ja, ze hebben daar vijf uur rond gehad. Sowieso.

SPEAKER_03 55:42

Dus die dingen. Wat wordt blij van als kind? Een brainstorm is Harry Potter. Kijkt al die films opnieuw lees een boek. Dat je niet echt naar Londen moet gaan. Als je de optie, het zeker doen. Hoe is dat tekenen of koken, bakken, paardrijven, wandelen? Ja alles. En als je dat momenten heel hoog in je vu zit en je hebt je een brainstorm ooit gemaakt, al heb je zelf of in therie. Je kunt ook kijken van word ik blij van waar heb ik nodig om even zo in het positieve te komen. Je pakt dat blad erbij en je pakt er iets uit. Is dat wandelen? Je gaat even wandelen. Als kind keihar van schelpjes rapen aan de zee. Niemand houdt je tegen om als volwassenen, schelpjes en grapen aan de zee. En dat hebben mensen ook vaak hebben van ja, maar dat is voor kinderen.

SPEAKER_04 56:26

Ja, uiteindelijk is dat echt superbelangrijk om zo die speelsheid te bewaren. Ik geloof ook dat dat inderdaad de antidote is voor heel veel zaken waar we mee worstelen. Om ja, er zijn heel veel serieuze dingen in het leven, maar we nemen het ook wel vaak te serieus. De balans tilt eigenlijk volledig over. En heel veel mensen zijn inderdaad zelfs vergeten wat ze vroeger leuk vonden als kind. Om ze daar ook gewoon keihardig contact nog mee hebben gemaakt ofzo. En die activiteiten terugdoen om terug wat contact te hebben met dat innerlijk kind, is toch wel belangrijk.

SPEAKER_03 57:03

En heel vaak zeg ik ook van oké, je hebt dan zelf kinderen gekregen, jij mocht als kind niet zijn, we laten dat kind herleven. We gaan ook kijken dat je die woede of dat verdriet, die gauw, hebben we dat kunnen niet per se helemaal gaan parkeren, maar dat we daarmee kunnen gaan leven. Al dat niet in de fysieke sessies daarna ook nog dat eruit laten. Maar ook kijken van hoe kun je dat kinderen en kun je dat dan samen met je kinderen dus nooit gaan doen. Want mensen hebben dan een kindje en ze zijn dan eigenlijk nog een beetje niet rauw om hun eigen kind. Doe ik dingen dat je voor jezelf leuk vond samen met je kinderen, laat jullie beide te gaan opleven. En die heeft bij heel mensen een keer groot verschil.

SPEAKER_04 57:42

Dat is wel heel mooi, inderdaad, dat je dat kunt gaan ervaren met je eigen kinderen. Je zij eigenlijk je kinderen een heel fijne tijd aan het geven en tegelijkertijd je eigen innerlijk kind aan het helen.

SPEAKER_03 57:54

Dus dat is een thema dat bij mij heel hard ook zelf. Een thema dat ik zelf heel erg ben tegenaan gelopen, en dat zijn dan de cliënten die ik krijg, en dan denk ik. En dat is ook voor mezelf, dan heb ik mij nog zelfs van ja, ga is even schilderigen of pak een boek of zo. Dat spiegelt mij ook weer heel hard. En dan denk ik, hier ben ik nog mee bezig.

SPEAKER_04 58:16

Ja, dat is ook wel zo even een reminder, inderdaad, voor jezelf. Om zo toch mee bezig te blijven. Want dat zijn denk ik dingen dat je heel snel in het druke dagelijkse leven kwijtspeelt. Ik heb dat afgelopen jaar eigenlijk heronddekt met schrijven. Ik heb vroeger als kind geschreven en zo gedichtjes, verhalen. En heel recent met de Sims te spelen. Dat vind ik ook leuk. Dat is zo fantastisch. Daar ben ik ook recent terug mee begonnen met dat te spelen. Je lang huizen buiten. Ja, je kunt je daar echt uren mee bezig houden, moet ik soms ook echt wel. Als kind ook al wel een probleem mee met zo daar ook wel een grens op te zetten. Van oké, je zijn nu een paar uur aan het spelen, het is klaar.

SPEAKER_03 59:05

En dan doe je dat zo een week heel intensief. En dan kijk je dat ik drie maanden niet mee mag om gebied, zeg kindbaar.

SPEAKER_04 59:13

Ja, maar inderdaad, wat je zegt, dat helpt wel echt om ook gewoon terug tot ontspanning te komen. Dat punt één. En inderdaad, om even terug kind te kunnen zijn. Maar ook wel om kinderen hebben een heel grote nieuwsgierigheid voor alles. Hoe die naar de wereld kijken, dat is iets wat wij als volwassenen heel vaak voor een stukje toch verliezen. Sommigen van ons al harder dan anderen. Maar het is net vanuit die nieuwsgierigheid dat je dingen kunt gaan creëren, dingen heel diep gaat kunnen ervaren. Kinderen die komen binnen en nu bijvoorbeeld zien Sinterklaaskadeautjes liggen ofzo, of die zien versiering van Sinterklaas en ze van God. Het is zo echt mega in a. En wij als volwassenen, verliezen dat soms wel, van een stuk. En dat is toch echt wel. Heel veel mensen gaan herkennen dat je dat bij het reizen terugervaart. Je komt op een nieuwe plek en dan is het zo wow. Mens zijn foto's aan het pakken van dingen die dat eigenlijk voor de lokale bevolking zo van je is nu. En dan hebben mensen dat heel vaak terug. Daarmee denk ik dat heel veel mensen zo graag reizen, ook wel voor dat nieuwe terug te hebben. Maar die verwondering, die kinderlijke verwondering, kun je echt wel ook in je dagdagelijks leven terug naar boven halen.

SPEAKER_03 1:00:28

Exact. Ik heb zo'n dochter van vijf die dat heel. Dat is echt een speel. Dat is echt fysiek, mentaal, die lijkt op alle manieren, lijkt die op mij. En dat is zo dat verwonderlijke op alles. En dan is het bij mij als ouder van ja, je kunt pauzeren. Je moet nu even niet presteren, je moet nu even niet en daar even bij zitten. En pak je een tijd daarvoor. Voor die verwondering van benen dat niet afmoedig daar juist staan. Dus als zij boos is, we hebben ook heel vaak de neiging van, we zijn boos, je moet daar iets aan doen, je moet dat oplossen. Je mocht dat niet voelen. En als zij boos is, zeg ik van oké, stand maar op de grond. Doe maar. Of slaag op een kusje. Die kunnen ook voor kerstmis een bokszak gaan kopen, voor ons allemaal eigenlijk. Want we hebben allemaal die maatschappelijke druk, zeg maar, dat wij gewoon met z'n allen die een bokzak gaan slagen. Daar kropt dat niet op, slaag dat eruit. En ook bij kinderen, mijn eigen kinderen moedig dat ook aan, want net geen grote emotie. Zeg je, kijk, blij, spring, doe maar. Jueg, alsjeblieft. Zal je dus voor het kerst gaan jullie op de bokzak. Dat is de bedoeling. Ik ben het thuis nog een beetje aan het voorleggen, want we hebben geen plaats, hoor ik dan, maar we maken wel plaats. Dat komt wel goed. Het vermoeden heeft altijd wel goed.

SPEAKER_04 1:01:42

Ja, al hier for expressing de emotions.

SPEAKER_03 1:01:46

Nee, ik beweet echt niet. Ik zie echt heel wat mensen die met al die emoties vastzitten. En dan denk ik, dat mogen mijn kinderen echt niet zijn. Ze geboost, alsjeblieft, slag. En nog niet weer op mij begint te boksen. Wat dat niet juist is, omdat je daar zo sta en onderdrukt. En dat ik s'avonds helemaal overpikelt en naar bed ga, nee, bokst maar op mijn hand toe, maar het maakt echt niet uit.

SPEAKER_04 1:02:07

Wat ik hoor zeggen, is van je leert ze dan dat expresen op een veilige manier. Niet dat ze in elkaar maar staan. Nee, dat is natuurlijk wel wat krachtig. Ik ben er al een keer van verschoten. Maar dat je eigenlijk zegt van oké, slaag maar op mijn hand. Of als ze dan de boksaak gaan, dat ze op die box.

SPEAKER_03 1:02:26

Het maakt er allemaal uit, maar wel op een veilige manier voor iedereen. Want kinderen kunnen ook heel erg: dan kei blij en die springen. De trap moet niet gaan springen, bij wijze van spreken. Dat ik echt leer hoe ze veilig met haar emoties mag omgaan. Hetzelfde met mijn cliënten doe, want die roet me toch, er komt heel veel naar boven. Maar het ding is daarna wel van toe echt in die veiligheid te gaan. Die woorden is er allemaal uitgegaan en daarna, meestal, als alles eruit is, dan even tot rust met die rijkie, en dan is een soort van coconhouding. Dat is echt zo gelijk een baby en een kussen. Als wij verdrietig zijn, gaan we ook vaak op bed liggen. Ik toch met een kussen. Een baby'tje op een bolje. En dan moet ook die woorden of verdrietjes eruit gekomen. Oké, hier zijn je veiligheid en dat mag er zijn. Mooi.

SPEAKER_04 1:03:11

Zijn er nog dingen, Kisten, waarvan je zegt van dat moeten mensen echt weten of dat is echt iets wat ik zeker nog wil meegeven.

SPEAKER_03 1:03:19

Ik houd de Sedona-methode.

SPEAKER_04 1:03:22

Ik was daar straks nog aan het denken en ik ben totaal terug vergeten.

SPEAKER_03 1:03:26

Ik heb mezelf ook aan het herinneren van daar moet er ook zeker iets over zeggen. Ik doe dat zelf in een online programma, dat je hebt gevolgd, paiment. Ageina noemt hij. Ik ben eigenlijk voor niet van mij was daartoe mee bezig. Jeden kennen met mijn rejke inwijding, en die zei van ja, de Sedona-methode, Aresina, je moet dat echt proberen. Ik had daar nog nooit niet van gehoord. Dat is een loslaat techniek. Een bewustzijnstechniek en een loslaattechniek, maar ik heb dat zelf nog een beetje verder uitgewerkt voor mijn sessies. Dus mensen komen mij, stel, jij laat ze niet een glas watervallen naast je. En jij denkt, oh, ik ben echt een klun, dat gebeurt mij nu altijd en je vloer is helemaal nat en je begint echt op je weiging af te geven, om daar eigenlijk bewust van te worden, dat ten eerste van oké, je zit echt je weigena aan het afgeven voor een glas water, eigenlijk is dat geen probleem. Dat is gewoon de situatie daarvoor. Maar doordat jij er een probleem aan maakt door je gevoels, wordt dat ook een probleem. En Sedona zorgt ervoor dat je eigenlijk al die emoties wat kunt parkeren, kunt loslaten en door dan meer over het positieve te gaan kunt nadenken. Dus bijvoorbeeld eigen laat een glasgevallen is in de klunst, oké, wordt even bewust van alles dat je voelt, je emoties, je gedachten, je gevoels, het idee dat je dat altijd doet, je identificatie daar dus mee. Je weerstand en kun besluiten dat je alles daarom loslaat, waardoor dat geen probleem meer is, maar een situatie. Als je eigenlijk al je problemen zo aflakt, dat alles dat een probleem is als er een situatie wordt, je kunt veel gemakkelijker leven. En is er ook meer ruimte om te focussen op wat je wel wilt. Dus jij laat al die dingen los, die gevoelens, die gedachten, oké, het glas water is gevallen, savat, het is gewoon gebeurd. Waarom denkt je wanneer heb je geleerd dat jij de klunst bent, dat je altijd alles laat vallen. Welke behoefte zit daaronder? Is het de behoefte aan goedkeuring of een behoefte aan controle of aan veiligheid? En kun je ook die behoefte loslaten. Want als je herkent dat je een behoefte hebt, omdat je eigenlijk denkt dat er een te kort is aan iets. Bijvoorbeeld, je laat je glas altijd vallen, je zijn de klun, behoefte aan controle, waar je dat geleerd, je laat al die dingen los. Je laat die behoefte los. Nu zeg je laskei voor zit. Dat maakt eigenlijk ruimte wat je wel wilt. Dus je laat alles daarvan los en je denkt oké, de volgende keer wil ik gewoon keihandig zijn, wil ik gewoon dat vlekker los gebeurt. En je gaat er eigenlijk meer focussen op het positieve. En daar leer ik mensen ook aan. Als die een probleem hebben of een gevoel over iets. Oké, we gaan daar heel diep op ingaan. We gaan kijken waar dat komt. We gaan dat allemaal besluiten los te laten, dat te parkeren. En we gaan focussen op wat wilde wel. Hoe wilde u wel voelen? Wat wilde wel in jezelf? Waar wil je naartoe werken? Welk doel het je? Met deze deone methode heb ik daar een heel pad in vrijmaken. Dat is moeilijk om uit te liggen. Je probeer het zo goed mogelijk te doen. Maar dat is echt een heel proces, maar dat helpt echt. Dat is super goed. Ja, dus dat is dan weer meer eerder een cognitief proces? Dat helpt inderdaad. Ik werk niet op één reine manier. Want sommige mensen willen ook helemaal niet in een fysiek aanrakingsproces terechtkomen. Die willen echt zoiets van ja, maar ik heb deze verslavingen ook, ik heb een verslaving, ik ga daar niet vanaf. Er zijn ook heel mensen die bij mij komen en denken van oké, wanneer is die verslaving ontstaan, waarom is het idee dat je daar niet vanaf kunt komen? Wat doet dat met u? En dan ga ik meer in dat traject gaan dan in een fysiek direct in te stappen.

SPEAKER_04 1:06:45

Hoe kunnen mensen met de Sedona-methode aan de slag gaan? Is dat iets waar ze sowieso begeleiding bij nodig hebben of werkt dat juist?

SPEAKER_03 1:06:51

Ik heb dat echt wel met begeleiding geleerd, ook in dat online coaching programma. Die heeft zes modules waarin die alles uitlegt. Die heeft ook nog bijmodules om bijvoorbeeld geld te manifesteren voor bij je kinderen met kinderenprobleen problemen. Emoties zit en je gaat aan je uit, kunnen dat gaan aan, dat is happy kezen je dat noemt. Die heeft daar heel modules voor ontwikkeld. Ik doe heel graag dingen zelf. Ik wil geen therapeut per se, is van programma wel interessant om het aan te leren. Er zijn ook boeken over, maar ik vind de boeken daarover redelijk ingewikkeld. En niet per se volledig, zoals ik het zelf heb geleerd. Maar als je echt in verslavingen zit, is een therapeut of hulp daarin wel interessant, denk ik. Dat ik ook echt laag per laag ga afbellen. Dat ze zeggen van ja, ik heb een verslaving. Waar komt dat? Wanneer dat gebeurt? Welke behoeften zit daaronder? Het zijn redelijk diepere processen. Hoe past jij dat zelf voor jezelf toe? Omdat ik als op getraind ben, heb ik altijd tegen mezelf, ik ben in eend. En dat laat van mij afgeleiden, echt waar. Eén dat laagje die dan water van zich afschudden. En ik heb zo hard dat eende doel die schudden letterlijk van zich af, inderdaad.

SPEAKER_04 1:08:04

Ook als die ruzie hebben gehad, dan begin je het hard te fladderen. En dan is dat uit de systeem.

SPEAKER_03 1:08:10

Dus ik heb mezelf al daar zo in getraind. Ik heb al die modules gezien continu. Ja, ik heb mezelf dat echt helemaal gereguleerd, echt gezeit gewoon. En op mijn duur was dat zo vanzelfsprekend: van oké, ik heb een negatieve gedachte over mezelf, of over mijn partner of zo, bij ons spreken ook, die komt aan thuis, je doet het en ik denk, daar volg ik mij daar heel echt in opboeien. En dan die moment dat dat opnieuw gebeurde, dacht ik, ja nee, dit heeft geen nuts. Het is binnen eend. Ik laat het gewoon los. En dat was uit mijn systeem. Maar er is heel veel releases aan te voren gegaan. En nu is dat zo onzinnig dat ik tegen mezelf zeg, en denk ik, nou ja, nee, het is oké, dat laat los. En doe je dat schudden soms ook? Soms wel. Zeker na sessies met cliënten, ik soms samen mee, ook als je echt het keihard die op gaten, je buurt van oké, maar even los schudden, ook na een outmans, om echt terug te landen. Maar op mezelf ook heel vaak als ik een cliënt buiten stap, gewoon even alles afschudden. Of als ik een discussie heb gehad thuis, ga ik even naar boven, schud het af en denken, dat laat los.

SPEAKER_04 1:09:07

Er zijn heel veel mensen die denken, wat de F! Maar eigenlijk is dat iets wat echt uit de natuur komt, jeenden dat bijvoorbeeld, maar ook herten, als die zijn aangevallen geweest of zo, en die zijn kunnen ontsnappen en die zitten volledig in spanning, die liggen op de grond en die beginnen even volledig te shaken, te bibberen, dan lijkt het echt zo van wow, wat de hel is er met dat beest aan de hand. Maar daarna staan die op en die kunnen gewoon doorwandelen, alsof er niets is gebeurd, als die niet net aan de dood zijn ontsnapt. Puur omdat die al die spanningen uit hun systeem hebben kunnen shaken. Dus dat is een kei natuurlijke respons, maar wij gewoon als menside met al onze overtuigingen, denken dan van oh, dat is toch keihard belachelijk, terwijl eigenlijk is dat iets kein normaal.

SPEAKER_03 1:09:51

Dat kan op veel manieren helpen. Bijvoorbeeld, als je een kei lange dag uit gaat, zet je even muziek op en dansen. Dat moet niet super mooi zijn. Ik ben ook geen ster of zo. Maar aan het s'avonds, als ik alleen thuis ben, zet ik muziek op. En ik wil gewoon even te bewegen, te dansen, wat dingen vooruit te schudden. Of situaties dat mij heel erg opboeien, ben ik het echt gewoon om me af te schuden, letterlijk. Dat helpt zo hard om gewoon in je lichaam te zakken en ook te voelen van oké, waarom lukt dat niet om zo spontaan te schudden? Denk je dat ik er stom gaat zien? Je zit alleen thuis, waarom heb je het idee dat je er stom gaat uitzien? Niemand oordeelt tegenover je. Je kan ook weer heel veel vragen open zitten.

SPEAKER_04 1:10:25

Ja, zeker. En ook, dat is het doel niet. Het hoeft er niet mooi uit te zien. Het is eigenlijk de bedoeling om net inderdaad bepaalde dingen weer in motion te krijgen, weer in beweging te krijgen, dingen van je te laten afgeleiden, inderdaad. Ja, mooi. Welke kleine stap zou jij aanrijden aan luisteraars om meer in je lichaam te zakken, om meer met dat lichaam.

SPEAKER_03 1:10:47

Jezelf echt in vraag. Echt gewoon. Voelde iets op enig welk niveau. Want je hetzelfde vijf, voelde iets. Waarom voel je dat? Wat wil dat zeggen? Wat doet dat met je lichaam? Waar voelde dat je lichaam? Wa zit die spanning? G echt met jezelf in gesprek. En nog een andere is, als je dan alles hebt opgemerkt, of je hebt gewoon een ontsteking of zo is in je lichaam. Vraag aan ChatGPT. Wat wil dat zeggen? Energetisch gezien. Echt waar. Ik wil hem niet promoten tot dokter of zo hier. Maar ik heb bijvoorbeeld heel vaak stress aan mijn kaken of ontstekingen in mijn schouder of in mijn bovenbenen. En ik voel aan ChatGPT. Wat wil het energetisch gezien zeggen als ik pijn heb, of spanningen of wat dan ook, op die plaats in mijn lichaam. Elk lichaamsdeel heeft zijn eigen betekenis. Dus vraagt echt van wat wil dat zeggen? Want je wordt daar zoveel wijzer uit. En wacht dat dan in gesprek met jezelf van oké, als ik het is, van waar kan dat komen? Klopt dat een beetje? Kan ik me daarin vinden en wat kan ik daaraan doen? En zeg je, van, ik ben die van de AI en GPT. Ga dan met jezelf in gesprek. Je dubbelt bij aan je kaken. Wanneer komt dat meeste op? Wat heeft het eigenlijk nodig? Wat heeft dat nodig om te helen? Ga echt in gesprek met jezelf en met je lichaam.

SPEAKER_04 1:12:04

Dus hou het niet gewoon bij, ah, ik heb dat nu opgemerkt, maar ga daar ook wel dieper in. De vraag stellen: van oké, maar van waar kan het komen? Mat heeft dat te maken? Eventueel wat opzoekwerk ronddoen. Wat zou dat ook de energetische betekenis daarvan kunnen zijn? Waar kan er een blokkade zitten? Wat heeft dat te maken?

SPEAKER_03 1:12:21

Ik zeg niet dat je nooit meer aan een dokter moet gaan, maar heel vaak zijn die zwevende pijn en die ontstekingen, zit daar gewoon echt iets helemaal anders achter. En uit zie je dat na lange tijd in een ontsteking of in iets anders. En dan gaan mensen naar een dokter, ze pakken daar eenzelf een pilletje voor, en het is opgelost en een week later is je een andere schouder ontstoken. En denk ja, ga even in gesprek wat dat wilt zeggen. Kijk, doe daar iets aan. En kijk dan ook als je naar een dokter moet gaan eventueel. Niet bij ernstige gevallen uiteraard. Dat gaat het zeker niet af.

SPEAKER_04 1:12:48

Ja, en ook vaak inderdaad waar jij zegt zwevende pijnen, pijnen die daar blijven terugkomen, onverklaarbaar zijn, waar de dokter ook niet direct iets van vindt. Je hebt al onderzoeken gedaan, noem maar op en blijft maar aanslepen.

SPEAKER_03 1:13:01

Die klachten, dat is echt wel de moeite om eens even in te gaan kijken van wat wil dat zeggen. En daar eventueel hulp bij te halen. Anders dan per se het medische. Ik zeg niet dat iedereen de fysieke therapie moet gaan doen, maar zegt je echt van ik heb echt veel spanning en stress in mijn lichaam. En ik weet niet van waar dat komt. Ga praten met iemand. En hoef je een psycholoog te zijn, maar ga praten met de vertrouwenspersoon, wie dat ook mag zijn. Ga in gesprek met jezelf. Schrijf daarover, teken daarover, het maakt niet uit. Maar ga in gesprek met jezelf.

SPEAKER_04 1:13:30

Ja, en zoek wat er voor u werkt, duidelijk. Want er zijn heel veel mogelijkheden. Oké, super. Merci, Kirsten. Waar kunnen mensen nu vinden?

SPEAKER_03 1:13:40

Binnenkort op heel veel plaatsen, denk ik. Dan ga je heel veel dingen aan het bengen. Momenteel sowieso op Omnia Heling, dat is mijn eigen thuispraktijk in Bericht, dat misschien ook wel bij de Noods gezet gaan worden of zo. En ook op maandag in Puur Zuid, waar jij ook te vinden bent. Dus Puur Zuid in Antwerpen. Niet per se voor de diepe fysieke therapie, wel voor gesprek en alles wat daarbij komt. Maar ik zit. Ik wil geen grote fysieke blokkades gaan losweken in een ruimte met een wachtkamer daarnaast. Maar ik ben daar wel te vinden, sowieso, voor de eerste sessies. En dan bericht Sintje op in het groos bij Omia Heding.

SPEAKER_04 1:14:17

Super. We gaan zorgen dat alles inderdaad in de show notes staat, zodat mensen je ook gemakkelijk kunnen contacteren voor info en afspraak. Ja, dikke versie. En voilà, dan gaan we bij deze afronden. Dat is goed.

SPEAKER_01 1:14:38

Bedankt dat je tot het einde bij ons bent gebleven. We hopen dat je iets waardevoos hebt geleerd. Als je de aflevering leuk vond, geef ons dan een rating en deel de podcast met je netwerk. Laat ons via social media weten wat je ervan vond. We horen graag van u.

SPEAKER_02 1:14:52

Vergeet niet om je te abonneren, zodat je geen enkele aflevering mist.

SPEAKER_04 1:14:56

En onthoud: kleine stappen brengen grote resultaten. Heel graag tot de volgende keer.